Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Παρέμβαση

  • Η Λιβύη, η κυβέρνηση και τα αναπάντητα ερωτήματα

    Είναι πλέον βέβαιο. Δέκα εκατομμύρια γέννημα-θρέμμα Ελληνες κάτι σημαντικό έχουμε κάνει στην προηγούμενη ζωή μας. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγήσει κανείς τη μοίρα να γεννηθούμε σ' ένα τόσο ευνομούμενο κράτος;

    Νιώθω πραγματικά περήφανος που αυτό το κράτος βρίσκεται πάντα δίπλα μου, σε όλα. Από την πρώτη ημέρα που γεννήθηκα με τις κοινωνικές υπηρεσίες φύλακα-άγγελο της υγείας μου. Στο σχολείο με τους καλοπληρωμένους και ενημερωμένους καθηγητές, στις τεχνολογικά άρτιες αίθουσες να με μαθαίνουν τα πάντα. Στο πανεπιστήμιο, όπου τα τέσσερα χρόνια γίνονται τουλάχιστον έξι για να εμπεδώσουμε τη γνώση καλύτερα. Στον στρατό τα ίδια. Η ασφάλεια, οικονομική και κοινωνική, είναι το κύριο χαρακτηριστικό της ζωής μου.

    Τις τελευταίες μάλιστα ημέρες ένιωσα την εθνική περηφάνια να ξεχειλίζει βλέποντας πώς η κυβέρνηση στάθηκε δίπλα στους τυχερούς Ελληνες που βρέθηκαν για ένα μεροκάματο να ξενοδουλεύουν στη Λιβύη. Υπάρχει όμως και κάτι που με στενοχώρησε. Είναι οι κακές γλώσσες, ρε παιδιά. Αυτοί που όσα καλά και να κάνει η κυβέρνηση επιμένουν να βλέπουν μόνο τα στραβά. Αλλά ποιος τους πιστεύει;

    Ποιος πιστεύει ότι ακόμα και πριν από δύο ημέρες η πρεσβεία μας στη Λιβύη, μεσούσης της κρίσης, με τα μαχητικά αεροπλάνα να βομβαρδίζουν τους διαδηλωτές και κάποιους στρατιώτες να πυροβολούν στο ψαχνό, δεν ήξερε πόσοι Ελληνες βρίσκονται στη χώρα, πού βρίσκονται και δεν είχε σχέδιο διαφυγής τους;

    Ποιος πιστεύει ότι στο υπουργείο Αμυνας, η ηγεσία δεν είχε διατάξει να ετοιμαστεί επιχείρηση διάσωσης των Ελλήνων σε περίπτωση που δεν δινόταν άδεια να αποχωρήσουν;

    Ποιος πιστεύει τους οργισμένους Ελληνες που τηλεφωνούσαν από τη Λιβύη στα ελληνικά κανάλια για να μάθουν αν θα πάνε αεροπλάνα να τους πάρουν γιατί στο υπουργείο Εξωτερικών και στην πρεσβεία μας στην Τρίπολη κανείς δεν απαντούσε στα τηλέφωνα; Ποιος πιστεύει ότι σχεδόν όλες οι χώρες που είχαν δικούς τους στη Λιβύη, πρώτα έστειλαν πολεμικά πλοία για να προστατεύσουν αν χρειαστεί τα επιβατικά που ακολούθησαν για να πάρουν τους πολίτες τους, ενώ το δικό μας πολεμικό ξεκίνησε μία ημέρα μετά τα επιβατικά;

    Ποιος πιστεύει ότι ακόμα και χθες το υπουργείο Εξωτερικών μας δεν γνώριζε αν έχουν επιστρέψει όλοι οι Ελληνες, πόσοι έχουν μείνει εκεί, και αν κάποιοι από αυτούς θέλουν να γυρίσουν αλλά δεν τα έχουν καταφέρει, όταν ο ίδιος ο υπουργός εδώ και ένα χρόνο έχει ανακοινώσει υπερηφάνως ότι έχει δημιουργηθεί ειδικό τμήμα διαχείρισης κρίσεων;

    Και τέλος, ποιος πιστεύει αυτούς που λένε ότι η Τουρκία παρουσίασε προφίλ υπερδύναμης στην περιοχή στέλνοντας πρώτη αεροσκάφη πάνω από την Τρίπολη, παρ' ότι ήξερε ότι δεν θα προσγειωθούν ποτέ, μόνο και μόνο για να δηλώσει την παρουσία της και την αποφασιστικότητά της να μαζέψει τους δικούς της ό,τι και αν συμβεί;

    Εγώ δεν πιστεύω τίποτα. Παραμένω περήφανος και τρελός.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Εκλογές, ο τελευταίος λαγός από το καπέλο
Στο «μακάρι» οι ελπίδες του Γιώργου
Νέα Δημοκρατία
Συγγρού: 5 «σαμαράκια» στο δρόμο της κάλπης
Κυπριακό
Νέες «εμπνεύσεις» για υποχωρήσεις στην Κύπρο
Εκλογές Δικηγορικών Συλλόγων
Οι δικηγόροι ψηφίζουν
Συνέντευξη: Μαρία Μπέικου
«Περήφανη για τον ΕΛΑΣ»
Μεταναστευτική πολιτική
Στα 13 τα λιποθυμικά επεισόδια
Δεν θέλουν κέντρο για μετανάστες στον Εβρο
Ελληνικό
Από το Κατάρ στη Βουλή
Άλλες ειδήσεις
Απείθαρχοι απειλούν Ψωμιάδη