Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Τα Σαββατιάτικα

  • Αγριοβιολέτες στον Μαραθώνα...

    ...Ολα είναι «θεσμοθετημένα» (άρα ούτε γάτα ούτε ζημιά), όλα είναι τακτοποιημένα με την ελληνική ταχυδακτυλουργία, όλα είναι αποκτημένα με «αιματηρούς αγώνες» όλα είναι τόσο τέλεια που το μόνο που απομένει να κάνουμε... είναι μια ωραία λιτανεία μπροστά από το υπουργείο Οικονομικών, και μετά; «ΜΕΤΑ απ' όλα αυτά, πυρετοί και εμετοί», που έλεγε κι ο αλησμόνητος Μποστ ή κάπως έτσι.

    Αντε τώρα να βρω άκρη κι άντε μετά να ψάξω για κουράγιο να δω πώς υποδύεται τον Παπακαλιάτη ο Μότσαρτ. Και να έχω και τον Μάρτη σε απόσταση ανάσας να με προκαλεί να ντυθώ Μπαχ με δέκα κιλά περούκα στην ηλικία μου. Να όμως και κάτι ευχάριστο, σκέφτομαι. Σκέψου να ζούσα εκείνα τα αλησμόνητα χρόνια των βρανδεμβουργιανών κοντσέρτων, που για να τα ακούσεις έπρεπε να φοράς οπωσδήποτε μια περούκα κι ένα λευκό καλσόν (όπως οι προϊστάμενες αδελφές νοσοκόμες). Κι άντε το καλσόν. Η περούκα είναι το βάσανο... Τέλος πάντων. Ενας Μάρτης μάς απομένει και ακολουθούν κανονικά τα Αγια Πάθη και η λιπαρή αγιοσύνη τού «Χριστός Ανέστη». Στο μεταξύ αυτός ο συγκεκριμένος Μάρτης θα είναι λέει ο πιο κρίσιμος για διάφορους κοσμοϊστορικούς λόγους. Πρώτα πρέπει να επιζήσουμε από τη γρίπη που ξορκίζει από το υπουργείο του ο αντιγριπικής φιλοσοφίας κ. Λοβέρδος.

    Μετά τη γρίπη, έρχονται οι εκλογές. Δηλαδή αν πρέπει να εκλέξουμε κάτι πιο χαρμόσυνο από την κυβέρνηση Παπανδρέου, αν τελικά θελήσουν να κάνουν εκλογές, το δράμα θα παιχτεί ανάμεσα σε Ιπποκράτους (πρώην Χαρ. Τρικούπη) και Συγγρού (πρώην Ρηγίλλης): εκτός κι αν το αλάνθαστο ένστικτο του ελληνικού λαού μάς οδηγήσει σε κάτι πολύ πιο απρόβλεπτο. Οταν ξεμπερδέψουμε με τα ιδεολογήματα των εκλογών και τα γνωστά διλήμματα, θα πρέπει να αφοσιωθούμε στην ανεύρεση δισεκατομμυρίων ΑΝ όντως θέλουμε να ονομαζόμαστε Ευρωπέη. Στο μεταξύ -εντός του Μάρτη- πρέπει να κάνουμε δημοψήφισμα αν μας χρειάζονται οι συγκοινωνίες, τώρα που συνηθίσαμε τον ποδαρόδρομο και όλα δείχνουν να αποκτούμε κατοχικές κομψές σιλουέτες. Το ωραίο θα είναι να μάθουμε να βολευόμαστε με το πόδι και να καταργηθούν εντελώς τα αυτοκίνητα. Φυσικά το δικαίωμα των στάσεων και της απεργίας μπορεί να συνεχιστεί για λόγους δημοκρατίας και κυρίως συνδικαλιστικής συνοχής. ΤΩΡΑ όμως είναι η ευκαιρία να απαλλαγούμε από τα εύσημα των «παχύσαρκων παιδιών». Ηρθε ο καιρός να τα ξαμολήσουμε στους δρόμους με αυταπάρνηση, για να κάψουν το λίπος τους και να επιβραβευτούν για την προσπάθειά τους με δωράκια, όπως ντοκιμαντέρ τής «Γιούνισεφ» για υποσιτισμένα παιδιά αλλά και λευκώματα με γυμνές φωτογραφίες της Αντζελίνα Τζολί που βοηθά συνεχώς τον πεινασμένο πλανήτη μας.

    Τον ερχόμενο Μάρτη θα μάθουμε πιθανόν λεπτομέρειες για τις δύσκολες ώρες που περνά η τρόικα, αφότου άνοιξε το βρωμόστομά της για να πει τα ανείπωτα. Ο Παπανδρέου έδωσε, λέει, εντολή να σιτίζονται με δικά τους χρήματα, ενώ στα δωμάτιά τους διέκοψαν τα συνδρομητικά ερωτικά κανάλια. Ετσι η μίζερη ερωτική ζωή τους πάει από το κακό στο χειρότερο. Η τρόικα όμως είναι σίγουρη πως της έκαναν βουντού και μάγια γιατί, εκτός των άλλων, έπαθε ΚΑΙ τριχόπτωση και έρπη ζωστήρα.

    Αυτό που πρέπει να προσέξουμε -και να συζητηθεί από ιστορικούς αναλυτές- είναι η αποκάλυψη ότι ο Αλή Πασάς διοργάνωνε επιδείξεις φουστανέλας και τσαρουχιών πληρώνοντας αδρά γκέι μοντελίστ εν μέσω του... 1821 για να διασπάσει το γούστο των αγωνιστών. Ολα αυτά μες στον Μάρτη, αν και εφόσον... τα παλικάρια απ' το Μαρόκο, την Τυνησία, το Σουδάν και το Καρακορού ΔΕΝ επιτεθούν ξανά στον Στέλιο Μάινα. Μήπως, λέω τώρα, ήρθε η ώρα να τους μαζέψουν ΟΛΟΥΣ και να τους στείλουν σε καμιά Σπιναλόγκα ευάερη, ώσπου να βρεθεί ανάλογη ήπειρος που θα φιλοξενεί «καταραμένους» με την άπλετη ανοχή του πολιτισμένου ιερατείου;

    ...Λίγο κράτησε ο χειμώνας, λίγο μάλλον θα κρατήσει και η άνοιξη. Πίσω απ' τον Απρίλη παραμονεύει το μεγάλο βαρετό καλοκαίρι της σαγιονάρας και της «ανέμελης» τρόπον τινά σάχλας. Οι επιστήμες καλπάζουν, η ζωή χειροτερεύει, η τεχνολογία με απειλεί νυχθημερόν. ΩΣΤΟΣΟ δεν μπορώ να μην ευχηθώ στις εκδόσεις «ΑΓΡΑ» του Σταύρου Πετσόπουλου να ξεπεράσουν τις εκατό χιλιάδες τίτλους. Προχθές γιόρτασε τα 1.001 βιβλία «ΑΓΡΑ». Γίνονται και τέτοια. Οπως αντιστοίχως στην Καλαμάτα η δημιουργική και τύποις «ερασιτεχνική» ομάδα «ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΣΥΝ 1 - Μιχάλης Τούμπουρος» έκανε πάλι το θαύμα της ανεβάζοντας το «Σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα» του Λόρκα. Στην επωνυμία του σχήματος προστέθηκε και το όνομα του συνεργάτη τους Μιχάλη Τούμπουρου, που έφυγε τόσο πρόωρα από τη ζωή πριν από ένα χρόνο. Η σκηνοθεσία ήταν του Κώστα Κατσουλάκη....

    Τα ζουμπούλια, οι φρέζιες, οι νάρκισσοι, οι άγριες βιολέτες στην άμμο του Μαραθώνα, οι ανεμώνες και άλλα υπέροχα ταπεινά άνθισαν και φέτος... ερήμην των Μνημονίων, των κατσαπλιάδων, των τηλεπόπ σκουπιδιών και άλλων θλιβερών κουράδων, που δυστυχώς δεν κάνουν ούτε καν για λίπασμα...

    Αντίο, Φλεβάρη.*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Εικαστικά
Εικαστικός πόλεμος στους τοίχους της πόλης
Μπουρζουά διά χειρός Εϊμιν
Η πτώση του Τείχους και τα αναδυόμενα ταλέντα
Συνέντευξη: Ασγκάρ Φαραντί
Μας λογοκρίνουν ακόμα και οι θεατές
Θέατρο
Παραμύθια που γυαλίζουν στο σκοτάδι
Χορογραφώντας το κενό
«Γέρασα και ακόμα με φοβούνται»
Συνέντευξη: Σταύρος Πετσόπουλος
«Με ενοχλούν τα τύπου καλά βιβλία»
Ερευνα: Η κρίση στον μουσικό χώρο
Κι η νύχτα τρίζει, σε ξενιτεύει
Κομικςοδρόμιο
«The Cape»: μια νέα τηλεοπτική σειρά
Κολατσιό παρέα με τον Σούπερμαν