Έντυπη Έκδοση

Ο Μανώλης Ρασούλης με αξιοπρέπεια και ελευθερία

Τον συνάντησα πρώτη φορά πριν από λίγα χρόνια στη Θεσσαλονίκη, ύστερα από συναυλία του με τον Παντελή Θεοχαρίδη και τη Λιζέτα Καλημέρη.

Αν και η κριτική που είχα γράψει για τον δίσκο του με τον εβραίο συνθέτη Γεχούδα Πολικέρ, από τις σελίδες του Διφώνου, δεν ήταν διόλου κολακευτική, βρεθήκαμε τελικά με τον Μανώλη Ρασούλη να μιλάμε ώρες ολόκληρες για τον Μάνο Χατζιδάκι, τη Φλέρυ Νταντωνάκη και τον Ακη Πάνου. Παρ' ότι «κάργα θεοδωρακικός», ο Ρασούλης υποκλινόταν στη μοναδική θέληση του Χατζιδάκι για στήριξη στους νέους καλλιτέχνες. Πρωτοσυναντήθηκαν το 1981 στους Πρώτους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού Κέρκυρας, εκεί όπου ο Ρασούλης με τη Βάσω Αλαγιάννη και τον Γιώργο Γαβαλά παρουσίασαν το κοσμαγάπητο πλέον τραγούδι «Αχ Ελλάδα, σ' αγαπώ», εκτός διαγωνιστικού προγράμματος. Και δεν θα μπορούσε να έχει συμβεί αλλιώς, εφόσον η σημαντική πορεία του στο ελληνικό τραγούδι είχε ήδη χαραχθεί με τη συμμετοχή του τόσο στα «Νέγρικα» των Μάνου Λοΐζου - Γιάννη Νεγρεπόντη, στο πλάι της Μαρίας Φαραντούρη, με τα «Τραγούδια της Χαρούλας», από κοινού με τον Λοΐζο πάλι, για τη φωνή της Αλεξίου, όσο και με την οριακή «Εκδίκηση της γυφτιάς», τη φωτισμένη παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου, με τη μουσική του Νίκου Ξυδάκη και την ερμηνεία του Νίκου Παπάζογλου. Λίγα χρόνια μετά, ο Χατζιδάκις ήταν εκείνος που έδωσε ξανά βήμα στον στιχοπλόκο Ρασούλη, με τον Σείριό του και τον δίσκο Διπλά σακατεμένος πειρατής, σε μουσική του Γιώργου Γαβαλά. Ερμήνευαν ο συγχωρεμένος Βλάσσης Μπονάτσος, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και η Μαρία Αριστοπούλου, ωστόσο το τραγούδι που ξεχώρισα, από την πρώτη ακρόαση, ήταν το Στον Θεόφιλο Καΐρη με τη φωνή του ίδιου του Ρασούλη. Τον θυμάμαι να αφηγείται πώς σχόλαγαν από τις μπουάτ της Πλάκας λίγο πριν από τη Μεταπολίτευση μαζί με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και τη Μαρία Δημητριάδη, παρακαλώντας την τύχη τους να τους οδηγήσει σε κάποιο σπίτι, όπου η Φλέρυ Νταντωνάκη θα τους τραγουδούσε α καπέλα δημοτικά τραγούδια! Γελούσε όταν του είπα κι εγώ πως σαν πρωτάκουσα τον στίχο του Του Ουλιάνοφ το μειδίαμα, βάλθηκα 14 ετών παιδί ν' ανακαλύψω ποιος, διάολο, ήταν αυτός ο Ουλιάνοφ. Για τα μίση και πάθη του στον χώρο του τραγουδιού δεν συζητήσαμε μονάχα. Ούτε για τη διαβόητη κόντρα με δύο συναδέλφους του, που τον ώθησε κάποτε να θέλει να ζήσει μόνιμα στην Ισπανία, αλλά ούτε και για την άσπονδη φιλία του με τον Νικόλα Ασιμο. Ο μεν Ασιμος, απ' τη μια, συνήθιζε να τον περνάει γενεές δεκατέσσερις για τις ινδουιστικές θρησκειολογικές αναζητήσεις του, ο δε Ρασούλης, απ' την άλλη, τον αποχαιρέτησε με ένα δημοσιευμένο άρθρο, όλο ευαισθησία και τρυφερότητα για τον φίλο που χάθηκε παντοτινά. Τον τραγούδησε η Εθνική Ελλάδος των τραγουδιστών: μεταξύ άλλων, η Χάρις Αλεξίου, η Γλυκερία, η Ελένη Βιτάλη, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Νίκος Παπάζογλου, η Νένα Βενετσάνου, ο Ορφέας Περίδης, ο Παντελής Θεοχαρίδης, η Μελίνα Κανά, η Σοφία Παπάζογλου. Τον γυμνό και ολοζώντανο λόγο του έντυσαν οι νότες του Μάνου Λοΐζου, του Νίκου Ξυδάκη, του Χρήστου Νικολόπουλου, της Βάσως Αλαγιάννη, του Πέτρου Βαγιόπουλου, του Σωκράτη Μάλαμα, του Νίκου Κυπουργού, του Ανδρέα Μικρούτσικου, του Μάριου Στεφανόπουλου, του Γιώργου Καζαντζή, του Γιώργου Λίζου κ.ά. Αυτός ήταν ο Μανώλης Ρασούλης, ο πολυγραφότατος ποιητής, στιχουργός και συγγραφέας, ο δημιουργός ανατρεπτικών εντύπων, όπως το αλησμόνητο Αυγό, η μόνιμα υψωμένη φωνή ενάντια στα κακώς κείμενα αυτού του τόπου, ο σουρεαλιστής της Αριστεράς, ο υπονομευτής της έννομης τάξης στον αποστειρωμένο χώρο της δισκογραφίας και του λαϊκού νεοελληνικού τραγουδιού γενικότερα. Μοιάζει σουρεαλιστικό πως το «Αχ Ελλάδα, σ' αγαπώ», που έγραψαν μαζί με την Αλαγιάννη περιμένοντας κάποτε το λεωφορείο σε ερημιά της Κρήτης και που μέχρι σήμερα χορεύεται σε όλα τα νυχτερινά μαγαζιά, είναι τραγούδι του Μανώλη Ρασούλη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ Μ. ΡΑΣΟΥΛΗ

(2008) Η τελευταία ζωή του σύντροφου Παντελή Πουλιόπουλου, Ιανός

(2008) Μάης '68: στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στον κόσμο, Modern Times

(2008) Ο μεγάλος αιρετικός Θεόφιλος Καΐρης, Ιανός

(2007) Εδώ είναι του Ρασούλη, Ιανός

(2005) Τι είδε ο Βουκεφάλας, Ιανός

(2002) Οι Εβραίοι είναι Ελληνες-Κρήτες, Κάκτος

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Ο κοντούλης και ο βαρύς
Ατιμες τιμές για έναν σπάνιο συγγραφέα
«Φύσις κρύπτεσθαι φιλεί»
Μια θεατρική «ξένη γλώσσα»
Επιστολές, δισταγμοί και πτώσεις δίπλα μας
Τα διηγήματα κατοικούνται από μουρμουρητά και ψιθύρους
Από τις 4:00 στις 6:00
Ατλαντίς, μια διαρκής αναζήτηση
Οι σύγχρονοι κιθαρίστες τού οφείλουν πολλά
Αφανής αναγνώστης
«διά του νοός αναγινώσκων»
Λογοτεχνία
Η ανθοδέσμη
Παπαγάλοι στον αστικό ουρανό
Συνταγές επιβίωσης σε αραβόφωνους καιρούς
Ο χρόνος του μυθιστορήματος είναι μια μέρα
Μια χαρτογράφηση του ντόπιου μηδενισμού
Το εγχείρημα της χειραφέτησης του πνεύματος στον αιώνα του Διαφωτισμού
Άλλες ειδήσεις
Ο Μανώλης Ρασούλης με αξιοπρέπεια και ελευθερία