Έντυπη Έκδοση

ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

Αυτοκράτορες σε μάχες χωρίς φιλίες και με τα παραμύθια της θάλασσας

**Selma Lagerlof, Ο αυτοκράτορας της Πορτογαλίας, μυθιστόρημα, μτφρ.: π. Ευσέβιος Βίττης, εξώφυλλο: Χρήστος Γουσίδης,ξυλογραφίες: Αλεξάνδρα Σταμάτη-Γιαρμενίτη. Π. Κυριακίδης, εκδόσεις Ακρίτας, σ. 245, ευρώ 18

«Στον "Αυτοκράτορα της Πορτογαλίας" -γράφει στο ωραίο του επίμετρο ο μεταφραστής, π. Ευσέβιος Βίττης- «αντιμετωπίζεται ένα σύνθετο πρόβλημα: Ως πού φτάνουν τα όρια της αγάπης, και είναι ικανή η αγάπη, στην έσχατη εκδήλωση και φανέρωση, να σώσει το πρόσωπο που σ' αυτήν απευθύνεται από την τελική καταστροφή;». Και αλλού σημειώνει: «Αν και ο φορέας της αγάπης φαίνεται εξωτερικά νικημένος, μειωμένος, εξουθενωμένος, όμως η αγάπη η ίδια δρα διά μέσου του και σκορπίζει γύρω του καλοσύνη, ελπίδα, παρηγοριά, νέες και ευγενικότερες προοπτικές».

Ο Αυτοκράτορας της Πορτογαλίας, της μεγάλης σουηδής συγγραφέως Σέλμα Λάγκερλεφ κυκλοφόρησε τελευταίως σε δεύτερη έκδοση. Είχε κυκλοφορήσει -το πρώτον- το 1980 χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να εισχωρήσει -ευεργετικά- στη διάνοια και στην καρδιά πολλών αναγνωστών. Ημουν από τους τυχερούς που το διάβασαν και είμαι από εκείνους που δεν το ξέχασαν. Ετσι με την ανατύπωσή του, το παρουσιάζουμε με μεγάλη χαρά και με τις φράσεις που του αξίζουν: πως δηλαδή πρόκειται για ένα βιβλίο αριστουργηματικό. Δεν είναι υπερβολή. Το έργο της Λάγκερλεφ, μέσω μιας ήσυχης, χωρίς εξάρσεις αφήγησης, με ήρωα έναν αγαθό, πλην μεγάλης οξύνοιας, πάμφτωχο χωρικό, κατορθώνει και αναδεικνύει, δίχως ύφος περισπούδαστο και υπεροψία, τα ύψιστα επιτεύγματα της αγάπης που είναι η αυτοθυσία και η προσφορά. Και τα δύο τα κάνει σεβαστά. Και τα δύο χαρίζουν στον αναγνώστη πνευματική ανάταση. Αυτός ο ταπεινός χωρικός και πρωταγωνιστής της, ενώ εξωτερικώς φαίνεται νικημένος, είναι ουσιαστικώς ο μεγάλος και μοναδικός νικητής. Διότι αυτός είναι ο φορέας της αγάπης. Που «ουδέποτε εκπίπτει». (Παύλος, Α' προς Κορινθίους). Ναι, αυτός, ο ταπεινός και παραμελημένος μεροκαματιάρης από τη Σκρου-Λίκα, Γιαν Αντερσον το όνομά του. Στην καλύβα του, που έμπαζε βροχή και χιόνι και που η στέρηση ήταν μόνιμη και πιεστική, μπήκε μια μέρα ένας ήλιος ζεστός και φωτεινός, ένας ήλιος κατάδικός του: η νεογέννητη κορούλα του. «Μόλις την πήρε στα χέρια του, η καρδιά του άρχισε να χτυπάει στο στήθος του όπως ποτέ άλλοτε δεν του είχε συμβεί, και ταυτόχρονα δεν ένιωθε ξεπαγιασμένος πια, ούτε λυπημένος».

Τη βάφτισαν Κλάρα Γκούλα, αν κι ο ίδιος προτιμούσε να τη φωνάζει Κλάρα Φίνα Γκούλερμαν (Φωτεινή, πεντάμορφη κόρη του χρυσαφένιου πύργου). Στο κατώφλι της καλύβας του που καθόταν με την κορούλα του αγκαλιά, είχε κοιτάξει τον ήλιο που μόλις είχε εμφανιστεί και, «Μήπως θέλεις να γίνεις νονός της;» τον είχε ρωτήσει. Με τον καιρό η Κλάρα ομόρφαινε, ζωήρευε, έλαμπε, μα κάποτε έφυγε. Και εκεί ξεχάστηκε, έχασε τον εαυτό της. Το τι έγινε, τι δεν έγινε, πόσα μεσολάβησαν έως ότου επέλθει η κάθαρση στη μεγάλη αυτή ανθρώπινη τραγωδία, πώς και ο φτωχός, συνεσταλμένος Γιαν, αποφάσισε να αυτοανακηρυχθεί «αυτοκράτορας της Πορτογαλίας» μάς το διηγείται με τρόπο εξαίσια απλό και με θαυμάσια ισορροπία η Σέλμα Λάγκερλεφ (1858-1940), η οποία ήταν η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, το 1909. Ηταν ακόμη η πρώτη γυναίκα που έγινε μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας.

«Απ' ό,τι μπορώ να ξέρω, κατείχε η λογοτεχνία ώς τώρα μόνον ένα βασιλιά. Τον Ληρ. Τώρα υπάρχει ένας ακόμη εφάμιλλός του, εντελώς ανόμοιος όμως, ο αυτοκράτορας της Πορτογαλίας», είχε γράψει ο μεγάλος στοχαστής, θεολόγος και αρχιεπίσκοπος της Ουψάλα Nathan Soderblom.

Ηλικία: Για νέους και για ενηλίκους.

Αλλα έργα της: «Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον διασχίζοντας τη Σουηδία», «Ο θρύλος του Γιέστα Μπέρλινγκ», «Οι θρύλοι του Χριστού», «Ιερουσαλήμ», «Παραμύθια από ένα αγρόκτημα», κ.ά.

**Εύη Πίνη, Η Μάχη του Μαραθώνα - 2.500 χρόνια από τη σύγκρουση δύο μεγάλων πολιτισμών, σχεδιασμός εξωφύλλου: Μαρίνα Ρούσσου, εικονογραφημένες, πολύχρ., συν φωτογραφικό υλικό, χάρτες κ.λπ. εκδόσεις Ερευνητές - Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, σ. 50

Η μάχη του Μαραθώνα ασφαλώς και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της ελληνικής ιστορίας. Η λαμπρή αυτή νίκη των Ελλήνων περιόρισε, ή μάλλον ακύρωσε, επί έτη τα σχέδια των Περσών και τις βλέψεις τους για την Ευρώπη. Αλλωστε, και στις συγκρούσεις που ακολούθησαν αργότερα διαπιστώθηκε η καταφανής υπεροχή των Ελλήνων κι έτσι οι Πέρσες εγκατέλειψαν τις προσπάθειες και λησμόνησαν -αναγκαστικώς- τις επιδιώξεις τους.

Εφέτος, με την επέτειο των 2.500 ετών από τη «σύγκρουση των δύο πολιτισμών», όπως είναι ο υπότιτλος του παρόντος βιβλίου, έχουν τυπωθεί -και κυκλοφορούν- αρκετά βιβλία με ανάλογο περιεχόμενο και αρκετό ενδιαφέρον και για μικρούς, μα και για μεγαλύτερους αναγνώστες. Η Μ. Πίνη, συγγραφέας και αρχαιολόγος, μας είναι γνωστή και από άλλα βιβλία της, όπως το πρόσφατο «Το μυστικό του δούλου», και το «Περικλής και κλασική Αθήνα (εκδ. Ερευνητές, ομοίως) αλλά και από την ωραιότατη σειρά «Μικροί οδηγοί μουσείων», (εκδ. Παπαδόπουλος). Τα βιβλία της δεν παρέχουν ιστορικές μόνον γνώσεις, παρέχουν και γνώσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς καθώς πάντοτε υπάρχουν στις ιστορίες της άνθρωποι που ζουν και κινούνται, δρουν και ονειρεύονται, τολμούν ή αποθαρρύνονται μες στο συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο και μεγαλώνουν στο περιβάλλον που διαμορφώνεται με τον χρόνο και τις συγκυρίες.

Στη «Μάχη του Μαραθώνα» ένας Αθηναίος παππούς γράφει, για χάρη του εγγονού του, όλα όσα θυμάται από τον μεγάλο εκείνο εκείνο θρίαμβο των Ελλήνων επί των Περσών. Και θυμάται πολλά, καθώς είχε λάβει μέρος στη μάχη και αυτός. «Ηθελα να μιλήσω στον εγγονό μου, να του αφηγηθώ τη μάχη που σφράγισε τη ζωή μου και τη ζωή της πόλης μας, αλλά είναι μικρός, μόλις τεσσάρων χρόνων και δεν θα καταλάβει. Γι' αυτό σκέφτηκα να τα γράψω για να τα διαβάσει σαν θα μεγαλώσει...». Και τα γράφει ωραία και ζωντανά. Και έτσι ο αναγνώστης της κυρίας Πίνη, ο νέος ιδιαίτερα, θα παρακολουθήσει με μεγάλο ενδιαφέρον όλα όσα θαυμαστά έζησε τότε ο εικοσάχρονος πολίτης Αρίσταρχος και οπαδός των δημοκρατικών, που στη μάχη τού αφοσιώθηκε ένας άγνωστός του σκύλος ο οποίος, σε μια κρίσιμη στιγμή, έσωσε τον πολεμιστή -και μετά σαράντα έτη παππού- από τα χέρια του Πέρση αντιπάλου. Η συγγραφέας σημειώνει ότι, σύμφωνα με τον Ρωμαίο Αιλιανό, στη μάχη του Μαραθώνα έλαβε μέρος και ένας σκύλος που συνόδευε τον κύριό του. Ο σκύλος αυτός απεικονιζόταν στον πίνακα με τη μάχη που κοσμούσε την Ποικίλη Στοά, εκεί όπου ο αφηγητής πήγαινε με τον εγγονό του κι ενόσω το παιδί μάθαινε, ο παππούς νοσταλγούσε όλα εκείνα τα θαυμαστά γεγονότα που έλαβαν χώρα στον «Κάμπο με τα Μάραθα», «μια πεδιάδα ευλογημένη από τη Δήμητρα και τον Διόνυσο».

Ας τονιστεί ότι εκτός της ενδιαφέρουσας αφήγησης, το υλικό που περιέχεται στον τόμο -εικαστικό και πληροφοριακό- είναι αξιοπρόσεκτο.

Ηλικία: Τελευταίες τάξεις του Δημοτικού- πρώτες του Γυμνασίου.

**Κριστίν Κουαρό, κείμενο - εικονογράφηση, Το μικρό βιβλίο της φιλίας, απόδοση: Ειρήνη Χριστοπούλου, εκδόσεις Μεταίχμιο, σ. 40, ευρώ 7

Στην πολύ καλή σειρά «Βιβλία συμπεριφοράς» έχουν ήδη κυκλοφορήσει: «Το μικρό βιβλίο της ευγένειας», «Το μικρό βιβλίο του περιβάλλοντος», «Το μικρό βιβλίο της καλής υγείας», «Το μικρό βιβλίο των καλών τρόπων» κ.ά. Πρόκειται για βιβλία εύχρηστα, εύκολα και ευχάριστα. Δυνατόν και να ωφελήσουν, αν και, γνώμη μας αυτή, το σπίτι είναι το πρώτο και σπουδαιότερο σχολείο σε θέματα συμπεριφοράς, αντιδράσεων, τρόπων. Ομως επειδή είναι γραμμένα και εικονογραφημένα από μια ταλαντούχο και σκεπτόμενη γυναίκα που γνωρίζει το βιβλίο, τα συνιστούμε πάντα. Και για τη χαρά του παιδιού και για ό,τι πιθανόν αποκομίσει. Σε όλα τα βιβλία, ζωάκια οικεία, συμπαθητικά, συμβουλεύουν διακριτικά τον αναγνώστη. «Πάντα χρειάζεσαι φίλους» διαβάζουμε ενώ η καμηλοπάρδαλη παίζει μ' ένα ποντικάκι. «Οι φίλοι κάνουν πράγματα μαζί» κι ένα κοπάδι χρυσόψαρα επιδίδεται σε ωραίους σχηματισμούς στο αρυτίδωτο γαλάζιο. «Παίζουν μπάλα»: εδώ πολύχρωμα μυρμήγκια προσπαθούν να σηκώσουν μια μπάλα. «Προσέχουν ο ένας τον άλλο», «Μοιράζονται τα αγαπημένα τους πράγματα», «Σκέφτονται πάντοτε ο ένας τον άλλο», «Βοηθούν ο ένας τον άλλο» κ.λπ.

Γαλήνιες, πράες εικόνες, ζώα χαμογελαστά, απίθανα και αστεία τα συμπλέγματά τους, οι παρέες τους, ο λόγος λιτός, σαν επίγραμμα. Κατανοητός. Θα τα χαρούν τα παιδιά.

**Αγγίζω το Σύμπαν, Εικονογράφηση: Μπενζαμέν Μπεκι, συλλογικό έργο συνεργατών των εκδόσεων Edition Milan,μετάφραση: Μαρίζα Ντεκάστρο, σειρά: «Αγγίζω τη Φύση», εκδόσεις Πατάκη, έγχρωμο, σ. 14, ευρώ 9,53

Στην ωραιοτάτη -και εικαστικώς- αυτή σειρά, γραμμένη για τα μικρά (5-8 ετών) ήδη κυκλοφορούν ορισμένοι τίτλοι που εξάπτουν το ενδιαφέρον αλλά και τη φαντασία του μικρού αναγνώστη, ας μην πούμε και του μεγαλύτερου, καθώς τα θέματα που πραγματεύονται σχετίζονται με τη σύγχρονη και καθημερινή ζωή, τον κόσμο που μας περιβάλλει, τον κόσμο το γνωστό μας, μα και τον μακρινό και απρόσιτο, και οπωσδήποτε ελκυστικό για όλους μας. Τίτλοι όπως «Αγγίζω και νιώθω άγρια ζώα», «Αγγίζω και νιώθω τα μωρά των ζώων», «Αγγίζω τη σαβάνα μου», «Αγγίζω το σύμπαν» κυκλοφορούν με επιτυχία, και λόγω των απαραίτητων -πλέον- γνώσεων και πληροφοριών που εμπεριέχουν αλλά και λόγω της σπάνιας και ορισμένως πρωτότυπης αισθητικής τους.

Στο βιβλίο «Αγγίζω το Σύμπαν», το παιδί ενημερώνεται τόσο απλά και τόσο σωστά για τον θαυμαστό κόσμο που θαρρείς κι έρχεται κοντά στο «άστρο της νύχτας», το φεγγάρι, στον ήλιο, δηλ. την «μπάλα από φωτιά», στον Αρη τον «ξάδελφό μας», στα ουράνια σώματα που μοιάζουν με βότσαλα στο Διάστημα. Η Μεγάλη Αρκτος. Η Μικρή Αρκτος - και πόσο μας καθήλωναν ανέκαθεν τις νύχτες του καλοκαιριού! Η Σελήνη. Η Κασσιόπη. «Με το τηλεσκόπιο ή τα κιάλια μπορείς να παρατηρήσεις τα αστέρια και τους πλανήτες. Ω! Ενα πεφταστέρι!». Το Σύμπαν και τα μάγια του σε ένα μικρό, σε ορισμένα σημεία ανάγλυφο, βιβλίο, που τα παιδιά θα ψαύσουν με τα δάχτυλά τους. Και αν μιλήσουμε για το «Αγγίζω τη σαβάνα μου», άλλες ωραίες εκπλήξεις.

***Συλλογικό έργο συνεργατών της εγκυκλοπαίδειας για παιδιά «Για να ζήσουμε μαζί», των εκδόσεων Bayard Editions Jeunesse, Αγόρια και κορίτσια, Η διαφορετικότητα, Τα χρήματα, Η βία, μετάφραση: Αριάδνη Μοσχονά, εκδόσεις Κέδρος, σ. 56, ευρώ 5,50

Και οι τέσσερις τίτλοι θίγουν σοβαρά θέματα και με απλότητα αλλά και τη δέουσα προσοχή ενημερώνουν τα παιδιά για προβλήματα ή ερωτήματα και απορίες που τα απασχολούν ή θα τα απασχολήσουν στο μέλλον. Μάλιστα, στο τέλος κάθε βιβλίου υπάρχει ένας καίριος και ζωηρός διάλογος -υπό τύπον ερωταποκρίσων- ανάμεσα σε αναγνώστη και συγγραφείς. Τα σκίτσα είναι εκφραστικά, η μετάφραση πολύ καλή, γενικώς θα μπορούσαν να τα προμηθευτούν πολλά παιδιά -ή οι γονείς τους· άλλωστε η τιμή είναι απολύτως προσιτή και η ενημέρωση πάντοτε ανοίγει δρόμους. Θα μπορούσαν να ενημερωθούν και εκπαιδευτικοί γι' αυτά.

«Η κοινωνία είναι ένα σύνολο. Αποτελείται από εμάς και τους άλλους. Για να ζήσουμε όλοι μαζί, θα πρέπει ο καθένας να σέβεται τον άλλο, τη διαφορετικότητά του, τις ανάγκες του», διαβάζουμε στο σημείωμα των εκδοτών. Και «Τι σημαίνει χρειάζομαι;» «Τι σημαίνει θέλω;» «Εχουν όλα τα πράγματα τιμή;» βλέπουμε στα Χρήματα. Και στα τέσσερα βιβλία, που αφορούν άμεσα τα παιδιά, υπάρχουν τρεις ιστορίες σύγχρονες, περιστατικά που συμβαίνουν καθημερινώς ανάμεσα στους νέους· ακολουθούν οι φάκελοι με τα στοιχεία του θέματος ενώ, τέλος, υπάρχουν και ορισμένα τεστ για την πληρέστερη ενημέρωση του αναγνώστη.

**Σοφί ντε Μιλενέμ, Κατί Φαγκιντέ, Σεβερίν Ονφρουά, Ραφαέλ Γκλο... κ.ά., 52 ιστορίες για κάθε Τετάρτη βράδυ, μετάφραση: Εμη Μανούση, εξώφυλλο: Eric Puyabaret, εικονογράφηση: Καρίν Σανσόν, Στεφανί Ρονζόν, Κεντέν Γκρεμπάν... κ.ά., εκδ. Αγκυρα, σ. 145, πολύχρ., ευρώ 17,95

Πολύ ευχάριστο το βιβλίο, το οποίο περιέχει 52 ιστορίες γάλλων -γαλλίδων, κυρίως- παραμυθάδων που εικονογράφησαν γνωστοί καλλιτέχνες από τη Γαλλία, ομοίως. Τα παραμύθια είναι σύντομα, αστεία και περιπετειώδη μαζί, και η αφήγηση, στα περισσότερα, κυλά με τον τρόπο των παλιών λαϊκών παραμυθιών -έστω κάπως πιο σύγχρονο. Βέβαια, ούτε λόγος πως οι χαριτωμένες αυτές ιστοριούλες προσφέρονται μόνο για «κάθε Τετάρτη βράδυ». Το βέβαιο είναι ότι τα παιδιά δεν θα χρειαστούν τόσον καιρό -ένα χρόνο- για να τις διαβάσουν, αφού τους κεντρίζουν το ενδιαφέρον με όλες αυτές τις νεράιδες, τις μάγισσες, τους πειρατές, τους βασιλιάδες, τις πεντάμορφες, τους ερωτευμένους πρίγκιπες, τους ιππότες. Οπωσδήποτε υπάρχουν και σελίδες από τη σημερινή ζωή, όπως αυτή λ.χ. που τιτλοφορείται «Ο Σέιτζι και τα οριγκάμι» και που αναφέρεται στον Σέιτζι από την Ιαπωνία που στο καινούργιο του σχολείο, στην ξένη χώρα, οι συμμαθητές είναι σκληροί απέναντί του. Αλλά ο Σέιτζι, εκτός του ότι ήταν υπομονετικός, ξέρει να κατασκευάζει και οριγκάμι, εκείνα τα θαυμάσια γιαπωνέζικα χάρτινα παιχνίδια. Πολύ ιδιαίτερο «Το μυστήριο του χρυσού καπέλου» και το «Βιόλα, ο νεαρός μούτσος» επίσης.

Οπωσδήποτε ένα καλό, και με ανάλογη εικονογράφηση βιβλίο για τις ήσυχες ώρες του καλοκαιριού. Γιατί όχι και του χειμώνα...

Για τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού.

***Ελπίδα Λαμπάκη, Περιπέτεια στο Αιγαίο,

εικονογράφηση: Σοφία Τουλιάτου, «Νεανική βιβλιοθήκη», εκδόσεις Καστανιώτης, σ. 110

Και ενώ αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της Ελπίδας Λαμπάκη, δεν έχει ψεγάδι. Αντιθέτως, εξελίσσεται στρωτά και μετρημένα, δίχως υπερβολές στην έκφραση, σε γλώσσα συγκροτημένη και με ήρωες παιδιά συμπαθητικά.

Εδώ περιγράφεται το καλοκαίρι που έζησε η Ελσα όταν ταξίδεψε σε νησί των Κυκλάδων για να κάνει διακοπές κοντά σε συγγενείς της. Στο μικρό νησί όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους και όλοι νοιάζονται για τους συντοπίτες τους, μα και για τους ξένους επισκέπτες. Ετσι η Ελσα και παρέες απέκτησε και τη θάλασσα απολάμβανε και τις βόλτες και την ξενοιασιά. Είχε και μιαν εξαδελφούλα που λαχταρούσε να γνωρίσει την Αθήνα. Καλά περνούσαν. Εως ότου ένα βράδυ στην ησυχία της θάλασσας άστραψαν φώτα που ανέβαιναν από τον βυθό. «Αστροναύτες», είπε ένας από τους φίλους. Μπα. Πιο πέρα λικνιζόταν ένα κότερο. Και οι τέσσερις από τους άνδρες του ήταν οπλισμένοι. Και αργότερα απειλητικοί. Τα αφεντικά τους, γνωστοί και στην Ιντερπόλ κυνηγοί θησαυρών. Είχαν εντοπίσει στο σημείο εκείνο ένα παλιό ναυάγιο...

Δεν παρέστησαν τους ντετέκτιβ τα παιδιά -ευτυχώς, γιατί έχουν πια κουράσει οι αυτοσχέδιοι ντετέκτιβ- απλώς είχαν περιέργεια, προσπάθησαν να πληροφορηθούν αθόρυβα, κι έζησαν περιπέτειες και αγωνία. Ιστορία με καλό τέλος και με ωραίες φιλίες.

Για τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού.

**Ευαγγελία Στάθη, Παραμύθια της θάλασσας, εικονογράφηση: Βασίλης Γρίβας, εκδόσεις Τετράγωνο, σ. 38, έγχρωμη ολοσέλιδη εικονογράφηση, σκληρό εξώφυλλο

Ιστορίες -έμμετρες- που εξελίσσονται στον υπέροχο κόσμο του βυθού. Σε κήπους από κοράλλια και υπερμεγέθεις ανεμώνες. Με όντα πολύχρωμα, ειρηνικά, ευτυχισμένα. Κι άλλα, κατ' όνομα μόνον, άγρια και τρομακτικά. Ετσι, λοιπόν, «Ζούσε μες στον ωκεανό/ μια άγρια καρχαρίνα/ κι ήταν γνωστή με τ' όνομα/ Η ωραία Κατερίνα/ ...Τη μοναξιά δεν άντεχε./ Κόντευε πια να σκάσει!» Κι έτσι πήρε τους γαλανούς δρόμους. Παρέα ήθελε, γι' αυτό και σκόρπιζε χαμόγελα στο διάβα της. Αδίκως. Ολοι έτρεχαν να κρυφτούν πίσω από συστάδες κοραλλιών. Και τι να κάνει η ωραία Κατερίνα; Εκλαψε πικρά. Κι άμα ηρέμησε ορκίστηκε στον τρανό Ποσειδώνα να μην ξαναφάει ούτε... αθερίνα. Μα σαν σήκωσε το κεφάλι, βλέπει τον τίγρη-καρχαρία. Ενας κούκλος! Κι αυτός ολομόναχος. «Κολύμπησαν κι ήρθαν κοντά/ μ' ανυπομονησία./ "Γεια σου", της είπε αυτός γλυκά,/ "με λένε Ζαχαρία".Και γέμισαν και οι δυο χαρά...

Στην άλλη ιστοριούλα η ασημένια αθερίνα - Λαμπρινή το όνομά της- έχασε το ασήμι που στόλιζε το διάφανο κορμί της. «Πώς το 'παθα εγώ αυτό; Πού πήγε τ' ασημί μου;/ Πού πήγε η λάμψη που 'δινε νόημα στη ζωή μου;» Με τα πολλά, στο τέλος κατάλαβε ότι στον εαυτό της χρωστούσε την ακτινοβολία που σκόρπιζε διότι κανείς δεν πρόσεξε ότι ενώ το ασημί χρώμα είχε για πάντα χαθεί, η ίδια έλαμπε.

Μας άρεσε το βιβλίο. Η συγγραφέας έγραψε δύο χαριτωμένες ιστορίες, με ρυθμό και με αστείες, χαρούμενες σκηνές, τις οποίες απέδωσε με χιούμορ και αίθρια χρώματα ο εικονογράφος Βασίλης Γρίβας.

Για παιδιά 5-8 ετών

**Daniela Kulot (κείμενο-εικονογράφηση), Τρεις αχώριστοι φίλοι, μετάφραση: Ευαγγελία Γεωργούλα, εκδόσεις Αερόστατο, σ. 64, έγχρ. εικονογράφηση, σκληρό εξώφυλλο, ευρώ 11

«Εξω από το παράθυρο περνάει πετώντας μια πάπια. "Αχ, μακάρι να μπορούσα κι εγώ να πετάω" αναστενάζει το βατραχάκι. Να όμως, που σε λίγο πετάει έξω από το παράθυρο και ο ποντικούλης...».

Η Daniela Kulot έγραψε και εικονογράφησε δεκαεπτά σύντομες ιστορίες για πολύ μικρά παιδιά, όπου τον κύριο λόγο έχει η εικόνα. Εικόνες μες στη χαρά και στη χάρη, έξυπνες, διασκεδαστικές, όπου αγαπημένα στα παιδιά ζωάκια -ο βάτραχος, ο ελέφαντας και ο ποντικός- συγκατοικούν και μοιράζονται τα πάντα στη ζωή τους. Παιχνίδια και ευθύνες, φόβους και ενθουσιασμούς, γεωργικές εργασίες και αθλητισμό. Καμιά φορά καλούν από τη λίμνη και την πάπια...

Στις ιστορίες αυτές, που κάθε μια δεν έχει παρά λιγοστές φράσεις αλλά πολλές εικόνες, όλα είναι σαφή. Μέσα δε από τις περιπέτειες ή τις δραστηριότητες, ακόμη και τα παθήματα των τριών αχώριστων φίλων, τα παιδιά επισκέπτονται ηλιόλουστες εξοχές, φωτεινά τοπία, καλαίσθητους χώρους -ειδυλλιακά περνούν βέβαια πάντοτε στα βιβλία τα ζώα- ενώ συγχρόνως διασκεδάζουν με τις μικρές ή μεγάλες περιπέτειες των τριών ανόμοιων -και όμως τόσο ταιριαστών- συντρόφων.

Ηλικία: 4-7 ετών.

**Κορνέλια Φούνκε (κείμενο-εικονογράφηση)

Τέρατα στο ψυγείο, φαντάσματα στη σοφίτα, μετάφραση: Νίκη Μαρούλη, εκδόσεις Μεταίχμιο, σ. 208, έγχρωμες, ευρώ 14,20

Η Κορνέλια Φούνκε (1958, Βεστφαλία, Γερμανία) είναι δημοφιλέστατη στη γερμανόφωνη παιδική και εφηβική λογοτεχνία. Ζει στις ΗΠΑ. Το βιβλίο της «Ο Μελανόκαρδος» (εκδ. Λιβάνη) θεωρήθηκε μεγάλη εκδοτική επιτυχία και είναι, πράγματι, αξιολογότατο έργο. Αλλα έργα της, Ο άρχοντας των ληστών και Το μαγικό μελάνι.

Το παρόν, Τέρατα στο ψυγείο, φαντάσματα στη σοφίτα, που μόλις τον Μάιο κυκλοφόρησε, περιέχει τριάντα(!) μικρές ιστορίες με ενδιαφέρουσα, διαφορετικού ύφους σε κάθε τίτλο εικονογράφηση, πάντως πολύ έξυπνη και αστεία. Μα και τα κείμενά της χιουμοριστικά είναι, μολονότι και μυστήριο υπάρχει και αγωνία μέσα σ' αυτά, κάποτε και το αλλόκοτο, το γκροτέσκο. Και βεβαίως οι ανατροπές. Πάντοτε δε, είναι καλογραμμένα, ενώ η φαντασία της συγγραφέως δεν γνωρίζει σύνορα. Ο «Γκάγκρομπατς», το βουνίσιο τέρας της πρώτης ιστορίας, είχε βαρεθεί να τρώει πέτρες, αφού μόνο αυτές έβρισκε στο βουνό, εκτός κι αν ξέπεφτε καμιά μαρμότα ή κάποιος ξεστρατισμένος σκιέρ. Μια μέρα όμως στάθηκε τυχερός -όσο και άτυχος. Κατάπιε ένα ολόκληρο λεωφορείο με παιδιά. Το τι έγινε μες στο στομάχι του τέρατος δεν μπορεί να περιγραφεί... Ο «Βιβλιοφάγος», πάλι, είναι ένα γούνινο χοιρίδιο που η μόνη του τροφή είναι τα βιβλία. Τα καταβροχθίζει λαίμαργα, ενώ συγχρόνως, μυστηριωδώς, τα αποστηθίζει. Τον Βιβλιοφάγο τον άφησε κληρονομιά πεθαίνοντας ο παππούς στον Στεν, μέσα σ' ένα σφραγισμένο ξύλινο κουτί. Ο παππούς άφησε και αρκετά βιβλία. Και την παλιά κουβερτούλα του σκύλου. Και αχ, αυτός ο Βιβλιοφάγος πόσες και πόσες ιστορίες δεν αφηγήθηκε αργότερα στον Στεν, ιστορίες από αυτές που είχε φάει και αποστηθίσει! Χιλιάδες. Από τις πιο όμορφες ιστορίες του τόμου είναι οι «Ξένες λέξεις» και «Οι μικροί αδελφοί». Και το «Καλύτερο εύρημα», επίσης. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Τ' άμοιρο, το σκοτεινό τρυγόνι
Ω Θεών και ανθρώπων τύραννε...
Ο Θεός υπάρχει στην αμφιβολία
Ενας σημαντικός βιογράφος του Ροΐδη
Στη σκιά των γιγάντων με τα φώτα της ζωής τους
Η δημιουργία της μνήμης
Μελωδίες παραμυθιών με σύμβολα που αφυπνίζουν
Υβρεις προς θάνατον
Η αβάσταχτη μοναξιά μιας γυναίκας
Γυμνά πρόσωπα και προσωπεία
Θλίψεις σωμάτων σε άδεια δωμάτια
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Προδημοσίευση
Πουλάμε τη ζωή xρεώνουμε τον θάνατο
Ποιος είναι ο Γιώργος Β. Μακρής;
Κριτική βιβλίου
Τ' άμοιρο, το σκοτεινό τρυγόνι
Ω Θεών και ανθρώπων τύραννε...
Ο Θεός υπάρχει στην αμφιβολία
Ενας σημαντικός βιογράφος του Ροΐδη
Στη σκιά των γιγάντων με τα φώτα της ζωής τους
Η δημιουργία της μνήμης
Μελωδίες παραμυθιών με σύμβολα που αφυπνίζουν
Υβρεις προς θάνατον
Η αβάσταχτη μοναξιά μιας γυναίκας
Αυτοκράτορες σε μάχες χωρίς φιλίες και με τα παραμύθια της θάλασσας
Γυμνά πρόσωπα και προσωπεία
Θλίψεις σωμάτων σε άδεια δωμάτια
Οψεις ανάγνωσης
Η εικόνα δεν είναι σωστό να υπερισχύει του κειμένου
Συνέντευξη: Καίτη Κασιμάτη-Μυριβήλη
Στο Μουσικό Δωμάτιο με τέχνη και με λόγο
Συνέντευξη: Μάνια Καραϊτίδη
Αφθαρτη, νέα Εστία 125 χρόνων
Από τις 4:00 στις 6:00
Τραγούδια με χρόνια στην πλάτη τους...
Ο βασιλιάς του μπλουζ
Συνέντευξη: Κώστας Σπυριούνης
Οταν στα γραμματόσημα τιμούν τους θρύλους του ελληνικού τραγουδιού
Λογοτεχνία
Πορτρέτα ξένων συγγραφέων / Τζορτζ Ελιοτ
Άλλες ειδήσεις
Μεταφραστικό εργαστήριο ποίησης
Ο φιλαράκος («Μπελ αμί»)
Οι τελευταίες ημέρες του Εντγκαρ Αλαν Πόε / Η Μαρία Φακίνου, λέει
Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού