Έντυπη Έκδοση

Ενταση

Η κλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις ΗΠΑ - Ρωσίας καταγράφεται με τον καλύτερο τρόπο στις στάσεις των δύο χωρών, τόσο ως προς τη σπαρασσόμενη Συρία όσο και ως προς το βαλλόμενο Ιράν. Γι' αυτό και η πολιτική του Ομπάμα απέναντι στη Μόσχα φαντάζει «αμήχανη»

Οσοι, πριν από λίγα χρόνια, είχαν πιστέψει στην αμερικανορωσική φιλία, θα πρέπει σήμερα να αισθάνονται -το λιγότερο- αφελείς.

«Αμηχανία» μεταξύ Μπαράκ Ομπάμα και Βλαντίμιρ Πούτιν. Το σλόγκαν του προέδρου των ΗΠΑ για την «επανεκκίνηση» των αμερικανορωσικών σχέσεων, ίσως υπονοούσε και το... ψυχροπολεμικόν της παράδοσης των δύο δυνάμεων «Αμηχανία» μεταξύ Μπαράκ Ομπάμα και Βλαντίμιρ Πούτιν. Το σλόγκαν του προέδρου των ΗΠΑ για την «επανεκκίνηση» των αμερικανορωσικών σχέσεων, ίσως υπονοούσε και το... ψυχροπολεμικόν της παράδοσης των δύο δυνάμεων Διότι ακόμη κι όταν ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα έσφιγγε θερμά το χέρι του τότε Ρώσου ομολόγου του Ντμίτρι Μεντβέντεφ, αναγγέλλοντας την «επανεκκίνηση» των νέων, μετα-σοβιετικών και μετα-ψυχροπολεμικών σχέσεών τους, τίποτε δεν συνηγορούσε υπέρ μιας αληθινά θετικής εξέλιξης. Τα τελευταία είκοσι χρόνια, η αμερικανική πολιτική απέναντι στην Ρωσία ήταν μονομερής, ομοιογενής και αδιάκοπη, ανεξάρτητα από το ποιος ήταν ο ένοικος του Λευκού Οίκου. Υπό την προεδρία του Κλίντον, του Μπους και, τώρα, του Ομπάμα, η Ουάσιγκτον ακολουθούσε και ακολουθεί με απόλυτη συνέπεια τους τρεις άξονες αυτής της αδιατάρακτης πολιτικής: επέκταση του ΝΑΤΟ και της πυραυλικής του ασπίδας ακόμη και στην «αυλή» της Ρωσίας, «επιλεκτική συνεργασία» Ουάσιγκτον-Μόσχας, ήτοι ρωσικές υποχωρήσεις χωρίς αντίστοιχες αμερικανικές, και, τέλος, διαρκής και κλιμακούμενη επέμβαση στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της Ρωσίας. Οπως ειπώθηκε γλαφυρά, ήταν σαν το παιχνίδι «πάρ' τα όλα» για τις ΗΠΑ, που άρπαζε ό,τι μπορούσε από τη μετα-σοβιετική Ρωσία χωρίς η αμερικανική πλευρά να δίνει τίποτε σε αντάλλαγμα.

Δυσοίωνες προβλέψεις

«Μέρα με τη μέρα ολισθαίνουμε ολοένα και περισσότερο προς ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο», εκτιμά με ανησυχητική βεβαιότητα ο Στίβεν Κοέν, καθηγητής Ρωσικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης, σε συνέντευξή του προς το ρωσικό τηλεοπτικό κανάλι Russia Το-day. Και στην πορεία της συνέντευξής του, ο Κοέν δεν διστάζει να παραδεχτεί ότι «η Ουάσιγκτον πήρε ό,τι κι αν ζήτησε από τη Μόσχα και η Μόσχα δεν πήρε τίποτε». Μια παραδοχή με ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς ο άνθρωπος αυτός εκτός από καθηγητής είναι και μέλος στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, την εγκυρότερη δεξαμενή σκέψης επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, στις ΗΠΑ.

Η προπαγάνδα των ΜΜΕ

Υπάρχουν όμως και ανησυχητικές εξελίξεις που καταγράφονται στο περιθώριο της ευρύτερης δημοσιότητας. Πρόκειται για εξελίξεις που συνθέτουν ταυτόχρονα και μια εικόνα ιστορικού σαρκασμού σε βάρος των ΗΠΑ, καθώς σήμερα είναι ο ρωσικός Τύπος που μπορεί να καταγγέλλει για συσκότιση και χειραγώγηση τα αμερικανικά ΜΜΕ, που, πραγματικά, δείχνουν να ομοφωνούν παράξενα σε όλα τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, αντίθετα με ό,τι συνέβαινε στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Τότε, Κογκρέσο και ΜΜΕ εμφάνιζαν αξιοζήλευτη πολυφωνία, με ίσες φωνές για ειρήνη ή για σύγκρουση, ενώ παράλληλα υπήρχε στους αμερικανικούς δρόμους κι ένα (ανύπαρκτο σήμερα) μεγάλο νεολαιίστικο αντιπυρηνικό και φιλειρηνικό κίνημα. Η σημερινή παράδοξη και γενική φιλοκυβερνητική ομοφωνία των αμερικανικών ΜΜΕ έχει άσχημες επιπτώσεις. Εχει δημιουργήσει οξύτατο αντιαμερικανισμό διάχυτο στη ρωσική κοινωνία και οξύτατη δαιμονοποίηση του Ρώσου προέδρου, Βλαντίμιρ Πούτιν, στην αμερικανική κοινωνία. Με άλλα λόγια, έχει στρώσει το χαλί για την έλευση του νέου Ψυχρού Πολέμου, ο οποίος, εκτός από τα πυρηνικά του ΝΑΤΟ και την αμερικανική παρέμβαση στα εσωτερικά της Ρωσίας, έχει κι άλλα μέτωπα.

Θα μπορούσε κανείς να μετρήσει αυτά τα νέα μέτωπα, ως τρία. Το πρώτο, είναι η γεωστρατηγική σύγκρουση στα ζητήματα του Ιράν και της Συρίας. Το δεύτερο μέτωπο, είναι στο επίπεδο των διμερών σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας. Το τρίτο, είναι στο πεδίο της παρασκηνιακής διπλωματίας.

Αναλυτικότερα. Η αμερικανορωσική σύγκρουση γύρω από τη σπαρασσόμενη Συρία και το βαλλόμενο Ιράν δεν αποτελεί πλέον μυστικό καθώς η κλιμάκωση της κρίσης στην ευρύτερη μεσανατολική περιοχή την αποκαλύπτει με τον σαφέστερο τρόπο. Η Μόσχα έχει σαφή γεωστρατηγικά συμφέροντα στα σιιτικά καθεστώτα του Ιράν και της Συρίας, αντίθετα με την Ουάσιγκτον που ταυτίζεται με τη σουνιτική αντιπολίτευση εκεί, σε μια παράξενη ταύτιση που φέρνει ΗΠΑ και Αλ Κάιντα δίπλα-δίπλα, στα ίδια αντιρωσικά χαρακώματα. Οι διεθνείς αναλυτές, εκτιμούν ότι όσο οι ΗΠΑ πιέζουν για ανατροπή του καθεστώτος Ασσαντ στη Συρία τόσο μπαίνουν σε ισχυρότερη τροχιά σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Σε τροχιά σύγκρουσης

Ορατή τροχιά σύγκρουσης καταγράφεται και στο επίπεδο των διμερών σχέσεων. Μόλις στα τέλη του περασμένου Δεκέμβρη, το Κογκρέσο πέρασε με απόλυτη πλειοψηφία το νόμο Μαγκνίτσκι, ένα νόμο που προβλέπει τιμωρία και στις ΗΠΑ, των Ρώσων πολιτών που έχουν κατηγορηθεί στην πατρίδα τους για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Μόσχα θεώρησε το νόμο αυτό απρόκλητη επέμβαση στα εσωτερικά της και απάντησε με νόμο που απαγορεύει πλέον στους Αμερικανούς να υιοθετούν παιδιά από τη Ρωσία, ματαιώνοντας εκατοντάδες υιοθεσίες που είχαν ήδη συμφωνηθεί με αμερικανικές ανάδοχες οικογένειες.

Το κερασάκι; Στο παρασκήνιο. Η Μόσχα δεν εμπιστεύεται πλέον τον Ομπάμα, σε ό,τι κι αν υποσχεθεί εκείνος. Σχόλια στις ρωσικές φιλοκυβερνητικές εφημερίδες θυμίζουν ότι ο Ομπάμα, με ομιχλώδεις υποσχέσεις προς τους Αμερικανούς, κέρδισε δύο εκλογές, για να αθετήσει στη συνέχεια τις βασικές υποσχέσεις του, έτσι ώστε «ένας ηγέτης που κοροϊδεύει το λαό του, πόσο εύκολα μπορεί να κοροϊδέψει ξένους λαούς;».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
ΗΠΑ
Σχετικά θέματα: ΗΠΑ
Στη «λίστα» του Ομπάμα υπάρχει και ο νέος Ψυχρός Πόλεμος...
Ο πρόεδρος ωρίμασε και έγινε «ρεαλιστής»
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Γερμανία
Γαλλογερμανική υποκρισία
Η «ρύθμιση τραπεζών» κερδίζει
Πέερ Στάινμπρουκ: η εκδίκηση του «γκαφατζή»
ΗΠΑ
Στη «λίστα» του Ομπάμα υπάρχει και ο νέος Ψυχρός Πόλεμος...
Ενταση
Ο πρόεδρος ωρίμασε και έγινε «ρεαλιστής»
Βρετανία
Η «μπλόφα» του Κάμερον
Ισραήλ
Ενας «Βενιαμίν» πρωθυπουργός
Παγκόσμιος Απειλές
Ο πλανήτης Γη υπό διαρκή απειλή