Έντυπη Έκδοση

Πάρε τα λεφτά και τρέχα...

Ως μαραθωνοδρόμος που είναι, ο Γιόχαν είναι μαθημένος να τρέχει. Πηδάει από το παράθυρο του ανακριτικού γραφείου, στην Αστυνομική Διεύθυνση της Βιέννης και το βάζει στα πόδια. Πρώτα διασχίζει το κέντρο της πόλης και μετά κατευθύνεται στο δάσος.

Και, καθώς τρέχει, ανακαλεί στη μνήμη του όλη την αλλόκοτη πορεία του που τον οδήγησε σε μια σειρά ληστειών στις τράπεζες της Βιέννης και σε μια παράξενη δολοφονία ενός συναδέλφου του.

Με ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινή ιστορία, με τίτλο «Ο ληστής μαραθωνοδρόμος» (Εκδόσεις «Τόπος» - Μετάφραση Σοφία Γεωργοπούλου), ο αυστριακός συγγραφέας Μάρτιν Πριντς γράφει για τον περιβόητο ληστή με το παρατσούκλι «Καραμπίνα Ρόνι».

Διηγείται αντίστροφα την ιστορία του Γιόχαν Ρέτενμπεργκερ, που έκανε ληστείες φορώντας μια μάσκα του Ρόναλντ Ρίγκαν και κρατώντας μια καραμπίνα. Ξεκινάει, δηλαδή, από την απόδραση του ύποπτου και τις τέσσερις μέρες του 1988, που όλη η Αυστρία παρακολουθεί την τεράστια αστυνομική επιχείρηση που είχε στηθεί για τη σύλληψή του. Ο ερασιτέχνης δρομέας που είχε αποδράσει κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, έχει εξαφανιστεί στα δάση γύρω από τη Βιέννη.

Ληστεία με στιλ

Με μια φράση από τα Ημερολόγια του Κάφκα ως εισαγωγή, «δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να κουραστεί», ο Πριντς προδίδει από την αρχή τις προθέσεις του. Γι' αυτόν ο Καραμπίνας Ρόνι δεν είναι ένας κοινός ληστής τραπεζών.

Ούτε ο αρνητής των κοινωνικών συμβάσεων που ληστεύει τράπεζες ως πρόκληση απέναντι στην εξουσία. Είναι ένας «ξένος» σαν τον ήρωα του μυθιστορήματος του Αλμπέρ Καμί. Ενας συνηθισμένος άνθρωπος που, για να ξεφύγει από την γκρίζα καθημερινότητα, ληστεύει με άψογο στυλ και χωρίς περιττή βία, χτυπώντας μέχρι και τρεις τράπεζες σε μια μέρα. Υστερα κρεμάει την αθλητική τσάντα στον ώμο και τρέχει στους δρόμους σαν δρομέας σε προπόνηση.

Ο Πριντς, ερασιτέχνης δρομέας και ο ίδιος, γράφει με έναν κοφτό, ασθμαίνοντα τρόπο. Σαν τις άγριες ανάσες του κυνηγημένου Γιόχαν, που πασχίζει να ξεφύγει από τριακόσιους αστυνομικούς, σκυλιά και ελικόπτερα που έχουν ριχτεί στο κυνήγι του. Παράλληλα την πλοκή διακόπτουν άρθρα από εφημερίδες και δελτία ειδήσεων που λοιδορούν την αστυνομία για την ανικανότητά της και τονίζουν το πόσο επικίνδυνος είναι ο φυγάς. Τον Πριντς δεν τον ενδιαφέρει τόσο η προσωπικότητα του Ρέτενμπεργκερ. Ετσι και αλλιώς απ' ό,τι φάνηκε μετά κανείς δεν τον ήξερε πραγματικά. Ούτε η κοπέλα που ζούσε μαζί του. Αντίθετα ο Πριντς ρίχνει το βάρος του μυθιστορήματος στην ένταση και την αγωνία του κυνηγημένου. Και στην ελπίδα που ξυπνάει μέσα του κάθε πρωί που σηκώνεται να τρέξει ελεύθερος και ονειρεύεται την επόμενη τράπεζα που θα ληστέψει όταν ξεφύγει από τον κλοιό.

«Ηθελα να γράψω ένα βιβλίο με θέμα την αγωνία, την κομμένη ανάσα, το άγχος του κυνηγημένου» είχε πει ο Πριντς. «Να γράψω μια ιστορία καταδίωξης που δεν θέτει ηθικά ερωτήματα ούτε δίνει απαντήσεις». Η τελευταία πράξη θα παιχτεί σε έναν αυτοκινητόδρομο. Μέσα σε ένα κλεμμένο αυτοκίνητο, παγιδευμένος από τα περιπολικά και εξαντλημένος από το ανελέητο κυνηγητό, ο Γιόχαν καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχει ελπίδα διαφυγής. Και αυτοκτονεί.

Ο Μάρτιν Πριντς έγραψε το μυθιστόρημα το 2002. Τρία χρόνια μετά ο γερμανός σκηνοθέτης Μπένγιαμιν Χάιζενμπεργκ το διάβασε κατά τη διάρκεια ενός αεροπορικού ταξιδιού και αποφάσισε να το γυρίσει ταινία. Εγραψαν το σενάριο μαζί με τον συγγραφέα, τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν πέρυσι και φέτος θα βγει στις αίθουσες με τίτλο «Ο ληστής» (Der Rauber). Στις συνεντεύξεις του ο σκηνοθέτης δίνει μια άλλη διάσταση στην ιστορία του Ρέτενμπεργκερ. «Η ληστεία τραπεζών είναι ένα άθλημα και αυτό που προσφέρει ανάλογη ένταση. Οπως ο μαραθωνοδρόμος, ο ληστής τραπεζών πιέζει τον εαυτό του να φτάσει στα άκρα. Και όταν τα περάσει τον περιμένει η ελευθερία και η εξορία από την υπόλοιπη κοινωνία». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Γυναίκες μυστήριο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αφιέρωμα
1969: η χρονιά που θ' άλλαζε τον κόσμο
Love, drugs and rock and roll
«Πώς έζησα το '69»
Οι συνταξιούχοι του Γούντστοκ
Ο Ανγκ Λι στα χωράφια του φεστιβάλ
«Να σταματήσει η ανωμαλία»
Σπασμένα πιάτα, κομμένα τραγούδια
Ο ήχος της ρήξης
Μια ταινία που άνοιξε δρόμους
Μουσική
Και του χρόνου στην Αθήνα;
Συνέντευξη: Βιμ Βέντερς
«Σεβόμαστε υπερβολικά τον θάνατο»
Κινηματογράφος
Πρώτη προβολή σε DVD
Θέατρο
Κάθε Πέρσες και καλύτερα
Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών
Το γεφύρι της Πάτρας
Βιβλίο
Πάρε τα λεφτά και τρέχα...
Γυναίκες μυστήριο
Εικαστικά
Ζωγραφίζοντας τη δημοκρατία
Εκθεση φωτογραφίας
Στην μπανιέρα του Χίτλερ
Τυπογραφία
Η εικόνα των λέξεων