Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Περί Κουζίνας

  • Μια Ιταλίδα στα Χανιά

    Η αρμύρα στον αέρα μπερδεύεται με τη μυρωδιά από τα φρεσκοψημένα γλυκά μυτζηθροπιτάκια.

    Από τη μία ο ήχος των πετρελαιοκίνητων μικρών ψαράδικων που γυρνούν στο λιμάνι και από την άλλη τα δεκάδες πεντάλ των ποδηλάτων των φοιτητών.

    Στην παλιά πόλη των Χανίων όλα είναι διαφορετικά από τον υπόλοιπο κόσμο. Αλλά πάνω απ' όλα -εκτός από το μαγικό αυτό μέρος- οι γεύσεις της κρητικής κουζίνας σε όλο τους το μεγαλείο. Τι θα μπορούσε να γυρεύει λοιπόν η ιταλική γαστρονομία στην καρδιά της παλιάς πόλης;

    Ανάμεσα στα στενά, στη γραφική Πλατιά Ρούγα δίπλα από το εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης, είναι κρυμμένη η Vineria 36. Ξεκίνησε ως τόπος συνάντησης για γευσιγνωσία κρασιού συνοδεία ιδιαίτερων γευστικών συνδυασμών και έγινε στέκι των ντόπιων και μη.

    Το ερώτημα εύλογο: αντέχει μια ιταλική τρατορία στα Χανιά έχοντας ν' ανταγωνιστεί το οφτό, το γαμοπίλαφο, τους χοχλιούς, τις σφακιανές πίτες και άλλα εξαιρετικά; Και όμως ναι, είναι η απάντηση. Γιατί τα πιάτα της μπορεί να μην είναι κρητικά, αλλά υπηρετούν πιστά την ιταλική γαστρονομία και με τα πιο αγνά υλικά να τα υποστηρίζουν. Κάτι που είναι σπάνιο και γι' αυτό το βλέπετε σ' αυτήν εδώ τη στήλη.

    Ολόφρεσκα αλλαντικά από κάθε γωνιά του κόσμου κόβονται δευτερόλεπτα πριν φτάσουν στο πιάτο. Ανάλαφρα, αλλά και πικάντικα τυριά ή άλλα με έντονα κρεμώδη υφή, συνοδεύουν βιολογικές σαλάτες, φρούτα, ξηρούς καρπούς και γλυκά ή αρμυρά σπιτικά κονφί. Δίπλα σ' όλα αυτά, χειροποίητα ιταλικά ζυμαρικά που μοιάζουν να έγιναν από χέρια Ιταλίδας γιαγιάς...

    Η Vineria τιμά το όνομά της, καθώς διαθέτει περί τις 116 ετικέτες από τις οποίες μπορεί να επιλέξει την καταλληλότερη με τις συμβουλές βέβαια της Μαρίας και του Νεκτάριου Τζομπανάκη.

    Υπάρχει και μια λεπτομέρεια, διόλου ευκαταφρόνητη ιδιαίτερα στην περίοδο του ΔΝΤ. Οι τιμές των πιάτων και των κρασιών είναι περισσότερο από λογικές και ξαφνιάζουν ευχάριστα. Για παράδειγμα, ένα μπουκάλι κόκκινου κρασιού από τη Χιλή συνοδευόμενο από δύο-τρία ορεκτικά, δύο κυρίως πιάτα και η βελούδινη χειροποίητη πανακότα (σήμα κατατεθέν του εστιατορίου) δεν ξεπερνούν στον τελικό λογαριασμό τα 40 ευρώ.

    «Σχεδόν καθημερινά ψάχνω για τα καλύτερα βιολογικά λαχανικά σε τρεις διαφορετικούς προμηθευτές με πιστοποίηση και πάντα διαλέγω προϊόντα ανάλογα με την εποχή. Πρόκειται για προμηθευτές που ελέγχονται από γεωπόνους και τους επέλεξα διότι θέλω να είμαι πάντα σίγουρη για την ποιότητα των υλικών που μπαίνουν στην κουζίνα», λέει η Μαρία Ανδρονίδου-Τζομπανάκη. «Τυριά και αλλαντικά καταφθάνουν αεροπορικώς σε ειδικές συσκευασίες και ψυγεία. Χαμόν από την Ισπανία, chevre από τη Γαλλία, προσούτο από την Ιταλία είναι ένα ελάχιστο δείγμα από τις εισαγωγές που κάνουμε. Δίνουμε όμως και έμφαση στα τοπικά προϊόντα, αφού ό,τι εποχικό έχει την τιμητική του στη Vineria».

    Πώς συμβιβάζονται όλα αυτά με τις χαμηλές τιμές; Η κ. Τζομπανάκη εξηγεί το αυτονόητο που πολλοί εστιάτορες ιδιαίτερα στην Αθήνα έχουν ξεχάσει: «Οταν αγαπάς κάτι, το φροντίζεις και το εξελίσσεις. Δεν είναι ανάγκη το αποτέλεσμα να είναι πανάκριβο. Διαλέξαμε να έχουμε περιορισμένο αριθμό τραπεζιών, αντί να περιορίσουμε την ποιότητα ή να αυξήσουμε τις τιμές. Και έτσι, τα καταφέρνει η επιχείρηση και ταυτόχρονα ικανοποιούνται οι πελάτες χωρίς να αδειάζει το πορτοφόλι τους». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
«Παραμύθι χωρίς όνομα» στην εποχή του Μνημονίου
Συνέντευξη: Μαίρη-Ελεν Νέζη
Η δική μου Κάρμεν χορεύει φλαμένκο
Χορός
Οι Κοζάκοι χορεύουν την Kalinka
Λογοτεχνία
Ο κριτικός που υπερασπίστηκε τον μοντερνισμό
Κριτική θεάτρου
Μολιέρος χωρίς νεύρο και ενθουσιασμό
Συνέντευξη: Νίκος Παναγιωτόπουλος
Η χαζομάρα κάνει καλό, ιδίως όταν δεν μας κοιτάζει κανείς
Σπιναλόγκα
Μετά το Mega ήρθε και το κράτος
Κομικςοδρόμιο
Μαύρο χιούμορ με πετρέλαιο αντί για μελάνι!
Ενα παιδί με δύο πρωτιές