Έντυπη Έκδοση

Ειδικό λιοντάρι για τον Αγγελόπουλο

Το 1980 επέστρεψαν τα Λιοντάρια, με το Χρυσό Λιοντάρι να απονέμεται εξίσου στις ταινίες «Γκλόρια» του Τζον Κασσαβέτη και το «Atlantic City» του Λουί Μαλ.

Τη χρονιά αυτή δημιουργήθηκε και ένα άλλο Χρυσό Λιοντάρι, για την ταινία «καλύτερης καλλιτεχνικής αξίας» που απονεμήθηκε στον Θόδωρο Αγγελόπουλο για την ταινία του «Ο Μεγαλέξανδρος» - βραβείο που φαίνεται να δημιουργήθηκε ειδικά για τον Ελληνα σκηνοθέτη μια και την επόμενη χρονιά αυτό δεν ξαναπαρουσιάστηκε. Ενώ, την επόμενη χρονιά, κάνει την εμφάνισή του στο Λίντο και ο Εμίρ Κουστουρίτσα, που κερδίζει το βραβείο καλύτερου πρώτου έργου με την ταινία του «Θυμήσου την Ντόλι Μπελ».

Για την ταινία του Αγγελόπουλου έχω να προσθέσω και αυτό: ως μέλος της τότε κριτικής επιτροπής της FIPRESCI, στη συνεδρίαση για να απονείμουμε το δικό μας βραβείο, μου ζητήθηκε από τον τότε γενικό γραμματέα της Ομοσπονδίας, Μαρσέλ Μαρτέν, να κάνω πρόταση για το βραβείο καλύτερης ταινίας. Η πρότασή μου ήταν για τον «Μεγαλέξανδρο», και όταν ρωτήθηκαν τα υπόλοιπα μέλη αν είχαν άλλη πρόταση, όλοι συμφώνησαν ομόφωνα: «Ο Μεγαλέξανδρος». Αυτή, πρέπει να πω, ήταν η πιο σύντομη συνεδρίαση επιτροπής στα χρονικά της FIPRESCI, με τον Αγγελόπουλο να κερδίζει ακόμη ένα βραβείο της Διεθνούς Κριτικής. Αξίζει ακόμη να προσθέσω πως σε έρευνα της FIPRESCI για το ποιος σκηνοθέτης απέσπασε τα περισσότερα βραβεία της, ανακαλύψαμε πως αυτός ήταν ο Αγγελόπουλος με 12 συνολικά βραβεύσεις!

Μία χρονιά ακόμη που το βραβείο της επίσημης κριτικής επιτροπής συνέπεσε με εκείνο της FIPRESCI ήταν το 1982, με την ταινία «Η κατάσταση των πραγμάτων» του Βιμ Βέντερς. Το βραβείο της επιτροπής (στην οποία πήρα μέρος) αναγγέλθηκε την προηγουμένη (όπως συμβαίνει στα διεθνή φεστιβάλ) της λήξης του φεστιβάλ και ο Βέντερς, που ήταν πάντα από τους ευνοούμενους των κριτικών, μας κάλεσε στο γνωστό Lions Bar, δίπλα από το Μέγαρο του Φεστιβάλ, όπου μας κέρασε σαμπάνια κι όπου κουβεντιάσαμε για την εμφάνιση του νέου γερμανικού σινεμά - ήδη την προηγούμενη χρονιά ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ είχε προβάλει, με εκπληκτική επιτυχία, στη Βενετία τη 15ωρης διάρκειας (910 λεπτά) μίνι σειρά του, «Berlin Alexanderplatz», χρονιά κατά την οποία η συμπατριώτισσά του Μαργκαρέτε φον Τρότα είχε κερδίσει το Χρυσό Λιοντάρι για την ταινία της «Η πραγματική αλήθεια για την Μάριαν Κ...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Φεστιβάλ Βενετίας
Αφιέρωμα
Φεστιβάλ
Σχετικά θέματα: Φεστιβάλ Βενετίας
Γενέθλια με λάμψη
Από τον πόλεμο στη Νουβέλ Βαγκ
Αναγέννηση του φεστιβάλ
Και όμως, γιόρτασε ήδη τα 75 χρόνια του!
Τα χρυσά λιοντάρια
Αδικίες και Γκλάμουρ
Οι Ελληνικές παρουσίες
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Φεστιβάλ Βενετίας
Γενέθλια με λάμψη
Από τον πόλεμο στη Νουβέλ Βαγκ
Αναγέννηση του φεστιβάλ
Και όμως, γιόρτασε ήδη τα 75 χρόνια του!
Τα χρυσά λιοντάρια
Αδικίες και Γκλάμουρ
Ειδικό λιοντάρι για τον Αγγελόπουλο
Οι Ελληνικές παρουσίες
Κινηματογράφος
Μακιαβελικός γερουσιαστής
Με χρυσά δόντια ο Τζουντ Λο
Επιστρέφει ο Μπεν Χουρ
Από τα ψηλά στα χαμηλά
Η Γη στο μέλλον
Θρυλική κατάδυση
Παλιόπαιδα
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑΝΟΥΡΗΣ ηθοποιός-σκηνοθέτης
Βιβλίο
Εγω Χριστό κι εσύ Αλλάχ
Θέατρο
Αυλαία στην Επίδαυρο
«Βάκχες» σε ελαιουργείο
Η Ευτυχία πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη
«Κύκλωπας» στην Αθήνα
Εικαστικά
Εικαστική Οδύσσεια
Γυναίκες στην Κύθνο
Δράκοι στον Πόρο
Μουσική
Rock Aid στη Νίκαια
Φεστιβάλ στο βουνό