Έντυπη Έκδοση

«Οι ψηλές Ελληνίδες ασχολούνται με το μόντελινγκ»

Αν για το ελληνικό γυναικείο πόλο τα πανηγύρια της Βουλιαγμένης (Τσάμπιονς Καπ) και του Εθνικού (Len trophy) ήταν δύο επιπλέον κρίκοι σε μια αλυσίδα επιτυχιών, που περιλαμβάνει ακόμη και ένα ασημένιο ολυμπιακό μετάλλιο (Αθήνα 2004), για το διψασμένο ελληνικό γυναικείο μπάσκετ η κατάκτηση του Eurocup από τον Αθηναϊκό, εξ ορισμού, αποτελεί ορόσημο.

Η πρώτη ελληνική γυναικεία ομάδα μπάσκετ που κάθησε σε ευρωπαϊκό θρόνο. Ο Αθηναϊκός! Η πρώτη ελληνική γυναικεία ομάδα μπάσκετ που κάθησε σε ευρωπαϊκό θρόνο. Ο Αθηναϊκός! Οχι μόνο γιατί ήταν το πρώτο που πανηγυρίζει μια (ελληνική γυναικεία) ομάδα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά γιατί ήρθε σε μια φάση που θαρρείς ότι οι κοπέλες, που τόσα χρόνια μοχθούσαν να βγουν από το περιθώριο, βρήκαν τον τρόπο να μας (ξανα)καταπλήξουν.

Επιτεύγματα

Αλλωστε, οι περισσότερες Ελληνίδες που ασπάστηκαν την κούπα, το βράδυ της Πέμπτης 8 Απριλίου, στο κατάμεστο κλειστό της Εργάνης, είναι και στελέχη της εθνικής ομάδας που προετοιμάζεται για το παρθενικό της Μουντομπάσκετ (Τσεχία), στο οποίο θα λάβει μέρος γιατί πέρυσι το καλοκαίρι έκανε τη δική της υπέρβαση: 5η θέση στο Ευρωμπάσκετ.

Θα πίστευε λοιπόν κανείς ότι δυο τόσο μεγάλα επιτεύγματα μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, θα δημιουργούσαν συνθήκες κοσμογονίας για έναν ολόκληρο κόσμο που προσπαθεί να βγει από την αφάνεια.

Συζητώντας όμως με δυο πρωταγωνίστριες που ξέρουν την κατάσταση από την καλή και από την ανάποδη, συντάσσεται μαζί τους και επιφυλάσσεται. Γιατί και η Δήμητρα Καλέντζου και η Ολγα Χατζηνικολάου εξακολουθούν να κρατάνε μικρό καλάθι.

Για το μόνο που μπορούν να μας διαβεβαιώσουν -τώρα που τέλειωσε η σαμπάνια- είναι ότι νιώθουν ευλογημένες που παίζουν σε μια ξεχωριστή ομάδα όπως ο Αθηναϊκός και παράλληλα αποτελούν στελέχη της «γαλανόλευκης» σε μια περίοδο που ο τρόπος που λειτουργεί τις κάνει να αισθάνονται ικανές για όλα.

* Ηταν συμπτωματικό ότι σχεδόν συνέπεσαν οι επιτυχίες της Εθνικής και του Αθηναϊκού;

Δ. ΚΑΛΕΝΤΖΟΥ: «Καθόλου. Από το 2006 που ανέλαβε ομοσπονδιακός ο Κώστας Μίσσας, με συνεργάτη του τον προπονητή μας στον Αθηναϊκό Τζώρτζη Δικαιουλάκο , όσες περάσαμε από την Εθνική νιώσαμε ότι έχει μπει ένας προγραμματισμός και μια λογική τελείως διαφορετική. Αυτή η νοοτροπία εκ των πραγμάτων έχει περάσει και στον σύλλογό μας».

* Ανταποκρίνονται αυτές οι επιτυχίες στο πραγματικό επίπεδο του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ;

Δ.Κ.: «Δυστυχώς όχι. Ειδικά αν πάρουμε ως σημείο αναφοράς το πρωτάθλημα».

Ο. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: «Πολλές φορές μέσα στη χρονιά συζητάγαμε πόσο μας έλειπε ο εσωτερικός ανταγωνισμός ώστε να ρολάρουμε και να παίξουμε καλύτερα στην Ευρώπη. Με στενοχωρεί που το λέω, αλλά ορισμένες φορές θα ήταν καλύτερα να παίζαμε διπλό μεταξύ μας».

* Τουλάχιστον μπορεί η πορεία σας να συμπαρασύρει και άλλες ομάδες να ακολουθήσουν το παράδειγμά σας;

Ο.Χ.: «Το ελπίζω, αλλά φοβάμαι πως είναι δύσκολο. Από τη μία γιατί ελάχιστοι δείχνουν να αγαπάνε πραγματικά το γυναικείο μπάσκετ και από την άλλη είναι απίθανο να βρεθούν δυο-τρεις -με την καλή έννοια- τρελοί, όπως ο κύριος Χαρδαλιάς για να μπουν μπροστά».

Δ.Κ.: «Δεν ρισκάρω να προβλέψω ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί. Σκέφτομαι ότι και η 7η θέση στους Ολυμπιακούς της Αθήνας θα μπορούσε να αποτελέσει μια αφετηρία. Ομως τίποτα δεν άλλαξε προς το καλύτερο. Μακάρι, το θέλουμε πραγματικά, να γυρίσουν και οι ξενιτεμένες ώστε να ανεβάσουν το επίπεδο, αλλά ούτε κι εγώ είμαι αισιόδοξη».

* Τι κάνει τον Αθηναϊκό ξεχωριστό;

Δ.Κ.: «Παίζω μπάσκετ πάνω από 17 χρόνια και είναι η πρώτη φορά που νιώθω 100% επαγγελματίας, με την έννοια ότι το μόνο που έχω να κάνω είναι να προπονούμαι και να παίζω . Ειλικρινά, αν δεν ερχόμουν σε αυτή την ομάδα, το καλοκαίρι είχε περάσει από το μυαλό μου ακόμη και η σκέψη να μείνω έξω. Ο σύλλογος λειτουργεί υποδειγματικά, ξεκινώντας από τον δήμαρχο (Χαρδαλιά) που οραματίστηκε αυτή την προσπάθεια και συνεχίζοντας με τη διοικούσα επιτροπή, τους σπόνσορες, το προπονητικό τιμ και όλους όσοι μας ακολουθούν πιστά».

Ο.Χ.: «Πολλές φορές νιώθω πιο προνομιούχα ακόμη και από φίλους μου που παίζουν σε ομάδες της Α1 Ανδρών αυτή την εποχή. Μίλαγα με την Εβίνα τη Μάλτση και μου έλεγε: "Οσο υπάρχει αυτός ο Αθηναϊκός θα ήσουν χαζή αν ήθελες να φύγεις. Τέτοιες συνθήκες δύσκολα συναντάς ακόμη και στην Ευρώπη που το γυναικείο μπάσκετ θεωρείται πιο ανεπτυγμένο"».

* Νιώσατε κάποια στιγμή αυτής της πορείας ως ομάδα όλων των Ελλήνων;

Ο.Χ.: «Πριν τον τελικό. Ολοι μας ρωτάγανε πότε παίζουμε, ποιο κανάλι θα το δείξει. Ξαφνικά μας έπεσε όλο το βάρος στις πλάτες και γι' αυτό ίσως δείξαμε τόσο αγχωμένες στον δεύτερο τελικό, στην έδρα μας».

* Και φυσικά, μετά την κατάκτηση τρελαθήκατε στις συνεντεύξεις...

Δ.Κ.: «Μακάρι να κερδίζουμε κύπελλα και να μιλάμε κάθε μέρα. Οχι από ματαιοδοξία αλλά για να φέρουμε περισσότερο κόσμο κοντά μας και περισσότερα κορίτσια στα γήπεδα».

Ο.Χ.: «Μη σου πω ότι το περιμέναμε πώς και πώς, γιατί είμαστε μια φουρνιά που προσπάθησε για να πετύχει κάτι σημαντικό και τόσα χρόνια, από πλευράς προβολής, αισθανόμασταν αδικημένες».

* Αλήθεια, πόσα χρήματα μπορεί να κερδίζει μια επαγγελματίας μπασκετμπολίστρια στην Ελλάδα;

Δ.Κ.: «Υπάρχουν διαβαθμίσεις, γιατί για παράδειγμα στην ομάδα μας έχουμε και ξένες που έχουν υψηλές απολαβές. Υπό ιδανικές συνθήκες, μια αθλήτρια επιπέδου εθνικής ομάδας, που πληρώνεται στην ώρα της , καλή ώρα όπως εμείς, δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημά της, αλλά μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς».

* Και τώρα Ευρωλίγκα;

Δ.Κ.: «Βλέποντας τα ρόστερ ομάδων που παίζουν εκεί πιστεύουμε ότι στεκόμαστε άνετα και σε αυτό το επίπεδο. Μας "τρώει" να δοκιμάσουμε, αλλά περισσότερο πρέπει να "τρώει" τον κ. Χαρδαλιά , ο οποίος θα αποφασίσει σε ποια διοργάνωση θα συμμετάσχουμε του χρόνου. Πάντως , θεωρώ ότι ήταν σωστή η φετινή επιλογή του να λάβουμε μέρος στο Eurocup, πρεσβεύοντας την άποψη ότι πρέπει να ανεβαίνουμε βήμα-βήμα».

Ο.Χ.: «Είναι μια νέα πρόκληση. Πιστεύω ότι η διοίκηση γλυκάθηκε και θεωρώ ότι αν συνεχίσουμε να δουλεύουμε έτσι θα είμαστε έτοιμες να κάνουμε κάτι καλό και στο ανώτατο επίπεδο, ανεξάρτητα αν απέναντί μας θά βρεθούν ομάδες με πολλαπλάσιο μπάτζετ και εμπειρία».

* Αυτή η κούπα τονώνει την αυτοπεποίθηση των διεθνών, ενόψει Παγκόσμιου;

Ο.Χ.: «Δεν θα πάμε σαν Ελλαδίτσα, αλλά σαν μια χώρα που πέρυσι τερμάτισε 5η στο Ευρωμπάσκετ και μια ομάδα της κατέκτησε το Eurocup. Και η δική μας πίστη ανεβαίνει και ο σεβασμός που θα μας αντιμετωπίσουν θα είναι μεγαλύτερος».

* Αν είχαμε και ψηλές...

Ο.Χ: «Στον Αθηναϊκό είχαμε ξένες υψηλού επιπέδου που μας βοήθησαν πολύ. Οι ψηλές Ελληνίδες μου φαίνεται ασχολούνται με το μόντελινγκ και κρύβονται, γιατί αν κυκλοφορούσαν ο Μίσσας θα τις είχε... αρπάξει. Δεν πειράζει. Εδώ με ψηλότερη παίκτρια στο 1.88, στο Ευρωμπάσκετ τα βάλαμε με μεγαθήρια και τα κερδίσαμε. Οσο μπόι μας λείπει το έχουμε σε ψυχή».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μπάσκετ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Μπάσκετ
«Οι ψηλές Ελληνίδες ασχολούνται με το μόντελινγκ»
Πλέι οφ Σούπερ Λίγκας
Τέσσερις «δελφίνοι» για μία θέση