Έντυπη Έκδοση

Μαύρο του πένθους σε μια μέρα γιορτής

Η Μπράντφορντ από την 2η Αγγλίας στο Ουέμπλεϊ, στον τελικό του Λιγκ Καπ. Ομως κανείς δεν ξεχνάει την τραγωδία του 1985 στο «Βάλεϊ Παρέιντ»

«Ω, Θεέ μου... Ανθρωποι καίγονται ζωντανοί! Αυτό που βλέπουν τα μάτια μου είναι οι φλόγες της Κολάσεως! Η μέρα γιορτής εξελίσσεται σε μέρα απόλυτης καταστροφής».

Το «Βάλεϊ Παρέιντ» στις φλόγες, πολλοί οι νεκροί. Σήμερα είναι ένα σύγχρονο γήπεδο... Το «Βάλεϊ Παρέιντ» στις φλόγες, πολλοί οι νεκροί. Σήμερα είναι ένα σύγχρονο γήπεδο... Το ημερολόγιο έγραφε 11 Μαΐου 1985 και οι οπαδοί της Μπράντφορντ Σίτι είχαν κατακλύσει το γήπεδο «Βάλεϊ Παρέιντ» για να γιορτάσουν τον προβιβασμό της μικρής ομάδας του Γιόρκσαϊρ στη Β' κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Ηταν ένα ηλιόλουστο, αλλά ανεμοδαρμένο απόγευμα. Η τοπική τηλεόραση προγραμμάτισε λεπτομερή κάλυψη του αγώνα με τη Λίνκολν και έστησε τις κάμερες από νωρίς, στο γνωστό σημείο, απέναντι από την κεντρική εξέδρα με την ξύλινη στέγη. Το παλιό γηπεδάκι έλαμπε, αλλά μόνο στην επιφάνεια. Κάτω από τις κερκίδες είχαν μαζευτεί σωροί σκουπιδιών.

Φρίκη

Οι πρώτοι καπνοί εμφανίστηκαν ψηλά στο διάζωμα G, στις 3.43 το απόγευμα, ενώ ο αγώνας πλησίαζε στην ανάπαυλα του ημιχρόνου. Οι θεατές στην εξέδρα ένιωσαν τη θερμοκρασία να ανεβαίνει κάτω από τα πόδια τους. Οταν κοίταξαν χαμηλά από τα κενά ανάμεσα στα καθίσματα, είδαν κάτι που τους προκάλεσε τρόμο. Τα σκουπίδια είχαν πιάσει φωτιά, προφανώς από κάποιο αναμμένο τσιγάρο. Και ήταν αδύνατο να σβήσει αυτή η πυρκαγιά. Δεν υπήρχε άνθρωπος εκεί κάτω, ούτε πυροσβεστήρας στην ξύλινη κερκίδα. Ο αέρας που λυσσομανούσε ήταν ο ιδανικός εμπρηστής...

Από τη στιγμή που άναψε η πρώτη σπίθα μέχρι το απόλυτο παρανάλωμα πέρασαν μόλις 3 ή 4 λεπτά. Η εικόνα της τηλεόρασης είναι αδιάψευστος μάρτυρας της φρίκης. Οι φλόγες κατάπιαν ολόκληρη την απέναντι πλευρά του γηπέδου, από τα θεμέλια μέχρι και τη σκεπή, εν ριπή οφθαλμού και ανέμου. Μαζί της, κατάπιαν 56 ανθρώπινες ζωές.

Οι περισσότεροι παγιδεύτηκαν στην προσπάθειά τους να αποδράσουν από κάποιες θύρες που βρέθηκαν μισόκλειστες ή και κλειδωμένες. Κάποιοι έπαθαν ασφυξία μέσα στις τουαλέτες. Ο 86χρονος πρώην πρόεδρος της ομάδας, Σαμ Φιρθ, κάηκε ζωντανός στην εξέδρα μαζί με άλλον έναν ηλικιωμένο. Ενας άλλος πήδηξε στον αγωνιστικό χώρο τυλιγμένος από φλόγες και παρέδωσε το πνεύμα μερικές ώρες αργότερα στο νοσοκομείο. Ορισμένοι χτυπήθηκαν από ιπτάμενα φλεγόμενα μαδέρια που έπεφταν από τη στέγη. Τουλάχιστον 265 φίλαθλοι τραυματίστηκαν.

Ανυποψίαστοι για την τραγωδία που εκτυλισσόταν μερικά μέτρα μακριά, οι οπαδοί που βρίσκονταν σε ασφαλές σημείο άρχισαν το τραγούδι, ενώ το γήπεδο θύμιζε κόλαση του Δάντη. Στο βίντεο που διασώθηκε στα αρχεία της Yorkshire Television, ακούγονται σαν την ορχήστρα του «Τιτανικού», που παιάνιζε ενώ το υπερωκεάνιο βυθιζόταν.

Μέσα στα αποκαΐδια, βρέθηκαν αντικείμενα που αποδείκνυαν ότι το παλαιικό γήπεδο είχε αφεθεί να ρημάζει από δεκαετίες, μολονότι η Μπράντφορντ Σίτι είχε τα χρήματα για να το συντηρήσει. Μια εφημερίδα με ημερομηνία 4 Νοεμβρίου 1968. Ενα σακουλάκι από φιστίκια, με τιμή («έξι πένες») που αντιστοιχούσε στο 1970. Το «Βάλεϊ Παρέιντ» ήταν μία ημερολογιακή βόμβα, που περίμενε να ανάψει κάποιος το φιτίλι.

Ευτυχώς για τους 3.000 ανθρώπους που τελικά διασώθηκαν, δεν υπήρχε συρματόπλεγμα ανάμεσα στις εξέδρες και το γρασίδι, παρά μόνο ένα απλό κάγκελο, σαν αυτά του δικού μας Ολυμπιακού Σταδίου. Ο 12χρονος Μάρτιν Φλέτσερ κατόρθωσε να τον υπερπηδήσει και επέζησε. Ο 11χρονος αδελφός του έσβησε μέσα στη φωτιά, μαζί με τον 34χρονο πατέρα του, τον 32χρονο θείο του και τον 65χρονο παππού του...

Η αποφράδα ημέρα του «Βάλεϊ Παρέιντ» δρομολόγησε τη λήψη μέτρων ασφαλείας, όπως η κατάργηση των ξύλινων κερκίδων και ο σχολαστικός καθαρισμός των γηπέδων από σκουπίδια και μπάζα. Οι φράχτες, όμως, σύμβολα της εποχής του χουλιγκανισμού, έμειναν στη θέση τους. Τέσσερα χρόνια αργότερα στο γειτονικό Σέφιλντ, μόλις 65 χιλιόμετρα από το Μπράντφορντ, 96 φίλαθλοι πέθαναν από το συνωστισμό σε ένα ασφυκτικά πλημμυρισμένο από κόσμο πέταλο του «Χίλσμπορο».

Σήμερα, το «Βάλεϊ Παρέιντ» είναι ένα σύγχρονο ποδοσφαιρικό παλατάκι 25.136 θέσεων, χωρίς κιγκλιδώματα φυσικά, κατάλληλο για να στεγάσει ακόμα και αγώνες της Πρέμιερ Λιγκ. Μοναδικό απομεινάρι από το κουφάρι του παλιού γηπέδου είναι το κτήριο των γραφείων του συλλόγου, στο πλάι της κεντρικής εξέδρας. Η Μπράντφορντ Σίτι σημαιοστόλισε το σπίτι της από την κορυφή έως τα νύχια την περασμένη Τρίτη, ώστε να γιορτάσει την πρόκρισή της στον τελικό του Λιγκ Καπ, όπου θα αντιμετωπίσει την εξίσου ταπεινής καταγωγής Σουόνσι.

Λουλούδια

Οσοι έζησαν τη φονική πυρκαγιά του 1985 θυμήθηκαν να αφήσουν μερικά λουλούδια στο μνημείο που ανεγέρθηκε από την ομάδα μετά την ανοικοδόμηση. Ολοι γνωρίζουν πού θα αφιερωθεί το τρόπαιο σε περίπτωση νέου θριάμβου.

Οταν η ταπεινή Σίτι παραταχθεί στο Ουέμπλεϊ για την πιο λαμπρή γιορτή της σύγχρονης ιστορίας της, οι κίτρινες φανέλες της θα έχουν μία διακριτική μαύρη ρίγα, παντοτινό σύμβολο πένθους και μνήμης. Το μαύρο χρώμα πέρασε στο θυρεό της μετά την καταστροφή της 11ης Μαΐου 1985. Ο ημιεπαγγελματίας ποδοσφαιριστής που πέτυχε το γκολ της πρόκρισης, ένας υπάλληλος σουπερμάρκετ ονόματι Τζέιμς Χάνσον, γεννήθηκε 2,5 χρόνια αργότερα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Βρετανικό ποδόσφαιρο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Ποδόσφαιρο
Από το ρετιρέ στο υπόγειο
«Θέλω τρόπαια και διακρίσεις με τον Ατρόμητο»
Λιγκ Καπ
Μαύρο του πένθους σε μια μέρα γιορτής