Έντυπη Έκδοση

Ο δημοσιογραφικός κόσμος σε μια ματιά

«Σπλιτ είναι η κορυφαία στιγμή του μπλακ τζακ. Εχεις δυο όμοια φύλλα και δικαιούσαι, αν θέλεις, να τα χωρίσεις και να παίξεις σε δύο ταμπλό, υπό την προϋπόθεση πως θα διπλασιάσεις το στοίχημά σου. Είναι η ευκαιρία σου να τα δώσεις όλα απέναντι στο πεντάρι ή στο εξάρι που έχει μπροστά του ο ντίλερ».

Τα παραπάνω ως απρόβλεπτο μάθημα από τον Χριστόφορο Κάσδαγλη και το τελευταίο του βιβλίο, το «Σπλιτ» (εκδόσεις «Καστανιώτη»).

Με κεντρικό ήρωα τον δημοσιογράφο Βλαδίμηρο Δημητριάδη ο, ούτως ή άλλως, δημοσιογράφος Κάσδαγλης ξεναγεί το κοινό στον κόσμο του τύπου, στα τραπέζια του μπλακ τζακ και της ρουλέτας, στα διαπλεκόμενα συμφέροντα, στον κόσμο των επιχειρήσεων, των χαμένων ερώτων και των καλοκαιρινών σινεμά, που προφανώς δαγκώνουν τη μνήμη του.

Ο Δημητριάδης, ωστόσο, δεν είναι σαν όλους τους δημοσιογράφους. Εχοντας εργαστεί χρόνια ως συντάκτης ύλης και όντας πια στο ρεπορτάζ, δεν τρέχει πίσω από την είδηση, περνάει σπανίως από την εφημερίδα του -κατά το κοινώς λεγόμενο, λουφάρει. Ακόμα χειρότερα, έχει αναθεωρήσει τις απόψεις του για τη δημοσιογραφία. Μπορεί και να τη σιχαίνεται λίγο. Ωστόσο, λόγω παλαιότητος τον ανέχονται.

Το μέγα πάθος του, εκτός από τον τζόγο, είναι ένας φάκελος τον οποίο συμπληρώνει σταδιακά και σχετίζεται με έναν μεγαλοκαρχαρία της οικονομίας, τον Φίλιππο Μπάρλοου. Τον περιγράφει ως τυπική περίπτωση επαναστατημένου νέου της δεκαετίας του '70, ως τον γιο ενός βουλευτή που πέρασε στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά και όπως πολλοί άλλοι κατέληξε επιχειρηματίας.

Τα χτυπήματα μαζί του θα είναι συνεχή, πάνω και κάτω από τη ζώνη. Και βέβαια το «κόλλημα» αφορά το γράψιμο και το αν αυτό εν τέλει μπορεί να σε ζήσει. «Ο Πικάσο μπορούσε να αγοράσει μια Ρολς Ρόις απλώς ζωγραφίζοντάς την. Και αν εγώ δεν ζωγράφιζα αλλά έγραφα;» διερωτάται ο Δημητριάδης.

Παιγνιώδης συχνά ο συγγραφέας βάζει στο παιχνίδι και κάποια από τα χαριτωμένα κλισέ του επαγγέλματος, όπως π.χ.: «Πού δείχνει με το δάχτυλο ο Κολοκοτρώνης, καθισμένος αγέρωχα στο άλογό του στο οικείο μνημείο της οδού Σταδίου; Το ''Galaxy'' δείχνει», αναφερόμενος στο μπαρ -γνωστό στέκι δημοσιογράφων. Κι έτσι συνεχίζεται το σκοτσέζικο ντους, κυνικό, με ανατροπές και με ταχείς ρυθμούς στην επιφάνεια, πικρό στο βάθος του, αφού έχουμε να κάνουμε εδώ μ' έναν κόσμο που φεύγει ανεπιστρεπτί και μ' έναν άλλο που μόλις έχει στρογκυλοκαθήσει στη θέση του.

Με την αλλαγή, που συντελέστηκε μόλις σε τέσσερις δεκαετίες. Με τα όνειρα της μεταπολίτευσης, που τα έσβησαν, οι παχυλοί μισθοί. Πρόκειται για έναν κόσμο, ωστόσο που δεν αρέσει στον Κάσδαγλη κι έτσι οδηγεί τον ήρωά του να βγάλει την ουρά του απ' έξω. Τι κι αν ο Μπάρλοου του έκλεψε την κοπέλα, αυτός μάλλον του κλέβει τη γραμματέα, που είναι και κούκλα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Πολιτισμός στο παγκόσμιο χωριό
Με φόντο την Ιστορία
Το βιβλίο των βιβλίων
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Βιβλίο
Πολιτισμός στο παγκόσμιο χωριό
Ο δημοσιογραφικός κόσμος σε μια ματιά
Με φόντο την Ιστορία
Το βιβλίο των βιβλίων
Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Ενα θέατρο ξαναγεννιέται
Εικαστικά
Ερωτικά εικονογραφημένα
Ζωγραφίζοντας για τη σκηνή
Πινό τέχνας κατεργάζεται
Επέτειος της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου
Γκρεμίζοντας το Τείχος ακόμα μια φορά
Θέατρο
Ο «Αμλετ» στον δρόμο
Κινηματογράφος
Προσεχώς φθινόπωρο
Η περιπέτεια μιας ταινίας
Αμερικανική απόβαση στη Βενετία
Λεύκωμα
Διαβάζοντας μετά μουσικής
Μουσική
Ενα συγκρότημα μεγαλώνει στο Μπρούκλιν
Η afroκρεμα του τραγουδιού
Συνέντευξη Αύρα Γεωργίου & Ερση Δάνου
Οι δικοί μας στο Χόλιγουντ
Συνέντευξη Λουθ Καζάλ
Επιστροφή με μπολέρο