Έντυπη Έκδοση

Ενα θέατρο ξαναγεννιέται

Σε λιγότερο από έναν χρόνο το Δημοτικό του Πειραιά θα αποδοθεί στο κοινό πλήρως αποκαταστημένο, ενώ ο νέος οργανισμός του προσδοκά να το σώσει από την παλιά κακοδαιμονία του

Χρόνια «σέρνεται» το θέμα της αποκατάστασης του Δημοτικού Θεάτρου του Πειραιά. Ομως μια ματιά σ' αυτό, έξω και μέσα, δικαιολογεί επιτέλους αισιοδοξία.

Μοιάζει πια με τεράστιο εργοτάξιο, όπου συνυπάρχουν οικοδομικά υλικά, σκάμματα των αρχαιολόγων, ένας μεγάλος γερανός και άλλα μηχανήματα, κοντέινερ που λειτουργούν ως γραφεία και, βέβαια, πλήθος εργατών. Ολοι και όλα εργάζονται για το τελικό αποτέλεσμα, που θα είναι η επαναφορά του θεάτρου στην αρχική μορφή και η επαναλειτουργία του. Η τελευταία, μάλιστα, καθορισμένη με αυστηρά κριτήρια, όπως επισημαίνει ο δήμαρχος της πόλης, Παναγιώτης Φασούλας.

Το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, σε σχέδια του Ιωάννη Λαζαρίμου, θεμελιώθηκε στις 24 Ιουνίου 1884 από τον δήμαρχο Α. Σκυλίτση-Ομηρίδη. Εναν χρόνο νωρίτερα, σε σχετικό ρεπορτάζ, η εφημερίδα «Σφαίρα» έγραφε: «Το μήκος του θεάτρου θέλει είναι 45 μέτρων, 34 δε το πλάτος και 30 το ύψος, διηρημένον ανά δέκα μέτρα εις την σκηνήν, τον υπ' αυτήν χώρον και των υπέρ την σκηνήν. Θα περιέχει δε τρεις σειράς θεωρείων, εκάστην ανά είκοσι τρία και υπερώον μετά τριών σειρών βαθμίδων αμφιθεατρικώς. Ούτω θα δύναται να εμπεριλάβη ανέτως 1.154, εν ανάγκη δε 1.400, θεατάς».

Τα εγκαίνια του θεάτρου έγιναν στις 9 Απριλίου 1895 και από τότε άρχισε η μεγάλη περιπέτεια με υψηλές στιγμές (Ροντήρης, Κατράκης), αλλά και με τον ξεπεσμό του τα τελευταία χρόνια της λειτουργίας του. Είχε γίνει το Δημοτικό χώρος για πολιτικούς γάμους, για κοπή της πίτας διαφόρων σωματείων, για λαογραφικές εκδηλώσεις και για εορτές ιδιωτικών σχολείων. Ο πόλεμος, οι σεισμοί και οι ατυχείς επεμβάσεις, τέλος, του έδωσαν τη χαριστική βολή.

Κατά τον μηχανολόγο και επικεφαλής του εργοταξίου, Γιώργο Χαλδαίο, για να επανέλθει το θέατρο στην αρχική του μορφή χρειάστηκε να γίνει στατική υποστήριξη στο σύνολό του. Οι τοίχοι του, μέχρι και δύο μέτρων πάχους, υποστηρίχθηκαν με μπετόν μέχρι το επίπεδο του ισογείου και με μεταλλικές κατασκευές από εκεί και πάνω. Οι κύριοι χώροι θα διατηρηθούν όπως ήταν, όπως και η αρχική διακόσμησή τους, η οποία συντηρείται επί τόπου ή τμήματά της αναπαράγονται σε εξειδικευμένα εργαστήρια. Ολες οι βαρβαρικές επεμβάσεις θα διαγραφούν.

Δύο προτάσεις

Ο χώρος κάτω από το επίπεδο της σκηνής δημιούργησε την έκπληξη όταν άρχισαν οι εργασίες αποψίλωσής της. Βρέθηκε εκεί ένα «δάσος» από ξύλινες δοκούς που τη στήριζαν αλλά και τα παλαιά μηχανήματα. «Βρήκαμε και τα αρχικά σχέδια του Λαζαρίμου στο Ιστορικό Αρχείο του Δήμου και είδαμε την πλήρη ταυτότητά τους. Βέβαια ετέθη ζήτημα συντήρησης και αναπαραγωγής ή το αν θα προχωρούσαμε κατασκευάζοντας μια νέα σκηνή. Υπάρχουν έτσι δύο προτάσεις: Η πρώτη στον μεγαλύτερο βαθμό της κρατάει όλα τα παλαιά στοιχεία, εκσυγχρονίζοντας βέβαια κάποια από αυτά. Απλώς στο βάθος της σκηνής θα γίνει το μηχανοστάσιο και στη συνέχεια θα τοποθετηθεί το πλήθος των δοκών, που κάποτε λειτουργούσαν και ως ηχείο. Η αποτύπωση έχει γίνει στο χιλιοστό.

Υπάρχει πρόβλεψη και για την αναπαραγωγή των παλαιών μηχανισμών. Στην άλλη περίπτωση θα προχωρήσουμε με τη νέα μελέτη που έγινε για το θέατρο. Η σκηνή θα γίνει περιστροφική και οι ξύλινες πασαρέλες θα αντικατασταθούν από μεταλλικές» λέει ο Γ. Χαλδαίος.

Η αποκατάσταση του θεάτρου θα κοστίσει 36 εκατ. ευρώ, ενώ με την ανακατασκευή της παλιάς σκηνής το κόστος θα αυξηθεί κατά 2 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα προέρχονται από το Γ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και, φυσικά, η ροή τους γίνεται μέσω του υπουργείου Πολιτισμού. Το χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση των εργασιών λήγει στις 15 Μαΐου του 2010, μάλλον όμως θα υπάρξει κάποια παράταση, διότι, κατά τον Γ. Χαλδαίο, σκάβοντας θεμέλια για τα νέα τοιχία από μπετόν, βρέθηκαν παντού αρχαία: τοίχοι, βοτσαλωτά δάπεδα, αποθηκευτικές δεξαμενές και πηγάδια.

Τα δευτερεύοντα καλύφθηκαν. Για τα σημαντικότερα αναμένονται οι αποφάσεις του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Το ενδιαφέρον είναι πως η οδός που αποκαλύφθηκε εμπρός από το θέατρο είχε πλάτος 16 μέτρα, όσο ακριβώς και σήμερα.

Ο Παν. Φασούλας επισημαίνει πως ο στόχος για την επαναλειτουργία του θεάτρου είναι να λειτουργήσει αυτό πολιτιστικά και όχι πολιτικά. «Θέλουμε το θέατρο να έχει τον ευρωπαϊκό χαρακτήρα που του πρέπει και να ανεβαίνουν σ' αυτό σημαντικές παραστάσεις, θεατρικές είτε μουσικές. Παραστάσεις που δεν θα εντάσσονται στο πρόγραμμα των πολιτιστικών δραστηριοτήτων του δήμου αλλά σ' εκείνο της χώρας. Γι' αυτό δημιουργήσαμε μια επιτροπή κορυφαίων ανθρώπων του πολιτισμού, έναν αντίστοιχο μηχανισμό των Φίλων του Μεγάρου Μουσικής.

»Θα είναι αυτοί που θα επιλέξουν και το οργανωτικό σχέδιο της διοίκησης και του προγράμματος του θεάτρου. Δεν ξέρω αν στη θέση του προέδρου του δ.σ. θα είναι ο δήμαρχος, αλλά στις συνεδριάσεις της επιτροπής ο δήμαρχος δεν έχει συμμετάσχει μέχρι σήμερα. Μπορεί να έχω σχέση με τον πολιτισμό, όχι όμως αυτή που έχουν ο Βασίλης Βασιλικός, ο Γιώργος Κουρουπός και ο Πλάτων Μαυρομούστακος».

Για ό,τι αφορά τα 2 εκατ. ευρώ που θα κοστίσει η ανακατασκευή της παλιάς σκηνής, δεσμεύεται πως, εφόσον δεν βρεθούν από αλλού, θα τα εκταμιεύσει ο δήμος. Στα άμεσα σχέδια και η οργάνωση ενός διεθνούς συνεδρίου, αφ' ενός για να προβληθεί η δουλειά που έχει γίνει μέχρι σήμερα και αφ' ετέρου για να ανοιχθεί ο διάλογος με τους καλλιτεχνικούς διευθυντές των ευρωπαϊκών θεάτρων σε σχέση με τον προγραμματισμό του Δημοτικού Πειραιά.

Υπάρχουν τουλάχιστον δυο αντίστοιχά του θέατρα μπαρόκ, ένα στην Τσεχία κι ένα στην Ιταλία, τα οποία είναι επισκέψιμα ακριβώς λόγω των παλαιών μηχανισμών τους.

«Το στοίχημα», καταλήγει ο Παν. Φασούλας, «είναι να κερδίσουμε το κοινό σε εκδηλώσεις οι οποίες νομίζει ότι δεν του αρέσουν. Το θέμα είναι να πας μια φορά ν' ακούσεις την Καμεράτα. Το πιθανότερο είναι τότε να κολλήσεις. Δεν πιστεύω ότι το κοινό γεννήθηκε για να βλέπει φτηνά προγράμματα στην τηλεόραση ή να ακούει κακή μουσική». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Βιβλίο
Πολιτισμός στο παγκόσμιο χωριό
Ο δημοσιογραφικός κόσμος σε μια ματιά
Με φόντο την Ιστορία
Το βιβλίο των βιβλίων
Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Ενα θέατρο ξαναγεννιέται
Εικαστικά
Ερωτικά εικονογραφημένα
Ζωγραφίζοντας για τη σκηνή
Πινό τέχνας κατεργάζεται
Επέτειος της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου
Γκρεμίζοντας το Τείχος ακόμα μια φορά
Θέατρο
Ο «Αμλετ» στον δρόμο
Κινηματογράφος
Προσεχώς φθινόπωρο
Η περιπέτεια μιας ταινίας
Αμερικανική απόβαση στη Βενετία
Λεύκωμα
Διαβάζοντας μετά μουσικής
Μουσική
Ενα συγκρότημα μεγαλώνει στο Μπρούκλιν
Η afroκρεμα του τραγουδιού
Συνέντευξη Αύρα Γεωργίου & Ερση Δάνου
Οι δικοί μας στο Χόλιγουντ
Συνέντευξη Λουθ Καζάλ
Επιστροφή με μπολέρο