Έντυπη Έκδοση

Βιβλίο

Από τους πάγκους των βιβλιοπωλείων

  • Βιβλία και περιοδικά από τους πάγκους των βιβλιοπωλείων

    **Χένρι Σκοτ Στόουκς, Γιούκιο Μισίμα, Η ζωή και ο θάνατός του, μτφρ.: Μαρία Φακίνου, εκδόσεις Καστανιώτη, σ.372, ευρώ 21

    «Ενας συγγραφέας του βεληνεκούς του Μισίμα εμφανίζεται μια φορά κάθε διακόσια ή τριακόσια χρόνια»

    Γιασουνάρι Καβαμπάτα

    Ο Γιούκιο Μισίμα δεν αποτελεί τυπική περίπτωση ανθρώπου της τέχνης. Οχι με την καθωσπρέπει έννοια. Δεν ήταν υπηρέτης της. Δεν ήταν επαγγελματίας. Ηταν κάτι παραπάνω. Ηταν ήρωας αρχαίας τραγωδίας. Ορισε τη ζωή του μέχρι το τέλος. Αυτοκτόνησε στις 25 Νοεμβρίου του 1970, σε ηλικία 45 ετών. Την πράξη του ακόμα δεν μπορούν να την κατανοήσουν οι δυτικοί λογοτέχνες. Η βιογραφία τού Χένρι Σκοτ Στόουκς φωτίζει αυτή την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ο συγγραφέας ήταν από τους στενότερους φίλους του αυτόχειρα. Η φιλία του παίζει καταλυτικό ρόλο. Δεν θα υπήρχε, όμως, ισορροπία αν δεν κουβαλούσε την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Η έρευνα, ενδελεχής. Καλύπτει ικανοποιητικά το έργο και τις ημέρες του βίου του. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να ερμηνεύσει τις προθέσεις και τους σκοπούς του ιάπωνα καλλιτέχνη. Τα καταφέρνει, αλλά έχει υψηλές απαιτήσεις από τον αναγνώστη. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Το επιβάλλει ο βιογραφούμενος.

    Ο κώδικας αξιών που απέκτησε και εμπλούτισε ο Μισίμα είναι η αρχή και το τέλος του νήματος. Το πραγματικό όνομα του ήταν Χιραόκα Κιμιτάκε. Ανατράφηκε ώς την ηλικία των 12 από τη γιαγιά του Natsuko. Σπούδασε κατ' απαίτησή της. Του είχε διδάξει την πατροπαράδοτη αξιοπρέπεια και την επιθυμία για ομορφιά και καθαρότητα. Τον επηρέασε βαθύτατα. Εγινε ο βασικός άξονας του βίου του. Εζησε τη φρίκη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τις ατομικές βόμβες και έγινε ένθερμος υποστηρικτής της ιαπωνικής παράδοσης. Προσπάθησε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της εποχής. Δεν το πέτυχε και δεν ήθελε πραγματικά. Η ομορφιά και η καθαρότητα χάνονταν. Τα τελευταία του λόγια ήταν: «Βλέπουμε την πατρίδα μας να γλεντοκοπάει βυθισμένη στην ευμάρεια και να κολυμπάει στο χρήμα και την πνευματική κενότητα. Πώς γίνεται όμως να έχει αξία η ζωή μέσα σε ένα περιβάλλον όπου έχει πεθάνει το πνεύμα; Ζήτω ο αυτοκράτορας! Νομίζω ότι ούτε καν με προσέχουν...». Στην εισαγωγή του ο Στόουκς τονίζει ότι ο «Γιούκιο κατέστησε τον εαυτό του αθάνατο στα μάτια των συμπατριωτών του». Για κάποιους το μεγαλύτερο αριστούργημά του δεν είναι η τετραλογία Η θάλασσα της γονιμότητας, αλλά η αυτοκτονία του. Ο Στόουκς βάζει στην άκρη τα διλήμματα και η βιογραφία είναι πεντακάθαρη.

    **Λιάνα Σουβαλτζή, Μάνος Δ. Σουβαλτζής, Αλέξανδρος-Διόνυσος. Το κοινό όραμα, εκδόσεις Αιγηίς, σ. 245, ευρώ 70

    Ο Μέγας Αλέξανδρος ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο πρόσωπο στην ελληνική Ιστορία. Οι φιλοδοξίες του δεν είχαν όρια και η κατάκτηση τού τότε κόσμου ήταν το ζητούμενο. Αν σκεφτούμε τις συνθήκες και τον σύντομο βίο, το έκανε. Επίτευγμα μεγαλειώδες για κάποιους. Για πολλούς συμβολίζει τον «Μεγάλο Ελληνα». Τον οικειοποιούνται και φουσκώνουν από περηφάνια για το αποτύπωμα που άφησε μέχρι και την Ασία. Απίστευτο, μοναδικό οπωσδήποτε αξιοπρόσεκτο και διόλου αδιάφορο. Οι κατήγοροι (ή μη θαυμαστές του) του καταλογίζουν μεγαλομανία και βάρβαρο εκπολιτισμό. Μετά ήρθε και η κινηματογραφική μεταφορά της ζωής του από τον Ολιβερ Στόουν. Μπέρδεμα, μπάχαλο, χαμός. Τελικά δεν υπάρχει μέση οδός.

    Το βιβλίο των Λιάνα Σουβαλτζή, Μάνου Δ. Σουβαλτζή μάς προσφέρει και τρίτο, άγνωστο δρόμο. Οπως αναφέρεται και στην εισαγωγή, επιδιώκουν μια διαφορετική θέαση. Θέλουν από τον αναγνώστη να δει τον άνθρωπο, που έφτασε να θεοποιηθεί, όχι από μόνος του, αλλά από τους λαούς που τον είδαν σαν τον Νέο Διόνυσο. Το ζεύγος των συγγραφέων έχει αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη του Μεγάλου Αλέξανδρου και έπειτα από πολλές έρευνες κατάφερε να ανακαλύψει έναν μεγάλο μακεδονικό τάφο στην όαση της Αιγύπτου στη Σίουα, όπου θεωρείται ότι βρίσκεται ο τόπος ενταφιασμού του. Αυτός είναι και ο σύνδεσμος για να συμβαδίσουν η αφήγηση και η επιστημονική έρευνα. Οι μυστικοί δρόμοι που πέρασε η πομπή που μετέφερε τη σορό. Υπεύθυνος για τη μεταφορά, ο Πτολεμαίος ο Λάγου. Σ' αυτή τη διαδρομή, όμως, υπάρχει και ο Διόνυσος. Οπως αυτός διαδίδει τη θρησκεία του περιπλανώμενος σε όλο τον κόσμο έτσι και ο κατακτητής. Οπως θεωρήθηκε και ο Αλέξανδρος αργότερα (σελ. 138). Αμφότεροι, ακολούθησαν κοινή πορεία και είχαν κοινό προορισμό. Την όαση του Αμμωνος Διός, τη Σίουα. Πραγματικά, όχι συνηθισμένη επαφή με δύο ευδιάκριτα πρόσωπα.

    **Νόαμ Τσόμσκυ, Ισχύει ό,τι πούμε εμείς. Για την εξουσία των ΗΠΑ. Σ' έναν κόσμο που αλλάζει, μτφρ.: Γιάννης Ε. Ανδρέου, επιμέλεια σειράς: Σώτη Τριανταφύλλου, εκδόσεις Πατάκη, σ. 252, ευρώ 14,14

    Ο Νόαμ Τσόμσκυ πέρα από την επιστημονική του ιδιότητα (καθηγητής στο τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του ΜΙΤ) έχει αποκτήσει, εδώ και χρόνια, κι αυτή του διανοούμενου. Σε αντίθεση, όμως, με πολλούς, κοπιάζει για να της δώσει αντίκρισμα. Δεν είναι απ' αυτούς που έχουν συμβιβαστεί με όσα έχουν. Δεν σιωπά και προσπαθεί να μιλά όσο πιο συχνά γίνεται.

    Πέρα από τα δικά του βιβλία, κυκλοφορούν κι άλλα με συνεντεύξεις που έχει δώσει. Το Ισχύει ό,τι πούμε εμείς εκδόθηκε στην αγγλική γλώσσα το 2007 και στα ελληνικά το 2008. Οι χρονολογίες έχουν σημασία, μια και ο Τσόμσκυ είναι πάντα επίκαιρος. Η πολυπραγμοσύνη του και η προσπάθειά του να κατανοήσει καθετί που γίνεται στον κόσμο, καθιστούν οποιοδήποτε εκδοτικό εγχείρημα ενδιαφέρον. Εδώ έχουμε να κάνουμε με συζητήσεις με τον δημοσιογράφο Ντέιβιντ Μπαρσάμιαν.

    Η αμεσότητα που δίνει η συνέντευξη, αναδεικνύει καλύτερα το ευρύ πνεύμα του πολιτικού στοχαστή. Η θεματολόγια, πλούσια: η αντιπαράθεση των ΗΠΑ με Ιράν και Βόρεια Κορέα, η επιδείνωση της κρίσης Ισραήλ και Παλαιστινίων, η ανάδυση της Κίνας ως σύγχρονης υπερδύναμης κ.ά. Οι τεκμηριωμένες απαντήσεις, δίχως περιστροφές, ξεσκεπάζουν την ψευδεπίγραφη και άκρως επικίνδυνη πολιτική των ΗΠΑ. Ο λόγος του Τσόμσκυ αξίζει πάντα να διαβαστεί.

    ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ

    **Ιωάννης Χ. Δημητρούκας, Ιστορία του Δραγαμέστου/Αστακού και της περιοχής του στα Νεότερα Χρόνια (περ. 1470-1832), εκδόσεις Στέφανος Δ. Βασιλόπουλος, σ. 218

    **Χριστίνα Χονδρογιάννη, Στις νύχτες να μπαίνεις γυμνός, εκδόσεις Λιβάνη, σ. 304, ευρώ 14

    **Αγγελος Ρηγόπουλος, Ερως Ερήμην, εκδόσεις Λεξίτυπον, σ. 242, ευρώ 13,50

    **Αγγελος Ρηγόπουλος, Ο παράδεισος είναι απέναντι, εκδόσεις Λεξίτυπον, σ. 136, ευρώ 9

    **Συλλογικό έργο, Ισχνός καπιταλισμός, Η Μακεδονία κατά την ύστερη Οθωμανική περίοδο, επιμέλεια: Κώστας Λαπαβίτσας, εκδόσεις Νόβολι, σ. 260, ευρώ 17

    **Ευτέρπη Αραούζου, Η περουκέρισσα του Βιβάλντι, εκδόσεις Λιβάνη, σ. 334, ευρώ 16,50 *

    ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

    **Νέα Εστία, μηνιαίο περιοδικό, Ιανουάριος 2011, τ.1840, έτος 85ο, διεύθυνση: Ευριπίδου 84, Αθήνα, τηλ.: 210-3213030

    Το Κορίτσια σε φυγή, του Τζον Ασμπερι ξεκινά από την πρώτη θέση. Μετάφραση-επιλογικό σημείωμα: Βασίλης Παπαγεωργίου. Στο προσκήνιο και η μελέτη του Γιώργου Βελουδή. «Η γλώσσα του Παπαδιαμάντη και η πολυγλωσσία της ηθογραφίας».

    **Πόρφυρας, τριμηνιαίο περιοδικό. Ιανουάριος-Μάρτιος 2011, τ. 138, διεύθυνση: Σπ. Βασιλείου 48α, Τ.Θ 206 49100 Κέρκυρα, τηλ.:26610-31923

    Τ ο εισαγωγικό κείμενο έχει τίτλο «Φωνές, ράτσα υψικαμίνου». Στίχος-προτροπή του Εκτορα Κακναβάτου. Ο Γιώργος Κεχαγιόγλου γράφει για την «προϊστορία» της γραπτής νεοελληνικής παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Ποιήματα, σχόλια, κριτικές.

     

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Η μαγεία του μικρού
Η άφθαρτη γοητεία του Ρέιμοντ Τσάντλερ
Συνωμοσίες επί χάρτου χωρίς άλλοθι
Η μυστική εταιρεία των Ροδόσταυρων και ο πολύχρωμος κόσμος των Σούφι
Η επιστροφή του στρατιώτη
Στην πολυσημία της παιδικής ηλικίας
Ακραία συναισθήματα
Φαντασιακό και φιλοσοφία στον Καστοριάδη
Σεμνότητα και ευπροσηγορία
Προαιώνιες αλληγορίες
Ζωής αγώνας άγονος;
Από τις 4:00 στις 6:00
Ενα ταξίδι στην Αίγυπτο
40 χρόνια χωρίς τους Beatles
Λογοτεχνία
Ο γερο-Λέμας
Το εγχείρημα της χειραφέτησης του πνεύματος στον αιώνα του Διαφωτισμού
Περί εκδοτών, δημιουργικής γραφής και άλλων βασανιστικών λέξεων
«Να είχεν ο έρωτας σαΐτες...»
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Συνταγές επιβίωσης σε μεξικανικούς καιρούς
Άλλες ειδήσεις
Θέατρο «Εκάτη»
Φραντζέσκα ντα Ρίμινι
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ