Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Editorial

  • Ζωντανός, ενώ δεν ορίζεται στο μνημόνιο!

    ΟΙ ΤΡΟΪΚΑΝΟΙ, παρ' ότι εδώ και τρία χρόνια μπαινοβγαίνουν στο σπίτι μας (η θεία Δωρίτσα τούς έχει δώσει και το κλειδί, γιατί έρχονταν κάτι μεσημέρια και την ξυπνούσαν...), μάλλον μας είναι γνωστοί-άγνωστοι (όχι σαν αυτούς των Εξαρχείων. Αυτοί είναι από τη γειτονιά των Αχρείων...).

    Δεν ξέρουμε τι τρώνε (εκτός από τις περιουσίες μας...), αφού δεν έχουν καθίσει ούτε μια φορά να τους φιλέψουμε κατιτίς. Απλά αρπάζουν και φεύγουν. Αγενείς, ακατάδεχτοι, αλλά και απρόσεχτοι... Μια φορά, πήραν μαζί με τη σύνταξη της γιαγιάς και τις εξετάσεις ούρων του παππού! Και με τον προστάτη που τον ταλαιπωρεί, πιο γρήγορα κάνει το γύρο της Αθήνας, παρά γεμίζει τον ουροσυλλέκτη...

    Δεν γνωρίζουμε τι πίνουν (εκτός από το αίμα μας...), αφού ούτε ένα ποτήρι νερό δεν έχουν δεχτεί να τους προσφέρουμε.

    - Μα, θα κορακιάσετε, τους είχε πει η γιαγιά που τους λυπήθηκε, παρ' ότι είχαν εισβάλει στο σπίτι με άγριες διαθέσεις. Είχαν μάθει ότι ο παππούς, αν και πλήρης ημερών, δεν είχε αποδημήσει εις Κύριον, όπως ορίζεται ρητώς στο... Μνημόνιο (το οποίο δεν είχε διαβάσει ο Χρυσοχοΐδης, αλλά τον παππού δεν θα είχε αντίρρηση να τον... διαβάσει). Ευτυχώς που δεν ήταν και ο θείος Ερμόλαος στο σπίτι, διότι θα είχαν ειδοποιήσει την Αντιτρομοκρατική, πιστεύοντας ότι ανακάλυψαν γιάφκα της οργάνωσης «Σέχτα ζωντανών»!

    -Γιατί ζεις ακόμα; τον ρώτησε με ανακριτικό ύφος ο Τόμσεν, λες και ο παππούς είχε κάνει κάποιο έγκλημα (αν και για την τρόικα το να ζεις, φαίνεται ότι αποτελεί έγκλημα...).

    - Τι να σου πω, παλικάρι μου... Ο Θεός ξέρει.

    - Και πού είναι για να το πει και σε μας;

    - Ο Θεός είναι παντού...

    - Ολο αυτό ακούμε, αλλά δεν τον βλέπουμε πουθενά! Αμάν πια με εσάς τους Ελληνες... Λέτε και ότι ο Θεός έχει, αλλά δεν μπορούμε να τον βρούμε για να τον φορολογήσουμε. Εχετε καταντήσει εκνευριστικοί...

    - Και φτωχοί...

    - Α, βλέπω αρχίσατε πάλι τις επαναστατικές γκρίνιες... Και για να 'χουμε καλό ρώτημα, τι απατεωνιά έχετε κάνει και παίρνετε μισθό αντί για σύνταξη, αφού δεν δουλεύετε;

    - Αγόρι μου, τραυματίστηκα στον πόλεμο και τέθηκα σε πολεμική διαθεσιμότητα.

    - Δηλαδή, από τότε κάθεστε και πληρώνεστε; Και δεν ντρέπεστε; Ξέρετε πόσα έχετε κοστίσει στο κράτος;

    - Τι να σου πω, δεν το είχα σκεφθεί ποτέ έτσι... Να σας τρατάρουμε ένα βύσσινο γλυκό;

    - Να λείπει το βύσσινο!

    - Οπως θέλετε, εμένα μου επιτρέπετε να πάρω το φάρμακό μου.

    - Α, επιβαρύνετε και το ασφαλιστικό σας ταμείο από πάνω...

    - Για την πίεση είναι. Από νέος είχα πρόβλημα.

    - Και το πρόβλημά σας το πληρώνει το κράτος! Και απ' ό,τι βλέπω, το φάρμακο δεν είναι γενόσημο. Αρχίζει και μένα να μου ανεβαίνει η πίεση...

    - Να σας δώσω ένα χαπάκι;

    - Οχι! Να μου πείτε γιατί δεν αγοράζετε γενόσημα.

    - Πού να ξέρω; Αυτά παίρνω εδώ και χρόνια...

    - Αυτά που κάνατε, να τα ξεχάσετε. Μα, αυτό το σπίτι είναι άντρο ανομίας!

    ΕΚΤΟΤΕ ξαναήρθαν, αλλά τον παππού τον κρύβαμε στο καταφύγιο (νόμιζε, βέβαια, ότι μας βομβάρδιζαν, αλλά μικρότερο κακό από το να ξανασυναντιόταν με τους τροϊκανούς...). Τώρα τους περιμένουμε και πάλι τα Χριστούγεννα. Σαν τους τρεις Μάγους με τα δώρα. Μόνο που αυτοί δεν φέρνουν, αλλά παίρνουν...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Οι Beatles ξανά στον αέρα
Μουσική
Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου
26ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού κινηματογράφου
Σινεμά
Σινεμα
Πήγα Cinema
Εικαστικά
Εικαστικά
Θέατρο
Θέατρο
Αφιέρωμα
Ο μαέστρος με τα γυμνά χέρια
Εκθέσεις
Αχ, Βαλεντίνα...
Εθνική Λυρική Σκηνή
Τρία τυχερά γουρουνάκια