Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Φιλιππικοί

  • Μια παρέα που τρώει τις σάρκες του μπάσκετ

    Στην ιστορία με την ένσταση του Ολυμπιακού, για τον αγώνα μπάσκετ με τη Σιένα, το κορυφαίο ζήτημα δεν είναι αν έπρεπε να δικαιωθεί η ελληνική ομάδα και δεν δικαιώθηκε.

    Οχι, το κυρίαρχο είναι ότι μέσα από την απόφαση που εκδόθηκε, αλλά και την όλη διαδικασία που ακολουθείται γενικώς σ' αυτές τις περιπτώσεις, προκύπτει ότι η διοργανώτρια αρχή αδυνατεί να προσδώσει στην Ευρωλίγκα, που είναι το κορυφαίο διασυλλογικό πρωτάθλημα μπάσκετ στη Γηραιά Ηπειρο, τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία που απαιτούνται ώστε να τύχει της απαραίτητης αναβάθμισης στη συνείδηση των φιλάθλων.

    Το πιο απογοητευτικό στην όλη υπόθεση είναι ότι ο δικαστής, που έβγαλε την απόφαση, διαστρεβλώνει την πραγματικότητα (δηλαδή λέει ψέματα...), γεγονός που δεν έχει ξαναπαρατηρηθεί στα χρονικά της αθλητικής δικαιοσύνης, όχι μόνο στο μπάσκετ, αλλά σε όλα τα σπορ. Και είναι προφανές ότι το κάνει προκειμένου να δημιουργήσει την απαιτούμενη βάση επιχειρημάτων για να δικαιολογήσει μία ουσιαστικά προειλημμένη απόφαση. Ποιο είναι όμως το ψέμα του δικαστή; Μα ότι ο Ολυμπιακός (λόγω της αντικανονικής διακοπής της χρονομέτρησης κατά 3,7 δεύτερα) θα εκμεταλλευόταν, τάχα, τον επιπλέον χρόνο που προέκυψε, αν (στην προτελευταία επίθεσή του) ο Κάιλ Χάινς δεν αστοχούσε σε λέι απ.

    Το ψέμα είναι αυταπόδεικτο. Γιατί ο Χάινς αστόχησε 6,5 δεύτερα πριν τη λήξη, ενώ ο επιπλέον χρόνος που προέκυψε από το σταμάτημα του χρονόμετρου ήταν 3,7 δεύτερα. Πράγμα που σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός δεν χρησιμοποίησε τον παράνομο χρόνο, σε αντίθεση με τη Σιένα που, χάρη σε αυτόν, πέτυχε κατόπιν (1,7 δεύτερο πριν το τέλος) το νικητήριο καλάθι της!

    Αλλά ο δικαστής της Ευρωλίγκας δεν φτάνει που λέει ψέματα, αυθαιρετεί κι από πάνω, όταν σε άλλο σημείο της απόφασής του -και προκειμένου να καταλογίσει αντικειμενική ευθύνη, για το σταμάτημα του χρονόμετρου, στον Ολυμπιακό- αποδίδει το γεγονός σε ελαττωματική συσκευή του ίδιου του γηπέδου του Ολυμπιακού.

    Κι από πού προκύπτει ότι το χρονόμετρο είναι ελαττωματικό; Από πουθενά. Γιατί, εκτός των άλλων, κάλλιστα η διακοπή της λειτουργίας του θα μπορούσε να αποδοθεί στο ανθρώπινο χέρι, που, σύμφωνα με τους κανονισμούς, «αποφασίζει» πότε λειτουργεί και πότε σταματάει.

    Ομως ο δικαστής προκρίνει αυθαίρετα το «ελαττωματικό» της συσκευής, αντί ενδεχόμενου λάθους του χρονομέτρη, για να θεμελιώσει όχι μόνο το άδικο, αλλά και την ευθύνη του Ολυμπιακού. Και έτσι να αποφύγει την επανάληψη του αγώνα...

    Η αποθέωση, πάντως, της... ορθής δικαστικής κρίσης βρίσκεται σε ένα άλλο σημείο της απόφασης, όπου ο δικαστής, για να αποδυναμώσει το δεδικασμένο (από τον ίδιο, παρακαλώ...) του αγώνα Γκέτιγκεν - Μπεσίκτας, αναφέρει ότι η δυσλειτουργία του χρονόμετρου (σ' εκείνη την περίπτωση) ευνόησε τη γηπεδούχο ομάδα! Προφανώς κατ' αντιδιαστολή με τον αγώνα Ολυμπιακού - Σιένα, όπου ο γηπεδούχος αδικήθηκε, αλλά ο δικαστής ψάχνει χίλιες δικαιολογίες για να μην το παραδεχθεί...

    Και το χειρότερο απ' όλα: για λογαριασμό της Ευρωλίγκας δικάζει ανεξάρτητος Ελβετός δικαστής, ο οποίος απασχολείται «παρτάιμ». Δηλαδή, κάνει κάποια δουλειά; Πληρώνεται. Διαφορετικά, κάθεται στο γραφείο του και περιμένει πότε ο κύριος Μπερτομέου θα ευαρεστηθεί να του προωθήσει κάποια υπόθεση ώστε να βγάλει χαρτζιλίκι!

    Ομως όλοι ξέρουμε ότι αυτού του είδους οι αποφάσεις διαθέτουν αξιοπιστία μόνο όταν προέρχονται από θεσμοθετημένα όργανα, με κατοχυρωμένη ανεξαρτησία, και όχι από δικαστές-φαντάσματα που υποστηρίζονται από ένα μόνο πρόσωπο. Οσο ισχυρό κι αν είναι αυτό το τελευταίο...

    ΥΓ. Το 2009, στο Βερολίνο, ο Θ. Γιαννακόπουλος απάντησε στα υπομνήματα της Ευρωλίγκας εκσφενδονίζοντας ένα μάτσο ευρώ στο αφεντικό της.

    Αντίθετα τώρα ο Π. Αγγελόπουλος επιστράτευσε το χιούμορ για να επισημάνει το ίδιο ακριβώς πράγμα: την αυθαιρεσία μιας μικρής παρέας που ζει καταστρέφοντας το μπάσκετ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Ποδόσφαιρο
Από το ρετιρέ στο υπόγειο
«Θέλω τρόπαια και διακρίσεις με τον Ατρόμητο»
Λιγκ Καπ
Μαύρο του πένθους σε μια μέρα γιορτής