Έντυπη Έκδοση

Λολίτα γένους αρσενικού

Το νέο μυθιστόρημα του Ιρλανδού Μπάνβιλ στα ελληνικά

Το βίωμα που διασκορπίζεται στο πέρασμα του χρόνου και ανακαλείται από τον παραμορφωτικό μηχανισμό της μνήμης. Η θύμηση ενός χαμένου έρωτα και ενός θανάτου που συνδέονται από την κοινή αίσθηση της απώλειας.

Πρόσωπα που μοιάζουν να κινούνται πίσω από ένα μαγικό πέπλο, συγκεράζοντας τις αναμνήσεις και τα χαμένα όνειρα του αφηγητή.

«Το αρχαίο φως» (Εκδόσεις Καστανιώτη), του Τζον Μπάνβιλ, είναι η ίδια η αναζήτηση της μιας και μοναδικής Αλήθειας. Ενα κυνήγι μαγισσών, που όσο και αν μοιάζει ουτοπικό δεν παύει να διατηρεί την αίσθηση της μαγείας.

Το βιβλίο του διάσημου Ιρλανδού απέσπασε το βραβείο καλύτερου μυθιστορήματος της χώρας του (2012), μια διάκριση που διατήρησε ψηλά το όνομά του στους υποψηφίους για Νόμπελ Λογοτεχνίας και προστέθηκε στο μεγαλύτερο έως τώρα λογοτεχνικό του επίτευγμα, που δεν είναι άλλο από το μυθιστόρημα «Η θάλασσα» (Βραβείο Booker 2005).

Διατηρώντας το περίφημο ύφος του, έμπλεο λυρισμού, λεπτής ειρωνείας και λεπτομερών περιγραφών, ο συγγραφέας εστιάζει στη ζωή και κυρίως στις αναμνήσεις του μεσήλικα ηθοποιού Αλεξάντερ Κλιβ, μιας περσόνας που συναντάται και στα μυθιστορήματά του «Εκλειψη» και «Σάβανο» (εκδόσεις Καστανιώτη). Εν μέσω κινηματογραφικών γυρισμάτων που φαινομενικά θα αναβίωναν την καριέρα του, ο Αλεξάντερ Κλιβ καταβυθίζεται σε θολές αναμνήσεις. Στην ερωτική σχέση που είχε ως έφηβος με τη μητέρα του καλύτερου φίλου του, καθώς και στις συνθήκες που οδήγησαν την κόρη του στην αυτοκτονία.

Η ανάκληση της μνήμης είναι θραυσματική και παραπέμπει ευθέως στην αποσπασματικότητα των γυρισμάτων της ταινίας, που διόλου τυχαία φέρει τον τίτλο «Επινόηση του παρελθόντος». Οι εξαντλητικές περιγραφές για γεγονότα που έλαβαν χώρα μισό αιώνα πριν, και η ενίοτε αναίρεσή τους από τον αφηγητή-συγγραφέα, υποψιάζουν τον αναγνώστη για τη σχετικότητα του περιεχομένου. Η μνήμη παρομοιάζεται με ένα φθαρμένο και τρύπιο ύφασμα του παρελθόντος. Ενα σώμα που δομείται από ετερόκλιτα συστατικά τόπων και χρόνων και παραπέμπει σε ένα αέρινο ομοίωμα. Η παραμόρφωση της πραγματικότητας δεν αποδίδεται αποκλειστικά στη φυσική φθορά του χρόνου, αλλά και σε μια συνειδητή στάση του αφηγητή.

Οι χρόνοι χάνουν τη γραμμικότητά τους με τρόπο φυσικό. Η προσδοκία (μέλλον) προηγείται του βιώματος (παρόν) και της ύστερης ανάμνησης (παρελθόν). Το παρόν παραμένει πάντα στο ενδιάμεσο. Μια άμορφη μάζα που σφυρηλατείται από την προσδοκία και την εξίσου εξωραϊστική ανάκληση της μνήμης.

Εργο του Γκέρχερντ Ρίχτερ Εργο του Γκέρχερντ Ρίχτερ Με σαφείς επιρροές από τη «Λολίτα» του Βλάντιμιρ Ναμπόκοφ και το «Αναζητώντας το χαμένο χρόνο» του Μαρσέλ Προυστ, ο Μπάνβιλ μοιάζει σαν να συντάσσει ένα δοκίμιο για την ίδια τη διαδικασία της συγγραφής. Για τις άπειρες οδούς που ανοίγονται σε ένα συγγραφέα κατά τη διάρκεια της σύνθεσης ενός μυθιστορήματος. Στο «Αρχαίο Φως», ο Τζον Μπάνβιλ αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι ξέρει να ακολουθεί τα πιο εντυπωσιακά μονοπάτια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εκδόσεις-Εκτυπώσεις
Μυθιστορήματα
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνεντεύξεις
«Η τέχνη είναι γεμάτη υποκρισία και σνομπισμό»
Μυθιστορήματα
Λολίτα γένους αρσενικού
Αρχαιολογικοί χώροι
Στέρεψε από νερό αλλά αναβλύζει Ιστορία
Σινεμά
Ο έρωτας δεν έχει φύλο
Γκέι, οι μεγάλες ερωτικές ιστορίες
Βιβλίο
Το λάθος αστέρι
Με μαύρο και πνευματώδες χιούμορ
Δεν ωραιοποιεί τα βάσανα των ηρώων του
Το μαύρο διαμάντι της παγκόσμιας λογοτεχνίας
Πικρή σάτιρα για το μέλλον της λογοτεχνίας
«Ισορροπώ μεταξύ αυτοβιογραφίας και επινόησης»
Υγεία
Η μελαγχολία μετά τις διακοπές
Εξαντλημένοι οι νέοι μπαμπάδες, ακόμη και για σεξ
Σήμα κινδύνου ο προδιαβήτης
Στη Θεσσαλονίκη το «Διαβητικό Χωριό»
Οταν το μέγεθος μετράει
Ενας διάλογος για τα ψυχιατρικά φάρμακα
Χτυπήστε τον πόνο με βότανα!
Οταν η καριέρα «τρώει» το θηλασμό!
Ρόδι: το ελιξίριο της νεότητας