Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Editorial

  • Αθηναϊκά εγκλήματα διαρκείας

    Σε περασμένες δεκαετίες πωλούνταν «οικόπεδα σε δόσεις, με φως, νερό, τηλέφωνο, πέντε λεπτά από την Ομόνοια». Πολλοί αγόρασαν, αλλά δεν ήταν λίγοι αυτοί που έπεσαν θύματα απατεώνων, οι οποίοι είτε τους πούλησαν... κατσάβραχα είτε εκτάσεις που ανήκαν σε άλλους ή συνηθέστερα στο κράτος.

    Στις μέρες μας, πέντε λεπτά από την Ομόνοια ή λίγο πιο κοντά ή πιο μακριά, πωλούνται σπίτια και διαμερίσματα μπιρ παρά. Και αυτή τη φορά, όχι σε θύματα, αλλά από θύματα μιας πολιτείας η οποία δημιούργησε και ανέχεται τα λογής λογής γκέτο, που κάνουν τη διαβίωση των κατοίκων από αφόρητη μέχρι επικίνδυνη.

    ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ - χωνευτήρια ψυχών σ' ένα ιστορικό κέντρο που θα έπρεπε να είναι το στολίδι της πόλης και έχει γίνει αδιάβατο.

    Οι κατά διαστήματα επιχειρήσεις-σκούπα της Αστυνομίας γίνονται όχι για να φέρουν αποτέλεσμα, αλλά για τα μάτια του κόσμου. Τον οποίο, μάλλον, θα θεωρούν... τυφλό. Διότι και τυφλός θα «έβλεπε» ότι δεν λύνεται έτσι το πρόβλημα, που είναι πολύ πιο σύνθετο και ξεφεύγει από τα όρια της αστυνομικής δικαιοδοσίας.

    Οσο για τις εκάστοτε εξαγγελίες για αναβάθμιση του ιστορικού κέντρου, είτε μένουν στα χαρτιά είτε -συνηθέστερα- μόνο στα λόγια!

    Αλλά, θα μας πείτε, πότε ενδιαφέρθηκε η πολιτεία για την Αθήνα για να ενδιαφερθεί τώρα; Μία και μοναδική απόφαση πήρε για τις τύχες της πόλης κι αυτή αποδείχθηκε καταστροφική. Δεν είναι άλλη από την καταραμένη αντιπαροχή.

    Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ (ή αιτιολογία εν μέρει) για τις ανάγκες στέγασης των χιλιάδων που συνέρρεαν από την επαρχία στην Αθήνα (εξαιτίας βεβαίως της πολιτικής των διώξεων στη μετεμφυλιοπολεμική Ελλάδα) βαρύνει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Η συνέχιση, όμως, της αντιπαροχής βαρύνει όλους όσοι διακυβέρνησαν τη χώρα.

    Κι έτσι, ολόκληρες περιοχές της Αθήνας έχασαν τη φυσιογνωμία τους. Και να πεις ότι οι πολυκατοικίες που χτίζονταν ήταν και της προκοπής, πάει στο καλό... Μάλλον στο πόδι θα έκαναν τα σχέδια οι αρχιτέκτονες. Πού να προλάβουν... Δυο δυο τις έχτιζαν (τη βδομάδα...). Κι αν τους έβγαινε και κάποιο δωμάτιο «τυφλό», δεν χάλασε κι ο κόσμος!

    Υπέροχα νεοκλασικά και σπίτια του μεσοπολέμου μοναδικής αρχιτεκτονικής χάθηκαν στο βωμό του κέρδους κι έμειναν οι παλιές ταινίες να μας θυμίζουν την πόλη κάποτε...

    ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ της δεκαετίας του '80, όταν τέθηκε και πάλι το ζήτημα της αντιπαροχής, κάποιοι... φωστήρες πολιτικοί, πολεοδόμοι και αρχιτέκτονες «αποφάνθηκαν» ότι «η Αθήνα, πλέον, έχει καταστραφεί και δεν μπορεί να γίνει κάτι». Κι έτσι συνέχισαν να την γκρεμίζουν... Και αυτό ήταν ακόμα μεγαλύτερο έγκλημα. Διότι, αν στη δεκαετία του '50 δεν γνώριζαν τι θα επακολουθούσε, τότε το ήξεραν...

    Και παραμένοντας σε ισχύ η αντιπαροχή, καταστράφηκαν και μερικά από τα ωραιότερα προάστια της Αθήνας. Μαρούσι, Ν. Σμύρνη, Π. Φάληρο... Ειδικά από το 1985 και μετά θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για τη «γενοκτονία» των μονοκατοικιών των προαστίων.

    Και τώρα που ήρθε η κρίση, αντί να ξαναδούμε τις λάθος και ζημιογόνες επιλογές μας και στο αστικό τοπίο, παραπονούμαστε ότι σταμάτησε η οικοδομική δραστηριότητα. Και μετά, απορούμε πώς φτάσαμε στην οικονομική και κοινωνική κατάρρευση, όταν το μόνο που ξέραμε να κάνουμε ήταν να γκρεμίζουμε!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
ΕΡΤ
Η Ελληνίδα Αννα Φρανκ
Θέατρο
Μάτεσις επί προσωπικού
«Εκάβη» από την Αλβανία
Κινηματογράφος
Και 3ο μέρος του Hobbit
Νουάρ από τον Λεχέιν
Φεστιβάλ
Ρόδινες κωμωδίες
Βιβλίο
Οταν ο Μίκι ερωτοτροπούσε με τη Μίνι
Το μακρύ χέρι της εξουσίας
Οι κλέφτες των παραμυθιών
Αρχιτεκτονική
Τετραγώνισες τον ταφικό κύκλο
Μουσική
Μεταξύ μπαλάντας και μπλουζ πανκ
Σκη σκηνή μέχρι τα βαθιά γεράματα
Άλλες ειδήσεις
Το μουσικό κουτί του Γιάννη Κότσιρα
Συμφωνικός Θεοδωράκης
Οι Twilight Sad σε μίνι τουρνέ
Τζαζ και μπλουζ με την Janice
Φινάλε στη Θεσσαλονίκη
Το κορίτσι με τις κοτσίδες
Η Κοκκίνου επιστρέφει
Το κοινό ανακρίνει
Τελευταίος εσπερινός
Κάφκα στο Μεταξουργείο
Στον καιρό της πανούκλας
Ενα σπίτι για τη γενιά του '30
Παιχνίδι με το φως και το χώρο
Εκθεση-σχόλιο της εποχής μας
Κάποτε ήταν παιχνίδια...