Έντυπη Έκδοση

Οι εκλεκτικές συγγένειες Σαμαρά- Μέρκελ

Οπαδοί από παλιά και οι δύο της επαναφοράς τού φιλικού στους κεφαλαιοκράτες συστήματος του «ενιαίου φόρου» (ένας φορολογικός συντελεστής για όλους)

Ο «αδιόρθωτος κύριος ΟΧΙ», που σήμερα λέει διαρκώς «ΝΑΙ», και η εκκολαπτόμενη νέα Θάτσερ Μόλις δυόμισι χρόνια από τότε που -από τις στήλες των «Financial Times»- το ξέκοβε ότι αυτός και η Νέα Δημοκρατία θα συναινέσουν «να δίνεται σε κάποιον το φάρμακο που τον σκοτώνει», ο Αντώνης Σαμαράς διαβεβαίωνε προχθές στο Βερολίνο την Ανγκελα Μέρκελ πως εκτελεί κατά γράμμα τη θανατηφόρο για την ελληνική οικονομία συνταγή.

Τότε που απέκρουε επίμονα πιέσεις και συστάσεις να συνεργαστεί με τον πρώτο «μνημονιακό» πρωθυπουργό, τον Γιώργο Παπανδρέου (συμφοιτητή του στο Πανεπιστήμιο Αμχερστ της Μασαχουσέτης), ο κ. Σαμαράς ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και η γαλλική εφημερίδα «Le Monde» (26 Ιουνίου 2011) αποκαλούσε «αδιόρθωτο κύριο ΟΧΙ της Ελλάδας» τον «συντασσόμενο με την κοινή γνώμη» Αντώνη Σαμαρά.

Αν ήταν πραγματικά «αδιόρθωτος», θα μπορούσε και πάλι να είναι αυτός η «διάδοχη κατάσταση», αποφεύγοντας ίσως μάλιστα και να βρεθεί -όπως σήμερα- στην οικτρή θέση να αμφισβητείται από άσπονδους εχθρούς και φίλους. Ομως, κάτι η ανυπομονησία του να γίνει πρωθυπουργός και πολύ περισσότερο οι αφόρητες πιέσεις εκ μέρους της «ιεράς συμμαχίας» των δανειστών, αλλά και εγχωρίων παραγόντων, ενορχηστρωμένες από τη «σιδηρά καγκελάριο», έπεισαν τελικά τον «κύριο ΟΧΙ» να τους πει το μοιραίο «ΝΑΙ» με την περιλάλητη εκείνη «δήλωση μετανοίας» («Ουδείς αναμάρτητος»).

Τραγική ειρωνεία· εκλεκτικές συγγένειες συνδέουν τον Ελληνα πρωθυπουργό με τις ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις, των οποίων η αδιαλλαξία κλονίζει επικίνδυνα το θώκο του. Αν η συγκυρία τούς φέρνει αντιμέτωπους, εν τούτοις οι συνομιλητές της Παρασκευής, ο Αντώνης Σαμαράς και η Ανγκελα Μέρκελ, δεν είναι απλώς ομοϊδεάτες.

Είναι οι δύο πρώτοι πολιτικοί ηγέτες που εξήγγειλαν πανηγυρικά την εισαγωγή -για την ακρίβεια, την επαναφορά- του συστήματος του ενιαίου φόρου στη δυτική Ευρώπη, αλλά για διαφορετικούς λόγους δεν εφήρμοσαν το μεγαλόπνοο αυτό σχέδιό τους. Το ίδιο σχέδιο -όπως πολλοί θυμούνται- επρόκειτο αμέσως μετά την κυρία Μέρκελ να εξαγγείλει ως πρωθυπουργός, εδώ και οχτώ χρόνια, και ο Κώστας Καραμανλής, αλλά την τελευταία στιγμή το... άφησε να ξεχαστεί.

Με το περιώνυμο μανιφέστο του Ζαππείου, ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ., αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πολέμιος του Μνημονίου και της τρόικας ακόμη, παρουσίασε τον ενιαίο φόρο (flat tax, tau unique) ως βασικό εργαλείο της οικονομικής πολιτικής που θα ακολουθούσε, όταν θα γινόταν πρωθυπουργός. Εμελλε, ωστόσο, η μαρμάγκα του Μνημονίου (με το οποίο εν τέλει συμμορφώθηκε ο κ. Σαμαράς για να κυβερνήσει) να φάει και το σχέδιο του ενιαίου φόρου, αν και ο σημερινός πρωθυπουργός το θυμάται πού και πού. Και ποιος ξέρει, αλήθεια, αν στο προχθεσινό τους τετ α τετ δεν μίλησαν και γι' αυτό η καγκελάριος και ο Ελληνας πρωθυπουργός...

Δημόσια, πάντως, η Ανγκελα Μέρκελ ποτέ άλλοτε, από τότε που το εξήγγειλε και αναγκάστηκε σύντομα να το εγκαταλείψει, δεν αναφέρθηκε ξανά στο τόσο business friendly πλην αμφιλεγόμενο και αναχρονιστικό αυτό φορολογικό σύστημα. Για έναν πολύ απλό λόγο: ο ενιαίος φόρος παραλίγο να της στοιχίσει την εξουσία την πρώτη κιόλας φορά που τη διεκδικούσε!

Εκείνο το καλοκαίρι του 2005, όπως και το φετινό, η Ευρώπη παρακολουθούσε με αδιάπτωτο ενδιαφέρον την προεκλογική κίνηση για τις κάλπες του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία. Η πιο πολυάνθρωπη και πλούσια χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης μετρούσε τις κρίσιμες εκείνες ώρες 5 εκατομμύρια ανέργους. Τα αντιλαϊκά μέτρα της περίφημης «Ατζέντας 2010», που εκπόνησαν και -με τη στήριξη της δεξιάς αντιπολίτευσης (Μέρκελ)- εφάρμοζαν οι Σοσιαλδημοκράτες (Σρέντερ), είχαν κάνει θραύση στο κοινωνικό πεδίο.

Εν όψει των εκλογών της 18ης Σεπτεμβρίου, η εκκολαπτόμενη νέα Θάτσερ, η οποία προερχόταν από την Ανατολική Γερμανία και τη βραδιά που έπεφτε το Τείχος χαλάρωνε σε ένα χαμάμ με μια φίλη της, κάλπαζε στις δημοσκοπήσεις και για ένα μεγάλο διάστημα η Ανγκελα Μέρκελ πήγαινε για αυτοδυναμία. Ωσπου κήρυξε τη δική της «φορολογική επανάσταση» (ένα και μοναδικό φορολογικό συντελεστή 25%), που θα άνοιγε τους κρουνούς των ξένων επενδύσεων και θα απλοποιούσε στο έπακρον τη σύνταξη της φορολογικής δήλωσης, εξασφαλίζοντας απόλυτη διαφάνεια...

Το σχετικό σχέδιο και η εφαρμογή του ανατέθηκαν στον καθηγητή του Πανεπιστήμιου της Χαϊδελβέργης, Πάουλ Κίρχοφ, «γκουρού» των δημοσιονομικών, τον οποίο οι Χριστιανοδημοκράτες αποκαλούσαν κιόλας «νέο Ερκαρτ». Αλλά, όταν ο δαιμόνιος οικονομολόγος βάλθηκε να αναλύει την ουσία του ριζοσπαστικού αυτού εγχειρήματος, που προϋπέθετε τρομερές περικοπές δημοσίων δαπανών (τη χαριστική βολή στο κράτος πρόνοιας), τα ποσοστά της Δεξιάς άρχισαν να φυλλορροούν.

Διακριτικά, η φράου Μέρκελ απέσυρε από το προσκήνιο τον καθηγητή, τον οποίο προόριζε για υπουργό Οικονομικών, κατορθώνοντας έτσι να σώσει την παρτίδα, αλλά για την παράταξη της, που πλειοψήφησε, έσβησε πια το όνειρο της αυτοδυναμίας. Κατέληξε στο «μεγάλο συνασπισμό» με τους Σοσιαλδημοκράτες, για πρώτη φορά μετά την περίοδο 1966-1969.

Την ίδια ώρα, στην Αθήνα, το σκοτάδι έτρωγε και το -εμπνευσμένο από τον καθηγητή Αλογοσκούφη- σχέδιο ενιαίου φόρου 25%, που σκόπευε να εξαγγείλει ο πρωθυπουργός Καραμανλής στα εγκαίνια της Εκθεσης της Θεσσαλονίκης εκείνον το μοιραίο Σεπτέμβρη του 2005, όταν η Ανγκελα Μέρκελ εγκαταστάθηκε στην καγκελαρία...

***

Φόρος-«βουντού» για υπανάπτυκτους

Ο ενιαίος φορολογικός συντελεστής δεν είναι παρά ο αναλογικός φόρος, ο οποίος τον περασμένο αιώνα στα αναπτυγμένα κράτη αντικαταστάθηκε με τον προοδευτικό φορολογικό συντελεστή.

Τη φαεινή ιδέα για τη νεκρανάστασή του είχαν οι Αμερικανοί καθηγητές Hall και Rabushka. Τη συνέλαβαν, εντρυφώντας στις θεωρίες ενός άλλου δαιμόνιου οικονομολόγου, του Arthur Laffer, στις οποίες θεμελιώθηκαν τα γνωστά reaganomics. Οταν όμως πρωτάκουσε γι' αυτές ο οικονομολόγος και μετέπειτα πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος, τις αποκάλεσε Woodoo Economics.

Μολονότι δεν ευδοκιμεί στις ΗΠΑ, όπου λανσάρεται το σύστημα του ενιαίου φόρου, φρούτο που συνοδεύει πιάτα αυστηρής λιτότητας, επιβάλλεται στα προσήλυτα στον καπιταλισμό ανατολικά κράτη.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Μνημόνιο
Συνεντεύξεις
Γερμανία
Κυβέρνηση
Οικονομική και δημοσιονομική πολιτική
Σχετικά θέματα: Αναλύσεις
Αντιμνημονιακό μέτωπο σε όλη την Ελλάδα
Το Κυπριακό μπορεί να περιμένει;
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Τρόικα
Δέσμιοι της τρόικας μέχρι το 2047!
Κρυφτούλι με την τρόικα
Συνεντεύξεις
Ούτε επανάσταση ούτε εναλλαγή. Κράτος θα γίνουμε
«Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί απέτυχαν παταγωδώς»
Αναλύσεις
Οι εκλεκτικές συγγένειες Σαμαρά- Μέρκελ
Αντιμνημονιακό μέτωπο σε όλη την Ελλάδα
Το Κυπριακό μπορεί να περιμένει;
Κυβέρνηση
Τον έστειλε στον... Μάιο
Κρατικός προϋπολογισμός
Συν 1.600 ευρώ η λυπητερή για κάθε οικογένεια
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Ονόματα και συμμαχίες που παίζουν για δήμους - περιφέρειες
Στις κάλπες χωρίς αλλαγές στο νόμο
ΣΥΡΙΖΑ
Ο ευρωπαϊκός Δεκέμβρης του Τσίπρα
Ανεξάρτητοι Έλληνες
«Αυτοί που με απειλούν δεν είναι ανώνυμοι»
ΔΗΜΑΡ
ΔΗΜΑΡ: αναζητώντας πυξίδα και στρατηγική
Κύπρος
Σπάει ο πάγος στη νεκρή ζώνη
Δικαστικό ρεπορτάζ
Χρυσή Αυγή: ακόμη τρεις βουλευτές στη Δικαιοσύνη