Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Η άποψή μου - Του ΘΑΝΟΥ ΚΑΚΟΥΡΙΩΤΗ

  • JFK, ο πρόεδρος των χιλίων ημερών μισόν αιώνα μετά

    Ποιος σκότωσε τον Αμερικανό πρόεδρο στις 22/11/1963; Ηταν ο φιλο-καστρικός μαρξιστής Λι-Χάρβι Οσβαλντ που ως «μοναχικός πιστολάς» τον πυροβόλησε από τον 6ο όροφο του κτηρίου αποθήκευσης σχολικών βιβλίων, ή ο πρόεδρος υπήρξε θύμα συνωμοτικής ομάδας, μέλος της οποίας ενδεχόμενα ήταν ο Οσβαλντ; Πόσες σφαίρες δέχτηκε ο Κένεντι: τρεις ή τέσσερις; Μετά πενήντα χρόνια ακριβώς, πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα και ούτε είναι βέβαιο ότι θα απαντηθούν στις 26/10/2017, ημέρα δημοσιοποίησης των χιλίων και άνω απορρήτων εγγράφων.

    Για τους Αμερικανούς ο JFK ήταν ο μυθικός «Καμελότος», ο αγαπημένος των δημοσιογράφων που συγκάλυπταν τη σεξουαλική του υπερδραστηριότητα για να μην εκτεθεί (όπως την έπαθε ο Μπιλ Κλίντον). Ο μέγας οραματιστής που ήθελε να πάνε οι Αμερικανοί πρώτοι στη Σελήνη. Ηταν αυτός που χειρίστηκε με αποφασιστικότητα την πυραυλική κρίση στην Κούβα, κερδίζοντας τη μάχη -ή μάλλον τις εντυπώσεις- με αντίπαλο το Σοβιετικό πρόεδρο Νικήτα Χρουστσόφ, αφού είχε προηγηθεί όμως το μέγα φιάσκο της αμερικανικής απόπειρας απόβασης στον Κόλπο των Χοίρων.

    Αλλά μία πρόσφατη αποτίμηση του Κένεντι τον κατατάσσει 12ο καλύτερο πρόεδρο των ΗΠΑ: ως «έναν καλό αλλά όχι έναν μεγάλο πρόεδρο, δίπλα στους Τζέφερσον, Λίνκολν και Ρούζβελτ». Η γνώμη γι' αυτόν διαφοροποιείται σημαντικά ανάμεσα στο λαό που τον λάτρεψε ως μάρτυρα του αμερικανικού φιλελευθερισμού, που με το λόγο του επί τη αναλήψει των προεδρικών καθηκόντων (Ιανουάριος 1961) τόνισε καταχειροκροτούμενος: «Δεν διαπραγματευόμαστε από φόβο, αλλά δεν φοβόμαστε να διαπραγματευτούμε». Και αφ' ετέρου τους ιστορικούς, που τον επανεκτιμούν αντικειμενικότερα αξιολογώντας το ειδικό βάρος της ρητορικής του δεινότητας (έργο λογογράφου) με αντίβαρο την ένδεια του έργου του στα ανθρώπινα δικαιώματα (που άφησε το διάδοχό του, Λίντον Τζόνσον, να τα διεκπεραιώσει) και τον πόλεμο του Βιετνάμ (που άφησε τους Τζόνσον και Νίξον να τον κλιμακώσουν). Υπάρχουν σκελετοί στην ντουλάπα του Κένεντι που αφαιρούν σημαντικό μέρος από την εκτυφλωτική του λάμψη, υποπροϊόν του μύθου που χτίστηκε γύρω του, μετά τη δολοφονία. Πλέον, μόνο το 10% των Αμερικανών κατατάσσουν τον Κένεντι ως τον καλύτερο Αμερικανό πρόεδρο, ενώ οι δημοσιογράφοι τής «Washington Post» τον θεωρούν «κάτι ανάμεσα στο μέσο και το μέτριο».

    Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί μία πρόσφατη μελέτη του πανεπιστημιακού Λάρι Σαμπάτο, ιδρυτή και διευθυντή του εγνωσμένου κύρους «Center for ρolitics» στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνιας, με τίτλο: «The Kennedy half century: The ρresidency, assassination, and lasting legacy of John Kennedy» (Εκδόσεις Bloomsberry, Οκτώβριος 2013). Πρόκειται για μια πολύ ευσυνείδητη δουλειά όπου χρησιμοποιούνται επιστημονικές μέθοδοι ακουστικής και συμπεραίνεται ότι, ακούγοντας το ανοιχτό μικρόφωνο ενός αστυφύλακα της συνοδείας, δεν υπήρξε τέταρτη σφαίρα αλλά επρόκειτο για εξάτμιση μηχανής ή για θόρυβο διερχόμενου τρένου.

    Οπως δηλώνει η φράση του βιβλίου («lasting legacy»), ο Σαμπάτο ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την «κληρονομιά» που άφησε ο Κένεντι και επηρέασε τους κατοπινούς προέδρους, από τον Τζόνσον έως τον Ομπάμα. Ο Τζόνσον έκανε πράξη τα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μία εποχή που ο ρατσισμός είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Ο Νίξον είχε ως γραμμή πλεύσης την παράθεση αποσπασμάτων από λόγους του Κένεντι. Ο Ρέιγκαν ενέκρινε και επαύξησε τον αντικομμουνισμό του Κένεντι. Ο «πόλεμος των άστρων» θα είχε την πλήρη αποδοχή του, εάν ζούσε τότε. Οσο για τον Μπιλ Κλίντον, αυτός ζήλεψε τις λαμπρές ερωτικές επιδόσεις του προέδρου, αλλά δεν τα κατάφερε στο σεξ ποτέ όσο ο προκάτοχός του.

    Πολλοί επιστήμονες-ερευνητές ασχολήθηκαν με τη δολοφονία του Κένεντι χωρίς να καταλήξουν σε συγκεκριμένα συμπεράσματα. Ο Σαμπάτο εμφανίζεται απαισιόδοξος ως προς τη εξιχνίαση της δολοφονίας. Μέσα στον ορυμαγδό παρανοϊκών συμπερασμάτων της πλούσιας συνωμοσιολογικής φιλολογίας, δύο ύποπτοι πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη: το ντουέτο FBI-CIA, γιατί ο Κένεντι σκεφτόταν σοβαρά: α) να αποσύρει τις στρατιωτικές δυνάμεις από το Βιετνάμ, β) να εξομαλύνει τις τεταμένες σχέσεις ΗΠΑ - Κούβας, και γ) να καλέσει τον Χρουστσόφ να σταματήσουν την ανταγωνιστική διαστημική κούρσα, ώστε να συνεργαστούν για την κατάκτηση της Σελήνης.

    Ο δεύτερος βασικός ύποπτος είναι η Μαφία, που ύστερα από απαίτηση του αμφιλεγόμενου πατρός Τζόζεφ Κένεντι στήριξε το γιο του οικονομικά, αλλά έλαβε ως «αντίδωρο» τον απηνή διωγμό εναντίον τους από τον αδελφό του προέδρου και υπουργό Δικαιοσύνης Ρόμπερτ Κένεντι. Αυτοί οι δύο είναι πολύ ύποπτοι, αλλά ομολογουμένως πανίσχυροι ύποπτοι.

    Ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Τρόικα
Δέσμιοι της τρόικας μέχρι το 2047!
Κρυφτούλι με την τρόικα
Συνεντεύξεις
Ούτε επανάσταση ούτε εναλλαγή. Κράτος θα γίνουμε
«Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί απέτυχαν παταγωδώς»
Αναλύσεις
Οι εκλεκτικές συγγένειες Σαμαρά- Μέρκελ
Αντιμνημονιακό μέτωπο σε όλη την Ελλάδα
Το Κυπριακό μπορεί να περιμένει;
Κυβέρνηση
Τον έστειλε στον... Μάιο
Κρατικός προϋπολογισμός
Συν 1.600 ευρώ η λυπητερή για κάθε οικογένεια
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Ονόματα και συμμαχίες που παίζουν για δήμους - περιφέρειες
Στις κάλπες χωρίς αλλαγές στο νόμο
ΣΥΡΙΖΑ
Ο ευρωπαϊκός Δεκέμβρης του Τσίπρα
Ανεξάρτητοι Έλληνες
«Αυτοί που με απειλούν δεν είναι ανώνυμοι»
ΔΗΜΑΡ
ΔΗΜΑΡ: αναζητώντας πυξίδα και στρατηγική
Κύπρος
Σπάει ο πάγος στη νεκρή ζώνη
Δικαστικό ρεπορτάζ
Χρυσή Αυγή: ακόμη τρεις βουλευτές στη Δικαιοσύνη