Έντυπη Έκδοση

ναυτίλος

  • ψηλά τα χέρια απ'τα γέλια ...

    Η φράση, η απόφανση, το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» διατυπώθηκε απ' τη Ρόζα Λούξεμπουργκ στα 1915 στο κείμενό της «Η κρίση της Σοσιαλδημοκρατίας» (γνωστό και ως η «Μπροσούρα του Γιούνιους», διότι το έγραψε με αυτό το ψευδώνυμο βγαίνοντας απ' τη φυλακή). Το χωρίον στο οποίον περιέχεται λέει επί λέξει (σε μετάφραση με τη βοήθεια της κυρίας Νάντιας Βαλαβάνη):

    «Η αστική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: είτε πέρασμα στον σοσιαλισμό είτε πτώση πίσω στη βαρβαρότητα.

    Βρισκόμαστε μπροστά στην επιλογή: είτε θρίαμβος του ιμπεριαλισμού και παρακμή κάθε κουλτούρας όπως στην αρχαία Ρώμη, ερήμωση, κατάπτωση, ένα απέραντο νεκροταφείο. Είτε νίκη του σοσιαλισμού, δηλαδή του συνειδητού αγωνιστικού τμήματος του διεθνούς προλεταριάτου ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τη μέθοδό του: τον πόλεμο.

    Αυτό είναι το δίλημμα της παγκόσμιας ιστορίας, ένα είτε-είτε του οποίου η πλάστιγγα ταλαντεύεται τρέμοντας μπροστά στην απόφαση του ταξικά συνειδητού προλεταριάτου».

    Ανεξάντλητο είναι το μεγάλο μας τσίρκο!

    Από χθες-προχθές παίζεται νέο έργο στις οθόνες της επικράτειας, το: «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα».

    Ενα παλιό αξίωμα, τσιτάτο, σύνθημα πείτε το, της Ρόζας Λούξεμπουργκ, με μια πολιτική, φιλοσοφική και ηθική πυκνότητα, βραχυλογικό όσο ένας τίτλος, περιεκτικό όσο ένας λακωνισμός

    διαβάζεται από τους νεοδημοκράτες κατά γράμμα (και παραδίδει το πνεύμα). Διαβάζεται από τους εν λόγω φωστήρες

    ή με συνειδητή βλακεία

    ή με συγκινητική άγνοια και άγεται να σημαίνει ότι: «όποιος δεν είναι σοσιαλιστής, είναι βάρβαρος» (εδώ γελάνε και τα μπετά,

    επειδή δεν γελούν τα τούβλα). Η φιλότιμη αυτή προσπάθεια της Ν.Δ. να αποδείξει και να επιδείξει βροντώδη άγνοια ή αξιοθρήνητη δοκησισοφία

    ξεκίνησε απ' το γεγονός ότι το ρηθέν ρητό χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί ο Γιωργάκης (γνωστός σοσιαλιστής) για να επισημάνει το δραματικό - δαμόκλειο - δίλημμα που κρέμεται πάνω απ' το κεφάλι της ανθρωπότητας -κι εν προκειμένω της Ελλάδας: σοσιαλισμός (με τον ΣΕΒ) ή βαρβαρότητα (με τον ΣΕΒ).

    Είναι έκπαλαι γνωστή η προσφιλής στο ΠΑΣΟΚ συνήθεια να λεηλατεί συνθήματα και ιδέες της Αριστεράς, συνήθεια στην οποίαν έχει διακριθεί και το λαϊκιστικό ΠΑΣΟΚ της δημαγωγικής εποχής Ανδρέα, και το «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ της γραικυλικής εποχής Σημίτη.

    Μόνον που τα συνθήματα αυτά της Αριστεράς, σωστά ή λάθος (και μάλιστα όσα την έχουν προβληματίσει ή βασανίσει περισσότερο) στο στόμα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ πάντοτε εκπίπτουν, ξεπέφτουν

    γίνονται σχεδόν κωμικά και συνεπώς μπόσικα, ευάλωτα σε ερμηνείες της άλλης πλευράς, της δεξιάς δηλαδή, ακόμα πιο γελοίες, ακόμα πιο ευήθεις και γκροτέσκ.

    Κι έτσι, όσον τίμιο και άγιο είναι να λέει ένας οπαδός ή φίλος του ΠΑΣΟΚ, ένας Πασοκτζής «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», άλλο τόσο

    γελοίο, ειρωνικό και ψεύτικο καθίσταται αυτό το σύνθημα στο στόμα της ηγεσίας του, βουτηγμένης μέσα στην καπιταλιστική και νεοφιλελεύθερη διαχείριση ώς το κόκκαλο. Γίνεται τόσον κωμικό,

    όσον το γελοίο εκείνο «για τον σοσιαλισμό αγωνιζόμεθα» του κ. Γιάννου Παπαντωνίου ή το αμίμητο «και εις την λαοκρατίαν πιστεύομεν» του «Γέρου της Δημοκρατίας» (και «πατέρα όλων των Δημαγωγών») αειμνήστου Γεωργίου Παπανδρέου, παππούλη του σημερινού Γιωργάκη του Β' Παπανδρέου του Γ'...

    Κι έτσι το «σοσιαλισμός (μάλιστα με δημοκρατία) ή βαρβαρότητα» της Ρόζας Λούξεμπουργκ

    ξεπέφτει ανυπεράσπιστο στην αρένα των δύο μονομάχων, με τον έναν, τον Γιωργάκη να το χρησιμοποιεί με βαρβαρότητα για μια «σταυροφορία χωρίς σταυρό», και τον άλλον, τον Κωστάκη, να

    βγάζει τη Ν.Δ. στις ρούγες αναμαλλιασμένη να σκούζει ότι ο Γιωργάκης «λέει τους νεοδημοκράτες, βάρβαρους!»...

    Ομως, αυτή τη φορά, ειδικώς ο κ. Καραμανλής ανέβηκε στη σκηνή για μια παράσταση, σχεδόν ...ποιητικής άγνοιας αποφασίζοντας να κάνει δημοσίως και χοντρά τον βλάκα, διά της κατηγορίας επί τον Γιωργάκη ότι λέει τους νεοδημοκράτες «βάρβαρους»! Τρίχες γ' εθνικής!

    Οχι, ο έρμος ο Γιωργάκης δεν είπε τους νεοδημοκράτες «βάρβαρους», απλώς με επικοινωνιακή βαρβαρότητα έκλεψε για μιαν ακόμα φορά, συνηθισμένος στις υπεξαιρέσεις, κάτι που δεν το πιστεύει, κάτι που δεν το τιμάει κι εκείνο του γύρισε

    μπούμερανγκ κατακέφαλα -έστω και διά της πλαγίας (που έχει και πιο πολλή πλάκα)...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Ευρωεκλογές 2009
5 στο (μόνο) ντιμπέιτ
33 κόμματα στην κάλπη
Παπαρήγα: Να εξασφαλιστεί ότι θα ψηφίσουν οι ναυτεργάτες
ΣΥΡΙΖΑ: στο ντιμπέιτ Αλαβάνος, στη συγκέντρωση Τσίπρας
Δεν είναι «μαϊντανοί» οι μειονοτικοί
5 προτάσεις
Προεκλογική αντιπαράθεση ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ.
Επίκαιρη αντιπαράθεση με Ρόζα, Καστοριάδη
ΠΑΣΟΚ: Κατηγορεί για στρουθοκαμηλισμό και απαντά με στοιχεία
Νέα Δημοκρατία
Επιστράτευσε τα παπαγαλάκια του Ρουσόπουλου
Υπόθεση Siemens
Και δεύτερη προφυλάκιση για Siemens
Τσίπρας: Τεχνητή πόλωση από τα κόμματα των μαύρων ταμείων
Πώς ο Χριστοφοράκος εξέθεσε το σύστημα που χρηματοδοτούσε
Νέες προθεσμίες σε 3 κατηγορούμενους
Επιστολή
Βερελής κατά Τσίπρα
Κυπριακό
Επαναλαμβάνει τα περί συνεταιρισμού η Αγκυρα
Απογοήτευση Χριστόφια, από Ταλάτ, για Λιμνίτη
Υπουργείο Εθν. Αμυνας
Οπισθεν για την εξαγορά ανυπότακτων
Χίλαρι Κλίντον
Στην Κέρκυρα, τέλη Ιουνίου, η Χίλαρι
Άλλες ειδήσεις
Πολιτικό μνημόσυνο ΚΚΕ για τον Χ. Φλωράκη
«Δράση» στον Παπούλια για TV
Επέτειος για την ένταξη στην ΕΟΚ