Έντυπη Έκδοση

Οι 12 μύθοι για τη Βραζιλία

Η Βραζιλία ως άκουσμα και μόνο προκαλεί. Εν όψει Μουντιάλ η «Κ.Ε.» επιχειρεί ένα μίνι οδηγό αποδομώντας κλισέ που δεν ισχύουν...

Η Βραζιλία είναι μια χώρα εξωτική, μαγευτική, πλημμυρισμένη από χρώματα, αρώματα και ρυθμούς, ατίθαση και ασυμβίβαστη σαν τις κινήσεις της καποέιρα, χαμογελαστή και πρόθυμη να φιλοξενήσει τον πλανήτη της μπάλας, σύγχρονη και ταυτόχρονα βουτηγμένη σε πανάρχαιες παραδόσεις, αχανής και ανεξερεύνητη, αλλά και βομβαρδισμένη από κλισέ που απέχουν πολύ από την περίπλοκη πραγματικότητα.

Στις θάλασσες, στα παρθένα δάση της, στις αμμουδιές και στις ζούγκλες, στους καταρράκτες και στα ποτάμια, στα ποδοσφαιρικά γήπεδα και στις αφιλόξενες φαβέλες, χτυπάει η καρδιά ενός λαού που δεν μοιάζει με κανέναν άλλον πάνω στη γη.

Η «Κ.Ε.» επιχειρεί μια προσεκτική αποκρυπτογράφηση των μυστικών της Βραζιλίας και αποδόμηση των μύθων που τη συνοδεύουν, ξεκινώντας από την παντοδύναμη μπάλα και καταλήγοντας στο σύγχρονο οικονομικό θαύμα που δεν έχει όμοιό του στον αιώνα της ύφεσης και της ανέχειας. Ελπίζουμε ότι αυτός ο οδηγός θα φανεί χρήσιμος στους τολμηρούς ταξιδιώτες του Ιουνίου. Η πρώτη προσέγγιση μπορεί να γίνει μέσα από βιβλία, ταινίες, μουσικές και γεύσεις.

1 «Οι Βραζιλιάνοι είναι ερωτευμένοι με την Εθνική τους ομάδα». Στην πραγματικότητα, ο καημός τους είναι η Κορίνθιανς, η Φλαμένγκο, η Φλουμινένσε, η Κρουζέιρο και οι άλλες ομαδάρες του τοπικού πρωταθλήματος. Την Εθνική τη χρησιμοποιούν περισσότερο ως αφορμή για την πατροπαράδοτη γκρίνια. Είναι, άλλωστε, ακριβοθώρητη. Σχεδόν όλα τα φιλικά της παιχνίδια διεξάγονται σε ουδέτερο έδαφος, της Ευρώπης ή της Βόρειας Αμερικής.

2 «Οι ντόπιοι φίλαθλοι πιστεύουν ότι το Μουντιάλ είναι δικό τους». Οι ξένες ομάδες ακούν Βραζιλία και φτύνουν στον κόρφο τους, αλλά οι δύσκολοι Βραζιλιάνοι θεωρούν την τωρινή φουρνιά τη χειρότερη της τελευταίας 20ετίας. «Ο Νεϊμάρ είναι η μοναδική μας ελπίδα για να αποφύγουμε το ρεζιλίκι», γράφουν οι εφημερίδες. Σημειώστε ότι αμφισβητήθηκε εντός των τειχών ακόμα και η πρωταθλήτρια Κόσμου ομάδα του 1994.

3 «Η πρόκριση της Πορτογαλίας χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό». Για τους Βραζιλιάνους, δεν υπάρχει δεύτερος Ρονάλντο παρά μόνον ένας, το «φαινόμενο». Τον Κριστιάνο τον φωνάζουν απλώς Κριστιάνο, όπως άλλωστε και οι συμπατριώτες του. Ούτε θα ακούσετε να αποκαλούν οι Βραζιλιάνοι τον ορίτζιναλ Ρονάλντο, «χοντρό». Με τη «μαμά» Πορτογαλία μοιράζονται μόνο τη γλώσσα. Και αυτήν, με αστερίσκους.

4«Οι κάτοικοι της χώρας είναι ως επί το πλείστον μαύροι, όπως ο Πελέ». Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, 49% του πληθυσμού -κάπου 92 εκατομμύρια ψυχές- έχουν λευκή επιδερμίδα, ενώ 44% αυτοχαρακτηρίζονται μιγάδες, μουλάτοι και Αμερινδοί. Μόνο 6% έλκουν την καταγωγή τους από Αφρικανούς σκλάβους. Υπάρχουν και 536.000 αυτόχθονες ιθαγενείς, κυρίως στην περιοχή του Αμαζονίου.

5 «Μόνο από τύχη μπορεί να γλιτώσει κάποιος τη ληστεία και το μαχαίρωμα». Η εγκληματικότητα στη χώρα είναι υψηλή, αλλά σπανίως αγγίζει τους τουρίστες. Κατά κανόνα, αρκεί να είναι ο επισκέπτης προσεκτικός και να αποφεύγει κακοτοπιές όπως οι κακόφημες φαβέλες. Τις μέρες του Μουντιάλ, άλλωστε, τα μέτρα ασφαλείας θα είναι δρακόντεια.

6«Η Βραζιλία είναι παράδεισος του ελεύθερου σεξ και οι γυναίκες της εύκολες». Πρόκειται για άθλιο στερεότυπο, που αναπαράγεται από τα διψασμένα για σάρκα και σπέρμα ΜΜΕ της Δύσης. Η ελευθεριότητα εξαντλείται στα αποκαλυπτικά μαγιό, ο γυμνισμός απαγορεύεται, ενώ η μάστιγα του σεξοτουρισμού έχει περιοριστεί αισθητά. Οπως όλες οι καθολικές χώρες, η Βραζιλία είναι ιδιαίτερα συντηρητική.

7 «Η ζωή στη χώρα είναι ένα ατελείωτο πάρτι με σάμπα». Οι Βραζιλιάνοι είναι χαμογελαστός λαός, αλλά η αλεγρία τους δεν ξεπερνά τους φυσιολογικούς δείκτες. Τους αρέσει, βεβαίως, το τραγούδι και ο χορός. Η σάμπα είναι περισσότερο για τους τουρίστες και για το καρναβάλι, το οποίο θα κορυφωθεί στις 2-3 Μαρτίου του 2014. Τα κλαμπ των μεγαλουπόλεων παίζουν τα χιτάκια της Δύσης και της τοπικής ποπ, ενώ υπάρχει και δυναμική σκηνή χέβι μέταλ.

8«Η Κοπακαμπάνα είναι η ωραιότερη παραλία στον κόσμο». Είναι η πιο διάσημη, πολυσύχναστη και πολύβουη, αλλά θα δυσκολευτείτε να βρείτε τετραγωνικό μέτρο για να απλώσετε την πετσέτα σας μέσα στο ανθρωπομάνι. Οπως και η Ιπανέμα, προσφέρεται περισσότερο για χάζι, παρά για ηλιοθεραπεία και μακροβούτια. Η Βραζιλία με την ακτογραμμή των 7.500 χιλιομέτρων έχει αμμουδιές παγκόσμιας κλάσης στην Μπαΐα, στο Περναμπούκο, στο νησί Φερνάντο ντο Νορόνια και αλλού.

9 «Οι Βραζιλιάνοι είναι άνθρωποι ανοιχτόμυαλοι και η σκέψη τους θυμίζει Δυτικοευρωπαίους». Η προσήλωσή τους στον Θεό αγγίζει τα όρια της θρησκοληψίας, ενώ ο καθολικισμός τους (65%) είναι ανάμικτος με δεισιδαιμονίες και ινδιάνικες δοξασίες. Παρά την επιβλητική παρουσία του Ιησού του Λυτρωτή, το Ρίο ντεΖανέιρο των 14 εκατομμυρίων κατοίκων είναι η πιο φιλελεύθερη περιοχή της χώρας.

10«Η μοναδική μπάλα που στροβιλίζεται στις αλάνες και στα γήπεδα της χώρας είναι η ασπρόμαυρη». Κάθε άλλο. Οι Βραζιλιάνοι έχουν έρωτα με το βόλεϊ που τους έχει προσφέρει σπουδαίες επιτυχίες, στέλνουν συχνά παίκτες στο ΝΒΑ του μπάσκετ (θυμηθείτε εκείνον τον Βαρεζάο) και καλλιεργούν σε βάθος σχεδόν όλα τα σπορ, ομαδικά, ατομικά και μηχανοκίνητα.

11«Ο επισκέπτης χρειάζεται εμβόλια και κινδυνεύει από τροπικές ασθένειες». Μόνο στη ζώνη του Αμαζονίου κινδυνεύει η υγεία από σπάνια μικρόβια. Εκεί ζει το 12% του πληθυσμού. Το εθνικό σύστημα υγείας απλώνει την κουβέρτα του δωρεάν σε όλους τους πολίτες, αλλά η διάρκεια ζωής στους άνδρες παραμένει κάτω από τα 70. Το κάπνισμα απαγορεύεται οπουδήποτε υπάρχει στέγη.

12«Η οικονομία της χώρας είναι μία φούσκα που σύντομα θα σκάσει». Οι αριθμοί της Παγκόσμιας Τράπεζας φέρνουν τη Βραζιλία στην 7η θέση της λίστας των ισχυρών, με ιλιγγιωδώς ανοδικές τάσεις, μολονότι χρειάστηκε πακέτο βοήθειας ύψους 30 δισ. από το ΔΝΤ μόλις το 2002. Το ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα των Βραζιλιάνων φτάνει τα 13.000 δολάρια. Η καταπολέμηση της διαφθοράς είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα.

***

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: «Futebol», του Αλεξ Μπέλος, εκδ. Κέδρος. Ο συγγραφέας πάτησε κάθε σπιθαμή των γηπέδων της Βραζιλίας και φιλοτέχνησε ένα γλαφυρό και πολύχρωμο πορτρέτο της χώρας, με πρόφαση το ποδόσφαιρο. Εάν αντέχουν τα αγγλικά σας, αναζητήστε και το ταξιδιωτικό «Brazil: Life, Blood and Soul» του Ελληνα δημοσιογράφου -ενίοτε μουσικοκριτικού- Γιάννη Μαλαθρώνα.

ΔΕΙΤΕ: Το συνταρακτικό και βίαιο «Cidade de Deus», ελληνιστί «Πόλη του Θεού», του Βραζιλιάνου Φερνάντο Μεϊρέγες. Θα νιώσετε τη μυρωδιά των φαβέλας στα ρουθούνια σας και την αδρεναλίνη να σας τρυπάει το πετσί. Μολονότι προερχόταν από μία περιθωριακή κινηματογραφική αγορά, η ταινία ήταν υποψήφια για 4 Οσκαρ το 2003. Η «Πόλη του Θεού» είναι υποβαθμισμένο προάστιο του Ρίο ντε Ζανέιρο.

ΑΚΟΥΣΤΕ: Τον τροβαδούρο Καετάνο Βελόσο με τις πολιτικές ανησυχίες, τη θεσπέσια Αστρουντ Ζιλμπέρτο που στόλισε με τη φωνή της το «Κορίτσι της Ιπανέμα», τον ημίθεο της μπόσα νόβα Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ, τη Μαρίσα Μόντε, τον Ζιλμπέρτο Ζιλ, τον ομορφονιό Μισέλ Τελό με το παγκόσμιο χιτ «Ai se eu te pego!», το κολασμένο μέταλ των Sepultura.

ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ: Το εθνικό πιάτο των Βραζιλιάνων φεϊζοάδα (χοιρινό κρέας και λουκάνικα που μαγειρεύονται με τις ώρες, φασόλια, ρύζι, φαρόφα, μυρωδικά) στον «Κίτρινο Σκίουρο» πίσω από το παλιό «Holiday Inn» ή τη ραψωδία κρεάτων στα κάρβουνα στο «Maracana Grill» της Καλλιθέας. Στα γνήσια βραζιλιάνικα εστιατόρια φτιάχνουν και την καλύτερη καϊπιρίνια (κασάσα, μαύρη ζάχαρη, λάιμ, πάγος).

http://s.enet.gr/resources/article-files/kyr_2411_048_cmyk.pdf

http://s.enet.gr/resources/article-files/kyr_2411_049_cmyk.pdf

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Αφιέρωμα
Μουντιάλ
Ποδόσφαιρο
Βραζιλία
Σχετικά αρχεία
kyr_2411_048_cmyk - 5.77 MB
kyr_2411_049_cmyk - 6.02 MB
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Εθνική Ελλάδος
Εθνική με... πρωτογενές πλεόνασμα
Μουντιάλ
Οι 12 μύθοι για τη Βραζιλία