Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Μέσα & Media

  • «Να 'ρθω μαζί σου;»

    Ενα ζευγάρι πλουσιόπαιδων, ένας ταλαίπωρος λαϊκός τραγουδιστής και μία δευτεροκλασάτη ηθοποιός, το «καρέ» στο ερωτικό παιχνίδι της ανταλλαγής συντρόφων. Το θεατρικό έργο της δημοσιογράφου Αλεξάνδρας Κ*, μια απίστευτη κωμωδία παρεξηγήσεων Αθήνα. Αθήνα τώρα. Ενα λοφτ στο Λυκαβηττό, εν έτι 2013. Και οι κάτοικοι αυτού. Δύο πλουσιόπαιδα, η Βερίνα και ο Γιώργος, δύο παιδιά της καλής κοινωνίας. Με προβλήματα στη σχέση τους. Προβλήματα σεξουαλικής φύσεως.

    Η Βερίνα και ο Γιώργος, που αποφασίζουν να ασκηθούν στην ευγενή τέχνη του swinging. Στην ανταλλαγή, με λίγα λόγια, ερωτικών συντρόφων. Και καλούν στην οικία τους τον Θεμιστοκλή και την Αλίνα. Τον ταλαίπωρο λαϊκό τραγουδιστή Θεμιστοκλή και την μικρού βεληνεκούς ηθοποιό Αλίνα. Κι αρχίζει το στόρι. Η υπόθεση του θεατρικού έργου «να 'ρθω μαζί σου;».

    Την κατάληξη υποθέτω ότι την μαντεύετε από τώρα, η Αλίνα βουτάει στην αγκαλιά του Γιώργου και η Βερίνα τακιμιάζει με τον Θεμιστοκλή. Δεν θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς, το επιτάσσουν οι κανόνες της κωμωδίας παρεξηγήσεων. Το θέμα είναι βέβαια τι συμβαίνει ενδιαμέσως, όταν αρχίζει η Αθήνα να φλέγεται κι όταν ο καθένας από τους ήρωες αναγκάζεται να αποκαλύψει τον αληθινό εαυτό του. Εκεί η συγγραφέας Αλεξάνδρα Κ* αποφασίζει να αφηνιάσει, με αποτελέσματα κάτι παραπάνω από ενδιαφέροντα.

    Η συνάδελφος συγγραφέας Αλεξάνδρα Κ*, αν θέλω να είμαι πιο σαφής, καθότι μία από τις ιδιότητές της είναι η δημοσιογραφική. Εχει περάσει από αρκετά μαγαζιά της πιάτσας περιοδικών και κατέληξε να γράφει άρθρα για το σεξ (πού αλλού;) στο «Cosmpolitan». Το σύμπαν των media την απασχολεί επίσης ως κειμενογράφο διαφημίσεων, ενώ στον ελεύθερο χρόνο της σκαρώνει παιδικά βιβλία για τις εκδόσεις «Πατάκη». Μέχρι τώρα έχει υπογράψει τρία και συνεχίζει ακάθεκτη.

    «Μα πώς συνδυάζονται όλα αυτά;», ρωτάω την Αλεξάνδρα Κ*. Μου απαντάει ευθαρσώς: «Δεν καταλαβαίνω γιατί στη συνείδηση των περισσοτέρων κάποιος που γράφει παιδικά, δεν μπορεί να γράψει για σεξ. Αυτό το κακό με τον κρίνο και τα μεταπολιτευτικά κόμπλεξ του "καλλιτέχνη" πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει, άνθρωποι είμαστε και αλίμονο αν ήμασταν ένα μόνον πράγμα. Γι' αυτό χρησιμοποιώ ένα όνομα για όλες τις ιδιότητες κι ας με κοιτάζουν στραβά. Δεν δηλώνω συγγραφέας, δακτυλογράφος δηλώνω».

    Δημοσιογραφία και συγγραφή

    Και στο θέατρο, τι είναι αυτό που τη βοήθησε περισσότερο; Η δημοσιογραφία ή η συγγραφή παιδικών βιβλίων; «Το ίδιο το θέατρο με βοήθησε», απαντά και συμπληρώνει: «Θέατρο σπούδασα, εκεί έμαθα τη σημασία του καλού διαλόγου, την ομορφιά του να φτιάχνεις έναν κόσμο για να ταξιδέψουν οι άλλοι, την πειθαρχία που απαιτείται για να δουλέψεις στα πλαίσια μιας ομάδας».

    Στο τέλος του έργου, η κραυγή της Βερίνας είναι αισιόδοξη. Την υιοθετεί άραγε; «Τις ζυγές μέρες, ναι. Ζυγή μέρα πρέπει να έγραψα το φινάλε -τις μονές σηκώνω τα χέρια ψηλά και απελπίζομαι, πολύ βολικές οι μονές. Μέχρι να πιάσω πάτο, έχει ξημερώσει ζυγή και αρχίζω να προσπαθώ απ' την αρχή».

    Το θεατρικό «Να 'ρθω μαζί σου;» της Αλεξάνδρας Κ*, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ασπιώτη, παίζεται στο θέατρο «104», στο Γκάζι. Εμφανίζονται οι ηθοποιοί Σύνθια Μπατσή, Κωνσταντίνος Καΐκης, Ζωή Καραβασίλη και Λάζαρος Βαρτάνης.

  • 3 ερωτήσεις

    Απαντά ο επικεφαλής της «inspire», εταιρείας επικοινωνίας εξειδικευμένης στα social media: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΝΟΣ

    * Πόσο ευδιάκριτα είναι πια τα όρια ανάμεσα στη δημοσιογραφία και στο PR;

    - Νομίζω είναι πολύ ευδιάκριτα. Δημοσιογραφία σημαίνει τεκμηριωμένη καταγραφή και σχολιασμός της επικαιρότητας, ενώ PR είναι η ανάπτυξη και διαχείριση σχέσεων ανάμεσα σε εταιρείες/μάρκες και το κοινό.

    * Θα επικρατήσει η δικτατορία του «δωρεάν» στα ΜΜΕ;

    - Δεν υπάρχει «δωρεάν», υπάρχει value for money. Αυτό που προσδιορίζετε ως «δωρεάν» είναι απλά ένα νέο, πιο δίκαιο και πιο αποτελεσματικό οικονομικό μοντέλο, που αποτιμάται σε συνεχή βάση άμεσα και δίκαια από τον καταναλωτή.

    * Πόσο χρήσιμα είναι τα social media στη δουλειά σας;

    - Τα social media έχουν επαναπροσδιορίσει και το χώρο της διαφήμισης και της επικοινωνίας. Δεν είναι απλά χρήσιμα για τη δουλειά μας - ΕΙΝΑΙ η δουλειά μας. Τα social media δίνουν τη δυνατότητα στις μάρκες να απευθυνθούν άμεσα στο κοινό τους, να αναπτύξουν δυναμική αμφίδρομη επικοινωνία, να δημιουργήσουν engagement, να χτίσουν μια σταθερή και συνεχή σχέση με το κοινό σου, με σχετικά χαμηλό κόστος. Επίσης, ενώ μέχρι σήμερα είχαμε μάθει να μιλάμε μόνο στον αναγνώστη, τώρα πια τα social media του δίνουν φωνή και δύναμη.

  • «Times»: στης ταμπλέτας τον καιρό

    Οταν δεν πάει το βουνό στον Μωάμεθ, πάει ο Μωάμεθ στο βουνό. Πανάρχαιη και δοκιμασμένη συνταγή που την εφαρμόζουν πλέον και οι λονδρέζικοι «Times».

    Η εφημερίδα του μεγιστάνα Ρούπερτ Μέρντοχ, που εφάρμοσε το συνδρομητικό περιεχόμενο στο Διαδίκτυο και δεν είδε πολλή προκοπή. Ολο καλά πάει κι όλο αγχώνεται. Είναι προφανές ότι ο μέσος καταναλωτής ειδησεογραφίας (και όχι ο εξειδικευμένος, τύπου «Financial Times» και «Wall Street Journal») δεν μπορεί εύκολα να συνηθίσει στο «επί πληρωμή» εκεί που είχε καλομάθει στο τζαμπατζιλίκι.

    Το στόρι μάλιστα περιπλέκεται ακόμη με τα smartphones και τις κάθε είδους ταμπλέτες. Αλλες προδιαγραφές εκεί, άλλο κοινό, άλλες προθέσεις και διαθέσεις. Δύσκολα βγάζεις άκρη. Ως την ώρα που εμφανίζεται κάποιος με το γλόμπο αναμμένο πάνω απ' το κεφάλι του και φωνάζει «εύρηκα». Είναι η ώρα της φαεινής ιδέας, που τα συνδυάζει όλα. Στην περίπτωση των «Times», διαπλέκει τις τόσο απαραίτητες συνδρομές με τη νέα τεχνολογία και την τσέπη του αναγνώστη.

    Εξηγούμαι: αν κάποιος είναι διατεθειμένος να γραφτεί συνδρομητής επί 18 ολόκληρους μήνες, μπορεί να απολαμβάνει τους «Times» και τους «Sunday Times» με μόλις 4 λίρες το μήνα. Ενδιαφέρουσα προσφορά, αλλά η εταιρεία δεν έμεινε εκεί. Πρόσθεσε στην εξίσωση και μια σοβαρότατη έκπτωση στην ταμπλέτα «Nexus 7» των 32 Kb. Ο ευτυχής συνδρομητής θα μπορεί να την αποκτήσει έναντι μόλις 50 λιρών, από 199 λίρες που κοστίζει κανονικά στα καταστήματα. Και το πρώτο πράγμα φυσικά που θα βλέπει μόλις την ενεργοποιήσει θα είναι οι «Times»! Εδώ πάντως φαίνεται πόσο παλιομοδίτες είναι οι άνθρωποι του ομίλου (και ο ίδιος ο) Μέρντοχ. Στη φωτογραφία που κοσμεί τη διαφημιστική ταμπλέτα εμφανίζεται η Κριστίν Κίλερ, πρωταγωνίστρια του σκανδάλου Προφιούμο. Μόνο που το σκάνδαλο Προφιούμο διαδραματίστηκε στη δεκαετία του '60. Τότε που δεν είχαν καν γεννηθεί οι περισσότεροι από τους υποψήφιους συνδρομητές των «Times»...

  • Μέσα και media

    ΕΠΙΜΕΝΕΙ ο Γιάννης Στουρνάρας στο ενιαίο μισθολόγιο για τα δημόσια ΜΜΕ και η κυβέρνηση υιοθετεί τις απόψεις του. Στην ΕΡΤ τα υψηλά κλιμάκια δεν την καλοβλέπουν αυτή τη στρατηγική της έντασης και είχαν ζητήσει επιείκεια και περίοδο χάριτος, αλλά το υπουργείο Οικονομικών αυτή την εποχή δεν δείχνει να ακούει κανέναν.

    Ούτως ή άλλως, κοντά είναι και η 8η Φεβρουαρίου όπου λήγουν οι συμβάσεις 360 εργαζομένων στην Αγία Παρασκευή και ξαναρχίζει το στόρι με την αναπλήρωση των θέσεων. Οπως όλα δείχνουν, θα επιστρέψουμε στο παλαιό καθεστώς της ΕΡΤ, στις συμβάσεις έργου δηλαδή. Κάπως έτσι θα πάμε στα μπλοκάκια με κρατήσεις στα δημοσιογραφικά ταμεία (αυτό τουλάχιστον υπόσχονται στο Ραδιομέγαρο) και η λύση θα δοθεί κατά τα τέλη Φεβρουαρίου. Μην ξεχνάμε ότι δεν λήγουν μόνο οι συμβάσεις «κανονικών» εργαζομένων αλλά και «αστέρων» της ΕΡΤ, όπως η Πηνελόπη Γαβρά, η Ρένια Τσιτσιμπίκου, ο Γιώργος Αμυράς, ο Κώστας Τσουρός, ο Γιάννης Πολίτης και άλλοι εκλεκτοί. Στην Αγία Παρασκευή λένε ότι θα βρεθεί ένα νομικό τερτίπι για δυο-τρεις εβδομάδες προκειμένου να μη μείνουν απλήρωτοι έως ότου ενταχθούν στο νέο καθεστώς. Αλλά δεν είναι απολύτως σίγουροι. Προβληματίζονται επίσης μήπως ήρθε η ώρα να αναλάβει η Μπήλιω Τσουκαλά το μεσημεριανό (4 με 6) στη ΝΕΤ για να μπουν μερικά πράγματα στη θέση τους. Για όλα αυτά πέφτουν φουλ συσκέψεις καθημερινά ανάμεσα στον Νίκο Σίμο, τον Αιμίλιο Λιάτσο και τον Τζώνυ Καλημέρη. Η πρόθεση καλή αναμφιβόλως, αλλά για το αποτέλεσμα δεν είμαι απολύτως σίγουρος.

    ΑΠΕΣΥΡΘΗ εκείνη η ωραία τροπολογία στο νομοσχέδιο για το «Ερρίκος Ντυνάν», που ρύθμιζε τη χορήγηση αδειών ραδιοφώνου. Αν θυμάστε, παρέτεινε ώς τις 31/12/2013 τη σχετική προθεσμία για την έκδοση προκήρυξης. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι οδηγήθηκε η τροπολογία στο χρονοντούλαπο, απλώς θα επιστρέψει σε άλλο νομοσχέδιο μαζί με άλλες ρυθμίσεις περί ΜΜΕ ώστε να αποτελέσουν ένα «πακετάκι» που θα λύσει (ή θα επιχειρεί να λύσει...) μια σειρά από ζητήματα και ζητηματάκια. Οπως λένε αρμόδιοι παράγοντες, η κυβέρνηση δεν καίγεται ιδιαιτέρως αυτή την εποχή για τα ραδιόφωνα, καθώς αντικειμενικός της στόχος είναι να δώσει τηλεοπτικές άδειες (σε συνδυασμό με την ψηφιακή μετάβαση) εντός του 2013. «Πρέπει να λήξουμε το κεφάλαιο TV έτσι ώστε όσοι επένδυσαν και όσοι θα επενδύσουν να έχουν ένα καθαρό πεδίο», λένε χαρακτηριστικά. Η διαδικασία ήδη ξεκίνησε και οι σχετικές εισηγήσεις είναι υπό μελέτη. Οσο για το ραδιόφωνο και τη δική του ψηφιακή μετάβαση, κρατήστε μικρό καλάθι. Ως γνωστόν, οι περισσότεροι ακούνε ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο και την σήμερον ημέραν να ζητήσεις από τον Ελληνα να αλλάξει ραδιόφωνο στο όχημά του ισοδυναμεί με έγκλημα...

    «ΞΑΦΝΙΚΑ ένας τόσο μεγάλος και ενημερωμένος οργανισμός όπως το ΔΝΤ ανακαλύπτει ως διά μαγείας ότι έκανε λάθος ύστερα από τρία χρόνια και ότι οδήγησε τη χώρα σε τεράστια ύφεση. Το mea culpa του Τόμσεν δεν αλλάζει το γεγονός ότι η τρόικα μετέτρεψε την Ελλάδα όχι μόνο σε πειραματόζωο αλλά και σε εξιλαστήριο θύμα. Προσωπικά απορώ πώς ο κόσμος δεν έχει αντιδράσει πιο βίαια και αντιμετωπίζει την όλη κατάσταση σχεδόν με στωικότητα». Ποιος τα έγραψε όλα αυτά; Κάνας Λαφαζάνης; Κάνας Διαμαντόπουλος μήπως; Κάνας Ρινάλντι, σε έκρηξη επαναστατικής ρητορικής; Οχι κυρίες αναγνώστριες και κύριοι αναγνώστες, ο Πέτρος Κωστόπουλος τα έγραψε στην ιστοσελίδα του koolnews.gr! Ωρα είναι τώρα να τον βγάλει κι αυτόν τρομοκράτη η Νέα Δημοκρατία...

    ΕΝΑ ΚΑΦΕΔΑΚΙ έκατσαν να πιουν οι εργαζόμενοι του «Αδέσμευτου Τύπου» δίπλα από την εφημερίδα, μετά την εκδίκαση των ασφαλιστικών τους (για τα δεδουλευμένα 5 μηνών) και τους βγήκε από τη μύτη. Οταν επιχείρησαν να μπουν στο κτήριο όπου ακόμη στεγάζονται τα γραφεία τους για να πάρουν χρήσιμα χαρτιά από το λογιστήριο, η πόρτα ήταν σφαλιστή και τα σκυλιά δεμένα. Παρόλο που ήταν μέσα τόσο ο εκδότης Δημήτρης Ρίζος όσο και ο οικονομικός διευθυντής, αδελφός του. Το περιστατικό καταγγέλθηκε στην Αστυνομία και στο ΣΕΠΕ και αναμένονται εξελίξεις.

    ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ κυριακάτικων εφημερίδων στις 20 Ιανουαρίου: Πρώτο Θέμα: 140.380 (από 146.260 στις 13/01), Βήμα: 106.740 (83.150), Εθνος: 102.420 (95.660), Real News: 85.310 (99.150), Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία: 25.200 (36.370), Ελεύθερος Τύπος: 23.840 (25.150), Δημοκρατία: 22.110 (25.480), Ριζοσπάστης: 18.070 (17.770), Αυγή: 5.750 (5.730).

  • Pepper στο... αυτί

    Η νέα, φρέσκια συχνότητα που έστησε ο Γιώργος Μουχταρίδης, έχει μουσικά διαμάντια και σχόλια που δεν προσβάλλουν τον ακροατή! Θυμάστε τότε που όλο το Λεκανοπέδιο άκουγε ΚΛΙΚ FM; Τότε που όλος ο Θερμαϊκός συντονιζόταν στο Ράδιο Θεσσαλονίκη; Δεν μιλάμε τώρα για απλή δημοφιλία, μιλάμε για ραδιοφωνικό συρμό.

    Γ. Μουχταρίδης: «απέδρασε» από τον Kosmos και έστησε τον Pepper 96,6 πάντα στα FM... Γ. Μουχταρίδης: «απέδρασε» από τον Kosmos και έστησε τον Pepper 96,6 πάντα στα FM... Σε όποιο μαγαζί κι αν έμπαινες αντηχούσαν οι μουσικές τους και τα σχόλιά τους, σε όποια παρέα (υποψιασμένη παρέα...) κι αν βρισκόσουνα αυτά ακριβώς τα σχόλια κι αυτές ακριβώς οι μουσικές γίνονταν αντικείμενο μακρόσυρτων συζητήσεων. Οσοι και όσες γεννηθήκατε πριν το '90, σίγουρα έχετε κάτι να θυμηθείτε και να διηγηθείτε από τις ακροάσεις του ΚΛΙΚ FM, του Ράδιο Θεσσαλονίκη, του Star radio, του Μελωδία, του Αθήνα 984 και άλλων φαινομένων του πρόσφατου ερτζιανού παρελθόντος.

    Οχι ότι από τότε είχαν εξαφανισθεί οι μόδες και οι μανίες. Ο Κωνσταντίνος Τζούμας, για παράδειγμα, δεν τον έχασε τον προσωπικό του στρατό κι ο Derti κάποτε συσπείρωσε απαξάπαντες τους ταρίφες. Η συνολική εικόνα, ωστόσο, ήταν θραυσματική. Δεν υπήρχε, ρε παιδάκι μου, αυτός ο ραδιοσταθμός που άμα δεν τον άκουγες θα ήσουν «έξω απ' τα πράγματα».

    Νέα μόδα

    Ωσπου ήρθε ο Pepper να φτιάξει τη νέα μόδα. Το νέο φαινόμενο, μίνι για την ώρα, αλλά φαινόμενο αναμφιβόλως. Αυτόν ακούς στα «καλά καταστήματα», που λέγανε και στις παλιές διαφημίσεις, αυτός έχει buzz στα κάθε είδους social media, για τις επιλογές του πέφτει κουβέντα και καβγάς. Ο Pepper στους 96,6 Μεγάκυκλους είναι το φρέσκο talk of the town!

    Μισό λεπτό τώρα να κάνουμε ένα διάλειμμα, πριν πάμε στα περαιτέρω. Γνωρίζω πολύ καλά, δουλειά μου είναι, ότι στον Pepper απεργούσαν μέχρι πρότινος οι τεχνικοί. Απεργία 26 ημερών, συνολικά, σε όλα τα ραδιόφωνα που διατηρούσαν δεσμούς με τον Κώστα Γιαννίκο: Pepper, Orange και NRJ, για λόγους ευκόλως κατανοητούς. Δεν είχαν πληρωθεί τα δεδουλευμένα τους οι άνθρωποι και ασκούσαν το απολύτως κατοχυρωμένο δικαίωμά τους στην απεργία. Και καλά έκαναν, λέω εγώ. Αλλο αυτό όμως, άλλο οι μουσικές, οι φωνές, η φυσιογνωμία του ραδιοσταθμού. Τελικά, βρέθηκε σημείο επαφής ανάμεσα στην ιδιοκτησία και στους τεχνικούς και από αύριο ο Pepper εκπέμπει κανονικά.

    Οπότε εντάξει, συνεχίζω το πορτρέτο ενός ραδιοφωνικού σουξέ.

    Και φροντίζω να αποδώσω τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Με δυο λόγια, τον Pepper τον έστησε και τον ανέστησε ο Γιώργος Μουχταρίδης. Ο ίδιος άνθρωπος που έβαλε στον χάρτη τον Kosmos και τον ανέδειξε σε έναν από τους πλέον επιδραστικούς σταθμούς των Αθηνών. Εχω όμως την εντύπωση ότι ο Μουχταρίδης κάπως... κρατιότανε στον Kosmos. Ισως έφταιγε το σοβαροφανές περιβάλλον της Αγίας Παρασκευής, ίσως τον περιόριζαν οι συμβάσεις της υποχρεωτικής πολυπολιτισμικότητας, η αλήθεια είναι ότι η ποπ πλευρά του καλού του γούστου έμοιαζε μόνη και σκιαγμένη σε μια γωνιά. Απέδρασε, πάντως, πήρε βαθιά αναπνοή, βρήκε το δρόμο της και απέκτησε φωνή και παρουσία κυρίαρχη στον Pepper. Σε ένα ραδιόφωνο που κατανοεί ότι η ελαφρότητα δεν είναι πια και τόσο αβάσταχτη όσο προσπαθούσε να μας πείσει ο συγγραφέας. Τουναντίον, μπορεί να γίνει χαριτωμένη, διασκεδαστική, γλυκύτατη και, πάνω απ' όλα, παρηγορητική.

    Αυτή η τελευταία είναι νομίζω και η λέξη-κλειδί για την επιτυχία του Pepper. Σε μια εποχή που το χριστοπαναγίδι ξεκινάει με την ανατολή του ηλίου και λήγει πολύ μετά τα μεσάνυχτα, είναι απολύτως απαραίτητος ένας ραδιοφωνικός σταθμός που λειτουργεί ως κατάπλασμα στο καθημερινό άλγος. Διόλου τυχαία, άλλωστε, η έννοια της «παρηγορίας» κατέχει ρόλο κεντρικό στη μυθοστορία της Εκκλησίας μας. Οι πατέρες γνώριζαν πολύ καλά πως το ψυχικό μεροκάματο απαιτεί υποστηλώματα...

    Στον Pepper, βέβαια, δεν ακούει κανείς εκκλησιαστική μουσική. Ακούει εκλεκτούς ήχους και εκλεκτικές νότες, που δείχνουν να έχουν περάσει από αυστηρή επιλογή. Οχι δεν είναι φουλ πλεϊλίστα, είναι το ύφος του διευθυντή που έχει διαπεράσει το ήθος του σταθμού. Ενα ύφος διαμορφωμένο από εμπειρίες δεκαετιών, από τότε που ο Γ. Μουχταρίδης παρέα με τον Πασχάλη Πλησσή σκάρωναν το συγκρότημα των Jaywalkers στη δεκαετία του ογδόντα, έως σήμερα που ανθίζουν όλα τα ανάλαφρα λουλούδια στον «αέρα» του Pepper. Θα μπορούσε η συνταγή να είναι νερόβραστη και ψόφια. Θα μπορούσε να λιγουρεύεται targets και segments και concepts και όλες αυτές τις αηδίες που κατέστρεψαν γενιές και γενιές ραδιοφωνατζήδων.

    Μουσικά διαμάντια

    Αντ' αυτών, ο Pepper απλώς ψάχνει. Ερευνά τα πεπραγμένα και τα τεκταινόμενα της μουσικής και αναζητεί μικρά διαμάντια που, υπό άλλες προϋποθέσεις, μπορεί και να διέφευγαν της προσοχής μας. Προσθέτει μερικές χιτάρες, συμπληρώνει με σχόλια και πληροφορίες που δεν προσβάλλουν τον ακροατή (δεν είναι και τόσο εύκολο...) και το μείγμα που προκύπτει είναι σαφώς ελκυστικό. Εννοείται ότι δεν λείπουν τα ντελαπαρίσματα και οι αστοχίες. Μια εποχή κόντεψε ο Pepper να κατοχυρωθεί ως «ο σταθμός που παίζει τις περίεργες διασκευές» κι όσο για το χριστουγεννιάτικο πρόγραμμά του, καλύτερα να μην το συζητήσουμε.

    Σε γενικές γραμμές, πάντως, καταφέρνει να ισορροπεί έξυπνα ανάμεσα στο αβανγκάρντ και στο τετριμμένο. Και να προσφέρει κύματα ανακούφισης, στα διψασμένα ώτα των Αθηναίων και ιντερνετικών ακροατών.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Πυρκαγιές
Πόρισμα-βόμβα για τις καταπατήσεις στην Ηλεία
Το όργιο της παρανομίας
«Καμπάνες» σε αιρετούς τοπικούς παράγοντες
ΔΕΗ
Επανασύνδεση με τη ζωή και την αξιοπρέπεια
Διαχείριση απορριμμάτων
Στα σκουπίδια και ο νόμος
Δικαστικό ρεπορτάζ
Γενναιόδωρος με το αζημίωτο
Εκπαίδευση
Βάλλονται και εκ των έσω οι συγχωνεύσεις ΑΕΙ - ΤΕΙ
Δημόσιος Τομέας
Ο δεκάλογος του «μόνιμου»
ΑΔΕΔΥ
«Λάφυρο και εργαλείο για κάθε εξουσία»
«Διαχρονικά υπεύθυνες οι κυβερνήσεις, όχι οι υπάλληλοι»
Φτώχεια
«Πρέπει να ντρέπονται αυτοί που μας εξαθλίωσαν»
Οι Αθέατοι
Στη γωνιά του κόσμου
Το έσχατο έλεος!
«Πες μου, τι λάθος έκανα;»
Άλλες ειδήσεις
Οκτώ οι παίκτες
Παρατηρητήριο τιμών... μειωμένης επαγρύπνησης