Έντυπη Έκδοση

Ματωμένος γάμος αλά ελληνικά

Χειροκροτήματα και «αίσχος» για τον «Ματωμένο Γάμο» της Κιτσοπούλου

Λίγες μόλις μέρες πριν από την προχθεσινή παράσταση του Ματωμένου Γάμου της Λένας Κιτσοπούλου στο Φεστιβάλ Αθηνών, ανακοινώθηκε η ανεξήγητη αποχώρηση του ηθοποιού Γιάννου Περλέγκα. Ενστικτο ή προνοητικότητα; Οπως και να 'χει, η τύχη του μας έφερε στο νου την ιστορία μιας αεροσυνοδού του Boing των Μαλαισιανών Αερογραμμών που την ύστατη στιγμή δεν επιβιβάστηκε στη μοιραία πτήση και αντικαταστάθηκε από συνάδελφό της. Αμφότεροι, ηθοποιός και αεροσυνοδός διασώθηκαν.

Περιμένοντας την έναρξη της παράστασης στην είσοδο του Φεστιβάλ Αθηνών μία ανυποψίαστη νεαρή ανέφερε στην παρέα της: «Αυτή τη φορά ήρθα διαβασμένη. Μελέτησα προσεκτικά το θεατρικό έργο και αρκετές αναλύσεις που βρήκα στο Διαδίκτυο, για να είμαι σε θέση να γνωρίζω τι ακριβώς βλέπω και να διακρίνω τους συμβολισμούς του Λόρκα». Φανταζόμαστε λοιπόν την έκπληξή της όταν συνειδητοποίησε ότι στην παράσταση της Λένας Κιτσόπουλου υπήρξε ηθοποιός που «ερμήνευε» τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Σάββα Κωφίδη! (ημίγυμνος, φορώντας σορτσάκι, περούκα-αφάνα, ποδοσφαιρικά παπούτσια και γραβάτα), λίγο πριν από το μοιραίο γάμο ακουγόταν στη διαπασών «Το προσκλητήριο» του Μάκη Χριστοδουλόπουλου, ενώ το τραπέζι του γάμου είχε μεταβληθεί σε ένα σκυλάδικο όπου έσπαγαν πιάτα (τον Σάββα Κωφίδη εν τω μεταξύ τον είχε πάρει ο ύπνος και ροχάλιζε), χαρακτηριστικές φιγούρες έμπαιναν και με γρήγορες κινήσεις καθάριζαν με σκούπα την πίστα, ενώ όταν ανοίχτηκε μία σαμπάνια κατά τη διάρκεια του γλεντιού, ο μετρ αυτού του ιδιότυπου ελληνοϊσπανικού σκυλάδικου ανέφερε χαρακτηριστικά: «Κερασμένη από τον Γιώργο Λούκο».

Με χιούμορ γυμνασιακού επιπέδου και τις απαραίτητες δόσεις ψευδο-ιλαρότητας, προκειμένου η αισθητική του «Δελφινάριου» να αποκτήσει ένα περικάλυμμα συμβολισμού και ουσίας, η Κιτσοπούλου αποπειράθηκε στην παράστασή της να εκθέσει την υποκρισία, τα μικροαστικά πρότυπα και τις στρεβλώσεις της ελληνικής κοινωνίας με σημείο αναφοράς το γάμο και το θεσμό της οικογένειας και αφετηρία την αισθητική της δεκαετίας του '80. Με έναν καταιγισμό από επαναλαμβανόμενα στερεότυπα, δηλωτικούς συμβολισμούς, ακατανόητες κραυγές και έναν μακρύ κατάλογο ανάλογων εμπνεύσεων, η παράσταση ξεκίνησε ως μια παράτολμη διασκευή, συνεχίστηκε ως παρωδία και κατέληξε ένας εφηβικός χαβαλές που αξίωσε μάλιστα φινάλε τραγωδίας, κάτι που φυσικά δεν πέτυχε σε καμία περίπτωση. Αποκορύφωμα της στείρας πρόκλησης η σκηνή όπου η μάνα (Νίκος Καραθάνος) ξεγυμνώνει το γιο της και αφού κάνουν σεξ, τον παίρνει στην αγκαλιά της και τον θηλάζει.

Η αποτυχία της παράστασης δεν οφείλεται τόσο στην παρωδία του κειμένου (όπου ακούστηκε κείμενο του Λόρκα χρησιμοποιήθηκε η μετάφραση του Νίκου Γκάτσου) και τα φαρσικά της στοιχεία, όσο στην έλλειψη μιας σταθερής αισθητικής γραμμής και συνέπειας. Ο απόλυτος ρεαλισμός συνδυάστηκε με το παράλογο, η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα -που δεν απέχει πολύ από αυτό που περιέγραψε η Κιτσοπούλου- με την πραγματικότητα της ισπανικής υπαίθρου του περασμένου αιώνα και εν τέλει η σάτιρα και η φάρσα με την τραγωδία, με αποτέλεσμα κάθε στοιχείο να αναιρεί το άλλο. Το γλέντι του γάμου εξελίχθηκε σε ένα «Μεγάλο φαγοπότι», με τη διαφορά ότι τη συγκεκριμένη σύλληψη ο Μάρκο Φερέρι την είχε πριν από 40 χρόνια. Σε μια παράσταση με ατέλειωτες επαναλήψεις και κενά που διήρκεσε κάτι λιγότερο από δυόμισι ώρες, όπου η έκπληξη έδωσε τη θέση της στην αμηχανία και εν τέλει στην ανία. Τα λιγοστά όμορφα στοιχεία -κυρίως σε σκηνικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο ερμηνειών, κυρίως από τον Νίκο Καραθάνο- δεν είχαν καμία τύχη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι προς το τέλος της παράστασης αναγνώστηκε ένα σύντομο κείμενο για τη ζωή και το έργο του Λόρκα, που προφανώς αποσκοπούσε να καυτηριάσει την ανάγνωση και τη φιλομάθεια με μικροαστικά ερεθίσματα, και σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο -ως φορέας δηλαδή αλήθειας- οι στίχοι από το ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου «Ενός λεπτού σιγή». Κάπου εκεί υπήρξε και η ακατανόητη παραπομπή στον Ριχάρδο Γ' του Σέξπιρ όπου η μάνα αναζητούσε ένα άλογο μέσα στο σκυλάδικο.

Με το που «έπεσε αυλαία», αρκετοί ήταν εκείνοι που χειροκρότησαν, άλλοι τόσοι κάθονταν άπραγοι στις θέσεις τους, ενώ κάποιοι λιγότερο ευγενείς -ή ανεκτικοί- φώναζαν αγανακτισμένοι «αίσχος», με πρόδηλη την αμηχανία των ηθοποιών, που μετά βίας επέστρεψαν για να λάβουν το καθιερωμένο δεύτερο χειροκρότημα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Φεστιβάλ
Παραστάσεις
Φεστιβάλ Αθηνών
Θέατρο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Ματωμένος γάμος αλά ελληνικά
Μουσική
Αλεξίου αλληλέγγυα στις καθαρίστριες
Εκδηλώσεις/Νησιωτική Ελλάδα
Δροσερές προβολές σε νησιά
Αρχαιολογικοί χώροι
Χωρίς γιατρό λειτουργούσε η Ακρόπολη
Νησιωτική Ελλάδα
Η Ανδρος της Μ. Καραγάτση
Λογοτεχνία
Ενα κορίτσι μεγαλώνει στα χρόνια της Μεταπολίτευσης
TV & Media
Ο Alpha ποντάρει στις κωμωδίες
Συγκέντρωση ΠΟΕΣΥ και ΠΟΣΠΕΡΤ
Ζόρια καλοκαιρινά στη ΝΕΡΙΤ