Έντυπη Έκδοση

Ενα κερασάκι παραπάνω...

Ξαγρύπνησα, διαβάζοντας με απόλαυση Βασίλη Βασιλικό: «Μνήμη από μελάνι» στις εκδόσεις «Διόπτρα».

Στιγμιότυπο από τα αποδυτήρια της Βουλής με τους νέους άρχοντες μετά την ορκωμοσία, έχοντας εμπεδώσει πως «τα μεταξωτά βρακιά θέλουν κι επιδέξιους...» Στιγμιότυπο από τα αποδυτήρια της Βουλής με τους νέους άρχοντες μετά την ορκωμοσία, έχοντας εμπεδώσει πως «τα μεταξωτά βρακιά θέλουν κι επιδέξιους...» Εδώ, όντως μιλά η μνήμη με γλώσσα ειλικρινή για γεγονότα και πρόσωπα «αγιοποιημένα». Δεν τα αποκαθηλώνει από το βάθρο τους. Απλά λέει τα πράγματα με το όνομά τους σαν Βασίλης Βασιλικός. Αρκετά από τα αναφερόμενα τα γνώριζα, όμως τώρα απόλαυσα την ελευθερία με την οποία σχολιάζει καιρούς, θεούς και ημίθεους. Ετσι κι αλλιώς πάντα ζήλευα τον Βασιλικό ως τον μόνο Ελληνα συγγραφέα που έζησε «συγγραφικά» στην κυριολεξία με τα πάνω και τα κάτω του. Θυμήθηκα το μακρινό καλοκαίρι του 1966 -αναφέρεται στο βιβλίο- σε σχετικό ρεπορτάζ των «Εικόνων» της Βλάχου, να διαβάζω άπληστα για τη φοβερή παρέα των Σπετσών, δηλαδή Μελίνα, Ντασσέν, Βασιλικός, με τεράστια φωτογραφία τη γυμνή του πλάτη, και άλλους. Ετοίμαζαν μια ταινία αλλά και τη φυγή τους. Θα περνούσαν οκτώ χρόνια ώσπου να επιστρέψουν στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης. Πολλά ωραία εξομολογητικά λέει το βιβλίο. Για τη γενέτειρα του Βασίλη, την Καβάλα, για τις μυθικές, πικρόχολες συχνά, συντροφιές της Θεσσαλονίκης την εποχή των «Θυμάτων ειρήνης» (απ' τα πρώτα του βιβλία), για μια πατρίδα οριστικά εξαφανισμένη πια.

Χρήσιμο λοιπόν να δραπετεύει ο νους απ' την τρέχουσα τσιρκωλοκατάσταση και την άνυδρη κοινοβουλευτική δημοκρατία που υποτίθεται ότι ΟΛΟΙ κόπτονται να μη θιγεί. Κι όπως άκουσα χιλιάδες φορές, «στη δημοκρατία ΔΕΝ υπάρχουν αδιέξοδα». Οπότε κλωσάμε το υπάρχον αδιέξοδο ώσπου να εκκολαφθεί η υβριδική δημοκρατική μας διέξοδος.

Στο μεταξύ χαρήκαμε την εφευρετικότητα της εξόρυξης μαρμάρων απ' την πλατεία Συντάγματος από γενναίους τσόγλανους (προβοκάτορες;) μπροστά σε κάμερες, σε ΜΑΤ, σε φοβισμένους παρεπιδημούντες στο «οροπέδιο της αγανάκτησης». Τους άφησαν να εκτονώσουν το αγωνιστικό τους μένος στα μαρμαρένια αλώνια και ύστερα πάλι όλα μέλι γάλα. Δεν ξέρω αλλά μου θύμισαν τα ντοκιμαντέρ με τη μετανάστευση των γκνου και το πώς περνούν τα ποτάμια με τους κροκόδειλους. Αφού γίνει ένα πλιάτσικο απ' τα θανατηφόρα σαγόνια, μετά συνεχίζουν πάλι ομαδικά ώς τον τελικό προορισμό. Ο δικός μας απροσδιόριστος προορισμός τελεί υπό την κηδεμονία του «Μεσοπρόθεσμου». Και ύστερα; Υστερα θα ξεκινήσουν οι πατριωτικές υστερίες «για την Ελλάδα βρε γαμώ το».

Βέβαια ο Ιούνιος συνεπέστατος, ανέβασε τις θερμοκρασίες του αδιάφορος για το ψύχος της ελληνικής τυφλότητας. Κάποιοι πήγαν για μπάνιο ελπίζοντας στη σωτηρία των σαράντα κυμάτων, κάποιοι κοιμήθηκαν αγκαλιά με τις τηλεοράσεις για να λάβουν πρώτοι την ανατριχίλα της νέας κυβέρνησης με το ελπιδοφόρο παγωτό (προτού λιώσει), κάποιοι πήγαν και σήκωσαν τα σμαραγδο-μαργαριτάρια τους απ' τις τράπεζες καλού κακού και κάποιοι άλλοι πήγαν και έβγαλαν εισιτήριο να δουν τον Αγγελο Παπαδημητρίου (σταθερά «Αηδόνι του Κιάτου») να μιλά ως Νάρκισσος στο ομώνυμο έργο της Ελένης Πέγκα, πλαισιωμένος από γυμνή νεότητα. Το τελευταίο στο Φεστιβάλ Αθηνών, που υπόσχεται ψύχραιμες αθηναϊκές νύχτες στα πέριξ.

Ο γράφων θαύμασε την αναισθησία του πρώην πρωθυπουργού στα ψηλά έδρανα της Νέας Δημοκρατίας. Σαν περαστικός που ζήλεψε το ερ κοντίσιον της Βουλής και μπήκε να ξαποστάσει! Και μες στη σύγχυση να μην καταλαβαίνω τη μαθηματική συγκυρία ΟΛΟΥ του κόσμου να θέλει να μας σώσει, γιατί λέει μετά από εμάς το... χάος!!! Αγωνία στο Νησί του Πάσχα, στην Παραγουάη, στην Κίνα, στη λατρεμένη Μογγολία, στο Βερολίνο και κυρίως στο... Μπερλίνερ Ανσάμπλ. «ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΑΚΑ» το παγκόσμιο σύνθημα. Οι εναπομείναντες κατοχικοί ονειρεύονται ήδη το τουρκικό πλοίο της αγάπης «Κουρτουλούς», ενώ οι αρχιμανδρίτες ομιλούν για το βλέμμα των Ουρανών και την πρεσβυωπική ματιά της Παναγίας, πάντα, οπαδός της Μονής Πετράκη κι άλλων σχετικών υποκαταστημάτων. ΕΥΤΥΧΩΣ ο κ. Παπουτσής θα παραμείνει στο πόστο του συνεχίζοντας την αγρύπνια και τα δραστικά μέτρα κατά της εγκληματικότητας και της τερηδόνας γενικώς.

Ετσι -μέχρι στιγμής- αναβάλαμε την αγορά τσίγκινων σώβρακων, γλιτώνοντας από ένα έξοδο όσο να πεις...

Στον κόσμο του βιβλίου αδημονούν για τους βιβλιόφιλους εκδρομείς που θα ενδιαφερθούν για την πλούσια σοδειά των εκδοτών. Από αυτή την άποψη σημειώνω το βιβλίο του «Κομοτιναίου» Κώστα Καβανόζη «Ολο το φως απ' τα φεγγάρια», διηγήματα στις εκδόσεις «Πατάκη». Το βιβλίο του Λύο Καλοβυρνά «Ανάμεσα στο Τικ και το Τακ», παραμύθια για κακά παιδιά (εκδ. «Τετράγωνο»), αλλά και την ιστορία του Δωδεκανήσιου Μιχάλη Κουτλάκη στη δίνη του Δευτέρου Πολέμου, γραμμένη από τη δημοσιογράφο Σοφία Παπαϊωάννου, με τίτλο «Κρυμμένο στο Αιγαίο», από τις εκδόσεις «Πατάκη». Επίσης, η Λένα Διβάνη προσπαθεί να μπει στον ψυχισμό της πρωταγωνίστριας της «Οδύσσειας» με το νέο της πόνημα «Προφανώς η Πηνελόπη ήταν ηλίθια» (εκδ. «Μελάνι»).

Στις εκδόσεις «Αρμός» ο Γιώργος Καλός αναλύει ιεροτελεστίες γευστικών απολαύσεων με το «Απόψε μαγειρέψαμε αλλιώς». Η «Αγρα», σε μετάφραση Ανταίου Χρυσοστομίδη, μεταξύ άλλων διαθέτει άλλον έναν Αντόνιο Ταμπούκι, «Ταξίδια και άλλα ταξίδια», κι απ' τη Θεσσαλονίκη ο Παναγιώτης Γούτας επιμένει με ένα ενδιαφέρον αφήγημα πως «Ενός καφέ μύριοι έπονται» (εκδ. «Νησίδες»)...

Σήμερα που είναι και το τελευταίο Σάββατο του Ιουνίου τιμάται, αν σας διαφεύγει, η μνήμη της Οσίας Φεβρωνίας. Την αναφέρω γιατί θα μπορούσε, ως όνομα, ν' ανήκει σε ηρωίδα μου. Για την ώρα αντιστέκομαι στην κατάθλιψη... κι ένα κερασάκι παραπάνω τι πειράζει! *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Τα Σαββατιάτικα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Rockwave Festival
Το ροκ των... ημίθεων
Δύο αθλητικοί συντάκτες της «Ε» γράφουν για το Rockwave
Ιστορικό κέντρο
Αναβιώνει η Αυλή των Θαυμάτων
Παράσταση
«Βυσσινόκηπος» live
Κριτική μουσικής
Ηχητικοί προβοκάτορες
Το πανκ της κρίσης
Νέες κυκλοφορίες
Κριτική θεάτρου
«Ενα μικρό καράβι, αταξίδευτο...»
Θέατρο
Ο Κολιάντα αποδομεί τον Αμλετ στην Αθήνα
Κινηματογράφος
Αναλύοντας το φαινόμενο Χάρι Πότερ
Νίκος Σιδέρης (ψυχίατρος)
Ευθύμης Φιλίππου (κειμενογράφος-σεναριογράφος)
Αύγουστος Κορτώ (συγγραφέας)
Φεστιβάλ Αθηνών
Ο μύθος του Ιδομενέα
Συνέντευξη: Κάρμεν Γιάνιες
Η βασανισμένη ποιήτρια
Κομικ(ς)οδρόμιο
Η κολασμένη «Επιλαρχία»
Fritz the Cat: ο ήρωας που χάθηκε στο ζενίθ της «καριέρας» του