Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Στο ψευδοκράτος των Αθηνών

  • Υπόδικη κυβέρνηση

    Δύο λάπτοπ είναι ζήτημα αν κάνουν και οι δύο μαζί 1.000 ευρώ.

    Αν αγοράσεις έναν αυτή την εποχή, μπορεί να τον βρεις και πολύ φτηνότερα. Αν του χρόνου την ίδια εποχή θελήσεις να τον πουλήσεις για να πάρεις έναν πιο εξελιγμένο, δεν θα βρεις αγοραστή. Δεν έχει πια καμιά αξία. Αν κλέψεις τώρα λάπτοπ της ίδιας αξίας και τον διαθέσεις στην αγορά, η αξία του πέφτει στο μισό ή και πολύ λιγότερο. Πρέπει να υπολογίσουμε ένα ποσό μεταξύ 300-500 ευρώ. Αρα το κλαπέν ποσό είναι αυτής της τάξης. Γι' αυτό το ποσό, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών θεωρεί πως η δίκαιη τιμωρία είναι έξι χρόνια φυλακή. Η απόφαση αυτή μάς είναι πολύτιμη γιατί μαθαίνουμε την αντιστοιχία κλεμμένου ευρώ και φυλακής. Με πρόχειρους υπολογισμούς έχουμε το εξής αποτέλεσμα: Τα οκτώ κλεμμένα ευρώ τιμωρούνται με ένα μήνα φυλάκιση.

    Η ιστορία των δύο κλεμμένων λάπτοπ και η αντίστοιχη καταδίκη δεν είναι φανταστική. Αυτό συνέβη τον περασμένο Ιούλιο στο Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, που καταδίκασε τους αδελφούς Νίκο και Θοδωρή Τσουβαλάκη σε φυλάκιση έξι και τεσσάρων χρόνων αντίστοιχα, γιατί έκλεψαν δύο λάπτοπ από την αλυσίδα καταστημάτων «Πλαίσιο». Σεβαστές οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης όταν κινούνται σε καθεστώς ισονομίας και όλοι οι πολίτες έχουν ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αν δεν τηρείται αυτός ο κανόνας, τότε η Δικαιοσύνη παύει να είναι Δικαιοσύνη και γίνεται μια νόμιμη μηχανή παραγωγής αδικίας και απάνθρωπης τιμωρίας. Αυτό το δεδικασμένο θα ισχύσει για όλους όσοι έκλεψαν χρήματα;

    Οι περικοπές των μισθών και των συντάξεων κατά 2/14 άμεσα, χωρίς να υπολογίσουμε την ακρίβεια, τον ΦΠΑ και τους έμμεσους φόρους, δεν είναι μια καθαρή κλοπή από το κράτος; Δεν είναι ζεστό χρήμα που σ' το παίρνει σαν πορτοφολάς, χωρίς τη δική σου συγκατάθεση και παρά τη θέλησή σου; Και να πεις πως αυτά τα χρήματα θα πήγαιναν για την ανάπτυξη της χώρας, για την Παιδεία και την Υγεία, για έργα υποδομών, καταπολέμηση της ανεργίας και της φτώχειας, όλοι θα λέγαμε ναι, με την προϋπόθεση να ισχύσει και εδώ η ισονομία. Και εδώ, μια ενδεικτική αναφορά. Ο δημοσιογράφος του «Ριζοσπάστη», Νίκος Μπογιόπουλος, έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα σκέψη στην εκπομπή του Ν. Χατζηνικολάου στο Alter. Αν το κράτος έπαιρνε από τα περισσεύματα των τραπεζών, των πολυεθνικών και τις οφ σορ συναλλαγές τα 2/14, όσα δηλαδή παίρνει από τους εν γένει μισθωτούς, το κράτος θα εισέπραττε 258 δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς να μειωθούν οι συντάξεις και οι μισθοί, και θα έσβησε το δημόσιο χρέος μονοκοντυλιά. (Τώρα, αν θα πρέπει να πληρωθεί το χρέος ή να γίνει επαναδιαπραγμάτευση είναι άλλη ιστορία.) Το θέμα είναι πως η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν το έπραξε, αλλά προτίμησε την άμεση κλοπή των ασθενεστέρων. Ενας ανάποδος Ρομπέν των Δασών, που τα παίρνει από τους φτωχούς για να τα δώσει στους πλούσιους. Από εμπειρικές μετρήσεις σε έναν κόσμο που έχω ρωτήσει για το πόσα χάνουν από τον μισθό τους ή τη σύνταξή τους τον μήνα, ήταν από 200 ευρώ έως και 1.500 τον μήνα (ανάλογα με το εισόδημα).

    Αν η Δικαιοσύνη λειτουργούσε με τα ίδια κριτήρια που λειτούργησε με τους αδελφούς Τσουβαλάκη, τότε οι κυρίες και οι κύριοι της κυβέρνησης θα έπρεπε να είχαν καταδικαστεί σε κάτι αιώνες φυλακή (όποιος είναι καλός στα μαθηματικά, ας το υπολογίσει). Επαναστατικό μέτρο; Οχι, τελείως αστικό. Στην Ισλανδία ο πρωθυπουργός ετοιμάζεται να καθίσει στο σκαμνί για πολύ λιγότερα πράγματα από αυτά που έγιναν στην Ελλάδα. Από τους πέντε αντιμνημονιακούς υποψήφιους περιφερειάρχες (ίσως κανένας Ψαριανός, που έχει θητεία στον ελεύθερο λόγο στο ραδιόφωνο), θα βάλει κάποιος το θέμα για μια «οικονομκή Νυρεμβέργη» για να δικαστούν όλα αυτά τα εγκλήματα κατά του ελληνικού λαού (μέρος της ανθρωπότητας);

    Τον Θοδωρή Τσουβαλάκη τον γνώρισα πέρυσι την άνοιξη, στο τότε βουλευτικό μου γραφείο, που ήρθε να μου ζητήσει συμπαράσταση. Είχα μπροστά μου έναν ευγενικό άνθρωπο, με λεπτούς τρόπους και υψηλή καλλιέργεια. Είχε βγει από τη φυλακή με 67% αναπηρία και ζούσε από την Πρόνοια με 280 ευρώ τον μήνα. Από τα έξι αδέλφια, τα τρία είναι κλεισμένα στο Δρομοκαΐτειο Νοσοκομείο. Ο αδελφός του ο Νίκος, φυλακή. Μόνο ένας αδελφός είναι εκτός ιδρύματος και είναι ψαράς στην Αίγινα. Το οικογενειακό τους περιβάλλον και τα παιδικά τους χρόνια, υλικό μυθιστορήματος. Για να βρουν δικαιοσύνη αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να βρούμε κανέναν Ντίκενς ή Βικτόρ Ουγκό; Ο Γιάννης Αγιάννης καταδικάσηκε ισόβια γιατί έκλεψε ένα καρβέλι ψωμί.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Περιβάλλον
Κοινή δράση για να μην πούμε το νερό νεράκι
Ερχονται καυτά καλοκαίρια, ενώ η Μεσόγειος «καταπίνει» τον Νείλο
Κυβέρνηση
Πρώτη συνεδρίαση έστω και χωρίς Αστακό
Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Αποφασιστικοί μεν, μικρό καλάθι δε
Νέα Δημοκρατία
Σαμαράς: Δήλωση μετάνοιας ή δήλωση εξαπάτησης;
Αγρότες
Επιστρέφουν λίγα απ' όσα πήραν
Αλέκος Αλαβάνος
Χρυσαυγίτες με γιαούρτια και πέτρες κατά Αλαβάνου
ΣΥΝ
Τσίπρας: Ερχονται νέα μέτρα μετά τις εκλογές
Δημοτικές και περιφερειακές εκλογές
Πήραν την εκστρατεία λάθος
Μάχη στήθος με στήθος
Πληγή ο Ασωπός, εφιάλτης η ανεργία
Οι δημότες για την πόλη τους
Προηγούνται -λέει- Δημαράς, Κακλαμάνης και Μίχας
Η λίστα της «Αττικής γης», με Ψαριανό και 40% γυναίκες
Εξοπλισμοί
...δέκα μέρες κοσκινίζουν με τον «Παπανικολή»
Υπόθεση Siemens
Δεν θα κρατούν πρακτικά οι βουλευτές στο Μόναχο!..
Ελεύθερη η Μάρκου
Eurostat
Ελεγκτές στη Θεσσαλονίκη
Άλλες ειδήσεις
H Αλέκα Παπαρήγα χθες στον Γέρακα