Έντυπη Έκδοση

Το αύριο, μια άλλη χώρα

Ενας γυναικείος μονόλογος για την ανάγκη της τεκνοποίησης

Γκράχαμ Σουίφτ

Αύριο

μτφρ.: Θωμάς Σκάσσης

εκδόσεις Εστία, σ. 308, 24 ευρώ

Ο Γκράχαμ Σουίφτ, συγγραφέας με ευρύτατο θεματικό πεδίο, παραμένει πιστός στο πρώτο αφηγηματικό πρόσωπο: στο βιβλίο του «Τελευταίες εντολές», για το οποίο κέρδισε το Booker Prize, διαπλέκονται οι φωνές τεσσάρων αντρών που πάνε να σκορπίσουν τις στάχτες ενός νεκρού με τον οποίο ήταν πολύ στενά δεμένοι, ενώ στο «Στο φως της μέρας» ακούμε τη φωνή ενός ντετέκτιβ που ερωτεύεται την πελάτισσα του. Στο «Αύριο» μάς δίδεται η νυχτερινή αναπόληση της Πώλα Χουκ, η οποία ανασυνθέτει τα κεντρικά γεγονότα της ζωής της, επιστρέφοντας στην εποχή της νεότητάς της, τη δεκαετία τού '60 και του '70 και στα μέρη της ενηλικίωσής της (Μπράιτον και Λονδίνο).

Το μυθιστόρημα του Σουίφτ αρχίζει μια καλοκαιρινή νύχτα του 1995 και τελειώνει λίγο πριν ξημερώσει. Η Πώλα Χουκ, μια γυναίκα λίγο πριν από τα 50, ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, δίπλα στον σύζυγο της Μάικ, στο άνετο σπίτι της σε ένα λονδρέζικο προάστιο, απευθύνει έναν νοερό μονόλογο στα δεκαεξάχρονα δίδυμα παιδιά της, Κέιτ και Νικ, τα οποία κοιμούνται ανυποψίαστα σε άλλα δωμάτια του σπιτιού.

Η Πώλα είναι εκτιμήτρια έργων τέχνης και ο Μάικ, εκδότης ενός δημοφιλούς επιστημονικού περιοδικού. Υστερα από κάποιες σελίδες μαθαίνουμε πως το πρωί ο πατέρας τους θα τους αποκαλύψει ένα μυστικό που οι δύο γονείς κρατούν κρυμμένο εδώ και δεκαέξι χρόνια και υποψιαζόμαστε πως αυτό αφορά τις συνθήκες που ήρθαν στον κόσμο. Το μυστικό που μέσα στη νύχτα παίρνει τραγικές διαστάσεις, αποκαλύπτεται στον αναγνώστη, λίγο μετά το μέσον του μυθιστορήματος.

Παρακολουθώντας τον μονόλογο της Πώλα, πέρα από την υποθετική εξομολόγηση στα παιδιά της, μαθαίνουμε και την ιστορία της δικής της ζωής, τη σχέση της με τον Μάικ, αλλά και την ιστορία όλων των ανθρώπων που περιέβαλλαν το ζευγάρι. Η αφηγήτρια μάς εξιστορεί τη γνωριμία τους και την πρώτη τους επαφή τη δεκαετία τού '60, με φόντο τις ριζοσπαστικές αλλαγές της εποχής, τον γάμο τους, τη δουλειά τους αλλά και το πώς συνέλαβαν τα παιδιά τους (όπως αποκαλύπτεται αργότερα, είναι τα πρώτα παιδιά που συνελήφθησαν με τη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης, γνωστά ως «παιδιά του σωλήνα»). Ο μονόλογος της μητέρας συχνά αποκλίνει από το θέμα και εμμένει σε λεπτομέρειες, ανθρώπους και καταστάσεις που κυκλώνουν αυτό το κομβικό γεγονός, για το οποίο τα δεκαεξάχρονα παιδιά τους δεν έχουν ιδέα.

Καθώς αυτή η αυριανή μέρα δεν φτάνει ποτέ -τουλάχιστον μέσα στα όρια του μυθιστορήματος-, δεν μαθαίνουμε την αντίδραση των παιδιών, ούτε την εκδοχή του Μάικ. Η πολυαναμενόμενη σκηνή δεν περιγράφεται ποτέ, ενώ, αντιθέτως, μας δίνεται ένας εξαντλητικός απολογισμός δευτερευόντων προσώπων, σκηνές του παρελθόντος με ελάχιστη βαρύτητα, ακόμα και η βιογραφία μιας γάτας - όλα όσα επισκέπτονται το θολωμένο μυαλό της ταραγμένης γυναίκας.

Στο «Αύριο» ο συγγραφέας κατασκευάζει το σασπένς, υιοθετώντας τη στρατηγική της επιλεκτικής απόκρυψης και της σταδιακής εμφάνισης κάποιων σχολαστικά φιλτραρισμένων πληροφοριών, πασχίζοντας να μετατοπίσει το ενδιαφέρον όχι στο τι θα συμβεί παρακάτω, αλλά το τι έχει συμβεί ευθύς εξαρχής - εκείνη τη στιγμή στο παρελθόν που πάρθηκε η μοιραία απόφαση. Η αποκάλυψη συνεχώς αναβάλλεται, ώστε όταν έλθει η ώρα της, ο αναγνώστης έχει ήδη προβεί στις δικές του υποθέσεις που αφορούν τη φύση του συνταρακτικού αυτού μυστικού, με αποτέλεσμα η πληροφορία να του προκαλέσει ελάχιστο ξάφνιασμα.

Ολο το μυθιστόρημα είναι μια πρόβα της «κρίσιμης στιγμής». Η αφηγήτρια μοιάζει να δοκιμάζει και να πειραματίζεται με διάφορους τρόπους αποκάλυψης της αλήθειας, καταγράφοντας τις υποθετικές αντιδράσεις των άλλων, αλλά και τις δικές της.

Η απόφαση του Σουίφτ να πλαισιώσει το «Αύριο» με έναν μονόλογο που περιφέρεται και κυκλώνει ένα μυστικό, καθιστά το ίδιο το μυστικό ευάλωτο και σύντομα αποδεικνύεται αδύναμος παράγοντας, ανίκανος να συγκρατήσει τις πολυδαίδαλες περιφορές της αφηγήτριας, οι οποίες μεταφέρουν μεν στον αναγνώστη τη δική της εξάντληση αλλά, δυστυχώς, δεν κατορθώνουν να μεταφέρουν τη δική της συγκίνηση.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Μια νέα ιστορία του Βυζαντίου
Η σταρ και η επαναστάτρια
Ορέστεια: Το αρχέτυπο ενός ενοχικού πολιτισμού και το μοντέλο του δυτικού ανθρώπου
Η ζωή, μια οριζόντια πτώση- η ύπαρξη, θέμα επίδοσης
Η νοσταλγία των ψευδαισθήσεων
Ιστορία, αίμα και ήρωες πάνε μαζί
Ορυκτή βιογραφία
Η άχαρη πορεία προς την ενηλικίωση
Μια έντιμη φιλοσοφική βιογραφία
Τα πάντα είναι ένα μυστικό
Αρχαία παραμύθια για θεραπείες ανθρώπων μόνο
Ανασηκώνοντας το πέπλο της δυτικής μεταφυσικής
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Μια νέα ιστορία του Βυζαντίου
Η σταρ και η επαναστάτρια
Ορέστεια: Το αρχέτυπο ενός ενοχικού πολιτισμού και το μοντέλο του δυτικού ανθρώπου
Η ζωή, μια οριζόντια πτώση- η ύπαρξη, θέμα επίδοσης
Η νοσταλγία των ψευδαισθήσεων
Ιστορία, αίμα και ήρωες πάνε μαζί
Ορυκτή βιογραφία
Η άχαρη πορεία προς την ενηλικίωση
Μια έντιμη φιλοσοφική βιογραφία
Το αύριο, μια άλλη χώρα
Τα πάντα είναι ένα μυστικό
Αρχαία παραμύθια για θεραπείες ανθρώπων μόνο
Ανασηκώνοντας το πέπλο της δυτικής μεταφυσικής
Συνέντευξη: Μάγδα Κοτζιά
Είμαι το παιδί του μαγαζιού
Συνέντευξη
Ο Μάνος Χατζιδάκις στο νησί της Αφροδίτης
«Πανοπτικόν», ένα περιοδικό από τη Θεσσαλονίκη
Από τις 4:00 στις 6:00
ΜΑΓΕΙΑ μια καλή συνταγή για επιτυχίες στο τραγούδι
Η επιτυχία του είναι οικογενειακή παράδοση
Άλλες ειδήσεις
Ο αφανισμός ενός συγγραφέα
Παραμένω εφτά χρονώ
Τηλεφώνημα από την Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ
Η λογοτεχνία ταξιδεύει στα Βαλκάνια
Εφήμερο ή κλασικό το ελληνικό αστυνομικό είδος;
Αρτό σε λένε Αντονέν