Έντυπη Έκδοση

Κοντσέρτο για σόλο φωνή

«Φαντάζομαι ότι όλοι θέλουν να ξέρουν τι θα τραγουδήσω στο ρεσιτάλ μου στην Αθήνα. Αλλά είναι μια ερώτηση που δεν μπορώ να απαντήσω. Κάθε σόλο εμφάνισή μου βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό. Ποτέ δεν ξέρω από πριν τα κομμάτια που θα εκτελέσω».

Τόσο απλά ο Μπόμπι Μακ Φέριν, ο μαύρος μουσικός και συνθέτης με τη μοναδική φωνή, εξηγεί τι παρουσιάζει στις σόλο εμφανίσεις του. Ο εξηντάχρονος Μακ Φέριν, βαθύς γνώστης της τζαζ και της κλασικής, με συνεργασίες από τον Τσικ Κορέα μέχρι τον Γιο Γιο Μα, θα εμφανιστεί τη Δευτέρα 31 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (έναρξη 8.30 μ.μ.- Εισιτήρια από 80 έως 45 ευρώ).

Σαν στο σπίτι μου

«Πάντα ξεκινάω με ένα-δυο τραγούδια εντελώς αυτοσχεδιαστικά», εξηγεί στο «7». «Προσπαθώ να διαπιστώσω πώς ακούγεται η φωνή μου στη συγκεκριμένη αίθουσα, πώς συμπεριφέρεται το κοινό και τα συναισθήματα που μου δημιουργούνται. Υστερα απ' αυτό, μπορεί να επιλέξω κάποια γνωστά δικά μου τραγούδια, κάποια πολύ δημοφιλή άλλων, να ερμηνεύσω κομμάτια κλασικής μουσικής ή τζαζ. Οσο και αν ακούγεται επηρμένο, έχω συνηθίσει αυτήν τη μοναχική έκθεση στο κοινό» λέει. «Είναι σαν να βρίσκομαι στον καναπέ του σαλονιού μου, μόνο που υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι γύρω μου. Σίγουρα νιώθω όμορφα όταν η φωνή μου συνοδεύεται από κάποιον μουσικό ή ένα μικρό συγκρότημα τζαζ ή ακόμα και μια συμφωνική ορχήστρα. Ομως όταν είμαι μόνος απέναντι στο κοινό υπάρχει μια πρόκληση που την απολαμβάνω».

Ο Μακ Φέριν ξεκίνησε την πορεία του στη μουσική σκηνή, αφού πρώτα σπούδασε πιάνο και έμαθε να παίζει μπάσο και κλαρινέτο, επιδιώκοντας την ελευθερία από τις μελωδίες και τους ρυθμούς των μουσικών οργάνων. Και το κατόρθωσε στα 27 του. «Ξεκίνησα θέλοντας να τραγουδάω χωρίς συνοδεία κάποιου οργάνου», θυμάται. «Ετσι ήταν απαραίτητο να ενσωματώσω στη φωνή μου όλα τα στοιχεία ενός μουσικού κομματιού, λίγη μελωδία, λίγο ρυθμό, λίγο μπάσο, κάποιες δεύτερες φωνές».

Η φωνή του είναι μοναδική, αλλά ο τρόπος που την αξιοποιεί δεν είναι καινούριος. «Δεν επινόησα εγώ τη συγκεκριμένη τεχνική», επισημαίνει. «Η μεσαιωνική, η μπαρόκ μουσική πάντα βασιζόταν σε φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς και εναλλαγές. Χρησιμοποιώ την φωνή μου σαν ένα μουσικό όργανο, χωρίς να μιμούμαι κάποιο. Θέλω να τραγουδάω, όχι να δημιουργώ εφέ».

Οι επιρροές του εκτείνονται από τον Μότσαρτ μέχρι τους Weather Report, τον Μάιλς Ντέιβις και τον Κιθ Τζάρετ. «Αλλά οδηγός μου στον κόσμο της μουσικής ήταν ο πατέρας μου, ο Ρόμπερτ Μακ Φέριν, ο καλύτερος βαρύτονος που έχω ακούσει».

Οσο για την κληρονομιά της τζαζ στο δικό του ήχο, εξηγεί: «Αυτό που αποκαλείται παραδοσιακός τζαζ αυτοσχεδιασμός είναι οι εναλλαγές της συγχορδίας και του ρυθμού πάνω σε ένα ήδη υπάρχον μουσικό θέμα. Πέρα όμως από την τζαζ, η έννοια του αυτοσχεδιασμού σημαίνει ότι έχεις την απόλυτη ελευθερία να δημιουργήσεις τη μουσική σου χωρίς να βασίζεσαι σε ένα προϋπάρχον τραγούδι, ήχο ή ρυθμό. Σου παρέχει αυτονομία, ώστε να πας προς όποια κατεύθυνση θέλεις εσύ η ή φωνή σου».

Το τραγούδι «Don't worry, be happy» με το οποίο έγινε διάσημος το 1988, είναι ένα τέτοιο δείγμα. Το πρώτο a cappella τραγούδι που βρέθηκε στο νούμερο ένα των επιτυχιών στις ΗΠΑ και βραβεύτηκε με τρία Γκράμι. «Πραγματικά είμαι περήφανος γι' αυτό, όχι τόσο για την εμπορική επιτυχία, όσο επειδή κατέληξε να σημαίνει τόσα πολλά για τόσο διαφορετικούς ανθρώπους. Τώρα πια το έχω αφήσει πίσω μου. Εδώ και πολλά χρόνια έχω σταματήσει να το τραγουδώ στις συναυλίες μου. Εχω πια προχωρήσει σε νέες κατευθύνσεις».

Ο νέος δίσκος

Φέτος παρουσίασε ύστερα από δισκογραφική σιωπή οκτώ χρόνων τον δίσκο «Vocabularies». «Είναι ο δίσκος με τον οποίον θέλησα να μιλήσω με τη γλώσσα της μουσικής πέρα από τους περιορισμούς του τόπου και του χρόνου» τονίζει. «Γι' αυτό και κάποιοι στίχοι έχουν γραφτεί σε νεκρές γλώσσες όπως τα σανσκριτικά ή τα λατινικά. Κάποιοι άλλοι είναι από γλώσσες που μιλάμε σήμερα και ακόμα τραγουδάω σε γλώσσα που έχω επινοήσει. Ολη η φιλοσοφία του άλμπουμ βασίζεται σε πειραματισμούς που είχα παρουσιάσει στην πορεία μου».

Πολλοί κριτικοί τον χαρακτηρίζουν αριστούργημα. «Συμμετέχουν περίπου πενήντα καταπληκτικοί τραγουδιστές που ενώνουν τις φωνές τους με τη δική μου. Καθένας απ' αυτούς ηχογράφησε το δικό του μέρος είτε μόνος του είτε σε μικρές ομάδες. Κατέληξα με ένα υλικό 1.400 κομματιών, οπότε η μείξη τους ήταν μια τεράστια δουλειά. Ετσι όμως προέκυψε αυτός ο αναπάντεχος ήχος, που δεν μοιάζει με κανέναν άλλο χορωδιακό δίσκο».

Για το μέλλον, ο Μακ Φέριν έχει πολλά σχέδια ακόμα. «Μετά την περιοδεία μου», λέει, «θα δώσω μια σειρά από συναυλίες για το "Vocabularies". Θα συνεργαστώ με μερικές από τις καλύτερες χορωδίες στον κόσμο. Μόλις τελειώσω θα ξεκινήσω μια περιοδεία με μια όπερα που έχει τίτλο "Bobble" γραμμένη από τον Γκιλ Γκόλσταϊν και θα πλαισιώνομαι από είκοσι σολίστ. Η παγκόσμια πρεμιέρα της θα γίνει το καλοκαίρι στη Γερμανία, στις εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Σοπέν. Το καλοκαίρι μου προβλέπεται συναρπαστικό». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Μουσική
Η ποιητική γεωγραφία του Μπομπ Ντίλαν
Ο παρτιζάνος της ντίσκο
«Οσο στέκομαι, θα αντιστέκομαι»
Απ' τον Ψηλορείτη στο Ηρώδειο
Οταν έγραφα για την Β.Β.
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Οντρέ Τοτού
Η δική μου Σανέλ
Μουσική
Η ποιητική γεωγραφία του Μπομπ Ντίλαν
Ο παρτιζάνος της ντίσκο
Κοντσέρτο για σόλο φωνή
«Οσο στέκομαι, θα αντιστέκομαι»
Απ' τον Ψηλορείτη στο Ηρώδειο
Οταν έγραφα για την Β.Β.
Παραστάσεις & συναυλίες
Το buy or not to buy?
Θέατρο
Φεγγαράκι μου λαμπρό
Φεστιβάλ Αθηνών
Θέατρο στον πεζόδρομο
Συνέντευξη: Τακέσι Κιτάνο
«Θέλω να σας φέρω σε δύσκολη θέση»
Σαμπίνα Γκουτσάντι
«Ο Μπερλουσκόνι; Ενας εκμεταλλευτής»
Συνέντευξη: Κιμ Κατράλ
Sex and Samantha
Βιβλίο
Το γκουρμέ της Κατοχής
Φόνοι στην παραλία
Απαγορευμένες αναμνήσεις
Η ταπείνωση του Πυγμαλίωνα