Έντυπη Έκδοση

ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΦΥΛΛΟ, ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Πτυχές μοναχικότητας

Φωτογραφία του Τάσου Τζιώγα
Ο τίτλος της καινούριας συλλογής διηγημάτων της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου διαφέρει από τους τίτλους των προηγούμενων βιβλίων της, πεζογραφικών και ποιητικών. Συνήθως επιλέγει τίτλους γενικής φύσεως, μάλλον αφαιρετικούς παρά συγκεκριμένους, στους οποίους διαφαίνεται μια δοκιμιακή διάθεση.

Πλήρες θέμα...

  • Κριτική βιβλίου

    • Οταν ένας άντρας μαχαιρώνει μια γυναίκα Η επιστροφή του φόβου
      Το μέταλλο της ταμπακέρας στο χέρι ενός άντρα έλαμψε σαν μαχαίρι και μαχαίρωσε τη ζωή μιας γυναίκας, διότι το χέρι που κρατούσε την ταμπακέρα έμεινε μετέωρο στη θέα μιας άλλης γυναίκας. Η Αλίιδε Τρούου όρμησε μαινόμενη στην Ιστορία, επειδή ο άντρας που ήθελε δεν την κοίταξε.
    • Ο συναρπαστικός υπερατλαντικός διάλογος
      Στον παρόντα τόμο συνυπάρχουν κείμενα, τα οποία υπογράφουν ειδικοί από την ελληνική πλευρά. Εστιάζονται σε θέματα της σχετικά πρόσφατης ιστορίας μας, της λογοτεχνικής θεωρίας, της ιστορίας της τέχνης, της γλωσσολογίας, της φιλοσοφίας, αλλά και των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας.
    • Ηρωες και αντιήρωες στον καθρέφτη Στα μετόπισθεν των ειδώλων
      Μια ρευστή φαντασιακή πραγματικότητα, ένα βιτρό αίσθησης υδραργύρου, είδωλα που πάνε κι έρχονται σε εποχές και χρόνους εισχωρώντας σε άλλα είδωλα, μια επετηρίδα μνήμης που όχι μόνο δεν σβήνει τις επιχωματώσεις της λήθης αλλά και πατρονάρεται από τον καιρό και από ρεύματα που προκαλούν αναταράξεις συγκινήσεων, αισθήσεων, συναισθημάτων, σ' έναν κόσμο παχύρρευστης τονωτικής απουσίας, πολλαπλασιασμός ειδώλων σ' έναν κόσμο παλαιό αλλά και επίκαιρο, ακόρεστο και αδιάφορο, αδιαφανή και διαφανή συγχρόνως.
    • Δοκίμια για την ανεξαρτησία Μόδα και σιωπή και το '21
      Ο ιστορικός Κ. Σβολόπουλος μοιάζει να εισφέρει τον επιστημονικό του οβολό κυριολεκτικά πάνω στην ώρα: το '21, αυτό το παγκόσμιο γεγονός, έπειτα από χρόνια σιωπής είναι ξανά στη μόδα - αυτή τη φορά για άλλους λόγους.
    • Οταν η Τέχνη συναντά το αυθεντικό Η εξέλιξη του ελληνικού στοχασμού
      Η ανάγνωση του βιβλίου του Σπύρου Κουτρούλη είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για επαναστοχασμό και επαναξιολόγηση της έως τούδε προσωπικής - κοινωνικής - πολιτικής ζωής. Για μερικούς, ή πολλούς, είναι η είσοδος στον στοχασμό, στην περίσκεψη έστω, μιας και οι συγγραφείς που έχει επιλέξει να παρουσιάσει είναι σχεδόν άγνωστοι στο ευρύ αναγνωστικό κοινό, ενώ η ακαδημαϊκή κοινότητα, που υποτίθεται ότι τους γνωρίζει, σιωπά με μεγάλη γενναιότητα για το έργο τους.
    • Το νέο βιβλίο του Γκασμέντ Καπλάνι Δυο ερωτευμένες μοναξιές
      Μετά τα Ημερολόγια συνόρων ο Γκασμέντ Καπλάνι συγγράφει ένα ακόμη προσωπικό οδοιπορικό-μαρτυρία, στο οποίο επιχειρεί να αποτυπώσει, με διαφορετικό τρόπο αυτή τη φορά, την προσωπική του εμπειρία ως οικονομικού, αρχικά, μετανάστη στην Ελλάδα, διανθισμένη με τις αφηγήσεις/μαρτυρίες άλλων μεταναστών.
    • Ενα μυθιστόρημα σαν μελέτη Η επιστημονική φύση του ολοκληρωτισμού
      Κάπου σαράντα χρόνια μετά την πρώτη εμφάνισή του στα ελληνικά (από τις εκδόσεις Πλέθρον), επανεκδίδεται, σε καινούρια καλή μετάφραση, το προφητικό έργο του Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν Εμείς, η πρώτη -και σπουδαιότερη- από τις μεγάλες λογοτεχνικές δυστοπίες του 20ού αιώνα (ο Οργουελ, λένε, άρχισε να γράφει το 1984 συγκλονισμένος από την ανάγνωσή του...).
    • Η ιστορία της δισκογραφίας με τα μάτια ενός ερευνητή
      Πολυγραφότατος ο Ηλίας Βολιότης-Καπετανάκης έχει ασχοληθεί για τα καλά εδώ και πολλά χρόνια με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού της πατρίδας μας, αλλά και με την ιστορία της ελληνικής και παγκόσμιας δισκογραφίας.
    • Οντε νηστεύω το νερό, ρακή βάνω και πίνω...
      Η σύγχρονη ιστορία της απόσταξης ξεκινά, όπως δείχνουν έγγραφα του Οικουμενικού Πατριαρχείου του 1590, από το Αγιον Ορος, το προϊόν γίνεται δημοφιλές και εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλη την τουρκοκρατούμενη Ανατολή, από Ελληνες κυρίως και Αρμένιους αποσταγματοποιούς, τους ρακιτζήδες, αφού ο προφήτης δεν πρόλαβε να απαγορεύσει τα αποστάγματα. Η Αλεξάνδρεια, η Πόλη, η Σμύρνη, αλλά και ο Τύρναβος και όλη η Κρήτη γίνονται κέντρα απόσταξης.
  • Συνέντευξη: Ελενα Πέγκα

    • Ελενα Πέγκα και το θεατρικό της Η γυναίκα του Γκόρκι
      Θεατρική συγγραφέας, πεζογράφος, σεναριογράφος, σκηνοθέτρια, κινείται ανάμεσα σε δύο γλώσσες, τα ελληνικά και τα αγγλικά, έργα της έχουν παιχτεί και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε πάμπολλες γλώσσες. Μερικοί τίτλοι: Βαλς εξιτασιόν, Οταν χορεύουν οι go go dancers, Τα καινούργια ρούχα του βασιλιά, Οι τυφλοί του Μέτερλινγκ. Με αφορμή τη νέα της παράσταση Η γυναίκα του Γκόρκι, μας μίλησε για το θέατρο, τον πεζό λόγο, την ίδια.
  • Λογοτεχνία

    • Περιοδικό «Κυμοθόη»
      Περιοδική έκδοση του Συνδέσμου Φιλολόγων Κεφαλονιάς - Ιθάκης Σε καιρούς που η λογική κόστους-οφέλους δείχνει να επικρατεί, κάποιοι επιμένουν σε εκδόσεις που αναιρούν το παραπάνω αξίωμα. Αναφερόμαστε σε εκδόσεις λογοτεχνικών, ποιητικών και άλλων περιοδικών που, σε πείσμα των καιρών, συνεχίζουν να αντιστέκονται.
    • Από την πλευρά του ορίζοντα
      Είχαν σκορπίσει μετά τον κρότο. Είναι τελειωμένοι. Μαζεύονται τώρα γύρω από της προτίμησής τους τη λιγδιασμένη σκανδάλη για να ακουστούν κι εκείνοι. Θα τραβήξουν όλοι μαζί. Τους απεχθάνομαι από κάθε απόσταση. Τους λυπάμαι, μα όταν το σκέφτομαι δεν είμαι τόσο σίγουρος για το ποιόν της λύπης.
    • Ενα cd με το μέρος της νεκρωσίμου ακολουθίας Ζώντων και τεθνεώτων
      Από τα ηχεία η φωνή διαχεόταν στο δωμάτιο. Η μουσική του λόγου. Οι πτυχώσεις και οι αιωρήσεις της φωνής, οι αναστροφές και οι διακυμάνσεις της, ήταν τόσο λιτές όσο να στρέφεις την προσοχή σου στη στιβαρή βυζαντινή ψαλμωδία, στα λόγια που τη συνόδευαν και δευτερευόντως στην εξαίσια μουσική του πένθους.
    • Η ΤΡΙΤΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ Τελευταία πνοή
      Ο Λουίς Μπουνιουέλ συνήθιζε να λέει «ευχαριστώ τον Θεό που είμαι άθεος...». Κατά τον ίδιο τρόπο, χρόνια αργότερα, είπε «χαίρομαι που γέρασα για να γλιτώσω από την τυραννία των γυναικών...». Ηταν μια ιδιοφυΐα και την ίδια στιγμή μια μάλλον σκοτεινή προσωπικότητα. Κανείς δεν μπορούσε να είναι σίγουρος για το τι ακριβώς πίστευε.
    • «Ο τυχερός λύκος»
      Ημουνα πάντα τυχερός. Στη Β' Δημοτικού, ήρθαν τα στυλό διαρκείας. Πέταξα έτσι την πένα και το μελανοδοχείο και σώθηκα. Πενάκια χήνας στον μακρύ κονδυλοφόρο, να τα πατάω εγώ, όπως όλα τα πράγματα που έπιανα στα χέρια μου, πολύ πιο δυνατά από το κανονικό πάνω στο τετράδιο, να διαστέλλονται αυτά ως αιδοίον ασπαίρον, να ανοίγουν, να χύνεται στο φύλλο μελάνι, να τρυπάει το χαρτί.
    • Η σπηλιά
      Γι' αυτόν δεν ήταν μια συνηθισμένη επίσκεψη, ήταν μια επιστροφή. Οι αναμνήσεις αναδύθηκαν κρυστάλλινες, σαν τις αντανακλάσεις του θόλου στις επιφάνειες των λιμνών της σπηλιάς. Οι σταλακτιτικές προεκτάσεις της οροφής κρέμονταν από πάνω και θυμήθηκε πως όταν την επισκέφτηκαν παλιά έλεγε, για να ψυχωθεί, πως ήταν μαστοί γεμάτοι φως, μα δεν τους έφτανε κι έβλεπε έντρομος πως ήταν η μπόλια που βαστά τα σπλάχνα τεράστιου ζώου που τους είχε καταπιεί.
  • Από τις 4:00 στις 6:00

    • Miles Davis Αλλαξε την τζαζ όσο λίγοι...
      Ο Miles Davis από τη δεκαετία του '40, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά, έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο για τη μουσική τζαζ από οποιονδήποτε άλλο μουσικό του είδους συμμετέχοντας σχεδόν σε όλες τις αλλαγές που παρουσιάστηκαν στην τζαζ τα τελευταία 70 χρόνια.