Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Προσωπική ματιά

  • Ο φίλος μου ο Ντε Νίρο

    Ο γράφων ποτέ δεν σνομπάρισε ταινίες απλής καθημερινότητας με διαλόγους που βγάζουν γέλιο, συγκίνηση.

    Κι ευχαριστήθηκε πρόσφατα τις «Εποχές του έρωτα» του Τζιοβάνι Βερονέζι, ιταλική ταινία με τρεις ιστορίες τριών αντρών διαφορετικής ηλικίας, που «τραυματισμένοι» από τα βέλη του έρωτα... μπλέκουν.

    Τα τελευταία χρόνια είχε χάσει τον φίλο του Ρόμπερτ ντε Νίρο, με τον οποίο γνωρίζονται πάνω από 35 χρόνια μέσω της μεγάλης οθόνης (όχι άλλο κάρβουνο αμερικανικής κινηματογραφικής βίας, ωριμάσαμε, μπουκώσαμε, αφαιρούμε).

    Χάρηκε, λοιπόν, που έπειτα από καιρό είδε αυτό τον παλιόφιλο ως χωρισμένο, εσωστρεφή και μοναχικό Αμερικανό καθηγητή Αρχαιολογίας, εργαζόμενο στη Ρώμη, να μιλάει μάλιστα και ιταλικά (στην τρίτη και τελευταία ιστορία). Υποδυόμενος έναν ηλικιωμένο άντρα ευπαρουσίαστο, αλλά τσαλακωμένο με μεταμοσχευμένη καρδιά, που θα χτυπήσει έντονα για την μπερδεμένη και χυμώδη κόρη ενός Ιταλού γείτονα συναδέλφου του (Μόνικα Μπελούτσι, ο αιώνιος πειρασμός).

    Δεν είναι μεγάλη ερμηνεία, αλλά αληθινή. Πλάθει απέριττα τον καλοστεκούμενο και σχεδόν παραιτημένο ηλικιωμένο, που βρίσκοντας ξαφνικά μπροστά του ένα ανέλπιστο πλάσμα, με κωμικοτραγικό τρόπο κερδίζει την αγκαλιά του, τη συντροφιά του.

    Ο 67χρονος Ρόμπερτ γερνάει καλά. Το δείχνουν το νηφάλιο πρόσωπό του, η κορμοστασιά του, τα γκριζόασπρα μαλλιά του. Εχει ζήσει μια ζωή χορτάτη, πετυχαίνοντας με την αξία του και το φοβερό ταλέντο του σχεδόν πάντα αυτό που ήθελε, στιβαρός κι απόμακρος.

    Κι ο γράφων, ψαρομάλλης κι αυτός, σχεδόν μία δεκαετία μικρότερος, χαίρεται με τον μακρινό φίλο που γερνάει όμορφα κι ο οποίος στο παρελθόν τον έχει ταξιδέψει πολλές φορές με τις εκπληκτικές μεταμορφώσεις του. Τον προτιμάει πια όχι στις γκανγκστερικές εμφανίσεις του, αλλά στις καθημερινές, ευάλωτες, ανθρώπινες στιγμές του («Ενας έρωτας γεννιέται», «Ξυπνήματα», «Ο βασιλιάς της κωμωδίας» κ.ά.). Δεν πάνε να λένε τα παιδαρέλια της κριτικής που υποφέρουν από την αρρώστια της νιότης...

    «Ι' m talking to you Bob». Πάντα φίλοι, έστω κι αν δεν βλεπόμαστε συχνά.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μαύρο Θέατρο
Η Αλίκη στη χώρα του Μαύρου Θεάτρου
Νίκος Θέμελης
Ο πολιτικός της λογοτεχνίας
Συνέντευξη: Δήμος Αβδελιώτης
«Το αρχαίο δράμα, οικουμενικό γεγονός»
Λογοτεχνία
Το καλοκαίρι η κρίση έγινε μπεστ σέλερ
ΜΜΕ
Πρωτιά για New York Times, και Twitter
Από τη Βουλή στο Αρχείο
Απόβαση ξένων το φθινόπωρο
Στο «Big Brother» η σύζυγος του Βρετανού προέδρου της Βουλής