Έντυπη Έκδοση

14-27/11 2013

26ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού κινηματογράφου

Η Ευρώπη αντεπιτίθεται 

Από την ταινία «Class Enemy» Από την ταινία «Class Enemy» ΜΠΟΡΕΙ οι αίθουσες να πλημμυρίζουν από το αμερικανικό προϊόν, ιδιαίτερα με μπλοκμπάστερ αλλά και, σαχλές συχνά, κωμωδίες, ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος, όμως, δεν το βάζει κάτω. Οι ταινίες του, απ' όπου κι αν προέρχονται, είτε από Γαλλία είτε από Αγγλία ή Ιταλία, είτε από μικρές κινηματογραφικά χώρες (Ελλάδα, Σλοβενία, Σερβία), καταφέρνουν συχνά να κερδίζουν σημαντικά βραβεία σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ (πρόσφατο παράδειγμα η «Miss Violence» του Αβρανά στη Βενετία) και να δείχνουν πως ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος έχει πολλά να πει και να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού.

Αυτό τον ευρωπαϊκό, βραβευμένο σε διάφορα φεστιβάλ, κινηματογράφο -συχνά άγνωστό μας- παρουσιάζει στις ταινίες του διαγωνιστικού του τμήματος, που άρχισαν να προβάλλονται από την περασμένη εβδομάδα και συνεχίζονται και αυτήν, το 26ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, στον κινηματογράφο «Ιντεάλ». Για τις επόμενες μέρες προτείνουμε:

- «Winds» του Σελίμ Εβτσί (Τουρκία): Η ανταλλαγή ανάμεσα στον ελληνικό και τουρκικό πληθυσμό στη δεκαετία του '20 στάθηκε αφορμή για το γύρισμα της ταινίας αυτής του Σελίμ Εβτσί. Με επίκεντρο τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε ένα Τούρκο ηχολήπτη και μια ηλικιωμένη Ελληνίδα, την κυρία Στυλιανή, που ζει στην Ιμβρο, ο σκηνοθέτης δίνει μια εικόνα του δράματος που προκάλεσαν οι «διεθνείς συμφωνίες». «Παρά την τραγική πλοκή και τη μοναξιά του κεντρικού χαρακτήρα, η ταινία γυρίστηκε για να μετατραπεί σε έκφραση ελπίδας και να δώσει δύναμη σε όσους αγωνίζονται για την ταυτότητά τους», λέει ο ίδιος ο σκηνοθέτης για την ταινία του (σήμερα, 7.30 μ.μ.).

- «Class Enemy» του Ροκ Μπίτσεκ (Σλοβενία): Ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί την ξαφνική αυτοκτονία μιας ήσυχης, εσωστρεφούς μαθήτριας, που προκαλεί την εξέγερση των συμμαθητών της, για να κάνει ένα σχόλιο πάνω στο σχολικό σύστημα, αλλά και στο φασισμό, καθώς και στο πέρασμα από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση. Οι μαθητές εκμεταλλεύονται την αυτοκτονία για να στραφούν ενάντια σε ένα στρυφνό, αυστηρό, αντιπαθητικό καθηγητή των γερμανικών (που άδικα τον θεωρούν υπεύθυνο για το θάνατο του κοριτσιού) και να εκφράσουν τα διάφορα προσωπικά, ταξικά και οικογενειακά τους προβλήματα. Με τον πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη Μπίτσεκ να δείχνει εξαιρετική γνώση των μέσων του και να δημιουργεί το κατάλληλο σασπένς και την αγωνία. Βραβείο Fedeora στο Φεστιβάλ Βενετίας (αύριο Δευτέρα, 7.45 μ.μ.).

- «In Bloom» της Νανά Εκβτιβισμίλι και του Σιμόν Γκρος (Γεωργία): Στην Τιφλίδα του 1992, πρώτη χρονιά της ανεξαρτησίας της χώρας, δύο νεαρά, καταπιεσμένα 14χρονα κορίτσια προσπαθούν να αποκτήσουν τη δική τους, δύσκολη ελευθερία ενάντια σε μια βουτηγμένη σε ξεπερασμένες παραδόσεις και έθιμα κοινωνία. Η ταινία κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του Χονγκ Κονγκ. (Τρίτη, 6.15 μ.μ.).

- «Inheritance» («Κληρονομιά») της Χίαμ Αμπάς (Γαλλία/Ισραήλ /Τουρκία/Παλαιστίνη): Με αφορμή έναν οικογενειακό γάμο, μια νεαρή Παλαιστίνια φοιτήτρια επιστρέφει στο χωριό της στη Γαλιλαία, στα σύνορα Ισραήλ - Λιβάνου, στην περίοδο της διένεξης ανάμεσα στο Ισραήλ και τον Λίβανο, και έρχεται σε σύγκρουση με την οικογένειά της και τις προκαταλήψεις και τα έθιμά τους όταν τους αποκαλύπτει πως είναι ερωτευμένη με έναν Αγγλο. Η γνωστή ηθοποιός Χίαμ Αμπάς (που ερμηνεύει εδώ έναν από τους ρόλους) βρίσκεται τη φορά αυτή και πίσω από την κάμερα για να μας περιγράψει τη ζωή και τα προβλήματα σε μια συνηθισμένη οικογένεια Παλαιστινίων, με φόντο τον πόλεμο ανάμεσα στο Ισραήλ και τον Λίβανο (Τρίτη, 8.15 μ.μ.).

Ποιητικός ρεαλισμός

ΑΠΟ τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου, στην πέμπτη, βραβευμένη με το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάνες, ταινία του, «Φως μετά το σκοτάδι» (Post Tenebras Lux), ο Μεξικανός σκηνοθέτης Κάρλος Ρεϊγάδας, συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε ο Ταρκόφσκι με τον «Καθρέφτη» του, για να μας παρουσιάσει τις δικές του ποιητικές, λυρικές, διανθισμένες με σουρεαλιστικές σκηνές αλλά και χιούμορ, μνήμες και φαντασιώσεις του, από την παιδική του, και όχι μόνο, ηλικία, από τις οποίες δεν λείπει και μια δόση κοινωνικής κριτικής. Με αφετηρία τη ζωή μιας οικογένειας που καταφθάνει σ' ένα απόμερο σπίτι κοντά στο δάσος, κάπου στη μεξικάνικη επαρχία, ο Ρεϊγάδας φτιάχνει εικαστικά λαμπρές σκηνές, βουτηγμένες σ' ένα μαγικό ρεαλισμό που θυμίζουν το έργο του Μπόρχες, σκηνές μιας σύγχρονης, εφιαλτικής πραγματικότητας, που μοιάζει με αληθινό πουργατόριο. Ενα μικρό, ανεπανάληπτο αριστούργημα, για σινεφίλ και μη.

Το δράμα των ρομά

ΤΟΝ Σκοπιανό Τάνις Τάνοβιτς τον γνωρίσαμε με τη βραβευμένη με Οσκαρ ταινία του «Νο Man's Land». Τώρα, ο Τάνοβιτς επιστρέφει με τη βραβευμένη με το Ειδικό Βραβείο του Φεστιβάλ Βερολίνου ταινία «Ενα επεισόδιο στη ζωή ενός ρακοσυλλέκτη μετάλλων». Η ταινία καταπιάνεται με τις φυλετικές διακρίσεις και τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει μια πάμπτωχη οικογένεια Ρομά, στην περιοχή της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Με ένα στιλ που θυμίζει τις ντοκιμαντεριστικές ρίζες του, ο Τάνοβιτς έφτιαξε μια δυνατή, συγκλονιστική ταινία.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική κινηματογράφου
Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου
Ταινίες/Σήριαλ/Παραγωγές
Κινηματογράφος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Οι Beatles ξανά στον αέρα
Μουσική
Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου
26ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού κινηματογράφου
Σινεμά
Σινεμα
Πήγα Cinema
Εικαστικά
Εικαστικά
Θέατρο
Θέατρο
Αφιέρωμα
Ο μαέστρος με τα γυμνά χέρια
Εκθέσεις
Αχ, Βαλεντίνα...
Εθνική Λυρική Σκηνή
Τρία τυχερά γουρουνάκια