Έντυπη Έκδοση

Ζωγραφίζει πιο γρήγορα και από τη σκιά του

Ο Achde (Ασντέ), κατά κόσμον Χερβέ Νταρμεντόν, έφτιαξε το ψευδώνυμό του με τα αρχικά του ονόματός του (Η και D) αντιγράφοντας τον δημιουργό τού Τεν Τεν.

Ο άνθρωπος που σκιτσάρει τον Λούκι Λουκ μετά τον θάνατο του Μορίς, το 2001, ήρθε στην Αθήνα επίσημος καλεσμένος της Μαμούθ Κόμιξ και του Γαλλικού Ινστιτούτου για το πάρτι των πεντηκοστών γενεθλίων του Αστερίξ - όπου θα παρουσιαστεί και το 35ο άλμπουμ του μικρού Γαλάτη και θα γίνει και συζήτηση για την 9η τέχνη.

Τα μάτια του γυρνάνε ανάποδα -όπως των καρτούν- όταν του εξηγούμε πως στην ελληνική έκδοση το άλογο του Λούκι Λουκ είναι θηλυκό γιατί ο εκδότης που το πρωτόφερε εδώ του άλλαξε όνομα και φύλο προς τιμήν της κόρης του, Ντόλι. Λίγα δεύτερα μετά την αναφορά του σχετικού κομματιού του Κηλαηδόνη, η κουβέντα ανάβει και ο 48χρονος Γάλλος απαντάει γελώντας.

Τα γουέστερν βγήκαν και ξαναμπήκαν στη μόδα αρκετές φορές. Ο Λούκι Λουκ όμως πουλούσε συνεχώς. Γιατί;

«Ο Λούκι Λουκ ξεκίνησε την καριέρα του το 1946 σαν ένα απλό κόμικς αμερικανικού στιλ, αλλά εξελίχθηκε μαζί με το γουέστερν του σινεμά και πέρασε από τη φάση Τζον Φορντ, Πέκινπα κ.λπ. για να φτάσει στη Σέρτζιο Λεόνε περίοδό του και να αποκτήσει αξίες κλασικές και πανανθρώπινες, όπως ο ηρωισμός. Αυτό σε κάνει πετυχημένο είτε είσαι καουμπόης είτε ένας μικρός Γαλάτης. Η κατάκτηση της Δύσης στο βάθος είναι για ένα παιδί η μεγάλη περιπέτεια, όπως στο Star Wars η κατάκτηση του Διαστήματος».

Γι' αυτό και οι Τζεντάι φοράνε το φωτόσπαθό τους σαν ρεβόλβερ χαμηλά στον γοφό;

«Ακριβώς... και ο ήρωας των καουμπόιδων του Διαστήματος λέγεται επίσης Λουκ ...αλλά Σκάιγουοκερ».

Φτάνει αυτό για να πουλάει κάτι σαν τον Αστερίξ ή τον Λούκι Λουκ για άλλα 50 χρόνια;

«Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως μπορούν να εξελιχθούν, αλλά όχι να αλλάξουν εντελώς. Μπορεί να αλλάξεις μεθόδους, καδραρίσματα ή τύπωμα, αλλά το πνεύμα τους όχι. Δεν μπορούν να μιμηθούν τη reality tv πχ. Δεν είναι κάτι που το κάνεις "μάτι". Το απολαμβάνεις σαν βιβλίο και εικόνα, αλλά δεν σου πουλάει "ρεαλισμό"».

Πώς νιώσατε όταν μάθατε πως θα αντικαθιστούσατε τον Μορίς;

«Ποτέ δεν αντικατέστησα τον Μορίς!».

Ευτυχώς η γυναίκα τού Achde κατάλαβε πως πολλοί μπορούν να γίνουν ραδιολόγοι, αλλά λίγοι να σκιτσάρουν σαν τον Μορίς Ευτυχώς η γυναίκα τού Achde κατάλαβε πως πολλοί μπορούν να γίνουν ραδιολόγοι, αλλά λίγοι να σκιτσάρουν σαν τον Μορίς Ok. Τι έγινε τη μέρα που σας είπαν πως θα ζωγραφίζετε τον Λούκι Λουκ;

«Είχα δουλέψει δοκιμαστικά σ' αυτό, είχα κάνει μικρά στριπ Ρανταπλάν, ένα αφιέρωμα με μικρές ιστορίες... Αλλά όταν έσκασε το τηλέφωνο έμεινα ξερός. Το λέω στη γυναίκα μου και δεν με πιστεύει, οπότε κάθομαι και τρώω για να το ξεχάσω... Ενα χρόνο μετά δεν το είχα αποδεχτεί. Καθόμουν κάθε πρωί στο ατελιέ και κοίταζα τα άλμπουμ και έλεγα "ναι, εγώ είμαι"».

Και πώς νιώθατε μπροστά στο λευκό χαρτί που έπρεπε να μεταμορφώσετε στο επόμενο Λούκι Λουκ;

«Σαν να έχω πίσω μου τον Μορίς με μια καραμπίνα Γουίντσεστερ και πάρα πολλές σφαίρες. Και μερικές χιλιάδες αναγνώστες έτοιμους να μου την πέσουν στη γωνία. Μου 'ρχότανε να πάω στην εκκλησία... ήθελα να γίνω μαμούνι, να κρυφτώ».

Ποιο είναι τελικά το δυσκολότερο κομμάτι αυτής της δουλειάς;

«Το να έχεις μια καλή περιπέτεια. Ενα άλμπουμ είναι η ώσμωση της ιστορίας με το σκίτσο. Αν ένα από τα δύο είναι κακό, το σύνολο είναι χάλια. Πρέπει ο σεναριογράφος να ξέρει τι μπορεί και θέλει να σκιτσάρει ο σκιτσογράφος. Οπως είπε και ο Γκερά (ο σεναριογράφος) "...άμα δεις στο ίδιο καρέ δάσος, Ινδιάνους, βράχια, επίθεση ιππικού και τη Νέα Υόρκη στο βάθος, ε, είναι ηλίθιος ο σεναριογράφος". Οπότε πρέπει να υπάρχει μια ιδιαίτερη χημεία ανάμεσα στους δύο. Γι' αυτό και το δημιουργικό ζευγάρι του Αστερίξ πέτυχε τόσο».

Πώς παρατήσατε την Ιατρική για τα κόμικς;

«Μια μέρα ξύπνησα και είπα "τελείωσε". Οι γονείς μου φοβούνταν ότι θα καταλήξω άστεγος, θα κοιμάμαι σε χαρτόκουτα κάτω από γέφυρες, άλλος ένας φτωχός και μόνος καλλιτέχνης. Οπότε τούς είπα, ωραία, θα γίνω ένας ωραίος άντρας με λευκή μπλούζα. Σπούδασα και έγινα γιατρός (ραδιολόγος). Δούλεψα 7 χρόνια μέχρι που η γυναίκα μου μού είπε: "Πρέπει να ακολουθήσεις το όνειρό σου, γιατί αλλιώς στο τέλος της ζωής σου θα είσαι θλιμμένος". Οταν παραιτήθηκα με ρώτησαν αν μια αύξηση 1.000 φράγκα τον μήνα θα μου άλλαζε γνώμη. Σκέφτηκα πως μάλλον θα έπρεπε να το είχα κάνει νωρίτερα, αλλά είπα πως προτιμώ να είμαι φτωχός. Μετά τη γέννηση του γιου μου ξεμείναμε με 2.000 φράγκα και -αυτό δεν το έχω ξαναπεί- έστειλα ταχυδρομικά τα δύο τελευταία μου βιογραφικά ελπίζοντας. Τελικά μου απάντησαν από την Dargaud. Είχα στείλει, μάλιστα, το γράμμα στην παλιά τους διεύθυνση και κάποιος στα ταχυδρομεία το ξανάστειλε στη σωστή!»

Το χρωστάτε δηλαδή σε έναν ευσυνείδητο ταχυδρόμο!

«Ισως τον μοναδικό στη Γαλλία!»

Αν ξαναστήνατε εσείς τον Λούκι Λουκ θα τον ξανακάνατε καουμπόι;

«Ναι, η Δύση είναι ωραία γιατί είναι μια σύντομη, συγκεκριμένη περίοδος της Ιστορίας. Αν τον μετέφερα στο μέλλον και την επιστημονική φαντασία, θα έπρεπε να φτιάξω ένα μεγάλο σύμπαν, εντυπωσιακό κ.λπ. Τα παιδιά θέλουν όλο και πιο πολύ από αυτό, και είναι κακό γιατί μπορούμε να το παρακάνουμε και να χάσουμε την ανθρωπιά του πράγματος».

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας χαρακτήρας εκτός από τον Λούκι Λουκ;

«Α, μ' αρέσουν πάντα οι βλάκες. Ολοι, ο Ρανταπλάν, ο Τζο Ντάλτον, ο Μπίλι δε Κιντ... Αλλά ο καλύτερος είναι ο Αβερελ, γιατί είναι θεόχαζος αλλά όχι κακός. Του αρέσουν τα ωραία πράγματα, το καλό φαΐ...».

Ινφοφιξ Αύριο ο Achde θα συναντήσει το κοινό από τις 10 ώς τις 12 στη βιβλιοθήκη του Γαλλικού Ινστιτούτου και από τις 12.30 ώς τις 2 στο βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου (Πανεπιστημίου 37 & Κοραή). Πάρτε τα Λούκι Λουκ σας και πηγαίνετε για υπογραφή. Η έκθεση για την εικαστική διαδρομή του Αστερίξ στην Ελλάδα, στο μπιστρό του Ινστιτούτου, θα διαρκέσει ως τις 7 Νοεμβρίου.

Γιατί δεν καπνίζει αφού πυροβολεί;

Πώς νιώσατε όταν ο Λούκι Λουκ έκοψε το κάπνισμα το 1993;

«Ο Μορίς το είχε πει ήδη όταν δούλευε στην Αμερική. Είναι χαζοαμερικάνικο πολίτικαλλι κορέκτ, οι ήρωες να μπορούν να πυροβολούν ανθρώπους, αλλά όχι να ανάψουν τσιγάρο. Και να σβήνουν σήμερα στο φότοσοπ τα τσιγάρα από τα χέρια διασήμων στις παπαρατσοφωτογραφίες, όταν όλοι ξέρουν πως καπνίζουν».

Αν έπρεπε να διαλέξετε ένα καρεδάκι μόνο απ' όλο τον Λούκι Λουκ για να σώσετε ή να κρεμάσετε στον τοίχο, ποιο θα ήταν;

«Μα, φυσικά, το τελευταίο, με αυτόν να φεύγει στο ηλιοβασίλεμα τραγουδώντας "είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόι", πάνω από το ΤΕΛΟΣ».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινούμενα σχέδια/Κόμικς/Σκίτσα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Δέκα χρόνια Ταμίλα στο σανίδι
Κινηματογράφος
Το ανθρώπινο βλέμμα πάνω στον Εμφύλιο ενοχλεί ακόμα;
Συνέντευξη: Μάθιου Χαρτ
Η απελπισία του καλλιτέχνη μπροστά στην αποτυχία
Μουσική
U2 με 33 και 65 ευρώ
Συνέντευξη: Achde
Ζωγραφίζει πιο γρήγορα και από τη σκιά του
Συνέντευξη: Δήμος Αβδελιώδης
Εφιαλτική η προοπτική να γίνουμε όλοι ίδιοι
Τηλεόραση
ΕΡΤ εναντίον ΕΡΤ3
Είκοσι χρόνια αναμνήσεις
Για τη Μαλβίνα και τον Βλάση
Η κρίση του Τύπου
Ο Φερεντίνος και ο μάγος
Απολύσεις στο «Εθνος»