Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Λοιμώδη νοήματα

  • Ο Χοντρός και ο Λιγνός

    Ευτυχείς όσοι θα απολαύσουν το φεστιβάλ του βωβού πρωτοποριακού κινηματογράφου της αγωνίας και του τρόμου που οργανώνει το «Ιδρυμα Κακογιάννη», αφού μετά την ολοκλήρωση της προβολής των εφιαλτικών ταινιών ο τακτικός θεατής θα επιστρέψει στην πραγματικότητα βέβαιος ότι ζει σε μια δημοκρατική πολιτεία χρηστής διοίκησης, οικονομικής ευμάρειας, υψηλού πολιτισμού, απεριόριστης ελευθερίας και ανοικτών προοπτικών.

    Εάν μάλιστα δίπλα στη «Μητρόπολη», τον «Δόκτορα Καλιγκάρι», το «Ποτέμκιν» και τον «Φάουστ» ο κατάλογος των ταινιών περιλάμβανε την τρομερή «Μούμια», τα σαρκοβόρα «Ζόμπι», τον αιμοδιψή «Νοσφεράτου», τον ανθρωποφάγο «Λυκάνθρωπο» και το φρικαλέο «Βαμπίρ», αυτή η χώρα της επικείμενης λεηλασίας και της οικονομικής ερήμωσης θα μεταμορφωνόταν σε γη της επαγγελίας, σε τόπο υπερουράνιο και ευλογημένο.

    Αγαπητοί αναγνώστες, μας δημιούργησε απορίες η εκκωφαντική απουσία ταινιών κωμωδίας από το εν λόγω φεστιβάλ που εγκαινιάζεται την Πέμπτη, αλλά κατανοήσαμε εν τέλει τον παραγκωνισμό των αδελφών Μαρξ, του Τσάπλιν, του Χοντρού και του Λιγνού, επειδή η εμφάνισή τους και τα συνακόλουθα χάχανα θα οδηγούσαν δικαιολογημένα σε συνειρμούς, συσχετισμούς και ταυτίσεις των κωμικών με τους διοικούντες τη χώρα. Εν τούτοις είμαστε βέβαιοι πως τα σοβαρά αριστουργήματα του βωβού κινηματογράφου συναρπάζουν απαξάπαντες τους μαθητές της σχολής Σταυράκου, ενώ τα σκαλαθύρματα του αστείου σινεμά της εποχής εκείνης βλέπονται από τους κατοίκους των πέντε ηπείρων και ουδέναν άλλον. Και συμβαίνει αυτό επειδή, κατά την προβολή δραματικής ταινίας του βωβού σινεμά, για να συγκινηθεί ο θεατής πρέπει να διαθέτει επιστημονική κατάρτιση αιγυπτιολόγου, φανατισμό νεοφώτιστου και χρήση υπολογιστή. Τουναντίον, η μάσκα και μόνον του Μπάστερ Κίτον διεγείρει την ιλαρή διάθεση του θεατή ή το βροντερό ξεφάντωμα της πλατείας.

    Η εντυπωσιακή διαφορά κατά την υποδοχή του σοβαρού ή του ευτράπελου δεν παρατηρείται αποκλειστικά στις προβολές του βωβού κινηματογράφου. Οι αναγνώστες ξεκαρδίζονται με το ντελίριο του Ραμπελέ, το σκωπτικό πνεύμα του Ερασμου και τον σαρκασμό του Δον Κιχώτη, αλλά ποιος διαβάζει τους μεγαλόπνευστους Τορκουάτο Τάσο, Αριόστο και Πετράρχη; Και, όσον αφορά τον βωβό κινηματογράφο, η προτίμηση του κοινού οφείλεται (λέμε) στην εναρμόνιση των φαιδρών χαρακτήρων με την τεχνική ανεπάρκεια του μέσου στα πρώτα του βήματα. Ομοίως η φθορά του χρόνου τονίζει την μπουφονερία του Σάντσο, την χλεύη της Μωρίας και τα παραληρήματα του Γαργαντούα. Αντιθέτως οι αλύγιστες φόρμες των σοβαρών ταινιών, η δυσκαμψία του ύφους, ο κομπασμός της αφήγησης, καταρρέουν αφού βασίζονται στις περιορισμένες δυνατότητες της παρωχημένης μηχανικής υποστήριξης. Ο οπερατέρ στα στούντιο λειτουργούσε όπως ο τρελός του βασιλιά.

    Στο «Περί γελωτοποιών» ο Νόρμαν Μανέα τρώει μισή σελίδα για να καταγράψει τα κοστούμια, τα αξεσουάρ, τα τεχνικά μέσα και τους μηχανικούς σκηνής που συνόδευαν τον Τσαουσέσκου σε κάθε του βήμα. Θυμηθείτε τις 40 λιμουζίνες που ακολουθούσαν τον Κλίντον στην Αθήνα. Ετρεφε κι αυτός τη βεβαιότητα πως οποιοδήποτε τεχνικό μέσο είναι ανίκανο να στηρίξει τη μεγαλειότητά του. Για τούτο και επειδή οι κωμικοί τύποι απολαμβάνουν την εύνοια του κοινού, οι ηγεμόνες προτιμούν να εμφανίζονται σαν κλόουν. Είναι εξόφθαλμη η ομοιότητα του Χίτλερ με τον Τσάρλι Τσάπλιν. Ο φίρερ έκανε πρόβες και πρόβες στον καθρέφτη και το πέτυχε. Ο μεγάλος καλλιτέχνης εκτίμησε το αποτέλεσμα και γύρισε το «Ο δικτάτωρ». Σήμερα οι ηγέτες της Ευρώπης παίζουν ρόλους φελινικού εραστή στον «Πλανήτη των γυναικών». Ο Καντάφι μετέβαλε την κατοικία του σε περιφερόμενο τσίρκο. Ο Ερντογάν παριστάνει τον σοβαρό αλλά αναγκάζει τη γυναίκα του να παίζει θρησκευτικό θέατρο. Ο πρωθυπουργός της χώρας μας, κ. Γιώργος Παπανδρέου, ελλιπής, ανασφαλής και εξαρτημένος, ανίκανος να αναλάβει μοναχικό ρόλο, διαλέγει το ένα σκέλος του διδύμου Χοντρός-Λιγνός. Ως Όλιβερ Χάρντι θα εμφανίζεται ο κ. Βενιζέλος. Ο κ. Πάγκαλος περιορίζεται στον υβριστή και αγροίκο Πεπόνια, δευτερεύουσα φιγούρα της καραγκιοζαρίας. Η συνεργασία του πρωθυπουργού με τον κ. Σαμαρά ματαιώθηκε επειδή και οι δύο διεκδικούσαν τον ρόλο του Σταν Λόρελ.

    Ούτως ή άλλως η απομίμηση του ντουέτου Χοντρός-Λιγνός είναι εξαιρετική επιλογή. Η συμπόρευση των δύο κουτεντέδων, προερχόμενη από την καρδιά των λαϊκών θεαμάτων με λογοτεχνικό ανάλογο τους βλακέντιους Μπουβάρ και Πεκισέ ή τους θεατρικούς ξεγάνωτους Εστραγκόν και Βλαντιμίρ του «Γκοντό», υπόσχεται μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία.

    Κλείνουμε δηλώνοντας ενθουσιασμένοι επειδή, μετά τα Ιδρύματα Ωνάση, Νιάρχου, Γουλανδρή και Μποδοσάκη, λειτουργεί πυρετωδώς και το Ιδρυμα Κακογιάννη, εγκαινιάζοντας έναν νέο γαλαξία καλλιτεχνικών οργανισμών όπου ασφαλώς θα λάμψουν όπως δικαιούνται τα κινηματογραφικά ιδρύματα Τζαβέλα, Κούνδουρου, Αγγελόπουλου, Βούλγαρη, Γλυκοφρύδη, Δαμιανού, Τάσσιου, Γιάννη Νταλ Δαλιανίδη και Ορέστη Λάσκου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Πιέσεις εντός, εκτός και ό,τι προκύψει
Παλιό ή νέο, ίδιο το Μεσοπρόθεσμο
Οι σίγουροι και οι άκρως επικίνδυνοι
Μεσοπρόθεσμο
Φτωχότεροι ακόμη και κατά 10%
Τεκμήρια-φωτιά για μικρομεσαίους
Τα «είπα ξείπα» με τις αποδείξεις
Εν λευκώ στην τρόικα οι ΔΕΚΟ
Χτίζουν και πουλάνε τις παραλίες
Τσεκούρι σε... όποιον αναπνέει
ΕΚΑΣ: Λοταρία με τις μειώσεις
Ευρωπαϊκή Ένωση
Η Ε.Ε. αγοράζει χρόνο
Ο Γιώργος κοιτάζει έξω κι ο Αντώνης στο εσωτερικό
Εκκρεμότητες μετά τη σύνοδο κορυφής
Ευάγγελος Βενιζέλος
Ευφυΐα, ευφράδεια αλλά πενιχρό έργο
ΠΑΣΟΚ
«Εδώ και τώρα» κριτική
Συνέντευξη: Φίλιππος Σαχινίδης
«Καταστροφική μπλόφα ο εκβιασμός της Ευρώπης»
Κυβέρνηση - Εκκλησία
Οικονομική πολιτική με... ιερές συμμαχίες
Περιβάλλον
Ερχονται μαύρες μέρες για το περιβάλλον
Δημοψήφισμα
Τι αλλάζει για τα δημοψηφίσματα
Αντιρρήσεις από συνταγματολόγους
Νέα Δημοκρατία
Μεγάλο «όχι» με μικρά «ναι»
Ιερά εξέταση για τον Αντώνη
Δημοκρατική Συμμαχία
Διαφορές και στο κόμμα της Ντόρας
ΛΑΟΣ - Νέα Δημοκρατία
Ξεκινάει καβγάς στην πολυκατοικία
Κίνημα "Αγανακτισμένων"
Η μεγάλη μάχη αρχίζει τώρα
Οι συνειδήσεις ξυπνούν, τα συνθήματα πολιτικοποιούνται
Διαπραγματευτικό ατού το Σύνταγμα
Το 70% υπέρ των «αγανακτισμένων»
ΟΝΕ
300 προφήτες, μα τι προφήτες
Υπουργείο Εξωτερικών
Από τις Βρυξέλλες στα βαθιά νερά της διπλωματίας