Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Παρέμβαση

  • Το πυροτέχνημα και ο αποπροσανατολισμός του κυβερνητικού δημοψηφίσματος

    Η κυβέρνηση βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Μηχανεύεται τα πάντα, χρησιμοποιεί τη διπλή κλασική τακτική του καρότου και του μαστίγιου. Ετσι, πέρα από τους τόνους χημικών με τα οποία βομβαρδίζει καθημερινά τους διαδηλωτές, χρησιμοποιεί διάφορα επικοινωνιακά τεχνάσματα για να επιβάλει την πολιτική της.

    Ετσι, όλως τυχαίως ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λ. Ρακιντζής «ανακαλύπτει» ότι τα συνδικάτα των ΔΕΚΟ χρηματοδοτούνται απ' το κράτος, χίλιοι καθηγητές πέρυσι είχαν μειωμένο έως μηδενικό ωράριο στα σχολεία (αλήθεια, δεν ξέρει γιατί η κ. Διαμαντοπούλου;), ενώ η κρατική τηλεόραση έχει μεγάλα ελλείμματα απ' τις μαζικές προσλήψεις (αλήθεια, ποιος τις έκανε;). Στο πλαίσιο αυτά ανέσυρε από τα επικοινωνιακά της συρτάρια τα δημοψηφίσματα, για να εκτονώσει την αγανάκτηση του κόσμου.

    Την ώρα που η πολιτική της βουλιάζει, γιατί ξεσηκώνει μαζικά την οργή των εργαζομένων, αφού αναζήτησε σανίδα σωτηρίας στη συναίνεση και σε έναν ανασχηματισμό με τα ίδια φθαρμένα υλικά, θέλει με κάθε τρόπο να ξεπεράσει τον κάβο των αντιδράσεων του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, πιστή και υποτακτική στις εντολές των κηδεμόνων της.

    Ο πρωθυπουργός πρότεινε «να ζητήσουμε την ψήφο του ελληνικού λαού μέσα από δημοψηφίσματα», για «τη λειτουργία της Βουλής, τον αριθμό των βουλευτών, την ευθύνη των υπουργών, τη χρηματοδότηση των κομμάτων, τη θητεία εκλεγμένων αξιωματούχων, το εκλογικό σύστημα, μέχρι τη Δικαιοσύνη, τη διαφάνεια στη λειτουργία των κομμάτων, των πολιτικών, των μίντια, αναδρομικά "πόθεν έσχες" παντού, αλλαγή του εκλογικού συστήματος, αλλαγή στη δημόσια διοίκηση και στο Κοινοβούλιο» και ζήτησε «το φθινόπωρο να πάμε σε δημοψήφισμα για τις μεγάλες αλλαγές σε αυτόν τον τόπο».

    Ομως ταυτόχρονα και ενώ επιχειρείται δήθεν μια συναινετική πολιτική, η κυβέρνηση με την πολιτική τού «αποφασίζουμε και διατάσσουμε», κόβει μισθούς, μειώνει ακόμα και το ΕΚΑΣ, ετοιμάζει απολύσεις, ξηλώνει κάθε τμήμα των υπολειμμάτων του κοινωνικού κράτους και πάνω απ' όλα είναι πρόθυμη να υπογράψει και την οικονομική διακυβέρνηση της κυρίας Μέρκελ, δηλαδή την απόλυτη κυριαρχία του γερμανικού κεφαλαίου στην Ε.Ε., κάτι που δεν κατάφερε ούτε και ο Χίτλερ με τις ναζιστικές ορδές στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

    Προκύπτει λοιπόν αβίαστα ότι πρόκειται για δημοψηφίσματα που καμιά σχέση δεν έχουν με τα συμφέροντα του λαού και τις λαϊκές ανάγκες, που δεν θα έρθουν να αμφισβητήσουν τις στρατηγικές επιλογές της Ε.Ε., του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, αλλά που μέσα απ' αυτά θα επιδιώξει να νομιμοποιήσει τις μεγάλες αντιδραστικές αλλαγές που σχεδιάζει στο πολιτικό σύστημα.

    Πρόκειται για δημοψηφίσματα-παγίδες με στόχο την αντιδραστική θεσμική-συνταγματική θωράκιση του πολιτικού συστήματος. Η προσπάθεια για την «ηθικοποίησή» του και το δημοκρατικό πασπάλισμα είναι απαραίτητα για τον αποπροσανατολισμό του λαού, για την ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας. Η κυβέρνηση, εκτιμώντας τη δυσκολία να περάσει τα νέα μέτρα «διά πυρός και σιδήρου», θέλει να παγιδεύσει το λαό με εκβιαστικά και παραπειστικά ψευτοδιλήμματα, να τα περάσει «διά της τεθλασμένης» και να αποσπάσει τη συναίνεσή του για νέες αντιδραστικές αλλαγές, ιδιαίτερα μπροστά σε ένα πιθανά θερμό φθινόπωρο.

    Είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι θα αλλάξει η πολιτική της κυβέρνησης ή ακόμη πιο πολύ ο ταξικός χαρακτήρας του κράτους αν οι βουλευτές είναι 200 αντί 300 ή αν η θητεία τους είναι οκταετής ή αν αρθεί η ασυλία των βουλευτών; Πρόκειται σαφώς για κοροϊδία.

    Νερό στο μύλο της επικοινωνιακής τακτικής της κυβέρνησης ρίχνουν και οι προτάσεις με παραλλαγές των θεσμολάγνων του ΣΥΝ και της ΔΗΜ.ΑΡ., που βρέθηκαν στα νερά τους και βγήκαν στον αφρό με τις παλιές ρεφορμιστικές, μεταρρυθμιστικές προτάσεις τους για βαθιές αλλαγές του πολιτικού συστήματος, για «άμεση δημοκρατία» κ.λπ.

    Τα ζητήματα της ανατροπής της πολιτικής της κυβέρνησης ή της πολιτικής εξουσίας δεν λύνονται με δημοψηφίσματα ή με τις εκλογές, που τις ζητάει και το ΚΚΕ. Η απάντηση του κινήματος σε αυτές τις μανούβρες της κυβέρνησης είναι η αποκάλυψη του χαρακτήρα τους, η απόρριψη των ψεύτικων, αποπροσανατολιστικών και εκβιαστικών διλημμάτων και η οργάνωση με κάθε τρόπο και σε κάθε χώρο του ενιαίου, μαζικού, συντονισμένου και ανυποχώρητου εξωκοινοβουλευτικού, πριν απ' όλα, λαϊκού αγώνα.

    *Εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Ηλιούπολης

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Υπουργείο Οικονομικών
Τρεις καυτές πατάτες στα χέρια του Βενιζέλου
Κυβέρνηση
Με τον φόβο της αγανάκτησης
Ελληνική αφωνία ενώ η Ευρώπη μαθαίνει γερμανικά...
Ευρωζώνη
Πολλαπλό γερμανικό «όχι» πάλι στο ευρωομόλογο
Πολεμικές αποζημιώσεις
Η Γερμανία και η ασυλία δικαιοδοσίας
Νέα Δημοκρατία
Ετοιμάζουν τώρα τις λίστες
Κύπρος
«Ευγνωμοσύνη» Κύπρου για τη ρωσική στήριξη
Αριστερά
Παπαρήγα: Με όρους του 1850 θα ζουν οι εργαζόμενοι
SOS από ΔΗΜ.ΑΡ. για τα έντυπα της περιφέρειας
Ξαναθέτουν θέμα εκλογών ΚΚΕ και ΣΥΝ
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Ο Δήμος Ικαρίας στο ΣτΕ κατά των ανεμογεννητριών
Ελληνορωσικό Συνέδριο στη Ρόδο
ΗΠΑ
Μπαϊντεν: «Οι ΗΠΑ ποτέ δεν πτωχεύουν»
Υπουργείο Υγείας
556 νοσοκομειακά κρεββάτια σε εταιρίες