Έντυπη Έκδοση

Stereo Φονικά

Ενα διονυσιακό ρέκβιεμ

* «The Sea»

Corinne Bailey Rae (ΕΜΙ):

Συνήθως, όταν ένας μουσικός αποφασίζει να αναμετρηθεί με την απώλεια, η επιλογή τής μουσικής είναι μονόδρομος. Είναι πάντα ένας σκοτεινός μουντός ήχος που προσομοιάζει στη θλίψη και τη νοσταλγία μιας παρουσίας που δεν υπάρχει πια. Γι' αυτό και ο δίσκος της Κορίν Μπέιλι Ρέι αναποδογυρίζει τα κλισέ. Το «The Sea» είναι ένα ρέκβιεμ για το χαμό του συζύγου της, του σαξοφωνίστα Τζέισον Ρέι. Ομως, είναι ένας δίσκος που αντί να βυθίζεται στη μελαγχολία του θανάτου επιλέγει να γιορτάζει τη ζωή.

Τέσσερα χρόνια πριν, μια εικοσιεφτάχρονη μαύρη τραγουδίστρια, με κλασικές σπουδές στο βιολί, που μέχρι τότε πρόσφερε τα φωνητικά σε χιπ χοπ και φανκ μπάντες του Λιντς, σκαρφαλώνει με το ντεμπούτο της, που υπογράφεται απλά ως «Corinne Bailey Rae», μέσα σε μια εβδομάδα, στην κορυφή των βρετανικών τσαρτς. Οι κριτικές συγκρίνουν την αιθέρια φωνή της με αυτή της Μπίλι Χόλιντεϊ και τα νεο- σόουλ τραγούδια της με τις κορυφαίες δουλειές του Στίβι Γουόντερ. Αυτός ο δίσκος, που ξεφύτρωσε κυριολεκτικά στη σκηνή, θα γίνει ένας από τους πιο πετυχημένους εμπορικά δίσκους της δεκαετίας. Η Κορίν Μπέλι Ρέι θα βαφτιστεί σε ανερχόμενη σταρ και θα ετοιμάζει ένα νέο δίσκο, για να συνεχίσει την πορεία της. Ωσπου ο σύντροφός της, ο Τζέισον Ρέι, θα βρεθεί νεκρός από υπερβολική δόση σε ένα διαμέρισμα στο Χάιντ Παρκ.

Το «The Sea» είναι ένας δίσκος που αναφέρεται στο θάνατο. Από το ομώνυμο τραγούδι, αναφορά στον πνιγμό του παππού της στη θάλασσα την εποχή του'60, μέχρι το «Are You Here», τη δική της κραυγή για τον αγαπημένο της. Μόνο που εδώ δεν υπάρχουν δακρύβρεχτα μοιρολόγια. Αντίθετα, οι στίχοι της συνοδεύονται από χαρμόσυνες φωτεινές σόουλ μελωδίες, με λίγη τζαζ σκορπισμένη ανάμεσά τους. Μια μουσική που χρωστάει πολλά στον Κέρτις Μέιφιλντ, αφού τη μουσική του άκουγε στο στούντιο, αλλά και τους χιπ χόπερς The Roots, που κάποιοι από αυτούς παίζουν μαζί της και στο «The Blackest Lily».

Η Κορίν του έδωσε τον τίτλο «The Sea» γιατί «η θάλασσα κρύβει ομορφιά και τρόμο» και, όπως λέει, ο δίσκος γράφτηκε για την «απώλεια και την ελπίδα που γεννιέται καθώς την ξεπερνάς». Υπάρχει στην τέχνη το γνωστό κλισέ ότι αυτός που βασανίζεται φτιάχνει αριστουργήματα, κάνει τον πόνο του έμπνευση και δημιουργεί κάτι μοναδικό. Η Κορίν ακολουθεί το κλισέ ώς το σημείο που αυτή θέλει. Εγραψε ένα δίσκο για το νεκρό της σύντροφο, αλλά δεν ήθελε να περιφέρει στη δισκογραφική αγορά το πένθος της. Αντίθετα, ήθελε μια μουσική θεραπευτική, έναν ήχο για να εξαφανίσει τις ουλές της.

Κάπως έτσι φτιάχτηκε αυτός ο δίσκος, που είναι ταυτόχρονα ένα μνημόσυνο και μια διονυσιακή γιορτή. Αντιφατικό ίσως, αλλά η σόουλ κύρια ανακάτεψε με ταλέντο τις αναλογίες. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Μουσική
Φλεγόμενο μπλουζ ροκ στο ΑΝ
Μισέλ Πλασόν, ο πρέσβης της γαλλικής μουσικής
Το Vintage του Βασιλικού στο «Μικρό Παλλάς»
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας σε σινεμά της γειτονιάς σας
Συνέντευξη: Περικλής Χούρσογλου
Τα μπλουζ της... διαχείρισης
Δήμος Αθηναίων
Πάρτε τα παγκάκια στα χέρια σας
Μουσική
Ενα διονυσιακό ρέκβιεμ
Φλεγόμενο μπλουζ ροκ στο ΑΝ
Μισέλ Πλασόν, ο πρέσβης της γαλλικής μουσικής
Το Vintage του Βασιλικού στο «Μικρό Παλλάς»
Συνέντευξη: Constantin Xenakis
Ζω πολλούς πολιτισμούς ταυτόχρονα, αλλά εκφράζω το σήμερα
Κριτική κινηματογράφου
Μυστήριο και τρόμος με υπογραφή «Σκορσέζε»