Έντυπη Έκδοση

Ζωγραφίζοντας τη δημοκρατία

Τρεις γενιές καλλιτεχνών προσεγγίζουν εικαστικά το πολίτευμά μας

Πώς ζωγραφίζει κανείς την έννοια της δημοκρατίας, επί του συγκεκριμένου της δικής μας, που μόλις έγινε 35 χρόνων; Την απάντηση δίνει πλήθος εικαστικών καλλιτεχνών στην έκθεση με τίτλο «35 εικαστικοί καλλιτέχνες για τη Δημοκρατία», που οργάνωσε το Ινστιτούτο Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», σε επιμέλεια Τάκη Μαυρωτά και παρουσιάζεται στο Ζάππειο έως τις 10 Αυγούστου.

ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΦΡΑΝΤΖΟΛΑ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΦΡΑΝΤΖΟΛΑ Τρεις διαφορετικές γενιές καλλιτεχνών αναφέρονται στην κλασική Ελλάδα, βιώνουν τα πέτρινα χρόνια της δικτατορίας ή, τέλος, σχολιάζουν τη δημοκρατία μέσα από την εμπειρία του σήμερα. Με μεγαλύτερο ανάμεσα στους δημιουργούς τον Γιάννη Μόραλη, γεννημένο το 1916, και νεότερο τον Γιάννη Κόντο, που γεννήθηκε το 1971, η γκάμα περιλαμβάνει εικαστικά ρεύματα και διαφορετικές εμπειρίες.

Αίφνης, ο Μόραλης δείχνει μορφές και κτίρια της κλασικής Αθήνας, ενώ η Νάτα Μελά προτείνει την ορειχάλκινη Αθηνά της. Ο Μυταράς στο «Επιτύμβιο με στόρια» παρουσιάζει έναν καθιστό άντρα, ψυχρό, αμίλητο και σπαρακτικά μόνο, ενώ οι μορφές του Αλέκου Φασιανού στους «Αγώνες προς τη δημοκρατία» φανερώνουν την αιώνια σύγκρουση ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης προσεγγίζει τα ταραγμένα χρόνια της δεκαετίας του '60 μέσα από την ενότητα «Πατριδογνωσία, τέχνη, κοινωνία, πολιτική» με θέματα από την εξέγερση στο Πολυτεχνείο, τη βία της εξουσίας, την εισβολή στην Κύπρο.

Ο Μανώλης Χάρος αποδίδει τη μεγαλόπρεπη Ακρόπολη, συμπυκνώνοντας την έννοια της δημοκρατίας.

ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΧΑΝΔΡΗ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΧΑΝΔΡΗ Η Αλεξάνδρα Αθανασιάδη έχει δημιουργήσει έναν πρωτόφαντο κόσμο γλυπτών, όπου το σήμερα ανταμώνει το μακρινό χτες. Με κριτική ματιά ο Χρόνης Μπότσογλου σχολιάζει μέσα από τα έργα του «Κατάσταση πολιορκίας» και «Το τρίπτυχο της εξουσίας», την άνομη βία των σφετεριστών της δημοκρατίας.

Το «Φυλακισμένο πουλί», έργο του 1987, μια έγχρωμη μαγνητοσκοπημένη προβολή πάνω σε ζωγραφισμένο πίνακα προτείνει ο Κώστας Τσόκλης.

Το αίτημα της ελευθερίας προβάλλει πάλι σε πρώτο πλάνο και συνάμα μια νέα εικαστική πρόταση, που συνδέει με την ενότητα των έργων του, την οποία αποκαλεί «Ζωντανή ζωγραφική».

Μια τεράστια φόρμα φτιαγμένη από δακτυλικά αποτυπώματα που παραπέμπει σε αγγείο ή πιθάρι είναι η πρόταση της Χριστίνας Σαραντοπούλου. Οι συνειρμικές παραπομπές από τη θέαση του έργου είναι πολλές, όπως και τα ερωτήματα που προκαλεί.

Ο Μιχάλης Μανουσάκης παρουσιάζει τον «Κορμό» του 2009 ως φόρο τιμής στην ιδέα της δημοκρατίας, ενώ οι μορφές του Παντελή Χανδρή στέκονται αναμένοντας συλλογιζόμενες.

Οσο για τον Πλάτωνα Ριβέλη, δείχνει την πικρή αίσθηση της φθοράς στο γκρεμισμένο σπίτι στην πράσινη γραμμή της Κύπρου. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εικαστικά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αφιέρωμα
1969: η χρονιά που θ' άλλαζε τον κόσμο
Love, drugs and rock and roll
«Πώς έζησα το '69»
Οι συνταξιούχοι του Γούντστοκ
Ο Ανγκ Λι στα χωράφια του φεστιβάλ
«Να σταματήσει η ανωμαλία»
Σπασμένα πιάτα, κομμένα τραγούδια
Ο ήχος της ρήξης
Μια ταινία που άνοιξε δρόμους
Μουσική
Και του χρόνου στην Αθήνα;
Συνέντευξη: Βιμ Βέντερς
«Σεβόμαστε υπερβολικά τον θάνατο»
Κινηματογράφος
Πρώτη προβολή σε DVD
Θέατρο
Κάθε Πέρσες και καλύτερα
Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών
Το γεφύρι της Πάτρας
Βιβλίο
Πάρε τα λεφτά και τρέχα...
Γυναίκες μυστήριο
Εικαστικά
Ζωγραφίζοντας τη δημοκρατία
Εκθεση φωτογραφίας
Στην μπανιέρα του Χίτλερ
Τυπογραφία
Η εικόνα των λέξεων