Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Αντί-παρά-Θέσεις

  • Μίλα καθαρά, έστω μια φορά

    Το λένε συνήθως για συμβάσεις και συμφωνίες, αλλά ισχύει και γενικώς ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Ασε δε που συχνά υποβαθμίζονται σκοπίμως, σμικρύνεται η σημασία τους και παραδίδονται ως λεπτομέρειες ογκώδη στοιχεία του καθημερινού γίγνεσθαι, γιατί αυτό βολεύει κάθε είδους τεχνουργούς. Ας βγούμε, λοιπόν, στο κατόπι «λεπτομερειών»:

    Είσαι κυβέρνηση και σε υποχρεώνει η Τρόικα να απολύσεις κόσμο, να κάνεις δραστικές περικοπές στα νοσοκομεία κ.τ.λ. Μάλιστα. Βγες και πες, αφού το δέχθηκες το Πρόγραμμα επειδή το θεωρείς σωτήριο, ότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Τόσοι Διοικητικοί θα φύγουν από τα Πανεπιστήμια, παρ' ότι είναι απαραίτητοι, τόσες ώρες θα εργάζονται παραπάνω και απλήρωτοι οι γιατροί, τόσα λεφτά θα κόψω από τα νοσοκομεία, από τους Δήμους, από τις κοινωνικές δαπάνες κ.τ.λ. Τόσα, γιατί δεν γίνεται αλλιώς. Ξέρω ότι πετάγονται άνθρωποι στο δρόμο, ξέρω ότι δυσλειτουργούν τα νοσοκομεία, ξέρω ότι οι Διοικητικοί είναι λιγότεροι από όσους πραγματικά χρειάζονται τα Πανεπιστήμια, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Δεν έχω λεφτά.

    Αυτό θα ήταν μια καθαρή εξήγηση. Και όσο πιο αναλυτικά και τεκμηριωμένα παρέχεις στοιχεία που δείχνουν ότι η εφιαλτική κατάσταση δεν σηκώνει άλλη γιατρειά, τόσο πειστικός γίνεσαι. Τουλάχιστον δεν κοροϊδεύεις τον κόσμο ότι η πολιτική που ασκείς είναι εξυγιαντική και μεταρρυθμιστική... Ε, αυτό πράττουν οι κυβερνώντες. Εξαπατούν με γελοία τεχνάσματα την κοινωνία. Βαφτίζουν αναγκαίες μεταρρυθμίσεις τις τυφλές απολύσεις και αποκρύπτουν τα ουσιώδη. Φέρ' ειπείν -μιας και συνεχίζεται το αδιέξοδο στα Πανεπιστήμια- δεν λένε ότι η αναλογία υπαλλήλων/διδασκομένων στην Ελλάδα είναι πολύ μικρότερη από τις χώρες της Ευρώπης, την οποία επικαλούνται όταν συμφέρει... Μιλούν για αξιολόγηση, αλλά δεν λένε ότι αυτή πάσχει εγγενώς, όπως καταγγέλλουν οι συκοφαντημένοι πρυτάνεις.

    Ακόμη χειρότερα: τα υπαρκτά παθογενή για τα οποία ευθύνεται πρωτίστως το αβέλτερον της πολιτείας (συντάξεις-μαϊμού, φοροδιαφυγή κ.τ.λ.) αφ' ενός τα φορτώνουν στους εργαζομένους και στους συνδικαλιστές (κλέβει κάποιος, βαρύνεται και συκοφαντείται τεχνηέντως το σύνολο) και αφ' ετέρου προβάλλουν το αυτονόητο, εκείνο που οφείλει να πράξει το κράτος (έλεγχος, ποινές κ.τ.λ.) ως στοιχείο της εξυγιαντικής πολιτικής που ασκείται! Παιδιάστικα πράγματα, ψιμύθια που δεν αντέχουν ούτε λεπτό, γελοία και προκλητική προπαγάνδα.

    Αλλο παράδειγμα. Δεσμεύονται και διακηρύσσουν ότι δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα και οριζόντιες περικοπές. Μάλιστα. Και ακολουθούν κρουνηδόν νέες επιβαρύνσεις, μεγαλύτερα χαράτσια και λογής οδυνηρές ρυθμίσεις που πλήττουν καίρια την ημιθανή κοινωνία, η οποία δεν έχει πού την κεφαλήν κλίνη... Χρειάζονται πολλές αναπνοές και ειδικά μαθήματα για ν' αντέξει κανείς αυτή την ατελείωτη κοροϊδία και να μην εκτραπεί.

    Αλλά μήπως σε ευρωπαϊκό επίπεδο ίδια δεν είναι η χυδαία προπαγάνδα, η παρώθηση «λεπτομερειών» στο περιθώριο και η προβολή μιας εικόνας κατασκευασμένης και βολικής για τους αφέντες, τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους. Ιδια κι απαράλλαχτη. Τρία χρόνια τώρα η Γερμανία κερδίζει αβέρτα δισ. από την κρίση, αλλά καμώνεται τον γενναιόδωρο παραλή και συνεπή εταίρο που νοιάζεται και πασχίζει για τους χλωμούς του Νότου, παρ' ότι εκείνοι ζουν αδιάφοροι σαν κηφήνες και γλεντοκόποι τζίτζικες. Το είπε προχθές ένας δικός τους, ο Πέτερ Μπόφινγκερ, ένας από τους «σοφούς» που συμβουλεύουν τη Μέρκελ. Οτι η Γερμανία κερδίζει 20 δισ. ετησίως, εξαιτίας των χαμηλών επιτοκίων! Αλλά μέσα στην καλλιεργηθείσα σύγχυση, ποιος ν' ακούσει ψιθύρους και «λεπτομέρειες»...

    «Ποιος είναι ο φονιάς και ποιος δικάζει;» διερωτάται ο Μάνος Ελευθερίου σ' έναν από τους μνημειώδεις στίχους του. Παραφρασμένος αυτός ο στίχος έχει ως εξής, προκειμένου να μιλήσεις για τις «λεπτομέρειες», τον διάβολο, την προπαγάνδα, την κοροϊδία, τα θύματα και τους θύτες: Αυτοί είναι οι φονιάδες, και αυτοί δικάζουν... «Λεπτομέρεια», προφανώς, και αυτή...

  • «Ο,τι έμαθα στη ζωή περί τιμής και καθήκοντος»...

    ** Από κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου στο: http://www.enikos.gr «Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου προκρίθηκε στο παγκόσμιο κύπελλο της Βραζιλίας. «Ας κρατήσουν οι χοροί», λοιπόν!

    Κατά τη διάρκεια των χορών, πάντως, χρήσιμο είναι να διακρίνουμε πότε εκείνα τα περί "ελληνικής ψυχής" είναι συγγνωστά, καθώς αποτυπώνουν τον οίστρο μιας χαράς ανόθευτης από ιδιοτέλεια, και πότε είναι ασύγγνωστα. Τουτέστιν (και αυτό δεν έχει σχέση με τα παιδιά της εθνικής) πότε οι φορείς της "ελληνοψυχίας" σερφάρουν πάνω στο λαοφιλές παιχνίδι κάνοντας πάσες στον εθνικισμό. Αλλά ο εθνικισμός των "ελληνόψυχων" είναι τόσο γελοίος που όπως βρίσκει την "ψυχή" του όταν βάζει γκολ ο Μήτρογλου, έτσι προφανώς και τη χάνει την "ψυχή" του όταν ο Νικοπολίδης τρώει 4 από την εθνική της Τουρκίας(...) Αλλο πράγμα, λοιπόν, αυτό που έλεγε χτες ο Σαλπιγγίδης (...) μιλώντας για την "ελληνική ψυχή", κι άλλο πράγμα τα διαγγέλματα περί "ελληνικής ψυχής" των ...ελβετόψυχων της "λίστας Λαγκάρντ". Ο μεν Σαλπιγγίδης είπε με άλλους όρους αυτό που έλεγε ο Καμύ: "Ο,τι έχω διδαχτεί στη ζωή περί τιμής και καθήκοντος μου τα δίδαξε τα ποδόσφαιρο». Οι δε "ελληνόψυχοι - ελβετόψυχοι" το μόνο καθήκον που αντιλαμβάνονται είναι να πετύχουν υψηλή τιμή όταν παζαρεύουν να πουλήσουν την ψυχή τους στον Διάβολο.

    Κατά τη διάρκεια των χορών, σε αυτό το διατεταγμένο "μεθύσι της γενικής συναδέλφωσης" και πίσω από τις στερεότυπες διακηρύξεις "να είμαστε όλοι ενωμένοι" -που προέρχονται από όσους εννοούν ως "ενότητα" την υποταγή και από όσους μας θέλουν μονίμως χωρισμένους και ξεμοναχιασμένους- ας διακρίνουμε και τους γνωστούς πολιτευτάκηδες! Αυτούς που επί χρόνια μας κατηγορούσαν ότι οι σημαίες και οι εθνικοί ύμνοι είναι τα αξεσουάρ μιας παρωχημένης εποχής. Ετσι έλεγαν(...) Δείτε πώς πασχίζουν να βρουν μια θεσούλα στα γαλανόλευκα τηλεπαράθυρα. Αλλά και πάλι -οι δυστυχείς- να μην μπορούν να κρύψουν την ασέβειά τους προς τις σημαίες και τους ύμνους των άλλων. Και μαζί το πόσο ξένοι είναι προς τον πραγματικό διεθνισμό (...).»

  • |Τ|Υ|Π|Ο|Γ|Ρ|Α|Φ|Ε|Ι|Ο|

    «Περί θεών και ηρώων»
    ** Από κείμενο του Παντελή Μπουκάλα, στην «Καθημερινή» (21.11.2013)

    Του Τάσου Αναστασίου στην «Αυγή» (21.11.2013) Του Τάσου Αναστασίου στην «Αυγή» (21.11.2013) «Οποτε ακούω για ήρωες αθλητές, θυμάμαι μια τίμια δήλωση του Ηλία Ατματσίδη. Ηταν τερματοφύλακας στην ΑΕΚ τότε. Και όταν, ύστερα από κάποια σπουδαία νίκη, είδε τα ηρωολογικά πρωτοσέλιδα κι άκουσε τους ρεπόρτερ να του απευθύνονται σε επικό τόνο, τους το ξέκοψε αμέσως: "Ποιοι ήρωες, ρε παιδιά; Μπάλα παίζουμε. Τη δουλειά μας κάνουμε. Ηρωες ήταν ο Κολοκοτρώνης και ο Καραϊσκάκης".

    Μάθημα μέτρου στην κοιτίδα του μέτρου. Ενα μάθημα όμως που δεν έπιασε τόπο. Και τώρα, με την πρόκριση στο Παγκόσμιο της Βραζιλίας, για τιτάνες ακούμε και διαβάζουμε, για θεούς και ήρωες. Και για τους "Ελληνες που όταν είναι ενωμένοι" κτλ. Ενωμένοι; Οι παίκτες της Εθνικής ξανάγιναν παρέα με την προσπάθεια του Φερνάντο Σάντος, που παρέλαβε μια ομάδα κομμένη σε φράξιες και ο οποίος μένει εδώ και πάει κάθε Κυριακή στα γήπεδα· δεν είναι επισκέπτης προπονητής κατά το "επισκέπτης καθηγητής", όπως ο Οτο Ρεχάγκελ. Οι υπόλοιποι, όσοι τους παρακολουθούμε, δημοσιογράφοι και φίλαθλοι, ούτε παρέα είμαστε ούτε ενωμένοι.

    Και χθες ακόμα, μετά την ισοπαλία στο Βουκουρέστι με το γκολ του Κώστα Μήτρογλου (που όσο χαίρεσαι να τον βλέπεις να σκοράρει, άλλο τόσο χαίρεσαι βλέποντάς τον να πανηγυρίζει, ένα παιδί αλάνας), τα πρωτοσέλιδα των οπαδικών εφημερίδων έκαναν την αξιολόγηση προβολής με γνώμονα το χρώμα της φανέλας που υποστηρίζουν. Τμήμα του παιχνιδιού είναι κι αυτό. Από παλιά. Αντίθετα, είναι εντελώς καινούργιο κομμάτι του παιχνιδιού, δημοφιλές πάντως, ο διαδικτυακός καβγάς την ώρα ακριβώς που γίνεται το παιχνίδι, και όχι μόνο πριν και μετά. Διαστρεβλώνοντας οποιαδήποτε σχέση με τον αθλητισμό (με την παρακολούθησή του έστω), όλο και περισσότεροι βλέπουν μπάλα στην τηλεόραση έχοντας και το κομπιούτερ ανοιχτό. Και μπαίνουν κάθε τόσο σε ένα (ή και παραπάνω) από τα φιλόξενα αθλητικά σάιτ για να στείλουν τα μηνύματά τους, καταλήγοντας σε συμπεράσματα για μια φάση πριν ολοκληρωθεί ή για κάποιον παίκτη από το πρώτο δεκάλεπτο.

    Τι είδους μηνύματα; Οσα είδα το βράδυ της Τρίτης, ενώ έπαιζε η Εθνική, δεν διέφεραν ιδιαίτερα από όσα είχα δει στη διάρκεια του ντέρμπι Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός αλλά και σε πολλά άλλα ντέρμπι: ειρωνείες, καρφιά, μαγκιές, βρισίδι ελαφρώς συγκρατημένο, ώστε να μη λογοκριθεί αλλά να δημοσιευτεί και να προκαλέσει ανταποδόσεις. Γαύροι κατά βάζελων, και τούμπαλιν, οι δυο τους εναντίον Παοκτζήδων και αυτοί κατά του αθηναϊκού κράτους, μύλος. "Οι Ελληνες ενωμένοι"...

    Σαν να μας πνίγει η αγανάκτηση που πατροπαράδοτα νιώθουμε για όλους και για όλα. Και, μην ξέροντας τι στα κομμάτια να την κάνουμε, πώς να την εκπαιδεύσουμε και να της δώσουμε διέξοδο, τη σκορπάμε στον "μισό πραγματικό, μισό γυρνάμενο μες στο μυαλό μας" ηλεκτρονικό κόσμο. Οχι για να ξεθυμάνουμε, δεν έχουμε τέτοιο στόχο, αλλά για να θυμώσουμε ακόμα περισσότερο. Κατά πάντων. Αφού φυσική μας κατάσταση κατάντησε ο θυμός. Ενας θυμός νάρκισσος».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Συνεντεύξεις
«Να γίνει η Αριστερά το ΕΑΜ της εποχής μας»
Βουλή
Κόντρα - φαρμάκι ΣΥΡΙΖΑ με Αδωνι...
Εμπόριο φαρμάκων
Σουπερμάρκετ βιταμίνες!
Εκπαίδευση
Ανοιχτά ή κλειστά πανεπιστήμια; Ιδού το ερώτημα
Θυμήθηκε το διάλογο προ της δωδεκάτης εβδομάδος
«Πρόχειρη και αυθαίρετη η διαθεσιμότητα»
ΕΟΠΥΥ
...και κόντρα ΕΟΠΥΥ με Αδωνι και τριήμερη
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Αστυνομικός φρουρός λήστεψε μετανάστες!
Με φόνο 28χρονου... πλήρωσαν τα δεδουλευμένα
Παρουσίαση βιβλίου
Τα πρόβατα κυνήγησαν τη «Συμμορία του Λύκου»
Θεσσαλονίκη
Στο σκαμνί 14 για διατάραξη «χρυσής» ειρήνης
Στις φλόγες φορτηγό της «Ελληνικός Χρυσός»
Νησιωτική Ελλάδα
Ο εθνικοσοσιαλιστής που με μήνυσε...
Ακροδεξιά προπαγάνδα μέσα στο σχολείο
Αντιφασιστική Δράση
Δίκες εναντίον αντιφασιστών
ΚΕΔΕ
Οι δήμαρχοι γλίτωσαν το ξύλο
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Βόμβα στην Καλαμάτα σε ενεχυροδανειστήριο του Τάσου Μητρόπουλου
Εκδηλώσεις
Η προσφορά της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη
Ανθρώπινα
«Από τον Αυλό στο Οργανο»
Δασικές εκτάσεις
Κινδυνεύει δημόσιος Πόρος εκατομμυρίων