Έντυπη Έκδοση

Μετανάστευση επιστημόνων: Αυτό κι αν είν' χαράτσι...

Επιτακτική η αντίστροφη μέτρηση με κίνητρα και πλαίσιο ευνοϊκό

Τι φρικτό νούμερο κι αυτό! 139.000 («Ελευθεροτυπία» 14/8), λέει, νέοι επιστήμονες μετανάστευσαν απ' την Ελλάδα στο εξωτερικό στα καταραμένα -για την ακρίβεια τρισκατάρατα- χρόνια της ατέλειωτης κρίσης.

 Οχι ότι εκείνα τα άλλα, τα «οικεία» πλέον, για τις στρατιές των ανέργων, ανασφάλιστων, φτωχοποιημένων, περιθωριοποιημένων και αυτοχειριασθέντων, είναι λιγότερο επώδυνα και επονείδιστα. Ναι ναι και επονείδιστα, ξέρετε για ποιους, κι ας κάνουν την πάπια βαυκαλιζόμενοι οι ιδιοτελείς πως, σαν άλλος... γάιδαρος του Αισώπου, θα περάσουν και πάλι το ποτάμι αβρόχοις ποσίν... Μέχρι τότε όμως, την ώρα της μοιραίας καταπόντισής τους, ο τροϊκανόμορφος σύγχρονος Ελληνας Κρόνος θα συνεχίσει να τρώει τα παιδιά του, τα ξανοιγμένα πια στα πέρατα της γης...

«Διαρροή εγκεφάλου» το λένε, κατά την πολιτογραφημένη απ' τα μέσα του προηγούμενου αιώνα αγγλική ρήση «drain brain», που, παρά τον ευφημισμό της, αδυνατεί να κρύψει την αιμορραγία των στατιστικών τής νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Για τους ανίσχυρους, φυσικά, πόσω μάλλον τους χρεοκοπημένους, όπως η αφεντιά μας, που τους θέτουν αδίστακτα προ του διλήμματος: ή απώλεια (waste) ή διαρροή (drain). Διαλέγεις και παίρνεις για τη «φαιά σου ουσία», για αυτήν που ξόδεψες τα μαλλιοκέφαλά σου και, για να την αξιοποιήσεις, δεν έχεις παρά να την «ξενιτέψεις», αν θέλεις να μη σε βαρύνουν οι τύψεις αχρήστευσής της και -το κυριότερο- να ελπίζεις. Στην επιστροφή τους, την ενδεδυμένη με την ελπίδα, που, ας μην ξεχνάμε, πράγματι πεθαίνει τελευταία, αλλά όπως έχει πει και ένας φιλόσοφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας -κάτι ήξερε αυτός από σουλτανικές φρούδες προσδοκίες...- είναι και η εκπόρνευση του μυαλού...

Αδιαμφισβήτητη επιβεβαίωση, οι τραγικά ισχνές στατιστικές των επαναπατρισθέντων. Λίγοι, απελπιστικά λίγοι και παροιμιώδης η «φιλοξενία» που τους επιφυλάσσεται απ' τους εγχώριους καρεκλοκένταυρους. Καψώνι μέχρι και απόρριψη, με μόνη «παρηγοριά» τους πως κάποτε άγγιξε ακόμη και εκείνους τους Καραθεοδωρή, Κονδύλη και Νανόπουλο. Με την παχυδερμία ή -στη χειρότερη περίπτωση- τη δολερή απραξία μιας απίθανα ανεύθυνης εθνικής πολιτικής ελίτ που έχει κάνει ιδεοληψία και λόγο ύπαρξης την ξενοδουλεία της. Που δεν έχει καν το φιλότιμο μιας έστω έκκλησης αποτροπής, για τους τύπους βρε αδερφέ. Οπως εκείνης που, με περισσή ειλικρίνεια, μου εξομολογήθηκε, of the record, πρωθυπουργός βαλκανικής χώρας, της μετακομμουνιστικής μεταπολίτευσης, λέγοντάς μου «έκανα απλώς το χρέος μου», μετά τη συνέντευξή του, για λογαριασμό της «DW», και το προσκλητήριο επιστροφής με ανάλογα κίνητρα που είχε απευθύνει νωρίτερα στους μεταναστευθέντες συμπατριώτες του, διότι όπως επιχειρηματολόγησε η «ιστορία της παγκόσμιας μετανάστευσης έχει αποδείξει πως όποιος μεταναστεύει δύσκολα επιστρέφει». Να ακούσω τον Σαμαρά να λέει «πού πάτε», «γυρίστε πίσω» και να τον ψηφίσω δίχως δεύτερη κουβέντα, μου έλεγε φίλος πολιτικός μηχανικός με το μοναχογιό του στο εξωτερικό...

Αναπόφευκτη, ασφαλώς, η μετανάστευση «εγκεφάλου» στο παγκόσμιο χωριό, αλλά προκλητικά εξόφθαλμη η φορά της προς τις μητροπόλεις, πέραν του Ατλαντικού και πλέον ενδοευρωπαϊκά, προς Βερολίνο μεριά, από τον «υπανάπτυκτο» Νότο προς τον πλούσιο Βορρά. Γνωστοί οι όροι του παιχνιδιού, που οι διαπρύσιοι κήρυκες του νεοφιλελευθερισμού παίζουν στα δάχτυλα -ταγμένοι στα πρωτεία των ισχυρών- και κάνουν ό,τι μπορούν μην τυχόν και αμφισβητηθούν. Οσο η χώρα μας θα «εξυγιαίνεται» με μνημονιακά κριτήρια -παντού περιστολές και μόνος ευσεβής πόθος η ανάπτυξη των κυβερνητικών εξαγγελιών- τόσο πιο έντονη θα είναι η διαρροή της «φαιάς ουσίας» της και σχεδόν ανήκεστος η βλάβη της. Ο πιο ασήκωτος για όλους μας λογαριασμός, αυτό το ιδιότυπο σύγχρονο μνημονιακό... χαράτσι. «Ανεπανόρθωτη η απώλειά της» όπως θα 'λεγε με πικρία και ο, διδαχτικά τελευταία μνημονευόμενος απ' τον πανεπιστημιακό Ιωνα Σιώτη, Αθήναιος στην αυγή της πρώτης χιλιετίας, το 150 μ.Χ., για τη φυγή μορφωμένων Αθηναίων προς την ευημερούσα Αλεξάνδρεια.

Δύο χιλιετίες μετά, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ιδια γεύση πικρίας στον ουρανίσκο των σύγχρονων απογόνων του αρχαίου στοχαστή. Ιστορικά άδικο για έναν λαό με την, κατά Ενγκελς, «μοναδική θέση» στον οικουμενικό πολιτισμό χάρη «στα πολλά ταλέντα και δραστηριότητές του». Επιτακτική, λοιπόν, η αντίστροφη μέτρηση. Ούτε με αφορισμούς ούτε με ευχολόγια. Αλλά με κίνητρα και πλαίσιο ευνοϊκό, όσο στενός κι αν είναι ο μνημονιακός κορσές, ώστε τα εγγράμματα Ελληνόπουλα να εισφέρουν, ως πολίτες του κόσμου, πρωτίστως στην ανάταξη της δικής τους πολύπαθης χώρας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Δημοσιεύματα/Αρθρα/Σχολιασμοί/Παρεμβάσεις
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Προεδρία της Δημοκρατίας
Κάλλιο γαϊδουρόδενε...
Κυβέρνηση
Σύμφωνο συμβίωσης αναζητείται στη Ν.Δ.
Κόβουν, ράβουν μα δεν τους βγαίνει
ΣΥΡΙΖΑ
«Παραπέτασμα καπνού για να κρυφτούν οι συνομιλίες κυβέρνησης - τρόικας»
ΠΑΣΟΚ
Ανησυχεί το ΠΑΣΟΚ αν θα τηρηθούν τα συμφωνηθέντα
ΠΑΣΟΚ: «Σκληρή» διαπραγμάτευση, με «χαμηλές προσδοκίες»
ΔΗΜΑΡ
Πανούσης: Να αποφύγουμε (να γίνουμε) πολιτική γελοιογραφία
Αγροτικά θέματα
«Ούτε ένα κιλό ροδάκινα να πεταχτεί σε λάκκους»
Παρεμβάσεις
Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ πάει στο Ορος
Εκδηλώσεις
«Διεκδικούμε αταλάντευτα και ανυποχώρητα τις αποζημιώσεις»
Αρθρα/Σχολιασμοί
Μετανάστευση επιστημόνων: Αυτό κι αν είν' χαράτσι...
Το Ποτάμι
Το Ποτάμι ακούει τους υπουργούς της κυβέρνησης
Άλλες ειδήσεις
NEA KAPTEΛ στα δημόσια έργα