Έντυπη Έκδοση

Παρνασσός on the rocks

Δεξιά στη Σταδίου καθώς ανεβαίνεις, αμέσως μετά το «Αττικόν» και το «Απόλλων», είναι η Χρήστου Λαδά. Ενας δρόμος που οδηγούσε κάποτε στα κτίρια όπου στεγάζονταν τα «Νέα» και, στην Κολοκοτρώνη, το «Εθνος» και αργότερα η «Ελευθεροτυπία», αλλά τώρα πια σε φέρνει σ' ένα hot spot διασκέδασης του αθηναϊκού κέντρου.

Τα τελευταία χρόνια τα καφέ και τα μπαρ πολλαπλασιάζονται. Ωστόσο, η πλατεία Καρύτση έχει δύο σημαντικές διαφορές. Πρώτον, αντίθετα απ' ό,τι συμβαίνει μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω, εδώ νιώθεις ασφαλής. Και, δεύτερον, δεν παρατηρείται η χαώδης και πανηγυριώτικη κατάσταση με τα μπαρ και τις καφετερίες στη σειρά, τις μουσικές που ανακατεύονται και τις στρατιές τραπεζοκαθισμάτων. Καμία σχέση με Γκάζι και Ψυρρή.

Βιβλιοθήκη και πινακοθήκη

Η Εύη Ελευθεριάδου, δημοσιογράφος, αλλά και dj στο «Toy» (ένα από τα μπαράκια της πλατείας), συμφωνεί: «Αφότου αναπτύχθηκε η Καρύτση, τα μπαράκια άρχισαν να ξεφυτρώνουν και στα γύρω δρομάκια μέχρι την Αθηνάς. Γρήγορα η περιοχή έγινε η πιο ενδιαφέρουσα της πόλης. Χάρη στα στενά της και τους πεζόδρομους, ωστόσο, δεν υπάρχει η αίσθηση της μαζικής διασκέδασης».

Πολύ πριν απ' όλα αυτά, χτίστηκε το εμβληματικό νεοκλασικό κτίριο του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσού, που ιδρύθηκε το 1865. «Το ιστορικό περιβάλλον της πλατείας αλλά και της γύρω περιοχής είναι μοναδικό» επισημαίνει ο πρόεδρος τού συλλόγου, Ιωάννης Μαρκαντώνης, καθηγητής πανεπιστημίου. «Στην Καρύτση 14 υπάρχει η Χριστιανική Ενωση Επιστημόνων, ενώ στο κέντρο της πλατείας κυριαρχεί ο ιστορικός ναός του Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Μέσα σε 200 τετραγωνικά μόνο, φτάνοντας μέχρι και το Πανεπιστήμιο, βρίσκεις μεγάλο τμήμα της ιστορίας της Αθήνας. Ωστόσο η εικόνα έχει χειροτερεύσει τα τελευταία χρόνια. Η κατάσταση, την ημέρα ειδικά, δεν είναι καθόλου καλή. Ο Δήμος Αθηναίων φέρει μεγάλη ευθύνη που έχει αφήσει τα πράγματα ανεξέλεγκτα».

Στον Παρνασσό λειτουργεί βιβλιοθήκη και πινακοθήκη, ενώ σχεδόν καθημερινά διοργανώνονται συναυλίες. Αύριο το φωνητικό σύνολο «Bellacanta» και το συγκρότημα «Α Companhia Artistica» θα παίξουν έργα των Ορφ, Οφενμπαχ, Μότσαρτ κ.ά.

«Ο χώρος παραχωρείται και στο Φεστιβάλ Αθηνών» επισημαίνει ο Ι. Μαρκαντώνης. «Ο περίφημος σουηδός τρομπετίστας Λίμπερτ έχει δηλώσει πως η ακουστική της αίθουσας είναι μοναδική». Αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς, ο καθηγητής δεν ενοχλείται καθόλου από τα μπαράκια: «Το αντίθετο. Οταν κάνουμε συναυλία, χαμηλώνουν λίγο την ένταση της μουσικής, ενώ προσφέρουν υπηρεσίες πριν και μετά. Δίπλα μας είναι ένα μικρό κλαμπ, δικός μας χώρος, που τους τον νοικιάσαμε. Ηταν μια παλιά αποθήκη, την πήραν τα παιδιά και την έφτιαξαν. Η πεποίθησή μου είναι πως πρέπει να βοηθάμε αυτά τα μικρά μαγαζιά. Και, όταν αντιμετώπισαν πρόβλημα παλιότερα με τις αρχές, τους υπερασπιστήκαμε. Πριν από χρόνια, το βράδυ η γειτονιά θύμιζε νεκροταφείο. Τώρα γεμίζει με νέους».

Οι παλιότεροι θα θυμούνται τη «Στροφιλιά», ένα κουλτουριάρικο εστιατόριο με καταπληκτικά κρασιά. Το «Toy» άνοιξε το 1994 και αργότερα ακολούθησαν τα υπόλοιπα μπαρ. Σήμερα ξεπερνούν τα 12, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που βρίσκονται σε γειτονικούς δρόμους. «Η μεγάλη έξαρση έλαβε χώρα μετά το 2004-5» λέει η Ε. Ελευθεριάδου. Ο Γιάννης Μπαλτόγλου είναι ο ιδιοκτήτης του «Use», που λειτουργεί τρία χρόνια. «Ξεκινήσαμε με χαλαρή διάθεση πριν ακόμα γίνει το μπαμ. Ξεχωρίζουμε για τα ποτά μας, την παρεΐστικη διάθεση, την ποικιλία μουσικών επιλογών και τις inside πληροφορίες για επερχόμενα live». Το τελευταίο έχει την εξήγησή του: Τα παιδιά που έχουν το «Use» είναι ταυτόχρονα και ιδιοκτήτες της εταιρείας διοργάνωσης συναυλιών Detox.

Χαμηλή μουσική

Ωστόσο, το πρώτο που συναντάμε μπαίνοντας από τη Σταδίου είναι το «Black Duck», που λειτουργεί ως καφέ, μπαρ, εστιατόριο αλλά και γκαλερί. «Είναι ωραία που υπάρχει δίπλα μας κινηματογράφος, θέατρο και βιβλιοπωλείο» έλεγαν οι ιδιοκτήτες του σε παλιότερη συνέντευξή τους, δίνοντας ταυτόχρονα το στίγμα της πλατείας. Το «Toy» βρίσκεται στην είσοδο μιας στοάς με τους περισσότερους θαμώνες του να κάθονται έξω. Αντίθετα με άλλες «πιάτσες», τα περισσότερα μαγαζιά εδώ κρατούν την ένταση της μουσικής σε επίπεδα που δεν ενοχλούν.

Απέναντι ακριβώς από το «Toy» είναι η μία είσοδος του «Beat», ενός μπαρ ρεστοράν που ξεχωρίζει κάπως σε σχέση με τα υπόλοιπα μαγαζιά της Καρύτση. Είναι κομψό μεν αλλά ταυτόχρονα πιο κυριλέ, λιγότερο χαλαρό. Ιδιοκτήτες του, ο Σάκης Μπουλάς και ο Γιάννης Ζουγανέλλης.

Το «Use» βρίσκεται αριστερά από τη δεύτερη είσοδο του «Beat», πίσω από το ιερό της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Δεξιά από το «Beat» είναι το θέατρο Μουσούρη -οι ουρές για τον «Μπακαλόγατο» έφταναν μέχρι το απέναντι πεζοδρόμιο. Εκεί υπάρχουν, εκτός από τον «Παρνασσό», το «Στην Πρίζα» και λίγο πιο κάτω το «Pairidaeza». Το «Blink» βρίσκεται απέναντί τους.

Και η ανθρωπογεωγραφία της πλατείας; Νέοι, φοιτητές, δημοσιογράφοι πολλοί, μουσικοί παραγωγοί. Χαρακτηρίζεται δε από μια ηρεμία και μια χαλαρότητα, ακόμα και όταν ο κόσμος ξεχειλίζει. «Τώρα που φτιάχνει ο καιρός, τα παράθυρα και οι πόρτες των μπαρ παραμένουν διαρκώς ανοιχτά κι όλοι βγαίνουν έξω. Είναι η καλύτερη εποχή της Καρύτση» λένε οι πιστοί της. *

Τι ακούμε στην πλατεία

Το σάουντρακ της πλατείας Καρύτση είναι πολυσυλλεκτικό. Θα ακούσεις μουσική και τραγούδια από πολλά διαφορετικά είδη και από πολλές γλώσσες, εκτός, ίσως, από μία: την ελληνική. Στο «Toy» κυριαρχούν πολλές φορές τα «μαύρα», ενώ παίζεται και αρκετό ροκ, όπως και στο «Pairidaeza» επίσης όπου υπάρχουν ειδικές βραδιές με φανκ ρυθμούς.

Η μουσική δεν είναι το δυνατό σημείο του «Black Duck». Οχι τόσο λόγω των επιλογών όσο κυρίως της χαμηλής της έντασης. Εκεί κυριαρχούν άλλες τέχνες, όπως η φωτογραφία και η ζωγραφική. Πιο δυναμικό κλαμπάκι είναι το «Στην Πρίζα», με ροκ και πολύ «μοντ» κοινό. Ειδικά τις Τρίτες οι «μοντάδες» της Αθήνας μοιάζει σαν να κάνουν σύναξη.

Το «Blink» απέναντι είναι κάπως πιο mainstream, ενώ οι μουσικές που παίζουν οι djs του «Use» είναι αμιγώς indie και ροκ. Στο διπλανό «Beat» το σάουντρακ κινείται σε πιο mainstream μονοπάτια. Και, βέβαια, μην ξεχνάμε το κλασικό, ως επί το πλείστον, ρεπερτόριο του Φιλολογικού Ομίλου «Παρνασσός». Αν και αρχίζουν κι αυτοί να παρασύρονται λίγο από το κλίμα των διπλανών μπαρ. Μέχρι και συναυλία με το πανκ-ροκ συγκρότημα των My Wet Calvin φιλοξένησαν προ μηνός!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Σκάρλετ Γιόχανσον
Η Σκάρλετ πήρε τ' όπλο της
Διεθνές Φεστιβάλ Ομοφυλοφιλικού Κινηματογράφου
Και τα ομώνυμα έλκονται
Κινηματογράφος
Ακατάλληλη δι' ανηλίκους
Συνέντευξη: Στέλλα Γαδέδη
Η «Μόνα Λίζα» στο λαϊκό
Διασκέδαση
Παρνασσός on the rocks
Θέατρο
Εγινε παρεξήγηση
Συνέντευξη: Αντζελίκ Κιτζό
«Η απληστία σκοτώνει τον κόσμο σας»
Συνέντευξη: Socrates
Οι Socrates βρήκαν τον εαυτό τους
Μουσική
Μια σιωπηλή παράσταση
Αρχιτεκτονική
Οι Ισπανοί τα κατάφεραν
Ρεπορτάζ
Μουσεία σε χειμερία νάρκη
Συνέντευξη: Σάρα Λούκας
«Τολμήστε ενάντια στους πολλούς»
Βιβλίο
Πώς η μουσική έγινε βιομηχανία
Κουρσάροι με το νόμο
Νομισματικό Μουσείο
Θησαυρέ μου!
Συνέντευξη: Πάνος Καρνέζης
Ανάμεσα σε δύο χώρες
Γκράφικ νόβελ
Από το κόμμα στο κόμικ