Έντυπη Έκδοση

Το «κίνημα της πλατείας» φουντώνει στη Χιλή

«Δεν νιώθουμε ότι εκπροσωπούμαστε από το πολιτικό σύστημα. Οι αγωνιζόμενοι πολίτες αμφισβητούμε όχι μόνο την κυβέρνηση αλλά και όλη την τάξη των πολιτικών. Καταγγέλλουμε την ανικανότητά τους να ανταποκριθούν στα λαϊκά αιτήματα.

Εξεγειρόμαστε ενάντια στις πολιτικές ενός οικονομικού συστήματος που επικεντρώνεται σε αριθμούς και κέρδη, παραβλέποντας τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις». Αυτή η κραυγή διαμαρτυρίας, που θα μπορούσε να είναι απόσπασμα από μανιφέστο των αγανακτισμένων της Πουέρτα ντελ Σολ ή του Συντάγματος, ανήκει στους διαδηλωτές της Χιλής. Οι χιλιανοί αγανακτισμένοι, από τον Μάιο κατακλύζουν τις πλατείες της χώρας με τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών.

Οι δεκάδες χιλιάδες που μετέχουν σε αυτές τις κινητοποιήσεις δεν είναι μέλη κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά απλοί πολίτες που απορρίπτουν τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων. Στα 20 χρόνια διακυβέρνησης της κεντροαριστεράς και στον ενάμιση της δεξιάς, καταγγέλλουν οι αγανακτισμένοι, η χιλιανή οικονομία είναι προσηλωμένη σε μια ανάπτυξη που καταστρέφει τη φύση, εκτοπίζει ιθαγενείς πληθυσμούς, προσφέρει επισφαλείς θέσεις εργασίας και ιδιωτικοποιεί βασικές υπηρεσίες μεταμορφώνοντας κοινωνικά αγαθά σε λάφυρο των κερδοσκόπων.

Από τις αρχές Μαΐου δεκάδες χιλιάδες πολίτες συντονισμένοι μέσω κοινωνικών δικτύων και οργανώσεων δίνουν ραντεβού στις πλατείες των μεγάλων χιλιανών πόλεων, απαιτώντας να σταματήσει το σχέδιο HidroAysen που προβλέπει την κατασκευή πέντε υδροηλεκτρικών σταθμών στην Παταγονία. Πλάι στους οικολόγους που καταγγέλλουν την απειλή καταστροφής της περιοχής, βρέθηκαν οι ιθαγενείς Μαπούτσε που εκδιώκονται από τα εδάφη τους, αλλά και πολίτες κάθε ηλικίας, εργαζόμενοι και άνεργοι, γυναίκες και νέοι από τις φτωχογειτονιές.

Σε αυτό το ανθρώπινο κύμα προστέθηκαν οι μαθητές και οι φοιτητές που διεκδικούν το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, ο οποίος αλώθηκε με τις ιδιωτικοποιήσεις που επιβλήθηκαν από τη δικτατορία τη δεκαετία του '80 και συνεχίστηκαν με τις μεταδικτατορικές κυβερνήσεις. Στρέφονται κατά της σημερινής δεξιάς κυβέρνησης καταγγέλλοντας ότι βασικοί εκπρόσωποί της έχουν κάνει τεράστιες περιουσίες από ιδιωτικά σχολεία και πανεπιστήμια. Αλλά και των προηγούμενων κεντροαριστερών, ιδίως της σοσιαλίστριας προέδρου Μπατσελέτ, που το 2006 έστρεψε τις πλάτες της στην «επανάσταση των πινγκουίνων», όπως ονομάστηκε το ισχυρό μαθητικό κίνημα που διεκδικούσε την κατάργηση ενός εκπαιδευτικού συστήματος διακρίσεων και κερδοσκοπίας.

Είναι ενδεικτικό ότι το κράτος επιδοτεί τα δημόσια πανεπιστήμια με 10%-15% του προϋπολογισμού τους, αναγκάζοντάς τα να επιβάλλουν δίδακτρα για να επιβιώσουν. Κατά μέσο όρο ένας φοιτητής χρειάζεται 5.500 δολάρια σε δημόσιο πανεπιστήμιο, ποσό κατά πολύ μικρότερο από εκείνο που ζητούν τα ιδιωτικά, τα οποία ωστόσο επίσης επιδοτούνται από το κράτος. Μαθητές και φοιτητές, μαζί με γονείς, δασκάλους, καθηγητές κατεβαίνουν στον δρόμο καταγγέλλοντας μια παιδεία δύο ταχυτήτων, με τους φτωχούς να αποκλείονται από την ανώτατη εκπαίδευση ή να καταφεύγουν σε δάνεια που υποθηκεύουν το μέλλον τους. Η συνάντηση όλων των αγανακτισμένων στις 16 Ιουνίου συγκέντρωσε περισσότερους από εκατό χιλιάδες πολίτες, σηματοδοτώντας τη μεγαλύτερη λαϊκή κινητοποίηση.

Ο μεγιστάνας πρόεδρος Σεμπαστιάν Πινιέρα, παρά την καταστολή των κινητοποιήσεων, δεν έχει καταφέρει να σωπάσει το κύμα διαμαρτυρίας. Η δημοτικότητά του έπεσε στο 36% από 63% όπου έφτασε τον περασμένο Οκτώβριο μετά τη διάσωση των 33 μεταλλωρύχων. Επειτα από προσφυγή των αγανακτισμένων, εφετείο επέβαλε την προσωρινή παύση εργασιών του HidroAysen, ωσότου ερευνηθούν σε βάθος οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην Παταγονία. Κάπου 200 λύκεια και περισσότερα από 20 πανεπιστήμια είτε τελούν υπό κατάληψη είτε δεν λειτουργούν λόγω αποχής. Οι εργαζόμενοι σχεδιάζουν απεργίες και στάσεις εργασίας. Και στις 30 Ιουνίου φοιτητές και μαθητές έχουν καλέσει όλους τους αγανακτισμένους σε μια μεγάλη «πανεκπαιδευτική και παλλαϊκή» διαμαρτυρία σε όλες τις πλατείες της χώρας. Τι προσδοκούν; «Να συσπειρώσουμε δυνάμεις ικανές να φέρουν την κοινωνική αλλαγή», απαντά η G-80 (Γενιά του 80), μία από τις ομάδες των αγανακτισμένων. Στέλνοντας ένα αισιόδοξο μήνυμα στους ξεσηκωμένους του πλανήτη: «Το "τέλος της ιστορίας" των λαών μετά την πτώση των τειχών δεν κατέληξε σε ένα χολιγουντιανό λιμπρέτο. Αντίθετα. Είμαστε στις απαρχές ενός νέου κύκλου αγώνων για έναν καλύτερο κόσμο».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Χιλή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Περιβάλλον
Εδώ το κλίμα αλλάζει κι αυτοί συνεδριάζουν
ΗΠΑ
Υπερδύναμη και στα χρέη
Ιταλία
Δεν έφτανε ο Σίλβιο έρχεται και η κρίση
Βρετανία
Μέρες του '26 για τους βρετανούς εργαζόμενους
Ισπανία
Αυτός που παίρνει τη σκυτάλη της ήττας
Τουρκία
Τουρκικές επενδύσεις στην αστάθεια Ασαντ
Ο Ερντογάν παίζει και πάλι με τη φωτιά
Μαρόκο
Και μοναρχία, και λάιτ
Κίνα
Κόκκινη εξέγερση πίσω από την κινέζικη βιτρίνα
Χιλή
Το «κίνημα της πλατείας» φουντώνει στη Χιλή
Ονδούρα
Επιστροφή στην ελπίδα
Αφγανιστάν
Προεκλογική αποχώρηση
Le Monde diplomatique
Πληροφορικάριοι φυλακισμένοι
Η οικονομία του διαδικτυακού σεξ
Η διαμαρτυρία σφυρηλατεί την ενότητα στην Υεμένη