Έντυπη Έκδοση

«Σήμερα τα πάντα στον χορό έχουν τελειώσει»

Δεκαπέντε χρόνια μετά, ο Κωνσταντίνος Ρήγος ξανασυναντά την παλιά χοροθεατρική επιτυχία του «Δάφνις και Χλόη».

Η Χλόη-Ελενα Τοπαλίδου με τον πειρατή-Κωνσταντίνο Ρήγο, στο «Δάφνις και Χλόη» το 1994 (Δάφνις ήταν ο Φώτης Νικολάου) Η Χλόη-Ελενα Τοπαλίδου με τον πειρατή-Κωνσταντίνο Ρήγο, στο «Δάφνις και Χλόη» το 1994 (Δάφνις ήταν ο Φώτης Νικολάου) Λιγότερο αθώος, πιο υποψιασμένος, ρεαλιστής και... κυνικός, αναζητεί σαν σύγχρονος νοσταλγός τη χαμένη αθωότητα του ίδιου αλλά και του κοινού του. Η νέα χοροθεατρική παράστασή του, που θα διατηρεί στοιχεία απ' την πολυσυζητημένη παράσταση του 1994 στο θέατρο «Αποθήκη», θα κάνει πρεμιέρα τη νέα σεζόν στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Την άνοιξη του 2010 θα κατηφορίσει στην Αθήνα, για να αποτελέσει τη χοροθεατρική πρόταση αιχμής του «Παλλάς» -είναι συμπαραγωγή της «Οκτάνας», του Μεγάρου Θεσσαλονίκης και της «Ελληνικής Θεαμάτων». Η Μαρκέλλα Μανωλιάδου ενδέχεται να είναι η Χλόη. Μέσα στον Οκτώβριο, το ντουέτο «Dress Undress», η νέα δουλειά της «Οκτάνας» θα ξαναφέρει τον Ρήγο ύστερα από χρόνια στη σκηνή ως χορευτή (μαζί του ο Παναγιώτης Κοντονής).

«Επανέρχομαι μετά από 15 χρόνια στο "Δάφνις και Χλόη", μια παράσταση που στην ουσία έδωσε ώθηση και στην "Οκτάνα" και σε εμένα καλλιτεχνικά, για να της προσθέσω την αναγκαία σκληρότητα. Δεν αντέχει σήμερα ατόφιος ο ρομαντισμός. Χρειάζεται επαναπροσδιορισμό», τονίζει ο πολυσχιδής χορογράφος. «Δεν θα αλλοιωθεί τίποτα από τον χαρακτήρα του έργου, απλά θα εμβολιστεί με σύγχρονα, ακόμη και πολύ ακραία συστατικά».

Δεν έχει αλλάξει από το '94 μόνο ο κόσμος. «Αλλά κι εγώ. Και ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος», παραδέχεται ο Ρήγος. «Τότε ήμουν ένας νέος χορογράφος, που έκανε ένα πείραμα που πέτυχε. Αλλιώς έβλεπα τον χορό και την τέχνη, αλλιώς προσέγγιζα τα πράγματα. Υπήρχε και σε μένα η αθωότητα του βουκολικού μυθιστορήματος. Είχα όμως άγνοια. Σήμερα έχω περισσότερη γνώση, περισσότερη παιδεία και είναι πολύ πιο αποφασισμένα όσα κάνω, χωρίς να έχω στερηθεί τον αυθορμητισμό μου».

Υπάρχει και μια διάσταση... νοσταλγίας στην «επιστροφή» του Ρήγου στο αγέραστο μυθιστόρημα του Λόγγου και τη χορευτική συμφωνία του Μορίς Ραβέλ. «Πριν από 15 χρόνια ξεκινούσε δυνατά ο σύγχρονος χορός στην Ελλάδα. Σήμερα μοιάζει τα πάντα στον χορό να έχουν τελειώσει. Γίνεται λοιπόν ένα παιχνίδι με τον χρόνο, το τότε και το τώρα». Δεν θέλει να αποδείξει κάτι. «Νιώθω την ανάγκη να επιστρέψω τα επόμενα δύο χρόνια, με νέα ματιά και νέα εφόδια, σε παλαιότερες δουλειές μου που αγάπησα και αγαπήθηκαν». Σκοπεύει να ξανακάνει την «Ωραία Κοιμωμένη», τα «Ρούχα του Αυτοκράτορα», τον «Ταξιδιώτη του Χειμώνα». Και όχι μόνο. «Δεν είναι ότι έχω χάσει την έμπνευσή μου, αλλά ότι θέλω να ξαναδώ κάποια πράγματα στο σύγχρονο context».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Χορός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Ενα τραγούδι απ' το Μάλι
Ενθουσιασμός νεοφώτιστου
Η Αθήνα -επιτέλους!- υποδέχεται τον Χουάν-Ντιέγκο Φλόρες
Επιχορηγήσεις
Αποσύρεται η ρουσφετολογική διάταξη
Κωνσταντίνος Ρήγος
«Σήμερα τα πάντα στον χορό έχουν τελειώσει»
Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
Αριστουργήματα από κεχριμπάρι
Εκθεση
Εικαστικό ημερολόγιο διακοπών
Αρχιτεκτονική
Γνώριμα αλλά άγνωστα κτίρια ανάμεσά μας
Θέατρο
Καβαλιώτισσα μάνα στην Αθήνα ψάχνει
ΠΟΣΠΕΡΤ
Παράνομη και καταχρηστική η στάση της διοίκησης της ΕΡΤ
Τηλεόραση
Λιτά γενέθλια Μέγκα