Έντυπη Έκδοση

Μετακομμουνιστικά νέα τζάκια...

Μέσα από ένα καθημερινό επεισόδιο ρουτίνας (θανατηφόρο αυτοκινητικό δυστύχημα), ο Ρουμάνος σκηνοθέτης Κάλιν Πέτερ Νέτζερ πετυχαίνει ν' ακτινογραφήσει, σε όλο το βάθος, τη σημερινή κοινωνική τραγωδία της μετάβασης από τον υπαρκτό σοσιαλισμό, όχι βέβαια σε μια προοδευτική σοσιαλδημοκρατία, αλλά στη χειρότερη μορφή ενός δουλεμπορικού νεοφιλευθερισμού.

«Οικογενειακή υπόθεση» του Κάλιν Πέτερ Νέτζερ «Οικογενειακή υπόθεση» του Κάλιν Πέτερ Νέτζερ Ο λόγος για την ταινία «Οικογενειακή υπόθεση» (Positia copirurui) που απέσπασε φέτος όχι μόνο τη Χρυσή Αρκτο, αλλά και το βραβείο της Ενωσης Κριτικών, στο Φεστιβάλ του Βερολίνου. Η ασυναγώνιστη πρωταγωνίστρια της ταινίας Λουμινίτσα (στα ελληνικά Φωτεινούλα) Γκεοργκίου ενσαρκώνει το ρόλο της Κορνέλιας, της μεγάλης κυρίας των μετακομμουνιστικών νέων τζακιών. Δηλαδή μιας πρωτόγνωρης κοινωνικής τάξης, που από το οικονομικό πουθενά του περασμένου καθεστώτος και σε χρόνο μηδέν, εκτοξεύτηκε στο ζενίθ του νεοπλουτισμού.

Ο 32χρονος γιος της Κορνέλιας, Μπαρμπού, σε μια ξέφρενη ιλιγγιώδη πορεία με το πανάκριβο αυτοκίνητό του, σκοτώνει ένα φτωχόπαιδο, αντιμετωπίζοντας έτσι ποινή κάθειρξης μέχρι και 15 χρόνων. Η νεόπλουτη μάνα εξαγοράζει τα πάντα, για ν' αποφυλακίσει το γιο της. Ακόμη και το διοικητή της αστυνομίας, που διενεργεί την προανάκριση. Ακόμη και τους χαροκαμένους γονείς του σκοτωμένου φτωχόπαιδου.

Πέρα από την υπόθεση του έργου, εκείνο που πραγματικά σε καθηλώνει είναι η μία και μοναδική κάμερα, που καταγράφει με πειστικότητα και δεξιοτεχνία τα πάντα: τους διαλόγους, τις αντιθέσεις πλούτου και φτώχειας (οι γούνες της νεόπλουτης Κορνέλιας, με τις κουρελούδες στο φτωχικό των χαροκαμένων γονιών.

Τα γενέθλια της Κορνέλιας, με το σπίτι γεμάτο από τη νομενκλατούρα των ρουμανικών νέων τζακιών). Και όλα με μια κάμερα, που συχνά κρατιέται με το χέρι και καταγράφει με μαστοριά και ευαισθησία τα πάντα, όπως το καλογραμμένο χειρόγραφο, άλλων πιο ανθρώπινων εποχών, που συνδεόταν απ' ευθείας με την ψυχή...

Ο θεατής εγκαταλείπει την αίθουσα προβολής της ταινίας αναλογιζόμενος:

Ποιος στ' αλήθεια να το φανταζόταν, ότι εκείνοι που οραματίστηκαν ένα «σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο» (Ιμρε Νάγκι, Βουδαπέστη 1956, Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ, Πράγα 1968) θα έβλεπαν να τσακίζονται τα οράματά τους, όχι μόνο κάτω από τις ερπύστριες του Συμφώνου της Βαρσοβίας, αλλά και στις ξέρες των μετακομμουνιστικών νέων τζακιών;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Ταινίες/Σήριαλ/Παραγωγές
Κινηματογράφος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνεντεύξεις
Η γερμανική στολή στη ναφθαλίνη
Εθνικές επέτειοι
Ο Χ Ι
Κινηματογράφος
Μετακομμουνιστικά νέα τζάκια...
Θέατρο
Τι είναι η πατρίδα μας;
Βιβλίο
Ενα μυθιστόρημα-βάλσαμο
Δεκέμβρης 1944 Εμφύλιο τραύμα
ΕΔΕΣίτες οπλαρχηγοί στην Ηπειρο
ΕΑΜικοί Μικρασιάτες πρόσφυγες κατά δωσιλόγων
Εθνική κρίση και τραγωδία
Βιβλίο-Κρύπτη (ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΓΚΑΣΤΑΡΜΠΑΪΤΕΡ... του ΓΙΩΡΓΟΥ Ξ. ΜΑΤΖΟΥΡΑΝΗ* )