Έντυπη Έκδοση

Elvis Costello

Αξιος του ονόματός του

Αύγουστος του 1977, ένας σημαδιακός μήνας λόγω του θανάτου τού Elvis Presley. Ταυτόχρονα, ένας μήνας που κυκλοφορεί ο πρώτος δίσκος ενός άλλου Elvis, που θα έλεγε κανείς ότι περίμενε στη γωνία τον θάνατο του βασιλιά του ροκ για να κάνει την εμφάνισή του στα μουσικά πράγματα και, κόντρα σε κάθε αισιόδοξη σκέψη, να παραμένει στην επικαιρότητα μέχρι σήμερα.

Οταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά με το πρώτο του άλμπουμ, ο Costello χαρακτηρίστηκε ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες/ερμηνευτές της γενιάς τού new wave, καθιερώνοντας μάλιστα έναν δικό του τρόπο ερμηνείας.

Ο Costello γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 25 Αυγούστου του 1955, αλλά μεγάλωσε στο Λίβερπουλ και το πραγματικό του όνομα είναι Declan Patrick MacManus, ενώ η καταγωγή του είναι από την Ιρλανδία.

Ο πατέρας του ήταν τραγουδιστής στην ορχήστρα του Joe Loss, που ήταν από τις πιο γνωστές στη Βρετανία, με δραστηριότητα που άρχισε από τη δεκαετία του '30 και έφτασε στη δεκαετία του '80. Ο Ross McManus ήταν τραγουδιστής στην μπάντα στα τέλη της δεκαετίας του '40.

Με τον πατέρα του ο Costello θα κάνει την πρώτη του επαγγελματική επαφή στο τραγούδι, όταν το 1974 τον συνόδεψε κάνοντας φωνητικά σε τηλεοπτική διαφήμιση για μια λεμονάδα.

Μαζί με το συγκρότημά του, τους Attractions, που ήταν οι Steve Nieve κίμπορντς, Bruce Thomas μπάσο και Pete Thomas ντραμς, κατάφεραν να ξεχωρίσουν στην περίοδο του πανκ με τραγούδια που συνδύαζαν την οργή που εξέφραζε το πανκ, με όμορφες μελωδίες, δοσμένες με έξυπνους στίχους, που μέσα τους έκρυβαν την οργή των νέων για την κατάσταση που επικρατούσε στη Βρετανία εκείνη την περίοδο.

Ελάχιστοι από τη γενιά του κατάφεραν να συνδυάσουν τόσα διαφορετικά είδη μουσικής ερμηνείας όπως ο Costello και αυτοί που το έκαναν, όπως ο Sting, απλώς ακολούθησαν τη διαδρομή του στη μουσική που καλύπτει σχεδόν τα πάντα, σαν μια μουσική εγκυκλοπαίδεια, από την ποπ, την τζαζ, μέχρι και την κλασική μουσική. Δεν είναι τυχαίο ότι στα τέλη της δεκαετίας του '80 ο Paul McCartney συνεργάστηκε μαζί του και έκανε και αυτός στροφή προς την κλασική μουσική, ηχογραφώντας παράλληλα με τα ποπ/ροκ τραγούδια του και άλμπουμ με συμφωνικές ορχήστρες.

Παρότι τεχνηέντως έχει φροντίσει να μη γίνουν γνωστά πολλά πράγματα γύρω από την προσωπική του ζωή, πριν ασχοληθεί με τη μουσική, ο Costello εγκατέλειψε το σπίτι του σε ηλικία 16 ετών και εργάστηκε αρχικά σε γνωστή εταιρεία καλλυντικών, ενώ παράλληλα έγραφε τραγούδια και ηχογραφούσε demos, με τα οποία προσπαθούσε να βρει κάποια πρόσβαση σε δισκογραφική εταιρεία. Τα πρώτα συγκροτήματα που έφτιαξε, ήταν το ντουέτο Rusty μαζί τον Allan Mayers και λίγο αργότερα, στην περίοδο 1974-75, τους Flip City.

Το 1975 είχε ήδη στο ενεργητικό του μερικές εμφανίσεις σε διάφορες παμπ του Λονδίνου και αποφασίζει να εγκαταλείψει τη δουλειά του στο εργοστάσιο καλλυντικών, για να ακολουθήσει ως θαυμαστής το συγκρότημα των Brinsley Schwarz σε όλες τις δραστηριότητές τους, με επακόλουθο να γίνει φίλος στη συνέχεια με τον μπασίστα του γκρουπ Nick Lowe.

Ο Lowe τον πρότεινε το 1976 στην εταιρεία Stiff, της οποίας ένας από τους ιδιοκτήτες, ο Jake Riviera, έγινε ο μάνατζέρ του και του άλλαξε το όνομα σε Elvis Costello. Ο Costello είχε ήδη κάνει εμφανίσεις ως D.Ρ. Costello, όνομα που χρησιμοποιούσε σε εμφανίσεις του και ο πατέρας του, συγκεκριμένα ήταν το Day Costello.

Το πρώτο του σινγκλ, που ήταν το αντιφασιστικό Less than zero, κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1977, χωρίς να γνωρίσει επιτυχία. Αυτό δεν το εμπόδισε βέβαια στο να εμπνεύσει τον συγγραφέα Bret Easton Ellis να γράψει το ομώνυμο βιβλίο. Ο ίδιος έγραψε πρόσφατα και το Imperial bedroom.

Επιτυχία δεν γνώρισε και το επόμενο τραγούδι του Alison, το οποίο συμπεριέλαβε έναν χρόνο αργότερα η γνωστή αμερικανίδα τραγουδίστρια Linda Ronstadt στο άλμπουμ της Living in the USA, που ξεπέρασε τα 2 εκατ. αντίτυπα και βοήθησε στο να μάθουν οι συμπατριώτες της τον Costello, ο οποίος ήδη είχε αρχίσει να εντυπωσιάζει με τα τραγούδια του, στο πλαίσιο της κίνησης του new wave.

Στο πρώτο του άλμπουμ My aim is true παραγωγός είναι ο Nick Lowe και τα μέλη του συγκροτήματος που τον συνοδεύει, ανήκουν στους Clover, μπάντα που για τραγουδιστή της είχε τότε τον μετέπειτα διάσημο Huey Lewis.

Στο επόμενο άλμπουμ του This year's model θα χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά τους Attractions, μουσικούς με τους οποίους θα παραμείνει μαζί, εκτός συγκεκριμένων περιπτώσεων, μέχρι και τον καινούριο αιώνα.

Στα τέλη της δεκαετίας του '70 έχει προβλήματα συμπεριφοράς, εγκαταλείπει την πρώτη του γυναίκα και τον γιο τους (επέστρεψε κοντά τους έναν χρόνο αργότερα), τσακώνεται με τους δημοσιογράφους και στην αμερικανική περιοδεία του για την προώθηση του άλμπουμ Armed forces στο Κολόμπους του Οχάιο, στο μπαρ του ξενοδοχείου όπου έμενε, τσακώνεται, ενώ ήταν μεθυσμένος, με την τραγουδίστρια Bonnie Bramlett και τον Stephen Stills, γιατί αποκάλεσε τον Ray Charles ασήμαντο, τυφλό νέγρο.

Ο θόρυβος που προκάλεσαν οι δηλώσεις του οδήγησαν σε αλλαγή της στάσης του αμερικανικού Τύπου απέναντί του και ο απολογούμενος πια Costello προσπαθεί με διάφορες δηλώσεις του να ρίξει τους τόνους.

Ανάμεσα στις πολλές δραστηριότητές του εκείνη την εποχή, ήταν η παραγωγή στο πρώτο άλμπουμ των Specials και η συμμετοχή του στο κονσέρτο για τη βοήθεια στην Καμπότζη. Αργότερα, θα κάνει την παραγωγή σε ονόματα όπως οι Squeeze και Pogues, μέσω των οποίων θα γνωρίσει την δεύτερη γυναίκα του Cait Ο'Riordan, που έπαιζε μπάσο στο συγκρότημα.

Το 1981, σε ακόμα μία αλλαγή στην καριέρα του, ηχογραφεί στο Νάσβιλ με τον γνωστό παραγωγό της μουσικής κάντρι Billy Sherrill το άλμπουμ Almost blue, από το οποίο το Good year for the roses του George Jones γίνεται επιτυχία, ενώ η διασκευή του στο Sweet dreams της Patsi Cline περνάει απαρατήρητη.

Εναν χρόνο αργότερα και ενώ έχει ήδη εφτά άλμπουμ στο ενεργητικό του, κυκλοφορεί ακόμα έναν εντυπωσιακό δίσκο, το Imperial bedroom και την ίδια χρονιά γίνεται η σημαντικότερη διασκευή σε τραγούδι του από τον Robert Wyatt, ο οποίος με ξεχωριστό τρόπο δίνει άλλη διάσταση στο Shipbuilding, που πολλοί ταυτίζουν με τον πόλεμο στα νησιά Φόκλαντ.

Με το όνομα Imposter ηχογραφεί το 1983 το Pills and soap, που αποτελεί επίθεση στον θατσερισμό που επικρατούσε στη Βρετανία εκείνη την περίοδο.

Τα άλμπουμ Punch the clock, στο οποίο υπάρχει η δική του εκδοχή στο Shipbuilding, με τον Chet baker να παίζει σόλο τρομπέτα, και Goodbye cruel world, που κυκλοφορεί στη συνέχεια, πιστοποιούν τη διαφορά του από πολλούς άλλους συνομήλικούς του μουσικούς, από τους οποίους ελάχιστοι κατάφεραν να ηχογραφήσουν τόσα πολλά σημαντικά σε αριθμό άλμπουμ όπως ο Costello.

Στο king of America, του 1986, θα χρησιμοποιήσει ως παραγωγό τον Τ-Bone Burnett, αρκετά χρόνια πριν αυτός γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό με τις παραγωγές του, από τις οποίες πιο πρόσφατη είναι αυτή που έκανε στα άλμπουμ των John Mellencamp και Robert Plant.

Μέχρι σήμερα, ανάμεσα στις πολλές διαφορετικές μουσικές προσεγγίσεις του Costello, περιλαμβάνονται η συνεργασία του με το Brodsky Quartet το 1993, στο οποίο συμμετείχε ο μόνιμος συνεργάτης του Steve Nieve, με το άλμπουμ The Juliet letters, το Painted from memory με τον Burt Bacharach, η συνεργασία του με την τραγουδίστρια της όπερας Anne Sofie Von Otter στο For the stars του 2001 και με τη σημερινή γυναίκα του Diana Krall στο άλμπουμ The girl in the other room του 2004. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί την ορχηστρική μουσική για μπαλέτο Il Sogno, που βασίζεται στο έργο του Σαίξπηρ, Ονειρο θερινής νυχτός.

Οπερα και τζαζ περιλαμβάνονται στις τελευταίες του ηχογραφήσεις, ενώ έχει συμμετοχή με τραγούδια του σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες, κέρδισε μάλιστα και μία υποψηφιότητα για τα Οσκαρ με το τραγούδι The scarlet tide, από την ταινία Cold mountain, το 2003.

Πραγματικά ένας εντυπωσιακός μουσικός, ο οποίος παράλληλα είναι ένας φανατικός φίλος της μουσικής όλων των ειδών και έτσι εξηγείται το εύρος του ταλέντου του.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Από τις 4:00 στις 6:00
Ανοίγοντας τις πόρτες με τα μουσικά κλειδιά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Γυναίκες τύπου μπονσάι
Θραύσματα Μνήμης και Ιστορίας
Οι Ινκας μας δείχνουν τα ποιήματά τους
Ερωτες στον Παράδεισο
Ακανθώδη ερωτήματα για κάθε εποχή
Τρεις ευτυχείς στιγμές της Μικρής Αρκτου
Δημοκρατία ή καπιταλισμός; Το θανάσιμο δίλημμα
Ποίηση και εικόνα
Βιβλία από την Κρήτη για όλο τον κόσμο
Με τα φαντάσματα ή τις σκιές της βιβλιοθήκης
Το περίστροφο του Μαγιακόφσκι φωτίζει τρεις νέους έλληνες ποιητές
Ενα βιβλίο - μία (ή πολλές) ιστορία
Βιβλία σε στόματα λεόντων τις γιορτές
Συνέντευξη: Γιώργος Αλισάνογλου
Εκδόσεις ΣΑΙΞΠΗΡΙΚόΝ, Θεσσαλονίκη
Η τρίτη ανάγνωση
Αγαθόν το εξομολογείσθαι
Litteraterra
Ενα περιοδικό στη Γη της Λογοτεχνίας
Από τις 4:00 στις 6:00
Ανοίγοντας τις πόρτες με τα μουσικά κλειδιά
Αξιος του ονόματός του
Άλλες ειδήσεις
Στο δυνατό φώς των πρώτων εντυπώσεων
Μάθημα Ελπίδας στο Πανεπιστήμιο;
Καρτ ποστάλ Πρωτοχρονιά 2011
Ημιτελικός
Είναι στενόμυαλοι και αλαζόνες οι βραβευμένοι βρετανοί συγγραφείς
Κυοφορούμε τους νεκρούς για να υπάρξουμε απ' αυτούς
Οταν έρχονται τα σύννεφα