Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Γκολ & Φάουλ

  • Αφεθήκαμε, μεγάλε...

    * Αν κατάλαβα καλά, κάμποσοι πατριώτες «ξαλάφρωσαν» με το που γράφτηκε, οριστικά και αμετάκλητα, ο επίλογος του Οτο Ρεχάγκελ στον πάγκο της Εθνικής.

    Να 'ταν, άραγε, αυτή η μικρή... χαρά που περίμεναν να πάρουν από την ομάδα μας εν μέσω δυσβάστακτης οικονομικής (και όχι μόνο) κρίσης στον τόπο μας;

    **Το βέβαιο είναι πως έτσι και προκρινόταν η Εθνική στους 16 του Μουντιάλ, οι ίδιοι άνθρωποι θα «παλάβωναν» στη σκέψη και μόνο ότι άνοιγε «παράθυρο» (μία στις εκατό, που λέμε) για ακόμα 2 χρονάκια του Γερμανού στον τόπο μας!

    * Η αλήθεια είναι ότι «παρατράβηξε», όπως και να το εξετάσει κανείς, το θέμα με τον χερ Οτο. Κι αυτός κουράστηκε, με τους «ίδιους» και με τα «ίδια», αλλά κι εμείς βαρεθήκαμε να ζυγίζουμε διαρκώς τα «καλά» και τα «κακά» με δαύτον. Σάμπως άλλαζε και κάτι στο «ζύγι» από το 2006 και μετά; Ετσι κι αλλιώς, πρόοδος δεν μας προέκυπτε. Ούτε σε γενικό ούτε σε ειδικό επίπεδο.

    **Ετσι κι αλλιώς, άλλο «θαύμα» σαν εκείνο του 2004 ήταν ανόητο ακόμα και να το φανταζόμαστε πως μπορούσε να επαναληφθεί. Αμα λέμε «μία φορά στα εκατό χρόνια», πάει και τελείωσε! Δεν χωράνε «εκπτώσεις», και μάλιστα υπερβολικές, στα «απίθανα»...

    * Οπως και να 'χει, τον Ελληνα δεν μπορείς να τον κάνεις καλά. Ετσι και τον «απογειώσεις», εκεί που δεν το περιμένει μάλιστα, θα βρει τρόπο να καταλήξει σε ελεύθερη πτώση. Και θα σε πάρει υποχρεωτικά, εσένα που τον έστειλες στα ουράνια, μαζί του. Μη σας πω κιόλας ότι πρώτα εσένα, τον «ευεργέτη» του, θα στείλει στο διάβολο, έτσι ώστε να πάρει μια, πρόσκαιρη έστω, ικανοποίηση!

    **Ο Ρεχάγκελ έδωσε σχεδόν εξ αρχής αυτό που είχε να δώσει στην Εθνική. Κι εμείς, με τη σειρά μας, «σηκώσαμε» βιαστικά από το ταμείο τα κέρδη της όλης ιστορίας. Κάτι «ψιλά» αφήσαμε μονάχα, απλά και μόνο για να παραμείνει ανοιχτός ο λογαριασμός. Το ένα Euro έφερε τ' άλλο, παίξαμε αξιοπρεπώς και σε Μουντιάλ, να... τ' αφήσω;

    * Αυτό συνέβη στην πραγματικότητα. Αφεθήκαμε. Τόσο στις συνήθειες, καλές ή κακές, του Γερμανού προπονητή όσο και στα δικά μας «χούγια». Είμαι της άποψης ότι δεν έπρεπε να τ' αφήσουμε να ξεφτίσει κι αυτό το «παραμύθι». Οφείλαμε να το προστατεύσουμε, όπως τα αυθεντικά παραμύθια μας. Πώς τελειώνουν, θυμάστε; «Και ζήσαν' αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Στάνταρ.

    **Στην προκειμένη περίπτωση, προτιμήσαμε τη διπλή παραλλαγή: ούτε ο Ρεχάγκελ να ζει καλά από ένα σημείο και πέρα ούτε εμείς να βολευόμαστε με την επί μακρόν παρουσία του. Απόδειξη ότι ο επίλογος αυτής της σχέσης ήταν εντελώς κακογραμμένος. Ούτε καν επίσημο αποχαιρετισμό είχε, από Τρίτη και μετά, το πρόγραμμα. Εκείνος έμεινε μακριά κι εμείς ακόμα μακρύτερα. Οπως συμβαίνει κατά κανόνα με τους «ήρωες» των (κλασικών) παραμυθιών μας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Ολυμπιακός
Κρίσιμο 48ωρο για Γκούτι
Μουντιάλ 2010
«Νίκη στα πέναλτι»
Ομαδικά τα πυρά
Βολεύτηκαν στο 0-0
Παναθηναϊκός
Τέσσερις οι στόχοι
ΠΑΟΚ
Αντίστροφη μέτρηση στον ΠΑΟΚ
ΑΕΚ
Εντερ: Θα βοηθήσω και θα μείνω χρόνια στην ΑΕΚ
Αρης
Προχωρούν με Τζόνσον
Ηρακλής
Περιμένοντας τα ευχάριστα
Μπάσκετ
Το θερμόμετρο στα... κόκκινα