Έντυπη Έκδοση

Κυοφορούμε τους νεκρούς για να υπάρξουμε απ' αυτούς

Τι μας ενδιαφέρει τι γράφει ο καθένας σ' αυτήν τη στήλη. Μας λείπει αλάτι;

Η αγωνία της συνείδησης αποτελεί τη μέγιστη απόδειξη της μετριότητάς της. Ερχεται η ποίηση να ξεκαθαρίσει. Πιάνοντας κουβέντα μ' ένα κείμενο ετούτης της σειράς από πιο παλιά.

Η μηχανή της ζωής στο φουλ. Ετρωγα και κοιμόμουν όποτε μπορούσα, έγραφα του θανατά και έπινα όσο πιο πολύ μπορούσα, ώστε να μην νιώθω τις δυνάμεις μου να με εγκαταλείπουν - ξόδευα και το τελευταίο μόριο της ενέργειας που είχα και απόγινα ο άνθρωπος που τώρα άλλαξε πάλι ριζικά τη ζωή του. 180 μοίρες, δίχως να σκεφτώ παραπάνω απ' όσο χρειάστηκε, ένα σιωπηλό λεπτό.

Το εκτόπισμα: η τέχνη δεν είναι κάτι παράδοξο, ένα ευφυολόγημα, ή μια στάση που απλώς σε ικανοποιεί. Δεν υπάρχει κανένας να ικανοποιηθεί.

Είναι μια βαθιά, δυσνόητη, απόκρυφη πραγματικότητα. Μία ανάγκη τραχιά και απόλυτη, όσο και ανικανοποίητη, όπως η πείνα, η δίψα, ο έρωτας, που δεν πρόκειται ποτέ να υπερκαλύψεις. Ενα φαινόμενο πανομοιότυπο και περίπλοκο όπως και η ζωή, που ζεις. Και φυσική επίσης. Δεν χρειάζεται να κοιτάξεις κάτι για να ξύσεις το μάτι σου. Ο άνθρωπος για να μιλήσει χρειάζεται να μην αναπνέει. Δεν γίνεται να αναπνέεις και να μιλάς την ίδια στιγμή. Μ' αυτόν τον τρόπο λειτουργεί και η δημιουργία.

Ριζικά η ζωή: τα πέριξ κατατρέχονται. Κάνω κυρίως διαλείμματα. Ζω διαλείμματα. Κάνω τα υπόλοιπα ενδιάμεσα. Ακόμη και ο σκύλος νομίζει ότι έχει αφέντη. Η κυδωνιά λίγο πιο πέρα συντελείται κάτωθεν ουρανών. Χε χε. Απουσία μοιρών, 180, 214, 359... Φυσάει βορειοδυτικός Jemeel Moondoc, δυτικός ξηρός Kaoru Abe.

Ολα είναι διορθώσεις κατανεμημένες σε σωστά λάθη. Προτίμησε τα λάθη. Ανήκω στα λάθη. Εχω μια ικανοποίηση από εδώ ώς εκεί που με διαβάζεις. Και μέχρι πιο πέρα ακόμη, έχω ικανοποίηση μεγαλύτερη· δεν είναι κανένας εκεί.

Δεν σε υπολογίζω παρά μόνο σαν υπολογίσιμο. Οι σοβαρές πράξεις, με πρώτη απ' όλες την αλήθεια, ανήκουν μόνο σε πρώτο πρόσωπο ενικό. Τα πρώτα πρόσωπα ενέχουν. Δεν έχουν.

Η μηχανή του σιωπηλού λεπτού στο φουλ. Ενέργησα δίχως να σκεφτώ παραπάνω απ' όσο χρειάστηκε. Απόγινα του θανατά ξαναγεννημένος, ώστε να νιώθω αυτά που με εγκαταλείπουν. Θέλω να σας πω ότι είμαι απολύτως ευτυχής. Φοβερός. Αφήνω κενά από κενά αφημένα. Ευκολίες να καταγίνεσαι. Αλλάζω πού και πού τη φωνή μου για να καπνίζω γλυκά τσιγάρα, τα οποία στρίβω ο ίδιος. Μου δίνω και καταλαβαίνω για να έχει κάπου να ακουμπά ο χρόνος. Εγώ.

Σας έχω στο νου μου, όλους. Στο φευγιό. Κυοφορούμε τους νεκρούς για να υπάρξουμε απ' αυτούς. Τώρα με διαβάζεις άσκοπα. Δεν πρόκειται να κερδίσεις τίποτα. Πρόκειται όμως να ταυτιστείς με το πρώτο σου πρόσωπο. Να πάψεις.

Περπατάς μέσα σ' αυτό που διαβάζεις, αυτός που το γράφει όμως, όχι. Αλλού περπατάει. Η σελίδα μαζί με τις λέξεις κουβαλάει και το καβούκι του χρόνου της. Δες το αλλιώς, κι ακόμα αλλιώς.

Χανόμαστε: οι πόρτες που κλείνουν βροντούν· οι άλλες όχι.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Γυναίκες τύπου μπονσάι
Θραύσματα Μνήμης και Ιστορίας
Οι Ινκας μας δείχνουν τα ποιήματά τους
Ερωτες στον Παράδεισο
Ακανθώδη ερωτήματα για κάθε εποχή
Τρεις ευτυχείς στιγμές της Μικρής Αρκτου
Δημοκρατία ή καπιταλισμός; Το θανάσιμο δίλημμα
Ποίηση και εικόνα
Βιβλία από την Κρήτη για όλο τον κόσμο
Με τα φαντάσματα ή τις σκιές της βιβλιοθήκης
Το περίστροφο του Μαγιακόφσκι φωτίζει τρεις νέους έλληνες ποιητές
Ενα βιβλίο - μία (ή πολλές) ιστορία
Βιβλία σε στόματα λεόντων τις γιορτές
Συνέντευξη: Γιώργος Αλισάνογλου
Εκδόσεις ΣΑΙΞΠΗΡΙΚόΝ, Θεσσαλονίκη
Η τρίτη ανάγνωση
Αγαθόν το εξομολογείσθαι
Litteraterra
Ενα περιοδικό στη Γη της Λογοτεχνίας
Από τις 4:00 στις 6:00
Ανοίγοντας τις πόρτες με τα μουσικά κλειδιά
Αξιος του ονόματός του
Άλλες ειδήσεις
Στο δυνατό φώς των πρώτων εντυπώσεων
Μάθημα Ελπίδας στο Πανεπιστήμιο;
Καρτ ποστάλ Πρωτοχρονιά 2011
Ημιτελικός
Είναι στενόμυαλοι και αλαζόνες οι βραβευμένοι βρετανοί συγγραφείς
Κυοφορούμε τους νεκρούς για να υπάρξουμε απ' αυτούς
Οταν έρχονται τα σύννεφα