Έντυπη Έκδοση

Η μνημονιακή ειρήνη και το μεγάλο φαγοπότι

Το δόγμα της έντασης, όπως εφαρμόζεται τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα, αποτελεί βασική συνιστώσα της τρικομματικής κυβέρνησης.

Γιατί όσο κι αν η σχεδίαση και η υλοποίησή του έχουν ανατεθεί σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα στα επίσημα και ανεπίσημα επιτελεία της Ν.Δ. ή σε συγκεκριμένα κυβερνητικά στελέχη της, η επιλογή αυτή έχει παράλληλα την έμμεση αποδοχή ή τουλάχιστον ανοχή και των δύο άλλων κυβερνητικών εταίρων (ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ).

Τα τρία κόμματα έχουν προφανώς εκτιμήσει ότι η αυστηρή επιβολή του «νόμου και της τάξης» τούς εξασφαλίζει εκείνο το αναγκαίο ιδεολογικό άλλοθι στην κοινωνία, που τους επιτρέπει να συνεχίζουν σχεδόν ανενόχλητοι την ίδια πολιτική της μονόπλευρης λιτότητας και της διεύρυνσης των ανισοτήτων.

Θεωρούν ότι η πόλωση, η όξυνση των διαφορών, που δημιουργεί το μνημονιακό οικονομικό πρόγραμμα, διευθετούνται αποτελεσματικότερα όταν η εξουσία δείχνει με πειστικότητα και επιμονή πως έχει γνώση, σχέδιο και μπορεί να επιβάλει τη δική της νομιμότητα ανά πάσα στιγμή. Ασχετα αν όλα αυτά δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Αυτό που μετράει είναι η «επικοινωνία», όχι η αλήθεια.

Οσο κι αν η ΔΗΜΑΡ παίρνει λεκτικές αποστάσεις π.χ. από την επιστράτευση των απεργών, τα τρία κυβερνητικά κόμματα έχουν επί της ουσίας κοινούς, ή παρόμοιους στόχους. Θέλουν να επιβάλουν μέσω της αόριστης επίκλησης λέξεων, όπως νομιμότητα και ίση μεταχείριση, τη δική τους ατζέντα στην κοινωνία. Ταυτόχρονα βολεύονται από τη σφοδρότητα της αντιπαράθεσης.

Η στοχοποίηση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως δήθεν ηθικού αυτουργού της βίας, συχνά με χρήση αθέμιτων μέσων όπως το μονταρισμένο βίντεο, εκτιμούν ότι τους δίνει πόντους αξιοπιστίας. Η προσπάθειά τους ωστόσο να εμφανιστούν μόνο αυτοί, τα κόμματα της κυβέρνησης, ως οι θεματοφύλακες της δημοκρατικής νομιμότητας αποδεικνύεται ατελέσφορη. Πώς δικαιολογούν άραγε την παραβίαση του Συντάγματος με τις συνεχείς Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου; Πώς απαντούν στην κατάργηση βασικών δημοκρατικών κανόνων; Ποια νομιμότητα έχει η χρησιμοποίηση της καθεστωτικής βίας κατά βούληση και χωρίς συνταγματική κάλυψη (π.χ. επιστρατεύσεις απεργών);

Αυτό που δυστυχώς περιθωριοποιεί τη δημοκρατική νομιμότητα είναι η ουσιαστική κατάργηση του δημοκρατικού διαλόγου, η ντε φάκτο ακύρωση του κοινωνικού συμβολαίου, όπως αυτό εξελίχθηκε στην Ευρώπη του 21ου αιώνα.

Σήμερα στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, που πλήττονται από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, οι έννοιες δημοκρατία, ελευθερία και ισότητα γνωρίζουν πρωτοφανείς εκπτώσεις. Σε όλες τις χώρες όπου εφαρμόσθηκαν παρόμοια πρόγραμμα έγινε το ίδιο. Το κράτος έκτακτης ανάγκης αντικατέστησε παντού το κράτος δικαίου.

Η γενική βούληση και η λαϊκή κυριαρχία δεν εκπορεύονται πλέον από την εκλογική διαδικασία, τη συναίνεση, τη συμφωνία των κοινωνικών εταίρων και την ανοικτή δημοκρατική διαβούλευση. Το ρόλο αυτό επιχειρεί να οικειοποιηθεί, πολύ συχνά βιαίως, ένα πολιτικό σύστημα με έντονα αυταρχικά χαρακτηριστικά και με ελάχιστο κύρος στη συνείδηση των πολιτών. Και εδώ βρίσκεται η απόλυτη δυσαρμονία.

Ο πρωθυπουγός και ο αρμόδιος υπουργός, Κ. Χατζηδάκης, δεν έκαναν και πολλά πράγματα για να εκτονώσουν την ένταση στις συγκοινωνίες. Δεν συνομίλησαν ποτέ με τους εργαζομένους. Αρνήθηκαν να κάνουν το αυτονόητο στην πολιτική. Να βρουν ή να δημιουργήσουν ένα μικρό κοινό τόπο συνεννόησης. Προτίμησαν εξ αρχής την ευθεία σύγκρουση.

Η στρατηγική του νόμου και της τάξης έχει ορίζοντα, προφανώς, πολύ μεγαλύτερο. Ο στόχος είναι να επιβληθεί η «μνημονιακή ειρήνη», με κάθε μέσο. Να μην ευδοκιμήσουν συνθήκες μαζικής συλλογικής αντίστασης. Γιατί το διακύβευμα είναι άλλο. Εχει όνομα και διεύθυνση. Εκτείνεται από το χορό των μνηστήρων στα σκουπίδια μέχρι τα ελληνικά και ξένα «πιράνχας» που συνασπίζονται για να ξεκοκαλίσουν τα φιλέτα της ελληνικής δημόσιας περιουσίας, δίνοντας ως αντάλλαγμα μια χούφτα ευρώ.

Ας μην ξεχνιόμαστε. Είναι το πάρτι των εργολάβων και των απανταχού συνεργατών τους που πρέπει να προστατευθεί πάση θυσία.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Ανάλυση
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Σκληροί δεξιοί, με σιδηρά πυγμή
Νεύμα σε «καρχαρίες» να ορμήσουν στα δημόσια φιλέτα
Στρατηγική επιλογή η μηδενική ανοχή
Ελληνική Στατιστική Αρχή
10 χρόνια λογιστικές αλχημείες με ξένες πλάτες
Η ώρα της αλήθειας για το φούσκωμα
Νέα Δημοκρατία
Ο κύριος «Νόμος και Τάξη»
Οι ιντερνετικοί «ταλιμπάν» του Σαμαρά
Μνημόνιο
Τότε υπερθεμάτιζαν, τώρα τα μασάνε...
Συγκοινωνίες-Μεταφορές
Τα Μνημόνια εκτροχιάζουν και τη δημόσια συγκοινωνία
«Προκλητική παραβίαση του Συντάγματος»
«Αντιδημοκρατικές εκτροπές της κυβέρνησης»
Δικαιοσύνη
Ένταλμα σύλληψης για τον Αλ Ζαγιάτ, που εμπλέκεται με μίζες Άκη
ΣΥΡΙΖΑ
Ο Νέος Κόσμος φλερτάρει με το νέο ηγέτη Αλέξη
ΔΗΜΑΡ
ΔΗΜΑΡ: η διαφωνούσα κυβερνώσα Αριστερά
Οικονομική κρίση
Αλλο το «κλίμα» και άλλο η πραγματική οικονομία...
Ευρωζώνη
Καθήκοντα γεφυροποιού αναλαμβάνει ο «κ. Euro»
Άλλες ειδήσεις
Ο Αθανασίου επιμένει να ζητάει ιδιώνυμο για την κουκούλα
Η ολέθρια σχέση Θέμιδας-Μαξίμου
«Κεντροαριστερά με αριστερό κορμό»
Χωνευτήρι κομματικών πρακτικών τα μέσα σταθερής τροχιάς
«Δεν θα πέσουμε, δεν θα λυγίσουμε»
Ενεργειακή διπλωματία για την πώληση ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ
Το κόμμα του είχε υποστηρίξει την Ελλάδα
«Η Ελλάδα δεν βρίσκεται στο δρόμο της ανάκαμψης»
«Μια πιθανή ύφεση το 2013 θα αλλάξει την πορεία των γεγονότων»