Έντυπη Έκδοση

ΘΕΑΤΡΟ

ΜΠΕΚΕΤ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ τη Δευτέρα στον προαύλιο χώρο της Σχολής Καλών Τεχνών με το έργο του Σάμιουελ Μπέκετ «Πράξη χωρίς λόγια» σε μετάφραση Θανάση Νιάρχου, σκηνοθεσία Ασπασίας Κράλλη, μουσική Κορνήλιου Σελαμσή. Παίζει ο Μάνος Καραζογιάννης.

Setting: a desert (σκηνικό: μια έρημος), σημειώνει στις σκηνοθετικές οδηγίες ο συγγραφέας. Το έργο γράφτηκε από τον Μπέκετ το 1956 ύστερα από μια συζήτηση που είχε με τον χορευτή Ντ. Μέντελ. Η παράσταση ανέβηκε πρώτη φορά στις 3 Απριλίου 1957 στο Royal Court Theatre του Λονδίνου.

«Το 1977 ο Αλέξης Μινωτής μού πρότεινε να ερμηνεύσω το "Πράξη χωρίς λόγια" στο Εθνικό Θέατρο» σημειώνει η Ασπασία Κράλλη, «σε κοινή παράσταση με το "Τέλος του παιχνιδιού". Το 2011, τριάντα τέσσερα χρόνια μετά από εκείνη την παράσταση, σκηνοθετώ μέσα σε δραματικά διαφορετικές συνθήκες το βαθιά υπαρξιακό αυτό έργο όπου πρωταγωνιστής είναι, ο everyman... Ο κάθε άνθρωπος (ο καθένας), ριγμένος από μια αόρατη ανώτερη δύναμη σε έναν ερειπωμένο χώρο, προσαρμόζεται σε οτιδήποτε ελάχιστο του προσφέρεται. Με κύριο συμβολισμό μια κανάτα δροσερό νερό που ποτέ δεν κατορθώνει να φτάσει, όπως ποτέ δεν κατορθώνει να φτάσει τα όνειρα και τις επιθυμίες του, ο καθένας, μένει στο τέλος αυτάρκης, με μοναδικά και μόνο δικά του εργαλεία το μυαλό και τα χέρια του. Η περιγραφή των εμποδίων στην ανθρώπινη ζωή εξυπηρετεί την επιθυμία του Μπέκετ να δείξει ότι είναι "το ταξίδι" που αξίζει παρά τις δυσκολίες του. Η "Πράξη χωρίς λόγια" είναι έργο ποιητικό και συγχρόνως αφάνταστα σκληρό. Ενώ γράφτηκε το 1956, έχεις την αίσθηση ότι αφορά σήμερα».

Η παράσταση, συμπαραγωγή του Θεάτρου της Σιωπής και του Θεάτρου Σοφούλη, παίζεται Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη.

ΔΑΣΚΑΛΑ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΤΟ ΕΡΓΟ «Αγαπητή Ελένα» της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στο studio Μαυρομιχάλη σε μετάφραση Βικτώριας-Ειρήνης Χαραλαμπίδου και σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη.

Ενα βράδυ, τέσσερις μαθητές εισβάλλουν στο σπίτι της καθηγήτριάς τους, Ελένα Σεργκέγεβνα. Με πρόσχημα τα γενέθλια της Ελένα κι έχοντας αποτύχει στις απολυτήριες εξετάσεις, οι μαθητές σκοπεύουν να κλέψουν το κλειδί του χρηματοκιβωτίου όπου φυλάσσονται τα γραπτά των εξετάσεων και να... διορθώσουν τους βαθμούς τους. Η δασκάλα θα επικαλεστεί αρχές και ιδανικά, αλλά η βία των μαθητών θα οδηγήσει την κατάσταση στα άκρα. Στη διάρκεια μιας νύχτας όπου κανείς δεν θα επικοινωνεί με κανέναν, θα αλλάξουν τα πάντα στη ζωή όλων.

Παίζουν οι Ιλιάς Λαμπρίδου, Δημήτρης Κερεστετζής, Μιχάλης Κοιλάκος, Δώρα Σαμψώνα, Νικόλας Φραγκιουδάκης.

ΜΟΛΙΣ ΧΩΡΙΣΕ

ΕΝΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΩΝ μονόλογος με τίτλο «Η κακομοίρα της Νάπολι», βασισμένος στο μυθιστόρημα της Ελενα Φεράντε «Ι giorni dell' abbandono», παίζεται στο Φουαγιέ του «Θεάτρου Επί Κολωνώ» (Παρασκευή μετά τα μεσάνυχτα, Δευτέρα στις 6 μ.μ. και Κυριακή στις 10 μ.μ.) σε σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία των Πέπης Μοσχοβάκου-Μαρίας Τσαρούχα και σκηνοθεσία της τελευταίας.

Η Ολγα, παντρεμένη, με δύο παιδιά, μόλις έχει εγκαταλειφθεί από τον άντρα της. Πέτρα του σκανδάλου είναι η κατά πολύ νεότερή της Κάρλα. Και πώς συμπεριφέρεται μια εγκαταλελειμμένη σύζυγος όταν μάλιστα έλκει την καταγωγή της από την Νάπολη; Πώς βιώνει την απόρριψη από τον άνδρα με τον οποίο πίστεψε ότι θα περάσει το υπόλοιπο της ζωής της; Η Ολγα θα τα νιώσει και θα τα κάνει όλα. Θα διέλθει όλης της γκάμας συναισθημάτων και αντιδράσεων: οργή, μίσος, έρωτα, ντροπή, ενοχές, ανασφάλεια, πάθος για εκδίκηση, άρνηση να διαχειριστεί την καινούρια κατάσταση στη ζωή της, ανημπόρια να σταθεί υποτυπωδώς στα παιδιά ακόμα και στον σκύλο της οικογένειας. Το «κενό συνείδησης», που κάποτε επικαλέστηκε καταχρηστικά για τον εαυτό του ο άπιστος Μάριο, θα την καθηλώσει, θα την αφοπλίσει σε στιγμές που πρέπει να είναι απολύτως εναργής και ψύχραιμη.

Και δεν φτάνει το εφιαλτικό παρόν. Είναι η έμμονη ανάμνηση της «κακομοίρας» της Νάπολης, μιας όμορφης γυναίκας που εγκαταλειμμένη απ' τον άνδρα της έγινε η σκιά του εαυτού της μέχρι που βούτηξε και πνίγηκε στα νερά του Κάπο Μιζένο. Θα περάσει καιρός μέχρι η Ολγα να αναδυθεί από τα βάθη της απελπισίας, της κατάθλιψης, της παράνοιας αλλά θα τα καταφέρει.

Με μοναδικά σκηνικά εργαλεία τέσσερις καρέκλες, ένα καθρέφτη και μια βέργα η Πέπη Μοσχοβάκου (σκηνικό Γιώργου Χατζηνικολάου) ζωντανεύει πότε δραματικά και πότε με χιούμορ την ηρωίδα μέσα στη συνεχή εναλλαγή ψυχικών διαθέσεων και συμπεριφορών. Μέσα από τη βιαιότητα, την απόγνωση και την τρέλα, θα την οδηγήσει σταδιακά στην αυτογνωσία και σε μια νέα αφετηρία ζωής. Την Πέπη Μοσχοβάκου συνοδεύει διακριτικά ο βιολοντσελίστας Γιάννης Γιούνης ενώ συγχρόνως, με την εύγλωττη σιωπή του, «ερμηνεύει» τον Κοράνο, τον χαμηλών τόνων μουσικό του έργου. Δείτε το.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑ

«ΚΑΜΙΛ ΚΛΟΝΤΕΛ: το κύμα της τρέλας» η παράσταση που παίζεται στο θέατρο «Μεταξουργείο» από τον πολιτιστικό οργανισμό «Αιών» σε μετάφραση Ρούλας Τσιτούρη, σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία Στέλιου Κρασανάκη, είναι βασισμένη στην αλληλογραφία της γλύπτριας με τον μεγάλο της έρωτα Αύγουστο Ροντέν, καθώς και με τον αδελφό της διπλωμάτη και συγγραφέα Πολ Κλοντέλ.

Η παράσταση παρακολουθεί τη διαδρομή της Καμίλ Κλοντέλ (Λυδία Φωτοπούλου) από τα δημιουργικά χρόνια της νεότητάς της έως την παράφρονα ώριμη ηλικία, τον εγκλεισμό της επί 30 χρόνια στο άσυλο έως το θάνατό της το 1943.

Τα σκηνικά-κοστούμια είναι της Ντόρας Λελούδα, ο ηχητικός σχεδιασμός του Σπύρου Αραβοσιτά, η κίνηση της Αμάλιας Μπένετ. Μέχρι τις 13 Απριλίου.

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ

ΕΧΟΥΜΕ δει παραστάσεις σε κάθε πιθανό και απίθανο μέρος. Τώρα ήρθε η σειρά ενός κανονικού γυμναστηρίου. Και μάλιστα για ένα έργο απολύτως κλασικό. Τον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου.

Ο Αλσέστ μη αντέχοντας τον ναρκισσισμό των συμπολιτών του, αυτών που ανήκουν στη λεγόμενη καλή κοινωνία, τους μισεί σφόδρα. Ενα μόνον πρόσωπο εξαιρεί απ' αυτόν τον αξιομίσητο κύκλο: την όμορφη και χαριτωμένη Σελιμέν, που συνεχώς περιτριγυρίζεται από νεαρούς της τάξης της, πυροδοτώντας έτσι την παθιασμένη ζήλια του δύστυχου Αλσέστ.

Τον «Μισάνθρωπο» παρουσιάζει η θεατρική ομάδα Υστερόγραφο, σε μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη και δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία Γιώργου Γιανναράκου.

Η παράσταση έχει τη μορφή ενός «gym test» (δοκιμασία γυμναστηρίου)... Στον μη θεατρικό χώρο της παράστασης θεατές και ηθοποιοί συνυπάρχουν. Αλλωστε, κατά την ομάδα, αυτός είναι και ο λόγος του gym test: να διαπιστωθεί κατά πόσο το κείμενο μπορεί να λειτουργήσει έξω από τη σκηνή, με ελάχιστα θεατρικά μέσα, χωρίς να χάσει τη δραστικότητά του.

«Η επιλογή ενός γυμναστηρίου έγινε με γνώμονα τους βασικούς άξονες του έργου» λέει ο σκηνοθέτης. «Στο γυμναστήριο μπορεί να πάει κανείς για να ασκηθεί αλλά και για να γνωρίσει κόσμο. Στα διαλείμματα, που για κάποιους είναι ίσης ή και μεγαλύτερης διάρκειας από την άσκηση, μπορεί να παρακολουθήσει τι κάνουν οι άλλοι γύρω του, να θαυμάσει τον εαυτό του στον καθρέφτη, να κουτσομπολέψει. Ενδεχομένως, αν στο Παρίσι του 17ου αιώνα υπήρχαν γυμναστήρια, ο Μολιέρος να τοποθετούσε εκεί το έργο του και όχι στο σπίτι μιας νεαρής χήρας αριστοκράτισσας».

Σ' αυτό το ιδιαίτερο θεατρικό περιβάλλον (Body fitness club, Ιπποκράτους 139) κάθε Σάββατο και Κυριακή... γυμνάζονται μολιερικά οι Σπύρος Ζουπάνος, Βασίλης Κονταξής, Γιάννης Παπαϊωάννου, Αγγελική Δέλλα, Μαρία Παπαγιάννη, Θοδωρής Τσουανάτος, Δήμος Αμπράζης, Στέφανος Φούκας, Κατερίνα Οικονομίδη.

Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων (30), οι κρατήσεις πρέπει να γίνονται εγκαίρως ώστε να αποφεύγεται η ταλαιπωρία της τελευταίας στιγμής...

ΠΛΑΘ ΚΑΙ ΧΙΟΥΖ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ το ερχόμενο Σάββατο στο θέατρο «Ολβιο» του έργου «Σύλβια και Τεντ», με ήρωες τους ποιητές και συζύγους Σύλβια Πλαθ και Τεντ Χιουζ που παρουσιάζει η θεατρική εταιρεία «Οψεις» σε σκηνοθεσία Ασπας Τομπούλη, σκηνικά-κοστούμια Κλερ Μπρέισγουελ, κίνηση Αντιγόνης Γύρα.

Η μοναδικότητα στην παθιασμένη σχέση των δύο καλλιτεχνών, το δημοφιλές της ποίησής τους (από τις σπάνιες περιπτώσεις ποιητών που τα έργα τους έγιναν μπεστ σέλερ), η αυτοκτονία της Πλαθ σε ηλικία 30 ετών το 1963, η αινιγματική προσωπικότητα του Χιουζ, καθώς και η έκδοση των ογδόντα οκτώ αυτοβιογραφικών ποιημάτων εκείνου λίγο πριν πεθάνει (1998) είναι τα υλικά που πλέκουν τον γοητευτικό μύθο του ζευγαριού αλλά και της παράστασης.

Το «Σύλβια και Τεντ» είναι μια διαδραστική περφόρμανς (λήψεις-video Γιώργος Παντελεάκης) όπου οι προβολές και η μουσική συνιστούν σημαντικούς πόλους της αφήγησης. Ερμηνεύουν η Μαρία Ζορμπά και ο Νέστορας Κοψιδάς.

Μετά τον θάνατο της Πλαθ, ο Χιουζ ξεκινά διάλογο μαζί της. Η κοινή τους ζωή αλλά και το έργο εκείνης εμπνέουν τον Χιουζ να δημιουργήσει ένα ποιητικό σύμπαν για τη σχέση τους.

Η παράσταση ξεκινά μ' έναν συγγραφέα που παρουσιάζει στο κοινό το βιβλίο του για τον Τεντ Χιουζ και τη σχέση του με τη Σύλβια Πλαθ. Μέσα από την έρευνα για τους δύο καλτ ποιητές του 20ού αιώνα, ο συγγραφέας πλάθει τη δική του εικόνα για την προσωπικότητά τους καθώς και για τα γεγονότα και το πάθος που ένωσε και χώρισε τον Χιουζ με την Πλαθ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Ατζέντα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Μια ταινία χωρίς έξοδα
Η απεργία των γυναικών
Οικογενειακές υποθέσεις
Θέατρο
Οι λογοτέχνες στη σκηνή
«Θερμοκήπιο» γραφειοκρατίας
Η κρίση της αναπαράστασης
Χορός
«Μέσα» στην πρόβα
Εικαστικά
Η Ελλάδα μετά το φολκλόρ
Η δική τους Αφρική
Αρχιτεκτονική
Πάρκα αντί για χώρους στάθμευσης
Μοναχικές απώλειες
Η θανάσιμη μοναξιά του καλλιτέχνη
Μουσική
Οι χαμένοι, διάσημοι δίσκοι του ροκ
Φωνή σε μια ξεχασμένη γλώσσα
Το τραγούδι της ερήμου
Λογοτεχνία
Μυθιστορήματα, προοίμια εξεγέρσεων
Διαβάζοντας ελληνικά στο Παρίσι
Ο Εκο στο μάτι του κυκλώνα
Ενας ποιητής απέναντι στον Στάλιν
Το ανεξάντλητο '21