Έντυπη Έκδοση

ΓΙΑΤΙ ΤΟ SUCCESS STORY ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Επενδύσεις δεν έρχονται και οι εξαγορές δεν είναι επενδύσεις

Ο ΝΕΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΣ προϋπολογισμός προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 1,6% χάρη σε μία ανάκαμψη 0,6% της πραγματικής οικονομίας το 2014. Κι αυτή την οικονομική ανάκαμψη βασίζει σε μία εκτίναξη των επενδύσεων από -5,9% το 2013 σε 5,3% το 2014 και σε διπλάσιο σχεδόν ρυθμό επέκτασης των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών αφού από 2,5% φέτος προβλέπεται να ανέλθει σε 4,6% το 2014.

Μία πρώτη παρατήρηση που μπορεί κανείς να κάνει σχετικά, είναι πως είτε ένα μεγάλο αναπτυξιακό μπουμ αναμένεται διεθνώς και στην Ε.Ε., είτε ένα άλμα ανταγωνιστικότητας στην Ελλάδα ικανό να αλλάξει τη μέχρι τώρα καλά εγκατεστημένη υφεσιακή τάση στην οικονομία, δεδομένου ότι η εγχώρια οικονομική πολιτική εξακολουθεί να κινείται στον αστερισμό της λιτότητας.

Ομως, ούτε οι διεθνείς οργανισμοί προβλέπουν κάποια ισχυρή ανάκαμψη στην παγκόσμια οικονομία (αντίθετα μάλιστα οι νομπελίστες Λάρι Σάμερς και Πολ Κρούγκμαν προειδοποίησαν πρόσφατα για μακροχρόνια στασιμότητα ή και ύφεση), αλλά ούτε και μία μεγάλη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας προβλέπεται το 2014 για την Ελλάδα (2% βελτίωση εκτιμά το ΔΝΤ με όρους κόστους εργασίας, που αυτό σημαίνει πως με όρους τελικών τιμών θα είναι ακόμη μικρότερη).

Συρρίκνωση κράτους

Εξέλιξη λογική, αφού το 2014 το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής δεν πέφτει τόσο στη μείωση των μισθών - συντάξεων όσο στο ξεδόντιασμα των κοινωνικών επιχορηγήσεων και παροχών (συρρίκνωση κράτους πρόνοιας).

Επιπλέον, εντύπωση προκαλεί η διατυμπανιζόμενη από την κυβέρνηση προσέλκυση πληθώρας ξένου κεφαλαίου στην Ελλάδα μετά τις επιτυχείς επισκέψεις του πρωθυπουργού στο εξωτερικό.

Η καλλιεργούμενη εντύπωση πως οι εισροές ξένων κεφαλαίων θα κάνουν τη διαφορά προσδίδοντας την απαραίτητη ώθηση στην οικονομία να ανακάμψει, είναι εντελώς εξωπραγματική για τους εξής λόγους:

1 Οι εισροές Ξένων Αμεσων Επενδύσεων (ΞΑΕ) αφορούν κυρίως τις εξαγορές εγχώριων ΔΕΚΟ και περιουσιακών στοιχείων, δεν προσθέτουν στην παραγωγική ικανότητα της χώρας που είναι η μόνη ικανή να οδηγήσει στο αληθινά ζητούμενο που είναι η μακροχρόνια ανάπτυξη κι όχι μία απλή ανάκαμψη της οικονομίας.

2 Οι εισροές ΞΑΕ στην Ελλάδα αν και αυξήθηκαν κάπως την τελευταία διετία, είναι πολύ χαμηλές καθ' όλη την τελευταία δεκαετία και υποπολλαπλάσιες αυτών που δέχονται οι άλλες περιφερειακές και προβληματικές χώρες της Ε.Ε. με ετήσια εισροή 0,5% του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2012 έναντι 1,9% αντίστοιχα της Ισπανίας, 2,8% της Πορτογαλίας και 15,1% της Ιρλανδίας.

3 Είναι ακριβώς αυτή η πολύ χαμηλή προσέλκυση ΞΑΕ που δεν επιτρέπει στο σωρευτικό καθαρό απόθεμά τους στην Ελλάδα να αυξηθεί την περίοδο 2003-2012, αντίθετα με τις τρεις άλλες χώρες της περιφέρειας όπου η αύξησή του είναι αισθητή: στην Ελλάδα από 10,3% του ΑΕΠ το 2003 κορυφώνεται σε 12,6% το 2009 για να πέσει ακολούθως σε 9,7%, ενώ στην Ιρλανδία από 125% το 2003 αυξάνει σε 157% το 2012, στην Ισπανία από 34% αυξάνει σε 47% και στην Πορτογαλία από 33% αναρριχάται σε 55% αντίστοιχα.

4 Σε κάθε περίπτωση με 0,7% του ΑΕΠ οι ΞΑΕ αποτελούν μόλις το 5,2% του συνόλου των ακαθάριστων επενδύσεων που γίνονται (2012) στην Ελλάδα και αντιπροσωπεύουν το 13,6% του ΑΕΠ, δηλαδή ένα επίπεδο που είναι το μισό αυτού που είχαν φθάσει στο σύνολό τους το 2007 (26,7%) και που πρέπει να αυξηθεί σημαντικά για να ανακάμψει η οικονομία (αφού το ειδικό βάρος των ΞΑΕ προφανώς είναι πολύ μικρό για να παίξει αυτό το ρόλο).

5 Μία αίσθηση για το πώς μπορούν να εκτιναχθούν οι επενδύσεις το 2014 παρασύροντας ανοδικά την οικονομία μπορούμε να έχουμε από την πορεία ορισμένων δεικτών, με σημαντικότερο τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων το 2013 και ειδικότερα το γ' τρίμηνο: ο ετήσιος λοιπόν ρυθμός αύξησης της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων από -4,1% που ήταν το α' και β' τρίμηνο έγινε -4,6% το γ' τρίμηνο, εξέλιξη που μας αφαιρεί κάθε ελπίδα μιας τόσο θεαματικής μεταστροφής το 2014 όπως προβλέπει η κυβέρνηση.

Αν, συνεπώς, ο στυλοβάτης της ανάκαμψης του 2014 -οι επενδύσεις- αδυνατούν να απογειωθούν, σε ποια ανάκαμψη της οικονομίας αποβλέπει το οικονομικό επιτελείο ώστε να διακρίνει φως στην άκρη του τούνελ;

Και γιατί να προσέλθουν οι ξένοι και εγχώριοι επενδυτές όταν με την υπερφορολόγηση των περιουσιακών στοιχείων όλων των πολιτών υπάρχουν μόνον πωλητές και καταρρέουν οι τιμές; Γιατί να μην περιμένουν κι άλλο; Από αυτό το αυτοτροφοδοτούμενο σπιράλ της εσωτερικής υποτίμησης είναι δυνατόν να μας βγάλει η απαράλλαχτη πολιτική των μνημονίων;

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Οικονομική και δημοσιονομική πολιτική
Διεθνείς αγορές και Χρηματιστήρια
Συγχωνεύσεις & εξαγορές
Κρατικός προϋπολογισμός
Επενδύσεις
Άλλα θέματα στην κατηγορία Οικονομία της έντυπης έκδοσης
Αερομεταφορές
Οι Ελληνες δεν πετάνε πια...
Η ιδιωτικοποίηση φέρνει αυξήσεις στα αεροπορικά εισιτήρια
Αγροτικά θέματα
Η Ε.Ε. πολεμά το αβγοτάραχο
Μελεκούνι, ένα αρχαίο ελληνικό σνακ
Κυριάρχησαν οι Κρητών γεύσεις
Ελληνική Εταιρεία Logistics
Πώς η Ελλάδα θα εκμεταλλευτεί τα διερχόμενα φορτία της Cosco
Κρήτη
Η κρίση χτυπά λιγότερο την Κρήτη
Λιμάνια
Ελκυστικός εμπορευματικός κόμβος η Ελλάδα
Επενδύσεις
Επενδύσεις δεν έρχονται και οι εξαγορές δεν είναι επενδύσεις