Έντυπη Έκδοση

«Ακτινογραφώντας» την Ιαπωνία

Ταξίδι ανθρωπογνωσίας στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Στην Ιαπωνία των ποικίλων εκπλήξεων με τους πειθαρχημένους κι εργατικούς κατοίκους της σ' εύθραυστη ισορροπία πάνω στην τεχνολογία και παράδοση.

Το βιβλίο της Ευριδίκης Τρισόν-Μιλσανή «Ματιές στον κήπο του χαϊκού» (εκδόσεις «Γαβριηλίδης»), μια διεισδυτική ματιά στον γοητευτικά ανοίκειο κόσμο της σύγχρονης Ιαπωνίας. Συγγραφέας αρκετών λογοτεχνικών-δοκιμιακών βιβλίων, διδάκτωρ Ιστορίας Μοντέρνας Τέχνης στη Σορβόνη, η Μιλσανή στην περιπλάνησή της αυτή παρατηρεί, θαυμάζει, απορεί, εξίσταται προσπαθώντας να κατανοήσει με τα «δυτικά της στάνταρντ» έναν αλλιώτικο κόσμο.

«Ο Γιαπωνέζος απαξιώνει τη σύγκρουση, την άρνηση... Το πιο ακριβό αίσθημα εκεί είναι ο σεβασμός», σημειώνει. Αρετές του η ταπεινότητα κι η ευγένεια, η ανάγκη του για το ουσιαστικό κι ειλικρινές. «Ως ηθική αξία καλύπτει όλη τη συμπεριφορά της ζωής του Γιαπωνέζου. Είναι σοβαρότητα, υπευθυνότητα, αυθόρμητη συμπεριφορά, διακριτικότητα, ήθος».

Αναφέρεται στην εξαντλητική προσπάθεια των Γιαπωνέζων να σ' εξυπηρετήσουν παρά το δύσκολο φράγμα της γλώσσας. Στους άτεγκτους κανόνες συμπεριφοράς, στο ομαδικό πνεύμα, σε συνήθειές τους όπως το σάκε και το ωμό ψάρι (αγαπημένο ποτό και φαγητό, αντίστοιχα), στη στολή του μαθητικού κόσμου, «αναπόσπαστο στοιχείο της κοινωνικής ζωής».

Παρακολουθεί τα παραδοσιακά είδη θεάτρου Καμπούκι και Νο, περιφέρεται στη χαώδη ψαραγορά του Τόκιο, κρυφοκοιτάζει στα τρένα τους επιβάτες να «κλέβουν» έναν υπνάκο ακριβείας στη διαδρομή τους. Παρατηρεί τη ζωντάνια της διασκέδασης της νύχτας, αφού ημέρα σημαίνει εργασία, νεαρές τροτέζες σε σοκάκια που αποσκοπούν σε... δωράκια, σπάνιες κι όμορφες γκέισες. Επισκέπτεται μουσεία, θρησκευτικούς ναούς, κήπους, μαγαζιά με... τουαλέτες αξιοθαύμαστες.

Περιγράφει την αρχιτεκτονική κτιρίων, τη γεφύρωση παλιού και καινούργιου. Ανιχνεύει τη γραφή των ιδεογραμμάτων, τα ποιητικά χαϊκού, το πλήθος και τη μοναξιά κάνοντας αναφορές στους μαστόρους της γιαπωνέζικης λογοτεχνίας Καβαμπάτα, Τανιζάκι, Οσίμα. Για να θυμηθεί στο τέλος τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις του Καζαντζάκη πριν από 80 χρόνια. Μια έξοχη εξερεύνηση του γιαπωνέζικου «τοπίου», που συμπίπτει με την Ιαπωνική Εβδομάδα στο Μέγαρο Μουσικής.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Προσωπική ματιά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Σαλσέρο κατά λάθος
Πτωχή και σκοτεινή η συγκομιδή
Κάτω από τη σκιά των Led Zeppelin
Στις λεωφόρους του ρομαντισμού
Προϋπολογισμός «πολιτισμού»
Μεγάλο το ΥΠΠΟ, λίγα τα λεφτά
Συνέντευξη: Ρόμπερτ Πάτινσον
Ο ρομαντισμός δεν είναι μόνο για κορίτσια
Ακαδημία Ελλήνων Κινηματογραφιστών
Να και μια Ακαδημία που σώζει (το σινεμά)
Συνέντευξη: Γιώργος Κωνσταντίνου
«Εχω γνωρίσει πολλούς μεγαλομανείς ηθοποιούς»
Εικαστικά
Δεν θέλω να κάνω τέχνη, αλλά να είμαι μέσα στην κοινωνία
Χορός
22 χρόνων με δικό του γκαλά
Αρχαιολογία
Ψάρια και φτερωτοί λέοντες στην έρημο Κάρα Κουμ
Τηλεόραση
Απλοί και σαφείς νόμοι για τα ραδιοτηλεοπτικά
Νέα μέλη στο Δ.Σ. και εισαγγελέας στην ΕΡΤ