Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Δήγματα γραφής

  • Οι τραμπούκοι

    Μια μάρκα πούρων Αβάνας, τα περίφημα trabucos, που οι πολιτικοί συνήθιζαν να δίνουν ως αμοιβή στους πιο «δραστήριους» οπαδούς τους ή τα πρόσφεραν στα πολιτικά σαλόνια σε εκείνους που πουλούσαν την ψήφο τους, έχει την τιμητική της τον τελευταίο καιρό στο λεξιλόγιο αρκετών εθνοπατέρων.

    Είναι αμφίβολο αν υπουργοί, υφυπουργοί, νεόκοπα στελέχη της κυβέρνησης γνωρίζουν την ιστορική προέλευση της λέξης, την οποία εξακοντίζουν με τέτοια ευκολία έναντι δικαίων και αδίκων, ώστε η λέξη κινδυνεύει στο όνομα μιας συγγνωστής πλάνης να αποκτήσει τελείως διαφορετική σημασία. Τραμπούκος είναι αυτός που εξωτερικεύει την οργή του, τραμπούκος και εκείνος που «δεν πληρώνει», τραμπούκος και ο άλλος που διαδηλώνει. Τραμπούκος και ο... τύπος που δήθεν κατεβάζει κείμενα από την ιστοσελίδα νεόκοπου υπουργού, τα οποία όμως ο ίδιος ο υπουργός είχε «αποσύρει»!!!...

    Αυτό όμως που «δείχνουν» να αγνοούν οι εκπρόσωποι των κομμάτων εξουσίας και όσων θέλουν να πλασάρονται δίπλα στην εξουσία, είναι ότι οι τραμπούκοι είναι «γέννημα-θρέμμα» των ίδιων και των μηχανισμών που συντηρούσαν ή συντηρούν προς ίδιον πολιτικό όφελος. Και σκοπίμως φαίνεται να ξεχνούν ότι πάντοτε οι τραμπούκοι έδρασαν και δρουν υπό την πλήρη κάλυψη της πολιτικής εξουσίας και δύναμης η οποία εκπορεύεται και εκπορευόταν μέσα από συντεταγμένους πολιτικούς θεσμούς. Είναι σαφές ότι όταν ο εκ των αντιπροέδρων της κυβέρνησης αποκαλεί τραμπούκους τους οπαδούς ενός κόμματος, ή έτερος υπουργός τούς προσομοιάζει με περίπου «χιτλερικά αποβράσματα», τότε ζούμε την απόλυτη ιστορική αντιστροφή. Η καθ' υπερβολήν κριτική αγγίζει τα όρια του γελοίου, καθιστώντας τους φορείς της απολογούμενους όχι μόνο για το ήθος αλλά κυρίως για την ποιότητα του πολιτικού λόγου. Ο υβριστής μετατρέπεται σε «τραμπούκο» στο όνομα της υπεράσπισης της πιο ακραίας και στενής έννοιας της δημοκρατίας. Δηλαδή του μικροκομματικού συμφέροντος, στοχεύοντας στην προσωπική και πρόσκαιρη πολιτική διάσωσή του...

    Το τείχος που έχει στηθεί έξω από τη Βουλή για να προστατεύει τους μέσα από τους έξω θα μπορούσε να ερμηνευτεί σύμφωνα με τα παραπάνω ως «τραμπουκισμός των μέσα απέναντι στους έξω». Η προστασία των «μέσα» από τους «έξω» οξύνει το πρόβλημα δημοκρατίας, αφού διαχωρίζει τους αμνούς από τα ερίφια. Ομως, μια κυβέρνηση σε κρίση, όταν καλεί τους «από μέσα» να αντιμετωπίσουν τους «απ' έξω» με μεθόδους τραμπουκισμού, τότε μάλλον έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα τον πολιτικό της χρόνο...

    ΥΓ.: Συνώνυμα του τραμπούκου για πάσα χρήση: νταής και κουτσαβάκης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Πιέσεις εντός, εκτός και ό,τι προκύψει
Παλιό ή νέο, ίδιο το Μεσοπρόθεσμο
Οι σίγουροι και οι άκρως επικίνδυνοι
Μεσοπρόθεσμο
Φτωχότεροι ακόμη και κατά 10%
Τεκμήρια-φωτιά για μικρομεσαίους
Τα «είπα ξείπα» με τις αποδείξεις
Εν λευκώ στην τρόικα οι ΔΕΚΟ
Χτίζουν και πουλάνε τις παραλίες
Τσεκούρι σε... όποιον αναπνέει
ΕΚΑΣ: Λοταρία με τις μειώσεις
Ευρωπαϊκή Ένωση
Η Ε.Ε. αγοράζει χρόνο
Ο Γιώργος κοιτάζει έξω κι ο Αντώνης στο εσωτερικό
Εκκρεμότητες μετά τη σύνοδο κορυφής
Ευάγγελος Βενιζέλος
Ευφυΐα, ευφράδεια αλλά πενιχρό έργο
ΠΑΣΟΚ
«Εδώ και τώρα» κριτική
Συνέντευξη: Φίλιππος Σαχινίδης
«Καταστροφική μπλόφα ο εκβιασμός της Ευρώπης»
Κυβέρνηση - Εκκλησία
Οικονομική πολιτική με... ιερές συμμαχίες
Περιβάλλον
Ερχονται μαύρες μέρες για το περιβάλλον
Δημοψήφισμα
Τι αλλάζει για τα δημοψηφίσματα
Αντιρρήσεις από συνταγματολόγους
Νέα Δημοκρατία
Μεγάλο «όχι» με μικρά «ναι»
Ιερά εξέταση για τον Αντώνη
Δημοκρατική Συμμαχία
Διαφορές και στο κόμμα της Ντόρας
ΛΑΟΣ - Νέα Δημοκρατία
Ξεκινάει καβγάς στην πολυκατοικία
Κίνημα "Αγανακτισμένων"
Η μεγάλη μάχη αρχίζει τώρα
Οι συνειδήσεις ξυπνούν, τα συνθήματα πολιτικοποιούνται
Διαπραγματευτικό ατού το Σύνταγμα
Το 70% υπέρ των «αγανακτισμένων»
ΟΝΕ
300 προφήτες, μα τι προφήτες
Υπουργείο Εξωτερικών
Από τις Βρυξέλλες στα βαθιά νερά της διπλωματίας