Έντυπη Έκδοση

Αυτός που παίρνει τη σκυτάλη της ήττας

«Αυτό δεν είναι δαχτυλίδι, πρόεδρε. Είναι ο σταυρός του μαρτυρίου». Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτεται ο Αλφρέδο Πέρεθ Ρουμπαλκάμπα, ο άνθρωπος που θα διαδεχθεί τον Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο ως επικεφαλής των Σοσιαλιστών στις επόμενες βουλευτικές εκλογές στην Ισπανία, αφού ο σημερινός πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν θα είναι υποψήφιος.

Μια κλεφτή ματιά πίσω του ρίχνει ο Αλφρέδο Πέρεθ Ρουμπαλκάμπα. Το δαχτυλίδι της διαδοχής που θα πάρει από τον Θαπατέρο θα αποδειχθεί σχεδόν σίγουρα καυτό. Μια κλεφτή ματιά πίσω του ρίχνει ο Αλφρέδο Πέρεθ Ρουμπαλκάμπα. Το δαχτυλίδι της διαδοχής που θα πάρει από τον Θαπατέρο θα αποδειχθεί σχεδόν σίγουρα καυτό. Πράγματι, ο 60χρονος Ρουμπαλκάμπα, πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, κυβερνητικός εκπρόσωπος και συγχρόνως υπουργός Εσωτερικών, έχει επωμιστεί έναν εντελώς άχαρο ρόλο: του εκ προοιμίου χαμένου υποψήφιου. Βέβαια, αυτός ο φανατικός οπαδός της Ρεάλ Μαδρίτης πρέπει να περιμένει ώς τις 9 Απριλίου, όταν θα συνεδριάσει η εθνική επιτροπή του κόμματος για να λάβει και επίσημα το χρίσμα και μαζί με αυτό το καθήκον να οδηγήσει την παράταξή του όχι τόσο στη νίκη όσο σε μια αξιοπρεπή ήττα.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το δεξιό Λαϊκό Κόμμα του Μαριάνο Ραχόι να προηγείται κατά 10 έως 15 μονάδες των Σοσιαλιστών, διαφορά την οποία οι πάντες θεωρούν σχεδόν αδύνατον να γεφυρωθεί έως τον Μάρτιο του 2012. Ή μήπως νωρίτερα; Από την επαύριο των αυτοδιοικητικών εκλογών της 22ας Μαΐου, οι οποίες έκλεισαν με πανωλεθρία για το κυβερνών κόμμα, κυκλοφορεί έντονα η φημολογία περί πρόωρων εκλογών. Τις ζητά η δεξιά αντιπολίτευση, αλλά η κυβέρνηση ανθίσταται. Ο Θαπατέρο δηλώνει ότι θα ολοκληρώσει κανονικά τη θητεία του. Ωστόσο, ορισμένοι κομματικοί κύκλοι βλέπουν θετικά το ενδεχόμενο να γίνουν εκλογές τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο. «Τι σε τρεις μήνες, τι σε εννέα» είναι το σκεπτικό τους. Αναγνωρίζουν ότι, αφού έτσι κι αλλιώς θα χάσουν, όσο πιο γρήγορα πετάξουν την καυτή πατάτα της οικονομίας στα χέρια του επόμενου τόσο λιγότερη φθορά θα έχουν. Μόνο που οι «απ' έξω» δεν έχουν την ίδια γνώμη.

«Ο κίνδυνος να καταφύγει και η Ισπανία στο μηχανισμό σωτηρίας θα μεγάλωνε από το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών» έγραψαν οι «Financial Times» λίγο μετά τις ισπανικές αυτοδιοικητικές εκλογές, ζητώντας παράλληλα από τη δεξιά αντιπολίτευση «συναίνεση» στις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης, η οποία ώς τώρα τα έχει πάει «πολύ καλά». Οποιαδήποτε ομοιότητα με την Ελλάδα δεν είναι διόλου συμπτωματική.

Πριν από λίγες μέρες, ψηφίστηκε στη Βουλή ένα νομοσχέδιο βάσει του οποίου οι επιχειρησιακές ή ατομικές εργασιακές συμβάσεις θα υπερισχύουν των κλαδικών. Είχαν προηγηθεί το ψαλίδισμα στις δημόσιες δαπάνες και στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, το πάγωμα των συντάξεων, η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, οι περικοπές διάφορων κοινωνικών επιδομάτων και η διευκόλυνση των απολύσεων για τους εργοδότες. Την ίδια στιγμή, η ανεργία καλπάζει στο 21,3%, η υψηλότερη στην ευρωζώνη, ενώ στις αρχές της εβδομάδας ήρθε και το ΔΝΤ για να επιπλήξει με έκθεσή του την Ισπανία, συνιστώντας δραστικότερες «μεταρρυθμίσεις» για την πάταξη της ανεργίας. Αυτά συμβαίνουν, ενώ ο κίνδυνος για «διάσωση» και της Ισπανίας δεν μοιάζει με ευφάνταστο σενάριο και οι ισπανικές αγορές καρδιοχτυπούν για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, οι οποίες θα μπορούσαν να τους συμπαρασύρουν.

Παρ' όλα αυτά, η ελπίδα (των Σοσιαλιστών) πεθαίνει τελευταία. Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες στην κυβέρνηση και στο κόμμα, οι οποίοι ελπίζουν ότι με τον Ρουμπαλκάμπα αρχηγό, έναν ικανό και έμπειρο πολιτικό, ο οποίος στα νιάτα του υπήρξε και δεινός δρομέας, περνούν το μήνυμα ότι δεν έχουν παραιτηθεί από το παιχνίδι. «Είχε καταφέρει να μειώσει στο ελάχιστο (ως εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης Γκονζάλες) τη μεγάλη διαφορά που έδειχναν οι δημοσκοπήσεις ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα. Τελικά ο Αθνάρ εξελέγη το 1996 μόλις με μία μονάδα διαφορά», σχολιάζει στη γαλλική «Le Monde» η Μαρία Χοσέ Κανέλ, καθηγήτρια Πολιτικής Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης. Εξάλλου, τονίζουν πολλοί αναλυτές, ο Ραχόι δεν έχει παρουσιάσει ακόμα ουσιαστικές προτάσεις για έξοδο από την κρίση.

Ολα αυτά, βέβαια, ελάχιστα αφορούν τους ισπανούς αγανακτισμένους, τους πρώτους διδάξαντες, οι οποίοι συνεχίζουν ακάθεκτοι τις κινητοποιήσεις τους. Γυρνούν την πλάτη στα δυο μεγάλα κόμματα και δείχνουν αποφασισμένοι να κάνουν τη ζωή δύσκολη στην κάθε κυβέρνηση. Ο επόμενος πρωθυπουργός θα παραλάβει μια εκρηκτική κατάσταση σε όλα τα επίπεδα. Οπότε, το «δαχτυλίδι» θα γίνει «σταυρός», ακόμη κι αν -παρ' ελπίδα- συνοδευτεί με εκλογική νίκη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Ισπανία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Περιβάλλον
Εδώ το κλίμα αλλάζει κι αυτοί συνεδριάζουν
ΗΠΑ
Υπερδύναμη και στα χρέη
Ιταλία
Δεν έφτανε ο Σίλβιο έρχεται και η κρίση
Βρετανία
Μέρες του '26 για τους βρετανούς εργαζόμενους
Ισπανία
Αυτός που παίρνει τη σκυτάλη της ήττας
Τουρκία
Τουρκικές επενδύσεις στην αστάθεια Ασαντ
Ο Ερντογάν παίζει και πάλι με τη φωτιά
Μαρόκο
Και μοναρχία, και λάιτ
Κίνα
Κόκκινη εξέγερση πίσω από την κινέζικη βιτρίνα
Χιλή
Το «κίνημα της πλατείας» φουντώνει στη Χιλή
Ονδούρα
Επιστροφή στην ελπίδα
Αφγανιστάν
Προεκλογική αποχώρηση
Le Monde diplomatique
Πληροφορικάριοι φυλακισμένοι
Η οικονομία του διαδικτυακού σεξ
Η διαμαρτυρία σφυρηλατεί την ενότητα στην Υεμένη